Ο μικρός Γιάννης έχασε τη μάχη με τον καρκίνο – Συγκλονίζει το «αντίο» της μητέρας του

Την άνιση μάχη με τον καρκίνο έχασε ο μικρός Γιάννης από τη Σύρο, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν.

Τη δυσάρεστη αυτή είδηση γνωστοποίησε η μητέρα του με μια συγκλονιστική ανάρτησή της στα social media, όπου αναφέρει τα εξής: «Ο Γιάννης μας έφυγε … ένας άγγελος, ένα παιδί που πάλεψε με νύχια και με δόντια για να κρατηθεί στην ζωή ..Έδωσε τα πάντα για την ζωή, ήθελε πολύ να ζήσει το κάθε λεπτό και αυτό είναι το νόημα. Έφυγε χορτάτος ήρεμος και χαμογελαστός χωρίς πια να πονάει … θα τον θυμάμαι πάντα και πάντα θα τον κουβαλάω μέσα μου Γιατί είναι ο πιο δυνατός άνθρωπος που έχω γνωρίσει».

Διαγνώστηκε με επιθετικό καρκίνο στα οστά

Όπως αναφέρει το cyclades24.gr, το 2020 ο Γιαννάκης διαγνώστηκε με επιθετικό καρκίνο στα οστά (οστεοσάρκωμα) και για τα επόμενα χρόνια βρέθηκε αντιμέτωπος με αμέτρητες δοκιμασίες. Νοσηλεύτηκε σε ογκολογική μονάδα στην Αθήνα, υποβλήθηκε σε πολλαπλά χειρουργεία και χημειοθεραπείες, ενώ, κάποια στιγμή, οι γιατροί αναγκάστηκαν να τού ακρωτηριάσουν το δεξί πόδι.

Ωστόσο, παρά τις δυσκολίες, ο Γιαννάκης δεν έχασε ποτέ το χαμόγελό του και την αγάπη του για τη ζωή, ευαισθητοποιώντας χιλιάδες ανθρώπους που στάθηκαν στο πλευρό της οικογένειάς του όλο αυτό το διάστημα.

Επέστρεψε από τις ΗΠΑ αποφασισμένος να συνεχίσει τον αγώνα του

Όταν η ασθένεια επανεμφανίστηκε, η οικογένειά του αναζήτησε νέα θεραπευτική ελπίδα στην Πανεπιστημιακή Αντικαρκινική Κλινική MD Anderson, στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών, από όπου επέστρεψε πιο δυνατός και αποφασισμένος να συνεχίσει τον αγώνα του.

Δυστυχώς, παρά την εξαιρετικά γενναία μάχη που έδωσε τα τελευταία έξι χρόνια, δεν κατάφερε να νικήσει τον καρκίνο, με αποτέλεσμα να φύγει από τη ζωή.

Πηγή: https://www.newsbreak.gr

 

Όγκος εγκεφάλου στα παιδιά: Η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια

«Έχουμε αρκετά όπλα, όχι όμως πάρα πολλά», αναφέρει για την αντιμετώπιση ο Αντώνης Καττάμης, καθηγητής Παιδιατρικής Αιματολογίας / Ογκολογίας

Περισσότερα από 70 παιδιά και οι γονείς τους στη χώρα μας σε ετήσια βάση βρίσκονται αντιμέτωποι με μια νέα δύσκολη διάγνωση που αφορά όγκους εγκεφάλου. Η μάχη που θα δώσουν θα είναι δύσκολη. Η 8η Ιουνίου 2026 είναι αφιερωμένη στα παιδιά που δίνουν ή έδωσαν τη δική τους μάχη με έναν όγκο εγκεφάλου, στις οικογένειές τους που στέκονται καθημερινά δίπλα τους, αλλά και σε όλους τους επαγγελματίες υγείας και ερευνητές που εργάζονται για ένα καλύτερο μέλλον.

Ένας από αυτούς είναι ο Αντώνης Καττάμης, καθηγητής Παιδιατρικής Αιματολογίας / Ογκολογίας και διευθυντής του Τμήματος Παιδιατρικής Αιματολογίας / Ογκολογίας στο νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία». Oπως αναφέρει στην «Κ», «ο όγκος εγκεφάλου είναι ο πιο συχνός συμπαγής όγκος στα παιδιά, η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια στα παιδιά μετά τις λευχαιμίες. Υπολογίζουμε ότι στη χώρα μας έχουμε περίπου 70-90 νέα περιστατικά τον χρόνο». Σύμφωνα με τον καθηγητή, τα κύρια συμπτώματα που βλέπουμε στους όγκους εγκεφάλου είναι η νευρολογική συνδρομή, δηλαδή να έχουμε αδυναμία σε κάποιο άκρο, σε κάποια κίνηση των μυών του προσώπου, να έχουμε πονοκεφάλους οι οποίοι να επιμένουν, να έχουμε εμετούς, και κυρίως όταν το παιδί ξυπνάει το πρωί και κάνει εμετό και όλη την ημέρα είναι καλά, αυτό είναι ένα καμπανάκι που επί επιμονής των συμπτωμάτων πρέπει να το κοιτάξει, ενώ βεβαίως σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε σπασμούς και επιληπτικές κρίσεις. Ο κ. Καττάμης εξηγεί ότι «στους όγκους εγκεφάλου υπάρχει μεγάλη ετερογένεια. Έχουμε κάποιους όγκους, οι οποίοι ευτυχώς είναι το μεγάλο μέρος, που τους ονομάζουμε χαμηλόβαθμους όγκους, τύπου χαμηλόβαθμων γλοιωμάτων, τα οποία εξελίσσονται πολύ αργά και δίνουν αργά συμπτώματα. Έχουμε όμως και όγκους που εξελίσσονται πολύ γρήγορα και όταν έρθουν σε εμάς έχουν πια προχωρήσει αρκετά και έχουν δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα».

Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει καταλήξει ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη ενός όγκου εγκεφάλου. «Σαφώς η καρκινογένεση έχει και περιβαλλοντικό και γενετικό υπόστρωμα. Ξέρουμε σήμερα ότι τουλάχιστον ένα στα δέκα παιδιά με καρκίνο γενικά ή όγκο εγκεφάλου έχει ένα γενετικό υπόστρωμα για την εμφάνιση του καρκίνου. Κατά τα άλλα δεν έχουμε βρει κάποιον συγκεκριμένο λόγο που να σχετίζεται με την ανάπτυξη όγκων εγκεφάλου, εκτός από την ακτινοβολία (ακτινοθεραπεία), η οποία όμως θα πρέπει να υπάρχει κάποιος άλλος λόγος για να γίνει στο κρανίο ενός παιδιού, πριν από την ανάπτυξη του όγκου». Στην ερώτηση εάν επηρεάζει η πολύωρη έκθεση στην οθόνη του κινητού, ο καθηγητής απαντάει ότι «δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτή τη στιγμή, με τα δεδομένα που έχουμε, θεωρείται παράγοντας ανάπτυξης καρκίνου στα παιδιά».

Για την αντιμετώπιση των όγκων εγκεφάλου ο καθηγητής τονίζει ότι «έχουμε αρκετά όπλα, όχι όμως πάρα πολλά. Θα θέλαμε να έχουμε περισσότερες θεραπευτικές δυνατότητες. Οι όγκοι εγκεφάλου κατά κανόνα αντιμετωπίζονται χειρουργικά. Η χημειοθεραπεία έχει τον χώρο της και μπορεί να προσφέρει αρκετά. Και βέβαια ένα άλλο μεγάλο όπλο είναι η ακτινοβολία. Πολλά από τα παιδιά μπορεί να χρειαστούν την πιο εξειδικευμένη ακτινοβολία με πρωτόνια. Αυτή δεν γίνεται στην Ελλάδα, οπότε χρειάζεται κάποια περιστατικά να τα στείλουμε στο εξωτερικό».

 

 

Συντάκτης Πέννυ Μπουλούτζα

 

Πηγή https://www.kathimerini.gr

«Πρωτοφανή» αποτελέσματα με νέο εμβόλιο κατά του καρκίνου - Εξαφανίστηκαν όγκοι σε ασθενείς

 
Το φάρμακο amivantamab πέτυχε σύμφωνα με διεθνή μελέτη να συρρικνώσει ή να εξαλείψει τον καρκίνο σε πολλούς ασθενείς

Γιατροί χαιρετίζουν ως «πρωτοφανή» τα αποτελέσματα κλινικής δοκιμής που δείχνουν ότι ένα νέο εμβόλιο τριπλής δράσης κατά του καρκίνου μπορεί να εξαλείψει πλήρως όγκους σε ασθενείς.

Σε μια διεθνή μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 11 χώρες, η ένεση χορηγήθηκε σε ασθενείς των οποίων ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί ή επανεμφανιστεί και δεν ανταποκρινόταν πλέον σε άλλες θεραπείες.

Το φάρμακο, με την ονομασία amivantamab, προκάλεσε συρρίκνωση των όγκων σε περισσότερους από το ένα τρίτο των συμμετεχόντων, ενώ σε 15 περιπτώσεις οι γιατροί διαπίστωσαν ότι οι όγκοι είχαν εξαφανιστεί εντελώς.

Ο Kevin Harrington, καθηγητής βιολογικών θεραπειών καρκίνου στο Institute of Cancer Research του Λονδίνου (ICR), δήλωσε: «Πρόκειται για απίστευτα ισχυρές αποκρίσεις σε ασθενείς των οποίων η νόσος έχει καταστεί ανθεκτική τόσο στη χημειοθεραπεία όσο και στην ανοσοθεραπεία».

«Πρόκειται για μια ομάδα ασθενών με εξαιρετικά περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, επομένως το επίπεδο αυτού του οφέλους είναι πραγματικά εντυπωσιακό», πρόσθεσε ο ίδιος, ο οποίος είναι επίσης σύμβουλος ογκολόγος στο Royal Marsden NHS Foundation Trust.

Παρουσίαση των αποτελεσμάτων στο συνέδριο ASCO

Τα αποτελέσματα θα παρουσιαστούν στο ετήσιο συνέδριο της American Society of Clinical Oncology (ASCO) στο Σικάγο, τη μεγαλύτερη παγκοσμίως συνάντηση για τον καρκίνο.

Στη δοκιμή, 102 ασθενείς με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου —την έκτη πιο συχνή μορφή καρκίνου παγκοσμίως— έλαβαν την ένεση. Οι όγκοι συρρικνώθηκαν ή εξαφανίστηκαν σε 43 άτομα, ενώ σε 15 από αυτούς εξαλείφθηκαν πλήρως.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι το φάρμακο είχε παρόμοια αποτελέσματα και σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Το amivantamab, που αναπτύχθηκε από τη Johnson & Johnson, αξιολογείται σήμερα σε περίπου 60 κλινικές δοκιμές, κυρίως για καρκίνο του πνεύμονα αλλά και για καρκίνο του παχέος εντέρου, του εγκεφάλου και του στομάχου.

Πώς λειτουργεί το «έξυπνο» εμβόλιο

Η νέα θεραπεία στοχεύει τον καρκίνο με τριπλό μηχανισμό δράσης. Αναστέλλει τις πρωτεΐνες EGFR και MET, που βοηθούν τους όγκους να αναπτύσσονται και να διαφεύγουν της θεραπείας, ενώ παράλληλα ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να επιτεθεί στα καρκινικά κύτταρα.

Ένας από τους πρώτους ασθενείς που επωφελήθηκαν ήταν ο Carl Walsh, 56 ετών, ο οποίος διαγνώστηκε με καρκίνο της γλώσσας και εντάχθηκε στη δοκιμή OrigAMI-4 στο Royal Marsden.

«Υποβλήθηκα αρχικά σε χημειοθεραπεία και ανοσοθεραπεία, χωρίς αποτέλεσμα. Στη συνέχεια, μου προτάθηκε να συμμετάσχω στη δοκιμή OrigAMI-4. Βρίσκομαι πλέον στον 17ο κύκλο θεραπείας και είμαι πολύ ικανοποιημένος με την πρόοδο», ανέφερε ο ίδιος.

Ελπίδα για βελτιωμένη ποιότητα ζωής

Σε αντίθεση με πολλές αντικαρκινικές θεραπείες, το amivantamab χορηγείται υποδόρια, με μια μικρή ένεση κάτω από το δέρμα. Η διαδικασία είναι ταχύτερη και πιο άνετη για τους ασθενείς, ενώ διευκολύνει και τη χορήγηση στα εξωτερικά ιατρεία.

Οι περισσότερες παρενέργειες ήταν ήπιες έως μέτριες, με λιγότερο από το 10% των ασθενών να διακόπτουν τη θεραπεία.

Ο Walsh, από το Μπέρμιγχαμ, περιέγραψε πως «πλέον αισθάνομαι ότι μπορώ να ζήσω μια φυσιολογική ζωή». Πριν από τη δοκιμή, δυσκολευόταν να μιλήσει και να φάει λόγω πόνου και πρηξίματος. Μετά από δύο κύκλους θεραπείας, η διατροφή του επανήλθε στο φυσιολογικό και η ομιλία του αποκαταστάθηκε πλήρως.

Σημαντική πρόοδος για δύσκολες μορφές καρκίνου

Οι ερευνητές υπογράμμισαν ότι η δοκιμή επικεντρώθηκε σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου που δεν σχετίζεται με τον ιό HPV —μια μορφή που θεωρείται πιο δύσκολη στη θεραπεία. Αυτό καθιστά τα αποτελέσματα ακόμη πιο ενθαρρυντικά.

Οι ασθενείς που έλαβαν το amivantamab έζησαν κατά μέσο όρο 12,5 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μορφή καρκίνου με πολύ δυσμενή πρόγνωση όταν αποτυγχάνουν οι συμβατικές θεραπείες.

Ο καθηγητής Kristian Helin, διευθύνων σύμβουλος του ICR, σημείωσε: «Η μελέτη αυτή αποδεικνύει πώς η ανάπτυξη νέων θεραπειών μέσα από αυστηρή επιστημονική έρευνα μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστικές προόδους, ακόμη και για ασθενείς με ελάχιστες επιλογές».

«Το επίπεδο ανταπόκρισης των όγκων και τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα επιβίωσης σε τόσο δύσκολα περιστατικά συνιστούν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός», πρόσθεσε.

Πηγή: Guardian

Νικήτρια επέστρεψε η 12χρονη Κατερίνα μετά από δύσκολη μεταμόσχευση μυελού των οστών στην Ιταλία

Το παιδί έδωσε μια σκληρή μάχη, έχοντας στο πλευρό του την οικογένεια και τους γιατρούς που συνέβαλαν στην επιτυχή έκβαση. Η επιστροφή της γεμίζει χαμόγελα και αισιοδοξία, αναδεικνύοντας τη σημασία της ιατρικής φροντίδας, της υποστήριξης και της ανθρώπινης δύναμης.

Η ιστορία της Κατερίνας αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους, δείχνοντας πως ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, η ελπίδα μπορεί να βγει νικήτρια.

Η 12χρονη Κατερίνα επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από μια εξαιρετικά δύσκολη περιπέτεια υγείας, έχοντας υποβληθεί σε μεταμόσχευση μυελού των οστών στην Ιταλία, με δότη τον ίδιο της τον πατέρα.

Η οικογένεια μίλησε δημόσια για πρώτη φορά για τη μάχη που έδωσε το παιδί, τις δραματικές στιγμές που έζησαν, αλλά και την αγωνία για την επόμενη ημέρα και την επιστροφή της μικρής στην καθημερινότητα και το σχολείο.

Παράλληλα έστειλαν ένα μήνυμα ελπίδας αλλά και συμπαράστασης προς όλες τις οικογένειες που δίνουν αντίστοιχες μάχες. Καμία οικογένεια να μην περνάει αυτή την κόλαση», είπε ο πατέρας της μικρής.

Ο πατέρας της Κατερίνας, Ηλίας Γκρέκος, περιέγραψε πως όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2024, όταν το παιδί εισήχθη για πρώτη φορά σε νοσοκομείο στην Ελλάδα. Όπως είπε, οι τελευταίοι μήνες εξελίχθηκαν σε έναν αδιάκοπο αγώνα μεταξύ νοσοκομείων στην Ελλάδα και την Ιταλία.

 «Η ιστορία ξεκινάει τον Οκτώβριο του 2024, την οποία ξεκινήσαμε την πρώτη νοσηλεία εδώ στην Ελλάδα και έκτοτε μέχρι σήμερα μετράμε όλο αυτό το διάστημα νοσηλευόμενοι και τους τελευταίους τρεις μήνες, τέσσερις μπαίνοντας και βγαίνοντας στο νοσοκομείο κάθε μία και κάθε δύο μέρες στην Ιταλία πλέον», είπε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος αποκάλυψε πως έμαθε τον Αύγουστο του 2025 ότι ήταν συμβατός δότης για την κόρη του, εξηγώντας ότι η οικογένεια γνώριζε πως η μεταμόσχευση από στενό συγγενή ήταν ουσιαστικά η μοναδική ελπίδα.

«Μέχρι που μου έδωσαν κάποιες εξετάσεις που έκαναν νωρίτερα από ότι μου είχανε πει. Και εκεί ανακαλύψαμε ότι ο μυελός δεν λειτουργούσε καθόλου. Δηλαδή οι γραμμές του αίματος δεν παράγονταν», ανέφερε.

Η ίδια περιέγραψε και το σοκ των γιατρών όταν είδαν τις τιμές των εξετάσεων της 12χρονης. «Το παιδί δηλαδή φανταστείτε είχε 18 αιματοκρίτη. Τίποτα δηλαδή, δεν ξέραμε πώς στεκότανε».

«Για 8-9 μήνες ήταν μέσα σε ένα δωμάτιο χωρίς να ανοίγει ούτε παράθυρο»

Οι γονείς μίλησαν και για τις συνθήκες απομόνωσης που βίωσε η Κατερίνα επί μήνες, προκειμένου να προστατευτεί ο οργανισμός της.

«Τουλάχιστον 8-9 μήνες πίσω και ένα χρόνο ήτανε μέσα σε ένα δωμάτιο χωρίς να βλέπει ούτε από το να ανοίγει παράθυρο. Δεν επιτρεπόταν ούτε το παράθυρο να ανοίξει, ούτε καν στο διάδρομο να βγει», είπε ο πατέρας της.

Οι δύο γονείς εξήγησαν πως προσπαθούσαν καθημερινά να δημιουργούν μια διαφορετική πραγματικότητα για το παιδί μέσα στο δωμάτιο του νοσοκομείου, ώστε να αντέξει ψυχολογικά όλη τη διαδικασία.

«Κάναμε θεματικές ενότητες, δηλαδή παιχνίδια. Αυτός ο μήνας, παιχνίδια επιτραπέζια. Ο επόμενος είναι κούκλες, βάζαμε μάσκες στο νοσοκομείο, ό,τι μπορούσαμε να φανταστούμε να δημιουργήσουμε ένα κόσμο μέσα σε ένα δωμάτιο», ανέφερε η μητέρα της 12χρονης.

Ο πατέρας της πρόσθεσε: «Ψάχναμε να βρούμε τον καλύτερο τρόπο ακόμα και στις χειρότερες συνθήκες εμείς να μπορούμε να περνάμε καλά όσο μπορεί αυτό το πράγμα να γίνει».

Παράλληλα, οι γονείς αποκάλυψαν πως η μικρή ανησυχεί ήδη για την επιστροφή της στο σχολείο, μετά από δύο χρόνια απουσίας και μεγάλων αλλαγών στην εικόνα της λόγω της θεραπείας.

«Με απασχολεί πολύ και πώς θα την υποδεχτούν στο σχολείο με τη νέα χρονιά», είπε η μητέρα της, εξηγώντας ότι η Κατερίνα χρειάζεται στήριξη και αγκαλιά από το περιβάλλον της.

Παράλληλα, μίλησαν για τη μεγάλη στήριξη που έλαβαν όλο αυτό το διάστημα από γιατρούς, φίλους, καλλιτέχνες, αλλά και απλό κόσμο που στάθηκε στο πλευρό τους.

Κλείνοντας, οι γονείς της 12χρονης έστειλαν ένα μήνυμα ελπίδας αλλά και συμπαράστασης προς όλες τις οικογένειες που δίνουν αντίστοιχες μάχες.

«Προσευχόμαστε στο Θεό και στην Παναγία. Καμία οικογένεια να μην περνάει αυτή την κόλαση», είπε ο πατέρας της μικρής.

Ιστορίες σαν της Κατερίνας μας θυμίζουν πόση δύναμη μπορεί να κρύβει ένας άνθρωπος, ακόμα και σε τόσο μικρή ηλικία.

Η στήριξη, η πίστη και η σωστή ιατρική φροντίδα μπορούν να κάνουν τη διαφορά, ακόμα και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις.

Αν αυτή η ιστορία σε άγγιξε, μοιράσου την για να δώσεις κι εσύ λίγη ελπίδα και δύναμη σε όσους περνούν κάτι παρόμοιο. Τέτοια παραδείγματα αξίζουν να ακούγονται, γιατί μας φέρνουν πιο κοντά και μας θυμίζουν τι πραγματικά έχει σημασία.

Η ζωή συνεχίζεται με περισσότερη αισιοδοξία, όταν βλέπουμε ότι η δύναμη και η ελπίδα μπορούν να κερδίσουν.

Πηγή:  https://www.newsitamea.gr

 

Ο αόρατος κίνδυνος στο σπίτι μας: Πώς τα «αιώνια» χημικά (PFAS) συνδέονται με την παιδική λευχαιμία

Η πρώιμη έκθεση των παιδιών στα PFAS, τις λεγόμενες και ως «αιώνιες» χημικές ουσίες, συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας, τον πιο συνηθισμένο καρκίνο της παιδικής ηλικίας, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ιρβάιν (UCI), που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Journal of Exposure Science & Environmental Epidemiology».   Τα PFAS βρίσκονται μεταξύ άλλων σε πόσιμο νερό, δοχεία τροφίμων και ποτών, αντικολλητικά μαγειρικά σκεύη και υφάσματα ανθεκτικά στους λεκέδες. Δεν διασπώνται εύκολα και μπορούν να συσσωρευτούν στο σώμα με την πάροδο του χρόνου.

Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν αποξηραμένες κηλίδες αίματος από νεογνά. Συνολικά στην έρευνα συμμετείχαν 125 παιδιά που στη συνέχεια διαγνώστηκαν με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία στην ηλικία των 0-14 ετών και 219 παιδιά χωρίς καρκίνο. Όλα τα παιδιά είχαν γεννηθεί στην κομητεία του Λος 'Αντζελες την περίοδο 2000-2015.

Επίσης, διερευνήθηκαν οι διευθύνσεις των μητέρων τους κατά την περίοδο της γέννησης και συσχετίστηκαν με τις μετρήσεις του πόσιμου νερού για αιώνια χημικά.

Στο αίμα των νεογνών ανιχνεύθηκαν 17 PFAS με τις χημικές ουσίες PFOA και PFOS να εντοπίζονται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Τα παιδιά με υψηλότερα επίπεδα χημικών ουσιών είχαν αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης λευχαιμίας, αν και οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι οι εκτιμήσεις δεν ήταν ακριβείς. Ο κίνδυνος φάνηκε επίσης να αυξάνεται με τη συνδυασμένη έκθεση στις δύο χημικές ουσίες.

Είχε προηγηθεί έρευνα της ίδιας ομάδας που παρακολούθησε την έκθεση σε PFAS στο πόσιμο νερό σε περισσότερα από 40.000 παιδιά στην Καλιφόρνια, που επίσης είχε συνδέσει τα υψηλότερα επίπεδα δύο κοινών χημικών ουσιών PFAS (των PFOA και PFOS), με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αρκετών παιδικών καρκίνων.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει την αιτία και το αποτέλεσμα. Επίσης, διευκρινίζουν ότι η ανάλυση ήταν περιορισμένη λόγω του μικρού αριθμού των συμμετεχόντων. Ωστόσο, προσθέτουν ότι παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας έπειτα από την έκθεση σε ορισμένα «αιώνια χημικά» και η έρευνα προσθέτει επιπλέον στοιχεία στα ήδη αυξανόμενα δεδομένα για την σύνδεση των PFAS με τον κίνδυνο καρκίνου στα παιδιά.

Πηγή: ΑΠΕ