Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020

Σαν σήμερα 07/08/1933 ή ίδρυση του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Αθηνών Παναγιώτη & Αγλαϊα Κυριακού

Σταθμός εκκίνησης η χρονιά του 1933

Η Ελλάδα επουλώνει ακόμα τις πληγές της Μικρασιατικής καταστροφής. Τα ποσοστά παιδικής θνησιμότητας είναι πάρα πολύ υψηλά. Η παιδιατρική ειδικότητα στη χώρα μας, βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, παρά το γεγονός ότι διδάσκεται από το 1855. Το μοναδικό παιδιατρικό Νοσοκομείο της χώρας είναι το “Αγία Σοφία”, το οποίο ιδρύθηκε το 1900.
Η ιστορία αυτού του τόπου μαρτυρεί ότι δεν είναι λίγες οι φορές που κατά τις δύσκολες στιγμές του, βοήθησαν σημαντικά οι γενναιόδωροι Έλληνες ευεργέτες.

Στις 7 Αυγούστου του 1933, μια Ελληνίδα που είχε τρυφερά αισθήματα και αγάπη για τα πάσχοντα και άπορα παιδιά, αποφάσισε με μυστική διαθήκη να αφήσει ολόκληρη την περιουσία της, που ανήρχετο τότε σε 15.000.000 δρχ., ώστε να ιδρυθεί μια παιδιατρική κλινική με την επωνυμία “Κλινική Παίδων Παν.& Αγλαΐας Κυριακού και οικογένειας Σπυρίδωνος Αντωνιάδη”.

Η ευεργέτιδα δεν είναι άλλη από την Αγλαΐα Παναγιώτου Κυριακού, θυγατέρα του λόγιου Σπυρίδωνος Αντωνιάδη, το δε Νοσηλευτικό Ίδρυμα, δεν είναι άλλο από το “Νοσοκομείο Παίδων Παναγ.& Αγλαΐας Κυριακού”.
Το οικόπεδο για την ανέγερση της κλινικής, παραχωρήθηκε δωρεάν από το γειτονικό Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”.

Η εκπόνηση των σχεδίων ανατέθηκε σε τριμελή επιτροπή, που αποτελείτο από τους Φωκίωνα Κοπανάρη, Γεώργιο Μακκά και Ιωάννη Αντωνιάδη, αρχιτέκτονα, αδελφό της δωρήτριας, Αγλαΐας Κυριακού. Μάλιστα, το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, απένειμε στον αρχιτέκτονα Ιωάννη Αντωνιάδη το “Τεχνικό Αριστείο” για την αρτιότητα των εκπονηθέντων σχεδίων του κτιρίου.

Επειδή το κόστος κατασκευής υπερέβαινε το κληροδοτημένο ποσό, ο τότε Υπουργός Υγιεινής Αλ. Κορύζης, ενέκρινε την χορήγηση του υπόλοιπου ποσού που απαιτείτο για την ολοκλήρωση του Ιδρύματος. Επί πλέον, ο Υπουργός, εξασφάλισε δια νόμου την ετήσια επιχορήγηση του ιδρύματος, από τον κρατικό προϋπολογισμό με ποσό της τάξης του 1.500.000 δρχ. Στις 8 Νοεμβρίου 1934, ετέθη ο θεμέλιος λίθος. Τους πρώτους μήνες του 1938 ολοκληρώθηκαν οι οικοδομικές εργασίες καθώς και ο πλήρης εξοπλισμός του.

Το όραμα της Αγλαΐας Παν. Κυριακού, ολοκληρώνεται στις 27 Απριλίου 1938, ημερομηνία κατά την οποία γίνονται και τα εγκαίνια του Ιδρύματος με μεγάλη επισημότητα, παρουσία του τότε Βασιλέα Γεωργίου Β΄, του Υπουργού Υγιεινής Αλ. Κορύζη και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου.

Αφού συμπληρώθηκαν κάποιες ελλείψεις, στις 15 Αυγούστου 1938 άρχισε η πλήρης λειτουργία του Νοσοκομείου με δύναμη 20 κλινών, εκ των οποίων 10 στην Α΄ Παιδιατρική και 10 στη Β΄ Παιδιατρική. Μέσα σε διάστημα λίγων μηνών η δύναμη των κλινών διπλασιάστηκε.

Πρώτος ασθενής ήταν ο Ιωάννης Νικ. Θειακούλης, ηλικίας 7,5 μηνών. Αιτία εισόδου: από 3ημέρου διάρροια. Ως αναφέρεται στα πεπραγμένα του Ιδρύματος, κατά το πρώτο 5μηνο λειτουργίας

Αύγουστος – Δεκέμβριος 1938, στην Α΄ Παιδιατρική εισήλθαν 139 ασθενείς. Εκ τούτων είχομαιν 89 ιάσεις, 27 βελτιώσεις, 11 εξιτήρια και 12 θανάτους. Στο εξωτερικό ιατρείο εξετάσθηκαν 782 παιδιά. Στη Β΄ Παιδιατρική εισήλθαν 164 παιδιά, 86 ιάθησαν, 31 βελτιώθηκαν, 10 παρέμειναν στην ίδια κατάσταση και 7 απέθαναν. 30 ασθενείς δε παραμένουν κατά την 31ην Δεκεμβρίου 1938.

Δυστυχώς, την εποχή εκείνη ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι ήδη μια πικρή και θλιβερή πραγματικότητα. Στις πολεμικές επιχειρήσεις, οι ομάδες που υποφέρουν περισσότερο είναι, πάντοτε, οι γέροντες και τα παιδιά.

Στις 31 Νοεμβρίου 1940 το Νοσοκομείο μεταφέρεται, για μεγαλύτερη ασφάλεια στα κτίρια των παιδικών κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ Πεντέλης, όπου και παραμένει μέχρι τις 25 Αυγούστου 1943. Τα Εξωτερικά Ιατρεία λειτουργούν καθημερινά στο ισόγειο της Υγειονομικής Σχολής στους Αμπελοκήπους. Στον πόλεμο όμως δεν είναι λίγες οι φορές, που καταστρατηγούνται βασικές αρχές, όπως και ο σεβασμός στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα. Έτσι, οι Γερμανοί κατακτητές επιτάσσουν τις εγκαταστάσεις της Πεντέλης και εκδιώκουν το Ίδρυμα, που αναγκάζεται να υποβληθεί σε δεύτερη μεταφορά, στα κτίρια της Ριζαρείου Σχολής. 

Η κατάσταση των νέων εγκαταστάσεων του Νοσοκομείου ήταν άθλια, κατεβλήθησαν, όμως, σημαντικές προσπάθειες ανακαίνισης, και πολύ γρήγορα η κατάσταση βελτιώθηκε. Το Νοσοκομείο αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των ασθενών παιδιών, προκειμένου να καλύψει τις τεράστιες αυτές ανάγκες, περιορίζει το όριο ηλικίας των νοσηλευομένων παιδιών στα 6 χρόνια. 

Η λειτουργία του Νοσοκομείου στους δύσκολους αυτούς χρόνους αποτέλεσε άθλο. Με την απελευθέρωση από τους Κατακτητές, τον Νοέμβριο του 1944, το Ίδρυμα επιστρέφει στις δικές του εγκαταστάσεις και αρχίζει το επίπονο έργο της ανασυγκρότησης. Ο ρυθμός της κανονικής λειτουργίας επανέρχεται πολύ σύντομα. Το 1945 αρχίζει να λειτουργεί το Ακτινολογικό Εργαστήριο. Στο εργαστήριο εγκαταστάθηκε πλήρες ακτινολογικό μηχάνημα που βρέθηκε στο Ίδρυμα κατά την παραλαβή των κτιρίων από τους Γερμανούς κατακτητές. 

Ένα χρόνο αργότερα, το 1946 γίνεται η πρώτη σημαντική επέκταση, με την προσθήκη 100 νέων κλινών. Έτσι, η δύναμη αυξήθηκε σε 140 κλίνες. Το 1947, επέρχεται μια σημαντική αλλαγή. Το Νοσοκομείο, το οποίο αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, προκειμένου να καλύψει τις οικονομικές του ανάγκες, αποφασίζει να διαθέτει 100 έως 110 κλίνες νοσηλείας επί πληρωμή. Τον Ιανουάριο του 1948 αρχίζει η λειτουργία της ΩΡΛ Κλινικής και με αρχική δύναμη 15 κλίνες. Το 1949 οργανώνεται ειδικό Μικροβιολογικό Εργαστήριο. Το τμήμα αυτό έφερε την ευθύνη για τον έλεγχο των γενομένων μεταγγίσεων.

Η πορεία του Ιδρύματος μέχρι τη χρονική αυτή περίοδο ικανοποίησε πλήρως τον σκοπό του. Έδωσε σάρκα και οστά στο όραμα της ευεργέτιδάς του Αγλαΐας Κυριακού προσφέροντας Επιστημονικό, Νοσηλευτικό, Ανθρωπιστικό και Κοινωνικό έργο. Η αγωνία, ωστόσο, και η σκέψη για περαιτέρω αναβάθμιση των προσφερομένων υπηρεσιών, οδηγεί στη χάραξη νέων στόχων και προοπτικών για την νέα 10ετία 1950 -1960.

1950 – 1960
Προγραμματίζονται:
I. Ανέγερση πτέρυγας για Ορθοπεδικές Παθήσεις.
II. Ανέγερση για Λοιμώδη Νοσήματα.
III. Καλύτερη οργάνωση των Εξωτερικών Ιατρείων, και
IV. Ανάπτυξη σύγχρονων Εργαστηρίων.

Το 1955 αρχίζει η λειτουργία του Καρδιολογικού και του Νευροψυχιατρικού τμήματος. Την ίδια χρονιά το Νοσοκομείο αποφασίζει να ιδρύσει την Ιατρική Βιβλιοθήκη. Εκτός όμως από την μόρφωση και εκπαίδευση του Ιατρικού προσωπικού, δεν παραγνωρίζεται και η ανάγκη εκπαίδευσης και επιμόρφωσης του Νοσηλευτικού προσωπικού. Σημαντική πρόοδος στην Νοσηλευτική Υπηρεσία του ιδρύματος θεωρείται η πρόσληψη ικανού αριθμού Διπλωματούχων Αδελφών τριετούς φοιτήσεως, καθώς και μερικών μονοετούς. Έτσι το 1953 προσλαμβάνονται οι πρώτες Προϊσταμένες Διπλωματούχες Κα Σουλτάνα Ιντζέ (Ε.Ε.Σ.) και η Κα Ευτυχία Μέντζου. Οι Νοσηλευτικοί θάλαμοι, ήταν διαμορφωμένοι, κατά τα Αγγλικά πρότυπα, δηλαδή γύρω-γύρω ήταν κούνιες και στη μέση ειδικά διαμορφωμένος χώρος με τραπέζι για την περιποίηση των βρεφών. Το 1959 Διευθύνουσα Νοσηλευτικής Υπηρεσίας ορίζεται η Κα Μέντζου. Το Νοσοκομείο, την περίοδο αυτή, είναι πλέον έτοιμο να αντιμετωπίσει και έκτακτα περιστατικά. Από τις αρχές του 1954 εφημερεύει τρεις φορές την εβδομάδα και μία Κυριακή ανά 15 ημέρες, δεχόμενο άπαντα τα περιστατικά, εκτός των λοιμωδών νοσημάτων. Σταδιακά κατά το διάστημα της πενταετίας 1950-1954, συνάπτει συμβάσεις για τη νοσηλεία των παιδιών των Δημοσίων Υπαλλήλων και των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ.

1960-1970

Στην επόμενη 10ετία 1960-1970 επεκτείνεται το Νοσοκομείο κατά 180% με την προσθήκη νέων ορόφων. Δημιουργείται η Γ’ Πτέρυγα, και οι κλίνες αυξάνονται σε αριθμό από 250 σε 450. Τα κτίρια και ο πιο σύγχρονος εξοπλισμός, καθώς επίσης και οι απαιτήσεις στην προσφορά ποιοτικής Νοσηλευτικής φροντίδας απαιτούν και ανάλογο εκπαιδευμένο και υψηλών προδιαγραφών Νοσηλευτικό Προσωπικό. Με το σκεπτικό αυτό ιδρύεται στο Νοσοκομείο το 1965, Ανωτέρα Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων 3ετούς φοιτήσεως. Πρώτη γενική Διευθύντρια Νοσοκομείου και Σχολής υπήρξε η Κα Ευτυχία Μέντζου. Από την 1η Τάξη 1965-1968 αποφοίτησαν 17 Νοσηλεύτριες. Σύνολο αποφοίτων Διπλωματούχων Νοσηλευτριών 410. Η ίδρυση της Σχολής αναβάθμισε την παρεχόμενη Νοσηλευτική φροντίδα και έδωσε ανάσα πνοής καλύπτοντας ικανοποιητικά τις σοβαρές ελλείψεις του Νοσοκομείου σε Νοσηλευτικό προσωπικό. Στο Νοσοκομείο οργανώνεται η υπηρεσία των Ιατρικών Αρχείων και κτίζεται το Αμφιθέατρο του Νοσοκομείου. Αρχίζει η λειτουργία της Β’ Παιδιατρικής Πανεπιστημιακής Κλινικής το 1974 με Διευθυντή τον Καθηγητή Κων/νο Παπαδάτο. Η παρουσία του και το πλούσιο επιστημονικό του έργο δυνάμωσαν το κύρος του Ιδρύματος και συνέβαλαν στην αύξηση της εκπαιδευτικής του προσφοράς.

1970-1980

Στη διάρκεια της δεκαετίας 1970-1980, γίνονται πολλές αλλαγές Θεσμικής και Διοικητικής φύσεως και δημιουργούνται νέα Νοσηλευτικά Τμήματα. Το 1975 λειτουργεί το μοναδικό και μέχρι σήμερα Κέντρο Δηλητηριάσεων.

Το ίδιο έτος το Νοσοκομείο αλλάζει Νομική μορφή και γίνεται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.

Το 1977, γίνεται διαχωρισμός, για την αποτελεσματικότερη λειτουργία, των εργαστηρίων και του Σταθμού Αιμοδοσίας. Το 1979 λειτουργούν τα τμήματα Νεογέννητων με αρχική δύναμη 20 θερμοκοιτίδων, και η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού με δύο μηχανήματα Αιμοκάθαρσης.

1980-1990

Η ένταξη του Νοσοκομείου στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) αυξάνει τις ανάγκες για δημιουργία νέων Νοσηλευτικών Τμημάτων.

Οι ανάγκες που επιβάλλουν οι νέες συνθήκες, η αυξανόμενη ζήτηση υψηλής ποιότητας, των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας, σε συνδυασμό με την ανεπάρκεια και στενότητα των χώρων πνίγουν το Νοσοκομείο, το οποίο αναζητά διέξοδο, με την αγορά 2 νέων συγκροτημάτων.

Στο Ξενοδοχείο City of Athens στην οδό Μεσογείων 24, το οποίο στην αρχή χρησίμευσε, ως οικοτροφείο των σπουδαστριών της σχολής και των εργαζομένων Νοσηλευτών στο Νοσοκομείο μεταφέρονται οι διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες του Νοσοκομείου. Λειτουργούν νέα εξειδικευμένα Νοσηλευτικά Τμήματα.

Η αγορά και η λειτουργία της Κλινικής Δαβάκη στη Λεωφόρο Συγγρού ανακούφισε χωροταξικά το Κεντρικό Νοσοκομείο και ανταποκρίθηκε στις ανάγκες του Παιδιατρικού πληθυσμού της περιοχής.

Το 1986 αρχίζει η λειτουργία του Οφθαλμολογικού Τμήματος. Η λειτουργία της Μονάδας Βραχείας Νοσηλείας συνέβαλε σημαντικά στην αποσυμφόρηση των κλινικών και στη μείωση της μέσης διάρκειας Νοσηλείας.

Το ειδικό Ογκολογικό Τμήμα, έδωσε νέες ελπίδες στη μάχη των παιδιών με νεοπλασματική νόσο.

Για την πρόληψη και έλεγχο των λοιμώξεων, λειτουργεί στο Νοσοκομείο η Επιτροπή Ενδονοσοκομειακών Λοιμώξεων.

Η λειτουργία της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, που τόσο ανάγκη έχουν βαριά παιδιατρικά περιστατικά, συμπληρώνει το πλαίσιο της τριτοβάθμιας παιδιατρικής περίθαλψης, στο Νοσοκομείο. Η λειτουργία του Αλλεργιολογικού Τμήματος, θα ανακουφίσει τους μικρούς ασθενείς, από την σύγχρονη νόσο του αναπνευστικού και όχι μόνο.

Γίνεται σοβαρή προσπάθεια αναβάθμισης των χώρων των Εξωτερικών Ιατρείων και των Εργαστηρίων.

1990 – Σήμερα

Το Νοσοκομείο συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Με Υπουργική Απόφαση, χορηγεί την Νοσηλευτική Παιδιατρική Ειδικότητα. Καταβάλλεται προσπάθεια εκσυγχρονισμού της κτιριακής υποδομής των Νοσηλευτικών Τμημάτων, με αλλαγή της χωρητικότητας των θαλάμων, από 10 κλίνες σε 4 και 2, που αναβαθμίζει την ποιότητα της παρεχόμενης Παιδιατρικής φροντίδας.

Διοργανώνονται από την Νοσηλευτική Υπηρεσία 4 Νοσηλευτικές Ημερίδες και αρχίζει η ετήσια ενδονοσοκομειακή εκπαίδευση του Νοσηλευτικού Προσωπικού. Στη βελτίωση των υπηρεσιών του Νοσοκομείου στο κατώφλι του 21ου αιώνα, προγραμματίζεται η ανέγερση της Νέας Πτέρυγας. Δυστυχώς υπάρχει δυστοκία στην επίλυση των χρόνιων προβλημάτων, όπως η κάλυψη των σοβαρών ελλείψεων κυρίως σε Νοσηλευτικό Προσωπικό.

Οι πληθυσμιακές ομάδες, που εξυπηρετούνται στο Νοσοκομείο, έχουν αυξηθεί. Τα πράγματα δεν είναι και τόσο καλά, όσο θα επιθυμούσαμε. Παραλάβαμε ένα ωραίο παρελθόν χρειαζόμαστε δύναμη και θέληση για να ανταποκριθούμε στην πρόκληση του μέλλοντος.

ΔΩΡΗΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

Εκτός από τους βασικούς δωρητές που φέρουν το όνομα τους στο Νοσοκομείο, υπήρξε μια πλειάδα που αθόρυβα και διακριτικά, μέλη της Ελληνικής κοινωνίας, ευαισθητοποιημένα στον τομέα αυτό, εξακολουθούν να στηρίζουν το έργο του Νοσοκομείου.

Ας τους μιμηθούμε!!!

Βιβλιογραφία: Αρχείο Νοσοκομείου

(απόσπασμα ομιλίας της κυρίας Παναγιώτας Τσούγια το 2002, Τομεάρχη Α’ Παθολογικού Τομέα)

Πηγή: http://0317.syzefxis.gov.gr/?page_id=159&fbclid=IwAR0CRhw3a8eCGEuvCqisvKRgjy2s66p_01XEwhhcswzWmaW-2mOR8RKf6xg

 

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2020

Το στραβό χαμόγελο ενός παιδιού έκρυβε όγκο στον εγκέφαλο


Όταν το χαμόγελο του ξανθού αγοριού με τα γαλανά μάτια ήταν λίγο περισσότερο στραβό και βεβιασμένο από ότι συνήθως, στις αρχές του 2019, οι γονείς του σκέφτηκαν ότι απλώς προσπαθούσε να αντιγράψει το χαμόγελο κάποιου άλλου. Αντ’ αυτού, ήταν ένα πρόωρο, προειδοποιητικό σημάδι ενός θανάσιμου όγκου. «Ζούμε μία κόλαση. Δεν μπορούμε πραγματικά να το πιστέψουμε ότι πέθανε» δήλωσε ο πατέρας του Τζακ, Γουέσλεϊ Λέισι. 

«Το μήνυμα που θέλω να στείλω σε άλλους γονείς είναι να ελέγχετε τα παιδιά σας για τα πάντα, ανεξάρτητα από το πόσο μικρό μπορεί να φαίνεται κάτι».

Πώς κατάλαβαν οι γονείς του 4χρονου ότι κάτι δεν γίνεται καλά

Ο 29χρονος Λέισι και η 30χρονη Ρεμπέκα Όλντχαμ, από το Σέφιλντ της Αγγλίας, ανησυχούσαν όταν ο 3χρονος Τζακ άρχισε να αναπτύσσει ένα νευρικό ανοιγόκλεισμα στα μάτια και να βλέπει εφιάλτες την νύχτα. Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο Τζακ περπατούσε με τα χέρια του μπροστά για να νιώθει τα πράγματα γύρω του.


Μετά από μια αξονική τομογραφία, οι γιατροί επιβεβαίωσαν πως ο Τζακ είχε, σε τελευταίο στάδιο, καρκίνο του εγκεφάλου που ονομάζεται διάχυτο γλοίωμα (DPG). Λιγότερο από το 10% των παιδιών που έχουν διαγνωστεί με την ανίατη αυτή ασθένεια, επιβιώνουν για διάστημα πάνω από δύο χρόνια, σύμφωνα με τους ειδικούς του Ερευνητικού Νοσοκομείου St. Jude.

Σε μη εγχειρήσιμο σημείο του εγκεφάλου ο όγκος

Έναν χρόνο μετά την διάγνωση του Τζακ, ο 4χρονος άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του. Η μητέρα του και ο πατέρας του μοιράζονται τώρα την ιστορία τους για να παροτρύνουν τους άλλους γονείς να μην θεωρούν ποτέ τις οικογένειές τους δεδομένες. Οι γονείς του Τζακ έμειναν έκπληκτοι όταν ενημερώθηκαν ότι ο όγκος του ήταν μην εγχειρήσιμος, καθώς μεγάλωσε σε ένα εσωτερικό σημείο του εγκεφάλου του. Τα συμπτώματα της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου εμφανίζονται συνήθως ξαφνικά και εντείνουν γρήγορα, όπως δήλωσε ο Ζιπίνγκ Ζου, νευρολόγος στο Wein Cornell Brain and Spine Center της Νέας Υόρκης.


Τους επόμενους 11 μήνες μετά την διάγνωση, ο Τζακ πάλεψε γενναία με επιθετική ακτινοβολία και χημειοθεραπεία, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να συρρικνωθεί ο αναπτυσσόμενος όγκος. Καθώς η ελπίδα έσβηνε, οι γονείς του, ο δάσκαλος πατέρας του και η καθαρίστρια νοσοκομείου, έβαλαν την ζωή τους σε αναμονή προκειμένου να δώσουν στον Τζακ την «καλύτερη δυνατή ζωή».


Με δωρεές έκαναν τα όνειρά του πραγματικότητα - Ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη

Δημιούργησαν μια σελίδα στο GoFundMe αναζητώντας δωρεές για να εκπληρώσουν την λίστα με όλες τις τελευταίες επιθυμίες τους γιου τους. Η σελίδα έγινε viral σε ολόκληρο τον πλανήτη και οι δωρεές που έλαβαν ξεπέρασαν τα 54.000 δολάρια από χώρες όπως οι ΗΠΑ, οι Φιλιππίνες, η Νότια Αμερική, η Πολωνία, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Ο Λέισι και η Όλντχαμ παράτησαν τις δουλειές τους για έναν χρόνο, προκειμένου να αξιοποιήσουν τους τελευταίους μήνες ζωής του Τζακ. «Αυτό το περασμένο έτος ζήσαμε μια τρελή ζωή. Ήταν μια ζωή χωρίς όρια» είπε ο Λέισι. «Ο Τζακ έκανε περισσότερα αυτούς τους τελευταίους μήνες από όσα κάνουν οι περισσότεροι ενήλικες σε όλη τους τη ζωή. Αν υπήρχε κάτι που ήθελε στη ζωή, το έκανε».


Χρησιμοποιώντας τα χρήματα από τις δωρεές, οι γονείς του Τζακ έκλεισαν βόλτες με ελικόπτερο και αεροπλάνα, έκαναν ταξίδια στο Peppa Pig World και στην Disneyland στο Παρίσι, ταξίδεψαν στο Λονδίνο τον Νοέμβριο και στα Γκραν Κανάρια της Ισπανίας τον Ιανουάριο, αλλά και στην Πορτογαλία, την Ελλάδα και την Ουαλία.


Οι καταρρακωμένοι γονείς λένε ότι ήρθε πλέον η ώρα να ευχαριστήσουν τους γενναιόδωρους ευεργέτες τους που έκαναν πραγματικότητα τα όνειρα του Τζακ. «Θα μας κόστιζε μια περιουσία αν το κάναμε μόνοι μας όλο αυτό. Δεν υπήρχε περίπτωση να τα καταφέρουμε εάν δεν υπήρχαν αυτές οι δωρεές – ο μισθός μου καλύπτει μόνο τους λογαριασμούς της καθημερινότητάς μας» δήλωσε ο Λέισι. «Νομίζεις ότι έχεις δει όλην την ασχήμια της ζωής, παρακολουθώντας τις ειδήσεις και νιώθοντας πως ο κόσμος ξέμεινε από αγάπη. Αλλά όταν συμβαίνει κάτι πραγματικά απαίσιο, εμφανίζονται ξαφνικά άνθρωποι που ποτέ δεν περίμενες».


Ο Τζακ πέθανε περιβαλλόμενος από την οικογένειά του - Το μήνυμα που στέλνουν οι γονείς του

Φυσικά, ο πατέρας του μικρού Τζακ παλεύει ακόμη να δεχτεί τον θάνατο του γιου του από καρκίνο. «Θα θυμάμαι πάντα το χαμόγελό του, το ενδιαφέρον του για τα πάντα, την αντοχή και την δύναμη της θέλησής του. Ακόμη κι όταν πλησίαζε ο θάνατος, εξακολουθούσε να θέλει να παίζει, και να προσποιείται ότι έκλεβε τις μύτες μας, αλλά ήταν πολύ αδύναμος ακόμη και να σηκώσει τα χέρια του».

Ο Τζακ πέθανε, περιτριγυρισμένος από τον μπαμπά του, την μαμά του και την αδερφή του, κοιτάζοντας φωτογραφίες όλων των περιπετειών που έζησε το τελευταίο έτος. «Ποτέ δεν πίστευα ότι αυτό θα συμβεί σε εμάς – οι πιθανότητες να κερδίσει κάποιος το λαχείο είναι μεγαλύτερες από το να έχεις έναν όγκο στον εγκέφαλο» είπε ο Λέισι. «Το μήνυμά μας είναι - μην εφησυχάζετε με την ζωή σας πιστεύοντας πως η οικογένειά σας θα είναι πάντα δίπλα σας».



Φωτογραφίες: GoFundMe


Τρίτη, 14 Ιουλίου 2020

Νιόπαντρο ζευγάρι αντί για λίστα γάμου, δώρισε όχημα για ΑμεΑ


Έδειξαν στην πράξη το ενδιαφέρον τους για τον συνάνθρωπο

Σε πράξη μετουσιώθηκε η εξαίρετη πρωτοβουλία δύο νέων ανθρώπων, να δωρίσουν χρήματα που έλαβαν αντί δώρου για τον γάμο τους.

Οι Αλέξανδρος Γκοργκόλης και Μαρία Μπαλαμώτη πριν δύο χρόνια, ενώθηκαν «εις σάρκαν μίαν». Αντί δώρων, όμως ζήτησαν από τους προσκεκλημένους, να προσφέρουν χρήματα σε λογαριασμό, που θα όδευε στις Κοινωνικές Δομές του Δήμου Τρικκαίων!

Αυτά τα χρήματα, με την πρόσθετη συνδρομή του Δήμου Τρικκαίων, μετουσιώθηκαν σε ένα όχημα μεταφοράς ατόμων με αναπηρία που φιλοξενούνται στο ΚΔΑΠ ΜΝΕΑ «ΗΦΑΙΣΤΟΣ» του Δήμου Τρικκαίων. Είναι ένα υπερσύγχρονο όχημα, που ικανοποιεί τις ανάγκες μεταφορών των ΑμεΑ από και προς το ΚΔΑΠ, αλλά και σε άλλες δραστηριότητες του Κέντρου, πλήρως εξοπλισμένο και προσεκτικά διαρρυθμισμένο για ΑμεΑ, πιο σύγχρονο από το παλαιότερο υπάρχον.

Δύο χρόνια αφ’ ότου το Δημοτικό Συμβούλιο Τρικκαίων αποδέχθηκε τη δωρεά, ήρθε η ώρα να παρουσιαστεί επισήμως το όχημα.

Στις εγκαταστάσεις του ΚΔΑΠ, ο Δήμαρχος Τρικκαίων και πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Δημήτρης Παπαστεργίου, ευχαρίστησε θερμότατα τους δύο δωρητές, τονίζοντας, τόσο την κοινωνική προσφορά αυτής της πράξης, όσο και τη σημασία των δωρεών στον Δήμο, που αφορούν βεβαίως το κοινωνικό σύνολο. Επεσήμανε, δε, την προσπάθεια του Δήμου Τρικκαίων να εξασφαλιστεί ακόμη ένα όχημα, για τις ανάγκες του ΚΔΑΠ.

Στο ίδιο μήκος κύματος ο επιχειρηματίας Αλέξανδρος Γκοργκόλης και η οδοντίατρος Μαρία Μπαλαμώτη, λιτά τόνισαν ότι είναι ευτυχείς που το συγκεκριμένο δώρο γάμου, 
«μεταλλάχθηκε» στο συγκεριμένο όχημα, που στηρίζει τους συμπολίτες ΑμεΑ.  Επισήμανα, επίσης, και ευχαρίστησαν τους καλεσμένους του γάμου τους, που ανταποκρίθηκαν στην πρωτοβουλία τους, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την κοινωνική συνοχή.



Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2020

Μιλώντας στα παιδιά για τον καρκίνο


Η συζήτηση γύρω από τον καρκίνο μπορεί να φαίνεται αφόρητη, αλλά υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι όταν ανοίγεστε στα παιδιά, τα βοηθάτε να αντιμετωπίσουν καλύτερα την είδηση της ασθένειας ενός δικού τους προσώπου. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους είναι καλύτερα να είμαστε ειλικρινείς μαζί τους.

Μερικοί γονείς αποφεύγουν να μιλάνε για τον καρκίνο, επειδή θέλουν να προστατεύσουν τα παιδιά τους, αλλά το μυστικό είναι δύσκολο να κρατηθεί. Έρευνες έχουν δείξει επίσης ότι τα παιδιά που γνωρίζουν για την αρρώστια ενός αγαπημένου προσώπου, έχουν χαμηλότερα επίπεδα άγχους από αυτά που δεν το γνωρίζουν.
Τα παιδιά είναι παρατηρητικά και συχνά υποπτεύονται ότι συμβαίνει κάτι άσχημο, ακόμη κι αν ο καρκινοπαθής δεν είναι ένας από τους γονείς, αλλά κάποιος φίλος, ο παππούς, ή η γιαγιά. Το γεγονός προκαλεί άγχος, το οποίο αντιλαμβάνονται τα παιδιά. Αν υποπτεύονται ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και δεν τους το έχετε πει, μπορεί να δώσουν τη δική τους εξήγηση. Η φαντασία τους συχνά κάνει τα πράγματα χειρότερα απ΄ό,τι είναι στην πραγματικότητα.

Τα παιδιά ίσως να πληγωθούν αν ανακαλύψουν ότι έχουν εξαιρεθεί από κάτι τόσο σημαντικό γι’ αυτά και την οικογένειά τους. Εάν τα ενημερώσετε, τους δείχνετε ότι τα εμπιστεύεστε και τα υπολογίζετε.
Η κατάσταση μπορεί να προσφέρει μια ευκαιρία για τα παιδιά να αναπτυχθούν συναισθηματικά και να μάθουν να προσαρμόζονται όταν στη ζωή τους παρουσιαστεί κάποια ανατροπή.

Ο χειρότερος τρόπος να μάθουν τα άσχημα νέα είναι ακούγοντάς τα τυχαία. Μπορεί να δοθεί στα παιδιά λάθος εντύπωση: ίσως να σκεφτούν ότι το θέμα είναι τόσο τρομερό, ώστε δεν μπορείτε να μιλήσετε γι’ αυτό, ή ότι δεν είναι άξια να πάρουν μέρος στις συζητήσεις σας. Τα μικρά παιδιά μπορεί επίσης να παρερμηνεύσουν ή να ακούσουν διαφορετικά την είδηση. ‘Ίσως μείνουν σιωπηλά ή μεταφέρουν την είδηση διαστρεβλωμένη στα άλλα παιδιά της οικογένειας.

Εάν αναρωτιέστε πώς θα τα βγάλουν πέρα στις δύσκολες στιγμές, τα στοιχεία δείχνουν ότι με την κατάλληλη υποστήριξη τα παιδιά τα καταφέρνουν. Σύμφωνα με έρευνες, ωφελούνται από τη στενή σχέση με έναν ενήλικα – έναν γονέα, θείο ή οικογενειακό φίλο – ο οποίος τα εκτιμά και τα υποστηρίζει.
Ένας ενήλικας που είναι πηγή στήριξης και έχει καλή επικοινωνία με ένα παιδί, μπορεί να το βοηθήσει να ανταπεξέλθει στις πιο αντίξοες καταστάσεις.

Μιλώντας στα παιδιά σας για τον καρκίνο, τους δίνετε την ευκαιρία να σας πουν πώς αισθάνονται και να γνωρίζουν ότι μπορούν να κάνουν ερωτήσεις. Μερικές φορές τα παιδιά ανοίγονται σε ενήλικες που δεν είναι οι γονείς τους. Μπορεί να νιώθουν ενοχές γιατί γίνονται βάρος σε έναν άρρωστο γονέα ή γιατί ξοδεύουν τον χρόνο του υγιούς, έτσι εμπιστεύονται τις σκέψεις τους σε κάποιον άλλον, έναν δάσκαλο ή έναν θετό γονέα.
Ως γονέας, είναι σημαντικό να ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να μιλήσουν για τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, μαζί σας ή με κάποιο έμπιστο πρόσωπο.

Ίσως να έχετε επισκέπτες ή άτομα που σας βοηθούν, αλλά μην τους αφήσετε να αναλάβουν την ευθύνη. Προσπαθήστε να βρείτε χρόνο για όλη την οικογένεια και για κάθε παιδί ξεχωριστά.
Συνεχίστε την καθημερινή σας ρουτίνα, όσο αυτό είναι εφικτό. Επικροτήστε την προσπάθεια των παιδιών να βοηθήσουν στο σπίτι, αλλά μην την παίρνετε ως δεδομένο. Σταθείτε και ακούστε τα προσεκτικά, για να ξέρετε πώς νιώθουν πραγματικά. Ενθαρρύνετέ τα να σας το πουν όταν είναι αναστατωμένα και για ποιο λόγο.
Πείτε τους ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούν μόνα τους. Επίσης, μιλήστε μαζί τους για τις δραστηριότητές τους και διαβεβαιώστε τα ότι δεν είναι κακό να μπορούν ακόμα να χαίρονται.


Συγγραφέας Ιάτωρ
Πηγή:  https://www.iator.gr/



«Σκύλοι θεραπείας» ελπίδα για τα παιδιά με καρκίνο



Εδώ και χρόνια υλοποιείται στις ΗΠΑ, πρόγραμμα κλινικών δοκιμών για τα οφέλη των σκυλιών στα παιδιά με καρκίνο.

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν 106 παιδιά και 26 σκύλοι.

Φαίνεται πως το πρόγραμμα λειτουργεί θετικά, όχι μόνο για τους μικρούς ασθενείς , αλλά και για τους γονείς τους!

Παρακολουθείστε το βίντεο :

«Ο Swoosh είναι ένα δεκάχρονο Πομεράνιαν, ειδικά εκπαιδευμένο για την επαφή με παιδιά που νοσηλεύονται σε ογκολογικά κέντρα. Εκείνος και η «μαμά» του, Μισέλ είναι μία από τις ομάδες θεραπείας που συμμετείχαν σε κλινικό πρόγραμμα πέντε αμερικανικών νοσοκομείων Παίδων, βοηθώντας τα παιδιά και τους γονείς τους να αντιμετωπίζουν τη σκληρή καθημερινότητα του καρκίνου. Παρά τις ενστάσεις πολλών παιδιατρικών κλινικών για τυχόν κινδύνους λοιμώξεων από τους σκύλους θεραπείας, οι κατά καιρούς επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει πως τα ζώα μπορούν να μειώσουν το στρες και τη μοναξιά, να ελαττώσουν την αρτηριακή πίεση αλλά και να βοηθήσουν παιδιά με αυτισμό.»