Έγιναν δότες μυελού των οστών οι παίκτες και στελέχη της Αναγέννησης Θαλασσιάς!

Σε μια αξιέπαινη κίνηση προχώρησαν το τεχνικό τιμ και ποδοσφαιριστές της Αναγέννησης Θαλασσιάς, καθώς βρέθηκαν στο Νοσοκομείο Ξάνθης και έγιναν δότες μυελού των οστών, δίνοντας δείγματα αίματος, μια κίνηση που μοιάζει τόσο απλή όμως στην πραγματικότητα είναι ένα μεγάλο βήμα που μπορεί να χαρίσει ζωή σε συνανθρώπους μας.

Με το μότο «Δεν φτάνει μόνο να το σκεφτείς, δεν φτάνει μόνο να το πεις, το μόνο που πραγματικά έχει σημασία είναι να το κάνεις πράξη και να γίνεις ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΔΟΤΗΣ ΜΥΕΛΟΥ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ» ο προπονητής της ομάδας Γιάννης Αποστολίδης, που ήταν ο εμπνευστής αυτής της πρωτοβουλίας, το τεχνικό τιμ του συλλόγου και οι ποδοσφαιριστές της Αναγέννησης Θαλασσιάς βρέθηκαν στο Νοσοκομείο Ξάνθης, συμπλήρωσαν τα απαιτούμενα χαρτιά και έδωσαν δείγματα αίματος με σκοπό να γίνουν δότες μυελού των οστών.

Μια σπουδαία ενέργεια που επιβεβαιώνει και δείχνει την πραγματική έννοια του ερασιτεχνικού αθλητισμού και αναμφίβολα αξίζει και πρέπει να βρει και άλλους μιμητές.

Στις φωτογραφίες μπορείτε να δείτε τον προπονητή της ομάδας της ΕΠΣ Ξάνθης μαζί με τους ποδοσφαιριστές της ομάδας να βρίσκονται στο τμήμα αιμοδοσίας του Νοσοκομείου Ξάνθης οπού έδωσαν δείγμα αίματος, το οποίο θα σταλεί στο Ιπποκράτειο για να φανεί ποιοι θα βρεθούν συμβατοί με κάποιον συνάνθρωπο μας που έχει ανάγκη. Μακάρι η Αναγέννηση Θαλασσιάς να είναι το παράδειγμα που θα ακολουθήσουν και άλλοι, γιατί όχι και άλλες ομάδες όχι μόνο της Ξάνθης και γενικά της Θράκης και γιατί όχι και ολόκληρης της χώρας, μια κίνηση που δείχνει τον δρόμο για μια κοινωνία πιο ευαίσθητη και πιο ανθρώπινη, μια πιο ουσιαστική κοινωνία που δεν μένει στα λόγια αλλά πράττει.

Ο προπονητής του συλλόγου Γιάννης Αποστολίδης, ανέφερε χαρακτηριστικά στο «thrakisports.gr»:

«Θέλουμε να γίνουμε αρωγός, να δείξουμε το δρόμο ώστε κι άλλοι αθλητές, ομάδες και γενικά κι άλλοι συνάνθρωποί μας να ακολουθήσουν. Αν ο κόσμος ήταν ενημερωμένος για το πόσο σημαντική είναι αυτή η κίνηση τότε όλοι θα το κάνανε. Δεν φτάνει μόνο να το σκεφτείς, δεν φτάνει μόνο να το πεις, το μόνο που πραγματικά έχει σημασία είναι να το κάνεις πράξη και να γίνεις ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΔΟΤΗΣ ΜΥΕΛΟΥ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ. Είμαστε εγγεγραμμένοι 22.000 εθελοντές δότες στην Ελλάδα των 10.000.000, αν ήμασταν 200.000 θα υπήρχε η πιθανότητα γύρω στο 60%-80% να βρεθεί συμβατός δότης για έναν ασθενή (που τα περισσότερα είναι παιδιά) στη δικιά μας δεξαμενή. Σε ένα μέρος κάποιος ασθενής περιμένει με αγωνία πάνω απ´ το τηλέφωνο να του πούνε αν βρέθηκε συμβατός δότης ώστε να έχει πιθανότητες να ζήσει και να του δοθεί η ευκαιρία να προσπαθήσει να πραγματοποιήσει τα όνειρα του όπως κάνουμε όλοι μας».

 

 

Πηγή: http://www.thrakisports.gr

«Πεθαίνω και το ξέρω. Η μαμά με αφήνει στην αγκαλιά του θεούλη…»

Ο Reece Puddington, είναι δεν είναι 11 χρονών.

Από μικρός έμαθε να παλεύει για τη ζωή του. Διαγνώστηκε με νευροβλάστωμα όταν ήταν 5 χρονών. Οι γιατροί δεν έδιναν καμία ελπίδα.

Όμως οι γονείς του δεν το έβαλαν κάτω. Τόσο εκείνοι όσο και ο μικρούλης, έμαθαν να πολεμούν. Και το αρχικά το πέτυχαν. Νίκησαν. Μετά από θεραπείες οι γιατροί το 2010 τους ανακοίνωσαν ότι το νευροβλάστωμα έχει νικηθεί. Είχε εξαφανιστεί και ο Reece, ήταν υγιής.

Μετά από θεραπείες, ο Reece επέστρεψε υγιής.

Η χαρά όμως κράτησε μόνο για δυο χρόνια. Το 2012 οι καθιερωμένες εξετάσεις έδειξαν ότι ο καρκίνος είχε κάνει πάλι την εμφάνιση του στο κορμάκι του μικρούλη και μάλιστα περισσότερο επιθετικός από ποτέ. Τον είχε χτυπήσει στο συκώτι και στο κεφάλι. «Δυστυχώς αυτό δεν μπορεί να καταπολεμηθεί. Η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Να είστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα» ανακοίνωσαν για άλλη μια φορά οι γιατροί στους γονείς του.

Όσο περνούσαν οι μέρες η κατάσταση άλλοτε χειροτέρευε και άλλοτε ήταν σταθερή. Η μητέρα του Reece, η Kay, αποφάσισε να παρατήσει τη δουλειά της και να περάσει όσο χρόνο του μένει, μαζί με τον λατρεμένο της γιο. Ένα πρωινό και ενώ ετοιμαζόντουσαν όλοι για μια νέα εισαγωγή στο νοσοκομείο, ο μικρούλης πήγε στο κρεβάτι των γονιών τους και τους ανακοίνωσε πως δεν θέλει να πολεμάει άλλο. «Δεν αντέχω μαμά. Πονάω. Δεν αντέχω τα νοσοκομεία, δεν θέλω να είμαι πειραματόζωο. Θέλω να μείνω στο σπίτι μας»

Οι γονείς δεν άντεξαν και δεν το σκέφτηκαν και πολύ. Τον πήραν αγκαλιά τον γέμισαν φιλιά και του ψιθύρισαν πως θα γίνει ότι θέλει εκείνος. Η χαρά εμφανίσθηκε στο γλυκό προσωπάκι του Reece. Ο ίδιος ανέβασε στο facebook, ένα κείμενο που ξεκινάει ως εξής: «Δεν αντέχω άλλο τα νοσοκομεία και τις θεραπείες. Είμαι κουρασμένος. Θα μείνω μαζί με τους γονείς μου μέχρι το τέλος της ζωής μου. Πεθαίνω και το ξέρω. Η μαμά με αφήνει στην αγκαλιά του θεούλη…»

Πηγή : http://fanpage.gr

Καρκίνος στους λεμφαδένες: Αυτά είναι τα προειδοποιητικά σημάδια

Οι λεμφαδένες υπάρχουν σε όλο το σώμα και αποτελούν σημαντικό τμήμα του ανοσολογικού συστήματος.

Η χρησιμότητά τους έγκειται στο ότι βοηθούν το σώμα να αναγνωρίζει και να καταπολεμά μικρόβια, λοιμώξεις και άλλες ξένες ουσίες.

Περιοχές όπου οι λεμφαδένες μπορούν να ψηλαφηθούν (με τα δάκτυλα) είναι οι εξής:
✔ Βουβωνική χώρα
✔ Μασχάλη
✔ Τράχηλος (υπάρχει μια αλυσίδα λεμφαδένων σε κάθε πλευρά μπροστά στο λαιμό, σε κάθε πλευρά του λαιμού και σε κάθε πλευρά πίσω στο λαιμό)
✔ Κάτω από το σαγόνι
✔ Πίσω από τα αυτιά
✔ Στο πίσω μέρος του κεφαλιού

Σε περίπτωση διόγκωσης των λεμφαδένων πρέπει να απευθύνεστε άμεσα στον γιατρό.

Οι διογκωμένοι λεμφαδένες είναι τα καμπανάκια, που χτυπούν πάντα όταν τα όργανα πάσχουν από οτιδήποτε.

Η διόγκωση των λεμφαδένων ή τα εξογκώματα στο λαιμό, τις μασχάλες ή τη βουβωνική χώρα, είναι ένδειξη αλλαγών στο λεμφικό σύστημα του οργανισμού, το οποίο «προειδοποιεί» για καρκίνο.

Για παράδειγμα μία διόγκωση ή ένα εξόγκωμα στους λεμφαδένες, στις γυναίκες είναι οιωνός καρκίνου του μαστού. Ένα ανώδυνο εξόγκωμα στο λαιμό, τις μασχάλες ή τη βουβωνική χώρα ενδέχεται να είναι ένα πρώιμο σημάδι λευχαιμίας.

Σημαντικό ρόλο στη διάγνωση παίζει η ηλικία και η πιθανή ευαισθησία του ασθενούς, καθώς και το μέγεθος των διογκωμένων λεμφαδένων, η σύστασή τους και η διάρκεια της διόγκωσης. Ειδικά στα μικρά παιδιά εντοπίζονται συχνά πρησμένοι λεμφαδένες, κάτι που όμως θεωρείται φυσιολογικό.

Πηγή: www.onmed.gr

Ο παιδικός καρκίνος εξαντλεί το ανοσοποιητικό σύστημα

Ο παιδικός καρκίνος αποδεικνύεται ότι εξαντλεί το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Μελέτη από το Κέντρο Καρκινικών Ερευνών στο Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζει στοιχεία σχετικά με τη δράση των καρκινικών κυττάρων σε ένα παιδί και τις επιπτώσεις που έχουν στο ανοσοποιητικό σύστημά του οργανισμού του.

 

Σύμφωνα με τη μελέτη, τα καρκινικά κύτταρα στο νευροβλάστωμα περιέχουν ένα μόριο, το οποίο διασπά μια βασική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, αφήνοντας το σώμα αδύναμο για να μπορέσει να καταπολέμηση τη νόσο. Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι τα κύτταρα στο νευροβλάστωμα – ένα σπάνιο είδος καρκίνου της παιδικής ηλικίας που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα – παράγουν ένα μόριο, την αργινάση, που διασπάται και το οποίο δρα σε ένα άλλο μόριο, ονομάζεται αργινίνη και είναι ένα από τα δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών και αποτελεί σημαντική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού. 

Αυτό το μόριο – η αργινάση – δημιουργεί τεράστια πτώση στο επίπεδο της αργινίνης που βρέθηκε στην περιοχή γύρω από τον όγκο. Από τη στιγμή που τα ανοσοποιητικά κύτταρα του σώματος, που πηγαίνουν κοντά στον καρκίνο, δεν βρίσκουν την αγαπημένη τους πηγή ενέργειας τότε καθίστανται αναποτελεσματικά. Τα νευροβλαστικά κύτταρα έχουν ένα μόριο στην επιφάνειά τους που τα χαρακτηρίζει ως διαφορετικά από τα υγιή κύτταρα. Αυτό είχε οδηγήσει στην ελπίδα ότι το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορούσε να εκπαιδευτεί να τα αναγνωρίζει και να τα καταστρέφει. Αλλά αυτή η νέα έρευνα μπορεί να εξηγήσει γιατί οι πρώτες προσπάθειες να αξιοποιηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα με αυτό τον τρόπο ήταν μέχρι τώρα ανεπιτυχείς. 

Η Δρ Φράνσις Μουσάι επικεφαλής της μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμινχαμ, δήλωσε ότι, «γνωρίζουμε εδώ και καιρό ότι η εκμετάλλευση της δύναμης του ανοσοποιητικού συστήματος θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία του νευροβλαστώματος, όμως δεν ξέραμε γιατί τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος είχαν τέτοια δυσκολία στο να αναγνωρίσουν και να καταστρέψουν τον όγκο. Οπλισμένοι πλέον με αυτή τη νέα γνώση, σχετικά με το ρόλο της αργινίνης, είμαστε σε θέση να ενεργοποιήσουμε το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να επιτεθεί στα καρκινικά κύτταρα».

 

Περίπου 90 περιστατικά νευροβλαστώματος διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο και, ως επί το πλείστον, αφορούν παιδιά κάτω των 5 ετών. Η νέα έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Research

Της Μαρίας Χατζηδάκη
Πηγή:  : http://www.life2day.gr