Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017

Ο Μαυρίδης προσφέρει όσα κέρδισε στο Nomads σε παιδιά με καρκίνο!


Ο παίκτης αποκάλυψε τη μυστική συμφωνία με τον ΑΝΤ1, που τον έκανε να πει το ΝΑΙ στο reality, παρά τις αντιρρήσεις του για τέτοιου είδους παιχνίδια.

Μια αποκάλυψη που άλλαξε εντελώς τα δεδομένα στο Nomads έκανε ο Γιώργος Μαυρίδης στον μεγάλο τελικό. Μιλώντας στον Γρηγόρη Αρναούτογλου αποκάλυψε πως δέχτηκε να πάει στις Φιλιππίνες μόνο και μόνο για να δοθεί ένα σημαντικό ποσό στην παιδογκολογική κλινική ΑΧΕΠΑ. Μάλιστα, όπως διευκρίνισε, η πρώτη του αντίδραση στην πρόταση του Γιάννη Λάτσιου ήταν αρνητική και δέχτηκε μόνο μετά από ειδική συμφωνία με τον σταθμό, ώστε ο ΑΝΤ1 να ανακαινίσει την πτέρυγα για τις χημειοθεραπείες.


Ο Γιώργος μίλησε για το θέμα στον τελικό, αφού πλέον η αποκάλυψη δεν επηρεάζει την εξέλιξη του παιχνιδιού. Ο Θεσσαλονικιός ανέφερε πως αντέδρασε αρνητικά στην πρόταση από την πρώτη στιγμή. "Για να είμαι ειλικρινής είπα κατ' ευθείαν όχι" σχολίασε και στη συνέχεια αναφέρθηκε στην αμοιβή που θα έπαιρναν όλοι οι συμμετέχοντες για τη συμμετοχή τους παιχνίδι. Όπως και στο Survivor, οι παίκτες αμείβονται με κάποιο ποσό ανά εβδομάδα, για όσο παραμένουν στο παιχνίδι. "Σκέφτηκα ότι μου έγινε μια πολύ καλή οικονομική πρόταση και σκεφτόμουν πως δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο που κάποιος αμείβεται τόσο καλά για να συμμετέχει σε ένα τέτοιο παιχνίδι" ανέφερε στη συνέχεια. Όπως εξήγησε ζήτησε αντί αμοιβής, να γίνει η ανακαίνιση αυτή και τελικά το κατάφερε.

Έτσι, αποκαλύφθηκε πως ο Γιώργος Μαυρίδης συμμετείχε στο Nomads με αντάλλαγμα την ανακαίνιση του παιδοογκολογικού τμήματος του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, από τον ΑΝΤ1. Ακόμα και τα χρήματα που κέρδισε από τα επιμέρους έπαθλα θα διατεθούν για τον σκοπό αυτό. Δεν είχε ανακοινωθεί για να μην επηρεάσει τις ψηφοφορίες εις βάρος των άλλων παικτών. Η συμφωνία όπως τονίζουν υπεύθυνοι του σταθμού στο News 24/7, ίσχυε είτε έμενε 1 εβδομάδα, είτε 3 μήνες, πως η ανακαίνιση θα γινόταν.

Δείτε τη συγκινητική αποκάλυψη:



Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017

Μητέρα προσπαθεί να φέρει φάρμακο για το παιδί της από το Λονδίνο


Με τη βοήθεια του facebook και τις χιλιάδες κοινοποιήσεις, κατάφερε να κινητοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό νεαρή μητέρα από τη Θεσσαλονίκη

Για όσους δεν με γνωρίζουν, ονομάζομαι Δημητροπούλου Ιωάννα και είμαι ειδικευόμενη αναισθησιολόγος στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.

Έχω έναν γιο 2 ετών, τον Μορφέα, ο οποίος εδώ και 6 μήνες παλεύει με Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία. Από την αρχή της διάγνωσης του εντάχθηκε σε υψηλού κινδύνου σχήματα χημειοθεραπείας λόγω της πτωχής απάντησης που είχε στα αρχικά φάρμακα.

Ένα από τα φάρμακα που τον βοήθησε να κάνει ύφεση της νόσου του είναι η ασπαραγινάση. Όμως στο σκεύασμα που κυκλοφορεί ευρέως στη χώρα μας εμφάνισε σοβαρό αλλεργικό σοκ και έτσι απαγορεύεται να το πάρει ξανά.
Τον Αύγουστο του 2017 κάναμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες να παραγγείλουμε από το εξωτερικό (από την Αγγλία συγκεκριμένα) ένα σκεύασμα που περιέχει την ουσία ασπαραγινάση αλλά από ένα φυτό την ερβίνια. Το φάρμακο αυτό, ERWINASE, δεν έχει έρθει από τότε!!!!!!!!

Μέχρι τώρα χρησιμοποιήσαμε όλα τα στοκ φιαλίδια που υπήρχαν στην Ελληνική επικράτεια (από το νοσοκομεία Παπανικολάου, από το Παίδων Αγ.Σοφία και από όπου αλλού μπορέσαμε να βρούμε).

Μην βρίσκοντας άλλα φιαλίδια αποφάσισαν οι θεράποντες να χορηγήσουν την τρίτη και τελευταία επιλογή φαρμάκου, το Ongaspar, το οποίο επειδή περιέχει και αυτό ανασυνδυασμένη ασπαραγινάση όπως το πρώτο, έκανε και αυτό αλλεργικό σοκ στο παιδί.
Η μόνη λύση για να ολοκληρώσει ο γιος μου τα υπόλοιπα απαιτούμενα σχήματα χημειοθεραπείας και να είναι όλα έτοιμα όταν θα βρεθεί δότης να κάνουμε μεταμόσχευση μυελού των οστών είναι το φάρμακο ERWINASE.

Η εταιρία που το παράγει ρίχνει ευθύνες στον ΙΦΕΤ, ο ΙΦΕΤ ρίχνει ευθύνες στην εταιρία που το διανέμει και μου δίνει δικαιολογίες του στυλ ότι δεν μπορούν να διαβάσουν ότι στέλνουν οι θεράποντες, ότι δεν έχουν φάρμακο, ότι το στέλνουν επιλεκτικά κα.

Έχω βρει το φάρμακο αυτό σε νοσοκομείο του Λονδίνου αλλά κανένας φορέας δεν μου δίνει έγκριση να το φέρω κατευθείαν!!!!!!

Έχω επικοινωνήσει για το θέμα με τη διοίκηση του νοσοκομείου που νοσηλεύεται ο γιος μου, με τον Υπεάρχη, με τον Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου και όλοι είναι παραπάνω από πρόθυμοι να βοηθήσουν ΑΛΛΑ ακόμα δεν έχει έρθει το πολυπόθητο φάρμακο.
Οι γιατροί λένε πως σε περίπτωση που δεν ολοκληρωθούν τα επόμενα σχήματα με αυτό το φάρμακο η πιθανότητα υποτροπής είναι μεγάλη. Αύριο θα ξεκινήσει το επόμενο σχήμα χημειοθεραπείας και φάρμακο δεν υπάρχει πουθενά στην επικράτεια.
Βοηθήστε με σας παρακαλώ να κοινοποιηθεί το θέμα αυτό, να πάει όσο πιο ψηλά γίνεται μήπως και γίνει κάτι!!!

Ευχαριστώ!



Πάνω από 13.500 κοινοποιήσεις μετά, υπήρξαν ευχάριστα νέα.

Έγραψε η κα Δημητροπούλου:

«Μετά την τόσο μεγάλη έκταση που έλαβε το πρόβλημα με την ανεύρεση του φαρμάκου erwinase, επικοινώνησαν μαζί μου πάρα πολλοί φορείς αλλά και φίλοι/γνωστοί.
Το αποτέλεσμα είναι πως με διαβεβαίωσαν πως αύριο θα γίνει η αποστολή όλων των απαιτούμενων φιαλιδίων του φαρμάκου από την εταιρία που το διανέμει σε όλον τον κόσμο.

Έτσι ο Μορφέας θα καταφέρει να ολοκληρώσει τα απαιτούμενα σχήματα χημειοθεραπείας και να πάμε δυνατοί για μεταμόσχευση μυελού των οστών.

Θέλω εκ μέρους όλης της οικογένειας μου να σας ευχαριστήσω όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά γιατί είμαι σίγουρη πως αυτό που δεν είχε γίνει από τον Αύγουστο, έγινε εξαιτίας της δική σας κοινοποίηση!!!

Καλές γιορτές σε όλους και κουράγιο και υπομονή σε όλους όσους έχουν ένα παιδί/συγγενή με νεοπλασία.

Σας ευχαριστώ πραγματικά μέσα από την καρδιά μου.»



Μιλάμε συχνά απαξιωτικά για «πολίτες του καναπέ», και στηλιτεύουμε την απάθειά τους τονίζοντας ότι «μ’ ένα λάικ δε γίνεται τίποτα». Κι όμως, αρκετές φορές γίνεται και παραγίνεται. Η δημοσιοποίηση περιπτώσεων, η πίεση που ασκείται στους υπεύθυνους και η υποστήριξη μέσα από λάικ και share συχνά έχουν κινητοποιήσει ή ακόμα και αντικαταστήσει το, ενίοτε άχρηστο και … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μπράβο Έλληνες χρήστες του Facebook! Η εξαιρετικά συγκινητική περίπτωση της Ιωάννας και του δίχρονου Μορφέα. Περισσότερα

Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2017

Ο Άγιος Βασίλης πήγε στην Ογκολογική Μονάδα Παίδων με πυροσβεστικό όχημα! (ΒΙΝΤΕΟ)


Μια ωραία έκπληξη για τα παιδιά

Τη Δευτέρα το  απόγευμα ο Άγιος Βασίλης άφησε το έλκηθρό του στην άκρη, ανέβηκε σε ένα πυροσβεστικό όχημα βραχυονοφόρο όχημα και πήγε στην Ογκολογική Μονάδα Παίδων για να μοιράσει δώρα στα παιδιά που νοσηλεύονται εκεί.

Την άφιξη του Άγιου Βασίλη ανήγγειλε με χαρούμενες χριστουγεννιάτικες μουσικές η Μπάντα του Πυροσβεστικού Σώματος, με 18 μουσικούς που διηύθυνε ο Αρχιμουσικός, Πυρονόμος Δημήτριος Κουνδουράκης.

Πολλά από τα παιδιά της Μονάδας βγήκαν στο προαύλιο και υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό τον Άγιο Βασίλη, μερικά μάλιστα από τα παιδιά, ανέβηκαν στο πυροσβεστικό όχημα για να περιεργαστούν το εσωτερικό του και να δουν από κοντά τον εξοπλισμό του.

Την ίδια στιγμή άνδρες της ΕΜΑΚ με σχοινιά άρχισαν να κατεβαίνουν από την οροφή του κτηρίου, σταματώντας στα μπαλκόνια των παιδιών που δεν μπορούσαν να κατέβουν στον προαύλιο χώρο για να ειδοποιήσουν για την άφιξη του Άγιου Βασίλη, να τους δώσουν τα δώρα τους και να τους ευχηθούν «Καλή ανάρρωση» και «Καλές Γιορτές».

Πολλά από τα παιδιά της Μονάδας βγήκαν στο προαύλιο και υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό τον Άγιο Βασίλη, μερικά μάλιστα από τα παιδιά, ανέβηκαν στο πυροσβεστικό όχημα για να περιεργαστούν το εσωτερικό του και να δουν από κοντά τον εξοπλισμό του.

Σχεδόν ταυτόχρονα με τον Άγιο Βασίλη έφθασαν στη Μονάδα ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Υποστράτηγος  Νικόλαος Τόσκας, ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Αντιστράτηγος Βασίλειος Καπέλιος, ο  Περιφερειάρχης Αττικής Υποστράτηγος Κωνσταντίνος Γιόβας,  ο Διοικητής της 1ης ΕΜΑΚ Αρχιπύραρχος Στέφανος Κολοκούρης και πολλοί πυροσβέστες από τον 1ο Πυροσβεστικό σταθμό Αθηνών.

Η Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Παιδιών με καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ» κυρία Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη τους υποδέχτηκε θερμά, τους ευχαρίστησε από καρδιάς που θέλησαν να δώσουν τόσο μεγάλη χαρά στα παιδιά: «Ευχαριστώ όλα τα παιδιά, τους ήρωες, γιατί για εμάς οι πυροσβέστες είναι ήρωες στην καρδιά μας και την ψυχή μας που με κίνδυνο της ζωής τους σώζουν ζωές. Μας συγκινήσατε… γίναμε κι εμείς παιδιά. Σας εύχομαι «Χρόνια πολλά» και «Καλά Χριστούγεννα».


 Ως ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης η κυρία Βαρδινογιάννη απένειμε στον Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος την Τιμητική Πλακέτα του Συλλόγου «ΕΛΠΙΔΑ», στον κύριο Τόσκα αναμνηστικό δώρο ενώ σε όλους τους παρευρισκόμενους που φρόντισαν για το εντυπωσιακό αυτό δρώμενο πρόσφερε το Μετάλλιο του Υποστηρικτή.


Ο αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος κύριος Βασίλειος Καπέλιος ευχαρίστησε την κυρία Βαρδινογιάννη για την θερμή υποδοχή και τα καλά της λόγια λέγοντας: «Θέλω κι εγώ να σας ευχαριστήσω για όσα έχετε κάνει, για την εξαιρετική υποδομή και τα τόσα πολλά και σπουδαία που έχει προσφέρει ο Σύλλογος σας στα παιδιά. Εύχομαι «Καλές γιορτές» σε όλους, να είστε καλά και πάντα με υγεία».

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κύριος Νικόλαος Τόσκας παίρνοντας τον λόγο πρόσθεσε: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι άνθρωποι της προσφοράς και ήρθαν σήμερα προκειμένου να προσφέρουν χαρά και να δώσουν και σε μας λίγη χαρά. Το Πυροσβεστικό σώμα και η Αστυνομία θα είναι πάντα κοντά σας. Ευχαριστώ την κυρία Βαρδινογιάννη για την προσφορά της καθώς κι όλο το προσωπικό».

Εν συνεχεία οι Μουσικοί μπήκαν στο κτήριο και ανέβηκαν στις κλινικές σκορπίζοντας τις χαρούμενες νότες τους σ’ ολόκληρο το νοσοκομείο. Παιδιά, γονείς και νοσηλευτικό προσωπικό τους χειροκρότησαν θερμά εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό τη χαρά τους και τις ευχαριστίες τους, γι’ αυτή την τόσο ιδιαίτερη και γεμάτη εκπλήξεις γιορτή.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Διοικητής του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία» κύριος Μανώλης Παπασάββας, η Γενική Γραμματέας του Συλλόγου ΕΛΠΙΔΑ κυρία Τζωρτζίνα Έλληνα, η κυρία Έφη Έλληνα, μέλος του Συλλόγου και ο Επιστημονικός Διευθυντής του Συλλόγου ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ Δρ. Στέλιο Γραφάκο.

Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017

Τα παιδιά μας δε φοβούνται την ΑΝΑΠΗΡΙΑ, εμείς γιατί τη φοβόμαστε και πόσο τα επηρεάζουμε; (Βίντεο)


Δες τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών και θα καταλάβεις πως είναι πραγματικά. Άκου τις ερωτήσεις των παιδιών για τον κόσμο και θα αναρωτηθείς και εσύ για όσα δεν έχεις σκεφτεί. Είναι η αθωότητα της ψυχής τους, το καθαρό μυαλό τους και δύναμη της χαράς που έχουν, που τα κάνουν να φαίνονται όλα τόσο αληθινά και τόσο ξεκάθαρα!

Τα παιδιά δε γνωρίζουν τι σημαίνει διάκριση, ρατσισμός, εκφοβισμός, μίσος, βία, φόβος.Είναι ακατέργαστα διαμάντια και για αυτό είναι πάντα η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Πως όμως θα έρθει αυτό εάν εμείς που είμαστε υπεύθυνοι να μεγαλώσουμε σωστούς ενήλικες τα μολύνουμε με όλα όσα αρνητικά υπάρχουν στο περιβάλλον μας;

Τους μαθαίνουμε να χτυπούν πίσω και όχι να αποζητούν την ειρήνη. Να φοβούνται το άγνωστο και όχι να προσπαθούν με τη βοήθεια μας να το ανακαλύψουν. Τα κρατάμε μακριά από κάθε τι «επικίνδυνο» έως ότου είναι αργά όταν συνειδητοποιούν πως η αλήθεια είναι διαφορετική. Γαλουχούνται στο ρατσισμό, στην επίθεση, στη βία. Στο να κρατούν αποστάσεις από άλλα παιδιά γιατί είναι έγχρωμα, έχουν χωρίσει οι γονείς τους, έχουν κάποια αναπηρία, δε μιλούν καθαρά, δεν είναι καλοί μαθητές, δεν είναι το πρότυπο που ΕΜΕΙΣ θέλουμε για το παιδί κάποιου άλλου.

Παύουν να αναγνωρίζουν και να σέβονται τη διαφορετικότητα, να απλώνουν το χέρι για να προσφέρουν ή να λάβουν βοήθεια, ζητούν ανταλλάγματα και μετά μας φταίει που έχουν γίνει κακομαθημένα. Αυτά τα «σφουγγάρια» τροφοδοτούνται με το νερό της γνώσης από εμάς, είτε είμαστε γονείς, συγγενείς, φίλοι, περαστικοί στη ζωή τους. Κανένα μάθημα για την προσφορά στον διπλανό μας, στο να μην αντιμετωπίζουμε με διάκριση το διαφορετικό.

Ότι το παιδί στο αμαξίδιο είναι εξίσου σημαντικό και αγαπητό όσο και το δικό μας παιδί. Μπορεί να του λείπει ένα πόδι ή ένα χέρι, να μη βλέπει καθαρά ή καθόλου, να είναι με σχιστά μάτια ή μαύρο δέρμα, όμως είναι ίδιο και ίσο με το δικό μας διαμάντι. Να του εξηγήσουμε τι είναι η αναπηρία, πως γίνεται κάποιος να έχει άλλο χρώμα από εμάς, γιατί δε μιλά την ίδια γλώσσα.

Και κάπως έτσι έρχεται η πιο συνηθισμένη διάκριση παγκοσμίως: ποια οικογένεια είναι πιο πλούσια, πιο δυνατή, πιο άρτια, πιο συγκροτημένη από τις άλλες; Με αυτή την οικογένεια πρέπει το παιδί μας να κάνει παρέα στο σχολείο, στην παιδική χαρά, στα παιδικά πάρτι που θα παρευρεθεί. Τις δικές μας ανάγκες, τα δικά μας λάθη, τον διαστρεβλωμένο τρόπο που μας μεγάλωσαν τον μεταλαμπαδεύουμε στην επόμενη γενιά. Λες και δεν υπάρχει ήδη αρκετό κακό σε αυτόν τον πλανήτη, ας φυτέψουμε λίγο ακόμα να έχουμε και για μετά.

Bulling

Εν έτη 2017 να συζητάμε για bullying, για σωματική και ψυχολογική βία, για τα δικά μας απωθημένα που δεν πραγματοποιήσαμε και οδηγούμε τα παιδιά μας να κάνουν όσα δεν καταφέραμε. Ξεχνάμε ή ίσως δεν συνειδητοποιούμε καν ότι ανατρέφουμε στο ίδιο μας το σπίτι το επόμενο θύμα ή θύτη. Ένα παιδί που στο σχολείο αντί να χαμογελά, αναζητά την ευκαιρία να χτυπήσει ένα άλλο παιδί, να κοροϊδέψει αυτό που είναι διαφορετικό, να επιλέξει συμμαθητές που είναι πιο «δυνατοί» για να κάνει παρέα.

Και μετά αναρωτιόμαστε που βρέθηκε αυτή η βίαιη και λανθασμένη συμπεριφορά στο παιδί μας. Μα φυσικά μέσα από το σπίτι μας και το σπίτι του γείτονα. Δε φταίει μόνο η τηλεόραση(που είναι υποχρέωση μας να ελέγχουμε τι παρακολουθεί), δε φταίει το ίντερνετ και η τεχνολογία. Το διαμάντι μας το αφήσαμε ακατέργαστο και έτσι θα μείνει, ένα κάρβουνο δηλαδή. Όχι μαύρο σε χρώμα, αλλά μαύρο σε διάθεση, σε σκέψη, άσχημο, να είναι ικανό και διαθέσιμο για όσα μόνο εμείς του επιβάλλουμε να κάνει. 
Γιατί η ευθύνη μας δεν είναι μόνο να το ταΐσουμε, να το μεγαλώσουμε και να το στείλουμε σχολείο. Ευθύνη μας είναι να ορθοποδήσει, να σταθεί μπροστά στην αδικία και να κάνει ότι μπορεί για να τη διορθώσει, να γίνει συνεργός του καλού.

Επέλεξα 2 μίνι ντοκιμαντέρ που αποδεικνύουν πόσο σημαντικό ρόλο παίζουμε στο αν το παιδί θα αποδεχτεί την αναπηρία και το διαφορετικό.

Στο πρώτο είναι ένα εκπαιδευτικό παιχνίδι που χώρισαν το γονέα με το παιδί με ένα μικρό τείχος και τους προβάλουν βίντεο με γκριμάτσες από παιδιά. Πρέπει και οι δυο να αναπαραστήσουν αυτό που βλέπουν. Εμφανίζονται διάφορα παιδιά και το παιχνίδι ξεκινά. Γελάνε και το παιδί και ο γονέας και αντιγράφουν όσα παρακολουθούν ως τη στιγμή που εμφανίζεται ένα κορίτσι σε αμαξίδιο.

Οι γονείς παγώνουν και δεν κάνουν καμία κίνηση σε αντίθεση με τα παιδιά τους που συνεχίζουν κανονικά. Για αυτά βλέπετε δεν έχει διαφορά, είναι ένα ακόμα κοριτσάκι σαν όλα τα άλλα. Δεν εντυπωσιάζονται αρνητικά, δεν φοβούνται με την εικόνα της αναπηρίας, δεν εκφράζουν οίκτο ή λύπηση.

Δείτε το σχετικό βίντεο


Το δεύτερο βίντεο μας έρχεται από την Κύπρο. Βλέποντας τη μητέρα του, που αντιμετωπίζει πρόβλημα με αναπηρία, να στεναχωριέται από τη μεγάλη ταλαιπωρία που υποβαλλόταν κάθε φορά που προσπαθούσε να διακινηθεί στην πόλη, τη Λεμεσό, ένας 16χρονος μαθητής, ο Φώτης Χριστοφόρου, αποφάσισε να πάρει την πρωτοβουλία για να περάσει το δικό του μήνυμα, μέσα από τα μάτια των ίδιων των μαθητών.

Η ιδέα απέκτησε υποστηρικτές και με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, αποφασίστηκε η οργάνωση βιωματικών Ημερίδων και διαγωνισμού μεταξύ σχολείων με θέμα «Η αναπηρία μέσα από τα μάτια των παιδιών», που τελούν υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης Λεμεσού.

Δείτε το σχετικό βίντεο


Ας δώσουμε στα παιδιά μας τον καλύτερο εαυτό μας, ακόμα και αν τον έχουμε ξεχάσει κάπου σε μια άκρη του μυαλού μας. Ας έχουν αυτόν ως γνώμονα για τη ζωή, ας γίνουμε τα καλύτερα παραδείγματα που μπορούν να έχουν και ας τους χαρίσουμε μια πιο ελεύθερη και ανέμελη ζωή, ώστε ο κόσμος μας να γίνει πραγματικά καλύτερος όσο θα μεγαλώνουν. Ας είμαστε η βάση σε ένα οικοδόμημα αγάπης που θα απλωθεί παντού. Δεν είναι ουτοπικό, δεν είναι ονειρικό, είναι εδώ στο παρόν και μπορεί να γίνει αν το αποφασίσουμε!


Βογιατζής Ηλίας


Πηγή για το 2ο βίντεο : www.reporter.com.cy


Παιδιά με καρκίνο φτιάχνουν διαστημική στολή για τη NASA …

  
Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, οι μηχανικοί πτήσεων και οι αστροναύτες παρουσίασαν την διαστημική στολή  «UNITY» που κατασκεύασαν παιδιά με καρκίνο και που νοσηλεύονται σε μεγάλα νοσοκομεία των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Ιαπωνίας του Καναδά και της Γερμανίας.

Οι αστροναύτες του διαστημικού σταθμού συνομίλησαν  με ασθενείς παιδιά με καρκίνο στο Control στο Χιούστον ενώ η όλη εκδήλωση αναμεταδόθηκε από την τηλεόραση της NASA  όπου την παρακολούθησαν ζωντανά τα παιδιά, που συνέβαλαν στην κατασκευή της στολής ή συμμετείχαν στο πρόγραμμα.

Η στολή αποτελείτο από δεκάδες έργα ζωγραφικής, που έφτιαξαν τα παιδιά και που στο τέλος οι ειδικοί ένωσαν φτιάχνοντας την διαστημική στολή.