Τετάρτη 19 Ιουνίου 2019

«Πάψε πια να γκρινιάζεις για όλα και δες τι πραγματικά πειράζει»



Τη Ματίνα Κυριάκου ίσως τη γνωρίζετε ήδη, από τα πολλά πλέον κείμενά της που κατά καιρούς δημοσιεύουμε, καθώς έχουν τη δύναμη να μιλούν στην καρδιά μας, ακόμα κι αν δεν έχουμε ως γονείς βιώσει τον δικό της ανείπωτο πόνο.

Η Ματίνα έχασε τον μοναχογιό της, τον Αλέξανδρο, από καρκίνο πριν από ενάμιση περίπου χρόνο και λίγο καιρό μετά βρήκε τη δύναμη να δημιουργήσει μία ομάδα μέσω της οποίας έχει βάλει στόχο να συνεχίσει να μοιράζεται το μήνυμα που το ίδιο της το παιδί μετέφερε, δίνοντας δύναμη σε άλλα παιδιά: «Θα ξαναβγεί ο ήλιος!

Στην τελευταία της ανάρτηση, στη σελίδα αυτής της ομάδας στο Facebook, διαβάζουμε ορισμένα λόγια που θα έπρεπε να θυμόμαστε πιο συχνά στη ζωή μας, τις στιγμές που θυμώνουμε και γκρινιάζουμε για πράγματα ΤΟΣΟ ασήμαντα…


«ΠΑΨΕ ΠΙΑ.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ Σ ΑΚΟΥΩ ΑΛΛΟ ,ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΟΥ.

ΠΑΨΕ ΣΟΥ ΛΈΩ.

ΜΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙΣ ΑΛΛΟ.
ΣΕ ΣΕΝΑ ΜΙΛΑΩ ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΟΝΙΕΣΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ....

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ.

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ ΣΟΥ.

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΡΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΙ ΕΣΥ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΣΑΝ ΥΣΤΕΡΙΚΗ.

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΕΡΙΞΕ Η ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΚΑΤΩ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΆΔΑ ΣΤΗΝ ΚΑΦΕΤΈΡΙΑ

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΡΩΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΦΑΙ

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕΣ

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΑΝ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΦΕ ΣΟΥ...

ΕΛΑ ΕΔΩ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΙ ΠΕΙΡΑΖΕΙ....

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ...ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΕΙ.

ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

ΜΗ ΓΥΡΝΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ...

ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑ ΤΙ ΠΕΙΡΑΖΕΙ!


ΠΕΙΡΑΖΕΙ:

ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ Σ' ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΗ ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ ΝΥΧΤΕΣ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ...

ΠΟΥ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕ Η ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΙ ΑΛΛΗ ΩΡΑ ΝΗΣΤΙΚΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ.

ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΜΑΛΛΑΚΙΑ ΝΑ ΧΤΕΝΙΖΕΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΤΗΣ.

ΠΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΛΙΠΑΡΕΊ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ.

ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΕΤΗΡΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ .

ΠΟΥ ΤΟ ΚΟΙΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΌΤΗΤΑ, ΛΕΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΞΩΓΗΙΝΟ ΚΑΙ ΒΆΖΕΙΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΔΙΠΛΑΝΗ ΣΟΥ ....ΚΟΙΤΑ....ΤΙ ΚΡΙΜΑ...

ΠΟΥ ΤΟ ΛΥΠΑΣΑΙ,ΑΝΤΙ ΝΑ ΤΟ ΣΕΒΕΣΑΙ!

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΟ, ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ!

ΑΥΤΟ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΓΑΜΩΤΟ 

ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΑΨΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥ.

ΟΤΑΝ ΖΗΤΑΜΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΙΜΑ

ΟΤΑΝ ΖΗΤΑΜΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ

ΟΤΑΝ ΖΗΤΑΜΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΜΥΕΛΟ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ.


ΤΡΕΞΕ

ΤΡΕΞΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ

ΔΩΣΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ

ΠΕΣ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΔΕΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΟΥ ΠΡΟΦΙΛ, Η ΥΠΑΡΞΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΟΥ ΠΡΟΦΙΛ,

ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΓΝΟΗΣΕΙΣ!»


Ματίνα Κυριάκου




Τετάρτη 12 Ιουνίου 2019

Η ηρωική μάχη ενός 19χρονου ομογενή με τον καρκίνο


Ο 19χρονος Θεόδωρος πολέμησε με σθένος τον καρκίνο που δεν κατάφερε να σβήσει το χαμόγελό του ακόμα και όταν όλες οι ελπίδες για θεραπεία του χάθηκαν
Ο Θεόδωρος Βασιλόπουλος από το Σίδνεϊ, είχε ένα λαμπρό μέλλον μπροστά του. Ο καρκίνος εντούτοις είχε διαφορετικά σχέδια για τη ζωή του 19χρονου νεαρού που τον Απρίλη έχασε την παρατεταμένη μάχη μαζί του.

Σοκαρισμένος ακόμα από τον άδικο χαμό του παιδιού του ο πατέρας του, Γιώργος, γιατρός στο επάγγελμα με έδρα το Χονγκ Κονγκ, μίλησε στο «Νέο Κόσμο» για την μάχη που έδωσε το παιδί του με απώτερο στόχο την ενημέρωση των γονέων για τον ύπουλο καρκίνο που είναι το οστεοσάρκωμα, το οποίο επηρεάζει τα κύτταρα που αναπτύσσονται στον ιστό των οστών, κυρίως στους νέους ενήλικες. Το οστεοσάρκωμα είναι μία από τις συχνότερες μορφές καρκίνου των οστών.

«Είναι ένας επιθετικός καρκίνος που πλήττει πολλούς νέους ανθρώπους. Αρχίζει συνήθως με πόνο που πολλοί γονείς και ασθενείς νομίζουν ότι είναι αθώος και τον αποδίδουν σε τραυματισμό ή κόπωση» λέει ο ομογενής γιατρός και πατέρας του 19χρονου Θεόδωρου.

«Στο παιδί μας άρχισε με πόνο στο γόνατο, τον οποίο αρχικά πίστευα ότι σχετιζόταν με τον αθλητισμό. Λίγο καιρό αργότερα και μετά από τις σχετικές εξετάσεις ο Θεόδωρος διαγνώστηκε με οστεοσάρκωμα και όγκο 34 εκατοστών στο δεξιό μηρό.

«Είναι κρίσιμο για τους γονείς να εξετάσουν διεξοδικά κάποιο επίμονο πόνο που τα παιδιά τους μπορεί να περνούν κατά τη διάρκεια αυτών των αναπτυξιακών σταδίων στην εφηβεία. Το κλειδί είναι η ταχεία διάγνωση και θεραπεία αυτού του καρκίνου» λέει ο Γιώργος.

Ο Θεόδωρος πολέμησε το οστεοσάρκωμα για πέντε χρόνια. Για την θεραπεία του ταξίδεψε στο Χονγκ Κονγκ, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελλάδα, την Κίνα και τέλος στη Γερμανία για χημειοθεραπεία και χειρουργική επέμβαση.

Ο Γιώργος πατέρας του κατέγραψε τη μάχη του Θεόδωρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εκείνοι που παρακολουθούσαν τον αγώνα του εφήβου είδαν από κοντά την απόλυτη αποφασιστικότητά του να ξεπεράσει τον καρκίνο.

Παρά τη μάχη του όμως και τις πολλές ώρες που περνούσε στο νοσοκομείο για την θεραπεία του, ο Θεόδωρος ποτέ δεν έχασε το χαμόγελό του. Συνέχισε με τις σπουδές του και διακρίθηκε στο σχολείο.

Ολοκλήρωσε τις δευτεροβάθμιες σπουδές του το 2018 στο Διεθνές Αυστραλιανό Σχολείο στο Χονγκ Κονγκ παίρνοντας το απολυτήριο Γυμνασίου (HSC) Νέας Νότιας Ουαλίας, με άριστους βαθμούς. Ο Θεόδωρος μιλούσε αγγλικά, ελληνικά, την κινεζική και γερμανικά.

Τα αποτελέσματα του HSC ήταν τόσο καλά που εξαιρετικά τον Μάρτιο, που η πολιτεία τον τίμησε με το βραβείο Brother John Taylor Memorial Award, ένα βραβείο που έλαβαν μόλις τρεις οι αριστούχοι μαθητές της πολιτείας ως ένδειξη αναγνώρισης των εξαιρετικών ακαδημαϊκών τους επιτεύγματα το 2018, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζαν ακραίες αντιξοότητες.

Τα εξαιρετικά αποτελέσματα του Θεόδωρου του εξασφάλισαν θέση στο διάσημο King’s College του Λονδίνου για να παρακολουθήσει μαθήματα ιστορίας και γλώσσας και τη δυνατότητα να σπουδάσει σε πανεπιστήμια της Αυστραλίας.

Το όνειρό του ήταν να επιστρέψει στην γενέτειρά του, το Σίδνεϊ, για να ξεκινήσει τις τριτοβάθμιες σπουδές το 2020.

Ο Θεόδωρος αγάπησε πολύ την Ελλάδα, όπου πέρασε ένα μεγάλο μέρος της μαθητικής του ζωής και ονειρευόταν να εμπλακεί στην πολιτική ζωή της για να βοηθήσει τη χώρα να βγει από την οικονομική κρίση. Στην πραγματικότητα, οι ιδέες του δημοσιεύθηκαν στην υψηλής κυκλοφορίας εφημερίδα «Καθημερινή».

Ήταν λάτρης της φιλοσοφίας και του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και ένα μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του το αφιέρωνε στο να μελετά τους αρχαίους Έλληνες σοφούς.

«Για έναν γονέα, αυτός είναι ο χειρότερος εφιάλτης που θα μπορούσε να ζήσει. Να χάνει το παιδί του από τον καρκίνο. Ο Θεόδωρος ήθελε στην μνήμη το να κάνω ό, τι μπορώ για να ευαισθητοποιήσω τους συνανθρώπους μας για αυτόν τον καρκίνο» λέει ο πατέρας του.

«Ελπίζω ότι ο θάνατος του γιου μου να σημαίνει κάτι και να σώσει άλλες ζωές. Έτσι ώστε κανένα άλλο παιδί και η οικογένειά του να περάσουν αυτά που έχουμε υποστεί τα τελευταία χρόνια».

Ο Θεόδωρος άφησε την τελευταία του ανάσα στη Γερμανία τον Απρίλιο και ενταφιάστηκε στην Αθήνα, την πόλη που αγαπούσε με πάθος.


Εγκαινιάστηκε ο ανακαινισμένος τέταρτος όροφος του Νοσοκομείου Παίδων «Αγ. Σοφία».



O  ανακαινισμένος 40ς όροφος του Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία» είναι έτοιμος να υποδεχθεί τα παιδιά με πολύχρωμα σχέδια και ζωγραφιές στους τοίχους!

Ο αναδομημένος τέταρτος όροφος του νοσοκομείου περιλαμβάνει δύο νοσηλευτικές μονάδες, συνολικής έκτασης 1.610 τετραγωνικών μέτρων και δυναμικότητας 70 κλινών και εντάσσεται στο έργο ολικής ανακαίνισης που υλοποιεί ο ΟΠΑΠ στα παιδιατρικά νοσοκομεία «Η Αγία Σοφία» και «Παναγιώτης και Αγλαΐας Κυριακού».


Τα νέα έργα, στις δύο νοσηλευτικές μονάδες του παιδιατρικού νοσοκομείου «Η Αγία Σοφία», περιλαμβάνουν τον πλήρη εκσυγχρονισμό των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων και των συστημάτων κλιματισμού, θέρμανσης και εξαερισμού, καθώς και τον εφοδιασμό με τον απαραίτητο γραφειακό και ξενοδοχειακό εξοπλισμό.

Πραγματοποιήθηκαν, επίσης, εκτενείς χρωματικές και διακοσμητικές παρεμβάσεις, οι οποίες δημιουργούν πλέον ένα ευχάριστο περιβάλλον νοσηλείας για τους μικρούς ασθενείς.


Ο ΟΠΑΠ, που έχει αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της ανακαίνισης των παιδιατρικών νοσοκομείων «Η Αγία Σοφία» και «Παναγιώτης και Αγλαία Κυριακού», παρέδωσε στην διοίκηση του νοσοκομείου «Αγία Σοφία» πλήρως ανακαινισμένο έναν από τους μεγαλύτερους ορόφους του κτιρίου.

O εκτελεστικός πρόεδρος του ΟΠΑΠ, Καμίλ Ζίγκλερ, δήλωσε: «εδώ και περισσότερα από 60 χρόνια, η κοινωνική συνεισφορά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του ΟΠΑΠ. Σήμερα είναι μια σημαντική ημέρα για την μακροπρόθεσμη πρωτοβουλία μας για την πλήρη ανακαίνιση των παιδιατρικών νοσοκομείων «Η Αγία Σοφία» και «Παναγιώτης και Αγλαΐα Κυριακού». Μέσα σε πέντε χρόνια από την έναρξη του έργου, έχουμε ανακαινίσει το 64% των δύο μεγαλύτερων παιδιατρικών νοσοκομείων της Ελλάδας».

Δείτε τις φωτογραφίες…




Πέμπτη 23 Μαΐου 2019

"Με αποφεύγουν επειδή είμαι μια μαμά που έχασε το παιδί της": Μαμά του 6χρονου Χριστόφορου



Η Αναστασία Βασκούδη, η μαμά του 6χρονου Χριστόφορου που πριν δυο μήνες «ταξίδεψε» για τη γειτονιά των αγγέλων χάνοντας στη μάχη με το γλοίωμα εγκεφαλικού στελέχους, έναν από τους σπανιότερους παιδικούς όγκους του εγκεφάλου, με αφορμή τη σημερινή Γιορτή της Μητέρας, δημοσίευσε ένα συγκινητικό κείμενο από καρδιάς που εκφράζει τα συναισθήματά της για την απώλεια του παιδιού της αλλά και για το πώς η κοινωνία μας αντιμετωπίζει εν είδει ταμπού τους γονείς που πενθούν το παιδί τους.

Ας διαβάσουμε το κείμενο της και τη σημερινή ημέρα ας αναλογιστούμε και τις μαμάδες που σαν την Αναστασία γιορτάζουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο τα παιδιά τους που έχουν φύγει από τη ζωή αλλά πάντα θα βρίσκονται στη καρδιά, στη ψυχή και στο μυαλό τους. Η αγάπη της μάνας για το παιδί της δεν τελειώνει ποτέ και είναι η πιο μεγάλη αγάπη στον κόσμο.

Το συγκλονιστικό κείμενο της μαμάς του αδικοχαμένου 5χρονου Χριστόφορου

Δυο μηνες χωρις τον Χριστοφορο, η πρωτη του γιορτη χωρις αυτον και η πρωτη γιορτη της μητερας χωρις αυτον που με εκανε μητερα.

Η εμπειρια ομως της "καινουργιας" μου ζωης, ποναει και για εναν αλλο λογο: γιατι μου δειχνει οτι ζουμε σε μια κοινωνια που το πενθος και ειδικα το πενθος για ενα ανηλικο παιδι ειναι ενα ειδος ταμπου. 

Κατανοω απολυτα οτι κανενας δεν ειναι προετοιμασμενος για το πως πρεπει να συμπεριφερθει απεναντι σε κατι τοσο σπανιο και δυσκολο, κανεις ιδανικα δεν θελει να ακουμπαει τοσο επωδυνα συναισθηματα και κανεις δεν επιθυμει την συναισθηματικη αποστραγγιση του. 

Ισως γιατι η συναναστροφη με μια μαμα που πενθει σε φε


Η Αναστασία Βασκούδη, η μαμά του 6χρονου Χριστόφορου που πριν δυο μήνες «ταξίδεψε» για τη γειτονιά των αγγέλων χάνοντας στη μάχη με το γλοίωμα εγκεφαλικού στελέχους, έναν από τους σπανιότερους παιδικούς όγκους του εγκεφάλου, με αφορμή τη σημερινή Γιορτή της Μητέρας, δημοσίευσε ένα συγκινητικό κείμενο από καρδιάς που εκφράζει τα συναισθήματά της για την απώλεια του παιδιού της αλλά και για το πώς η κοινωνία μας αντιμετωπίζει εν είδει ταμπού τους γονείς που πενθούν το παιδί τους.

Ας διαβάσουμε το κείμενο της και τη σημερινή ημέρα ας αναλογιστούμε και τις μαμάδες που σαν την Αναστασία γιορτάζουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο τα παιδιά τους που έχουν φύγει από τη ζωή αλλά πάντα θα βρίσκονται στη καρδιά, στη ψυχή και στο μυαλό τους. Η αγάπη της μάνας για το παιδί της δεν τελειώνει ποτέ και είναι η πιο μεγάλη αγάπη στον κόσμο.

Το συγκλονιστικό κείμενο της μαμάς του αδικοχαμένου 5χρονου Χριστόφορου

Δυο μηνες χωρις τον Χριστοφορο, η πρωτη του γιορτη χωρις αυτον και η πρωτη γιορτη της μητερας χωρις αυτον που με εκανε μητερα.

Η εμπειρια ομως της "καινουργιας" μου ζωης, ποναει και για εναν αλλο λογο: γιατι μου δειχνει οτι ζουμε σε μια κοινωνια που το πενθος και ειδικα το πενθος για ενα ανηλικο παιδι ειναι ενα ειδος ταμπου. 

Κατανοω απολυτα οτι κανενας δεν ειναι προετοιμασμενος για το πως πρεπει να συμπεριφερθει απεναντι σε κατι τοσο σπανιο και δυσκολο, κανεις ιδανικα δεν θελει να ακουμπαει τοσο επωδυνα συναισθηματα και κανεις δεν επιθυμει την συναισθηματικη αποστραγγιση του. 

Ισως γιατι η συναναστροφη με μια μαμα που πενθει σε φερνει αντιμετωπο με τη θνηνοτητα σου και τους φοβους σου. 

Πιστευω πια οτι οι παραδοσιακές απόψεις για το πένθος είναι πολύ επιφανειακές και απλοϊκές και χρειαζεται «ανακατασκευή του νοήματος» για να εξελιχθουμε ως κοινωνια.
Αισθανομαι οτι ζούμε σε μια κοινωνία που μας αποτρέπει από το να πενθήσουμε και να θρηνήσουμε, μια κοινωνία που μας επιβάλλει να μην εκφράζουμε ανοιχτά τα συναισθήματά μας, αφού κάτι τέτοιο θεωρείται ένδειξη αδυναμίας. Μας ζητά "να προχωρήσουμε" και να "συνέλθουμε" και κατά προτίμηση αυτό να το κάνουμε γρήγορα. 

Ζω σε μια κοινωνια που με αποφευγουν επειδη ειμαι μια μαμα που εχασε το παιδι της και βλεπω συνεχως στα προσωπα ακομα και των πιο κοντινων φιλων μου το οτι δεν ξερουν τι να πουν...οποτε αποφευγουν. Η οταν δεν με αποφευγουν εμενα αποφευγουν να πουν οτιδηποτε σχετικο με τον Χριστοφορο. Δεν παρεξηγω....καταλαβαινω οτι γινεται απο τον φοβο μην ειπωθει κατι που μπορει να πληγωσει.

Αλλα με καθε σιγουρια σας λεω οτι για εμενα και για τους γονεις που πενθουν το μεγαλυτερο δωρο ειναι να μας μιλατε για τα παιδια μας. 

Θυμηστε μου τις σκανδαλιες του Χριστοφορου, μιληστε μου για Τις ομορφες στιγμες που θυμαστε μαζι του, για αυτα που εκανε, που ηθελε, που επαιζε, που ελεγε, για το χιουμορ του, για τους λογους που θυμωνε, που εκλαιγε...η απλα ρωτηστε με για αυτον εαν δεν τον ειχατε ζησει πολυ. Βοηθηστε με να συνεχισει να ζει ο Χριστοφορος μεσα απο εμας...μεσα απο τις ιστοριες μας. Τοτε, θα με βοηθησετε πραγματικα να γαληνεψει την ψυχη μου.

Δεν χρειαζετε να ταυτιστειτε μαζι μου για να υπαρξετε κοντα μου. Απλα επιτρεψτε μου να μιλησω με την ψυχη μου και ισως συνειδητοποιησετε ότι η ικανότητά μας να θρηνούμε ταυτίζεται με την ικανότητά μας να αγαπάμε. Και οτι μιλώντας για τον θάνατο, αναγκαστικά, η προσοχή μας θα στραφεί στη ιδια τη ζωη.

"Αν, όμως, ζει ο άλλος μέσα μας, τότε ο θάνατος είναι μεγάλος ψεύτης και η αρρώστια μεγάλο ψέμα" 

Χορχε Μπουκαι



Το post της μαμάς στο Facebook


Δευτέρα 6 Μαΐου 2019

«Οι Ηλείοι έχουν καρδιά» – Συγκεντρώθηκε το επιθυμητό ποσό για τον 7χρονο Χρήστο



Η ανθρωπιά υπάρχει ακόμη. Οι εκκλήσεις της οικογένειας του 7χρονου Χρήστου Κωστόπουλου για οικονομική ενίσχυση απέδωσαν με το παραπάνω, όπως δηλώνει συγκινημένος αποκλειστικά στην «Πατρίς» ο πατέρας του Παναγιώτης.

Για την ενίσχυση στον αγώνα ζωής που δίνει ο Χρήστος διοργανώθηκαν συναυλίες, ποδοσφαιρικοί αγώνες και φιλανθρωπικές συνανθροίσεις, ενώ υπήρχαν και αρκετοί ανώνυμοι όχι μόνο από την Ηλεία αλλά και από την υπόλοιπη χώρα που βοήθησαν οικονομικά.


«Μέσα από την καρδιά μας»

«Χριστός Ανέστη! Δεν έχω λόγια να ευχαριστήσω όλον τον κόσμο ειδικά τους συντοπίτες μου  από την Ηλεία που έχουν μεγάλη καρδιά και  ανταποκρίθηκαν στην έκκλησή μας για βοήθεια. Από την Νέα Μανωλάδα μέχρι το Γιαννιτσοχώρι, οι Ηλείοι βοήθησαν. Ευχαριστώ και τον Τάσο Παπαδόπουλο από τα Καβάσιλα για την μεγάλη του στήριξη. Τους ευχαριστούμε όλους και ειδικά ο Χρήστος, από την καρδιά μας. Ανταπόκριση υπήρχε και από την υπόλοιπη Ελλάδα.  Ο Χρήστος για να συνεχίσει τον αγώνα του χρειάζεται χρήματα και αυτά συγκεντρώθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν  αυτή τη στιγμή περίπου 40.000 ευρώ , ποσό που μας κάνει να ελπίζουμε. Ο Χρήστος συνεχίζει να χαμογελάει, είναι χαρούμενος και το χαμόγελό του μας δίνει δύναμη . Σας ευχαριστούμε όλους!». Αυτά είναι τα λόγια του Παναγιώτη Κωστόπουλο που μαζί με την συζυγό του βρίσκονται συνέχεια στο πλευρό του Χρήστου.

Οι θεραπείες

Εδώ και πέντε ολόκληρα χρόνια ο 7χρονος δίνει με θάρρος σκληρή μάχη με το ραβδομυοσάρκωμα οφθαλμικού κόγχου και προσπαθεί να νικήσει τις νέες εστίες.  Πριν από μερικές μέρες ολοκληρώθηκε η δεύτερη χημειοθεραπεία και ετοιμάζεται για την επόμενη.

Στη συνέχεια όπως δήλωσε στην «Πατρίς» ο Παναγιώτης Κωστόπουλος, ο Χρήστος θα κάνει επανέλεγχο για την κατάσταση των άλλων εστιών και από το αποτέλεσμα θα κριθεί η εξέλιξη. Αν χρειαστεί χειρουργείο (μακάρι να μην χρειαστεί) αυτό θα γίνει στην  Ελλάδα ή την Μεγ. Βρετανία ή την Αμερική.


Πάντα χαμογελά

Εκείνο που δίνει δύναμη σε γιατρούς και γονείς είναι το χαμόγελο του Χρήστου. «Χαμόγελο που καθηλώνει και δίνει σε όλους δύναμη» λέει χαρακτηριστικά ο πατέρας του. Ο Χρήστος τις μέρες του Πάσχα δέχθηκε νέα δώρα, ενώ προ ημερών τον επισκέφθηκε για άλλη μια φορά και ο Σάκης Ρουβάς ο οποίος ως γνωστό στηρίζει πάντα τη δράση του Συλλόγου Ελπίδα της Ογκολογικής Μονάδας «Μαριάννας Βαρδινογιάννη». Ο μικρός Χρήστος έχει βρεθεί και στα τηλεοπτικά γυρίσματα του «Voice» για να συναντήσει τον Σάκη.



Δημοσιογράφος της εφ. Πατρίς