Μια προσωπική εμπειρία, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τον Καρκίνο της Παιδικής Ηλικίας!

 

Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας είναι μια σπάνια, απειλητική για τη ζωή νόσος. Κάθε χρόνο στην Ευρώπη πραγματοποιούνται 15.000 νέες διαγνώσεις σε παιδιά μέχρι 15 χρονών. 1 παιδί κάθε 600 γεννήσεις θα αναπτύξει καρκίνο πριν τα 20 του χρόνια.

Στη χώρα μας νοσούν από καρκίνο περίπου 320 παιδιά κάθε χρόνο.

Στις «δυτικές» χώρες, περίπου το 80% των παιδιών με καρκίνο έχει θετική εξέλιξη και θεραπεία. Η πρόγνωση ωστόσο είναι πολύ χαμηλότερη σε χώρες χαμηλού και μεσαίου κατά κεφαλήν εισοδήματος.

Με αφορμή τη χθεσινή παγκόσμια ημέρα για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας, αναδημοσιεύουμε την προσωπική ιστορία, μια κατάθεση ψυχής της Γ.Μενουδάκου, σε μια προσπάθεια να συμβάλλουμε στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όλων, προκειμένου να γίνουμε εθελοντές-δότες αίματος, δότες αιμοπεταλίων και δότες μυελού των οστών.

Η ιστορία της Τζοβάννας, μέσα από τα μάτια της μητέρας της

Ημέρα «γιορτής» για εμάς και ένας προσωπικός απολογισμός από τις χαρές και τα μαθήματα ζωής που πήραμε 8 μήνες σε Παιδοογκολογική κλινική.

Θα ξεκινήσω όπως ξεκίνησε το δικό της μήνυμα η μαμά του «αρραβωνιαστικού» μας του Φίλιππου, που βρίσκεται στο «Ελπίδα» και μόλις έκανε μεταμόσχευση μυελού.

Πέρυσι τέτοια μέρα, μηνύματα για τη «Παγκόσμια Ημέρα για τον Καρκίνο της Παιδικής Ηλικίας», τα προσπερνούσα γιατί, ως μαμά, δεν ήθελα καν να σκέφτομαι κάτι τέτοιο…

Από φέτος όμως κάθε 15 Φεβρουαρίου θα είναι μέρα γιορτής για εμάς, όπως ήταν και πολλές ημέρες στους 8 μήνες που περάσαμε με τη Τζοβάννα στη Παιδοογκολογική Κλινική του «Μητέρα».

Στη φωτογραφία είμαστε σήμερα μαζί με τη Τζοβάννα. Σήμερα γιορτάζουμε γιατί βγάλαμε τα Hickman, το Baby Hulk, όπως το αποκαλούσε η ίδια. Έναν αυλό που είχε τοποθετηθεί στο στέρνο της, μέσω του οποίου έπαιρνε τις «μαγικές» θεραπείες της ή τις μεταγγίσεις και γίνονταν οι αιμοληψίες για τις εξετάσεις της. Αυτό είναι που κρατάει στο χέρι της. Τον αγαπήσαμε τον Baby Hulk, γιατί εξ αιτίας του γλιτώσαμε εκατοντάδες τρυπήματα.

Η αφαίρεση του Hickman σηματοδοτεί το τέλος των θεραπειών της λευχαιμίας.

Και κάθε μέρα που περνά καλά μας φέρνει και πιο κοντά στην ίαση. Είμαστε μεσοπέλαγα, αλλά βλέπουμε πλέον στεριά και αφήσαμε (ελπίζω) πίσω τη μεγάλη φουρτούνα.

Τον Ιούνιο που μας πέρασε, μία εμμένουσα χλομάδα και κάτι μελανιές στα πόδια με οδήγησαν να της κάνω εξετάσεις. Δύο ώρες μετά την αιμοληψία άρχισε για εμάς ένας μαραθώνιος και για το παιδί φυσικά ένας Γολγοθάς, που την έβγαλε βίαια από την ανεμελιά των 3 της χρόνων. Την επόμενη μέρα, μετά το μυελόγραμμα, μπήκε η διάγνωση. «Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία». Είναι εκεί ο κόσμος γύρω σου σταματάει και παγώνουν τα πάντα. Ακόμα και ο αέρας που προσπαθείς να αναπνεύσεις…

300 παιδιά το χρόνο στην Ελλάδα αντιμέτωπα με τον καρκίνο. Τα περισσότερα από αυτά με κάποια μορφή λευχαιμίας. Και ένα από αυτούς τους 300 «εκλεκτούς μαχητές» και η δική μας κόρη. 4 στους 5 καρκίνους στα παιδιά θεραπεύονται. 9 στις 10 λευχαιμίες επίσης. Αυτό ήταν η πρώτη αχτίδα φωτός στο βαθύ σκοτάδι που μας πλάκωσε με τη διάγνωση. Και από αυτή πιαστήκαμε αρχικά και πολύ γρήγορα πατήσαμε στα πόδια μας. Είχαμε μπροστά μας ένα βαρύ πρωτόκολλο θεραπειών και οφείλαμε να στηρίξουμε το παιδί να τα βγάλει πέρα. Είναι εντυπωσιακό πως λειτουργεί η ψυχοσύνθεση σου σε αυτές τις οριακές για τη ζωή περιπτώσεις. Πιάνεσαι από οτιδήποτε θετικό και παίρνεις δύναμη για το παρακάτω.

Οι χαρές που ζήσαμε μέσα στη κλινική είναι απερίγραπτες! Κάθε φορά που έβγαινε μια καλή εξέταση ή ένα μυελόγραμμα ελεύθερο καρκινικών κυττάρων, διέγραφε αυτόματα την προηγούμενη αγωνία.

Είτε δική μας εξέταση, είτε άλλου παιδιού. Η χαρά ήταν για όλους! Κάθε φορά που ανέβαιναν τα πολυμορφοπύρηνα και βγαίναμε από τις λεγόμενες «απλασίες»… κάθε φορά που ολοκληρώναμε μια θεραπεία κάθε φορά που οι καλλιέργειες μιας μικροβιαιμίας που μας ταλαιπωρούσε έβγαιναν αρνητικές. Δεν περιγράφω όταν κάποιο παιδί είχε γιορτή ή γενέθλια, μέχρι και χορούς στήναμε! Η οποιαδήποτε μικρή χαρά γινόταν μεγάλη. Γιατί έτσι έπρεπε για να αντισταθμιστεί το άλλο… το βαρύ. Και ξαφνικά νιώθεις όπως ο Benigni στο La Vita e Bella, γιατί μόνο έτσι μπορείς να πορευτείς στα δύσκολα. Αλλά δεν το κάνεις προσποιούμενος, συμμετέχεις και εσύ σε αυτό. Και εκεί είναι που καταλαβαίνεις πόση χαρά στερούμε όλοι από τη καθημερινή μας ζωή. Υποτιμώντας και θεωρώντας αυτονόητα τα σημαντικά και δίνοντας χρόνο και σημασία στα ασήμαντα.

Αυτά από τη πλευρά του γονιού. Θαύμασα έναν έναν τους γονείς που γνώρισα μέσα στη κλινική, οι περισσότεροι έγιναν φίλοι καρδιακοί πλέον, οικογένεια. Αλλά οι πρωταγωνιστές είναι φυσικά οι μικροί μας ΜΑΧΗΤΕΣ. Παιδιά, από λίγων μηνών μέχρι και έφηβοι, καλωδιωμένα να σέρνουν μαζί τους τα στατώ με τους ορούς, όμως να μη χάνουν το χαμόγελό τους ή την όρεξη τους για παιχνίδι (εκτός φυσικά άμα ήταν σε φάση βαριάς θεραπείας).

Πώς να μη σου δώσουν κουράγιο; Το σώμα τους και η ψυχή τους να βομβαρδίζεται από ανελέητες θεραπείες και όμως αυτά να σου δείχνουν ότι αντέχουν! Πώς να μην αντέξεις εσύ;

Λέω ότι μπήκα στη κλινική με ένα νήπιο και 8 μήνες μετά βγαίνω με ένα παιδί 10 χρονών. Ωριμότητα, όξυνση της αντίληψης, προσαρμοστικότητα, σοφία, έρχονται μέσα το δύσβατο δρόμο των θεραπειών.

Ποιον να πρωτοευχαριστήσεις σε αυτές τις περιπτώσεις. Δεν υπάρχει αρχή και τέλος στον κατάλογο. Θα μείνω στη κυρία Κοσμίδη μας και στη φοβερή ομάδα των γιατρών εντός και εκτός κλινικής. Και στους φανταστικούς νοσηλευτές της κλινικής μας, που έκαναν τα πάντα να μοιάζουν με παιχνίδι! Και τη Προϊσταμένη μας, που είχε μια αγκαλιά για όλους! Πόση αγάπη και φροντίδα πήραμε!

Μέσα από αυτή τη περιπέτεια πόσο θαύμασα την επιστήμη και τη χημεία. Χάζευα ώρες ατελείωτες τα κίτρινα ή τα πορτοκαλί μπουκαλάκια που κρέμονταν στα στατώ και ήξερα ότι αυτά θα μας κάνουν καλά. Και κατάλαβα επίσης και πόσο σημαντική είναι η πίστη για τον άνθρωπο. Η πίστη στο Θεό. Το είδα στους γονείς. Όσο πιο πολύ πίστευε κάποιος, τόσο περισσότερη ανακούφιση έβρισκε σε αυτό.

Θα σας πω όμως πότε ένιωσα ένα αίσθημα τεράστιας ευγνωμοσύνης. Ήταν τη πρώτη μέρα της νοσηλείας μας που ήρθε ένας μεγάλος κατακόκκινος ασκός με αίμα και δόθηκε στη Τζοβάννα. Ένιωσα μια απερίγραπτη ευγνωμοσύνη προς τον «άγνωστο αιμοδότη». Πόσο σημαντικό είναι τελικά… Και φυσικά προς κάθε φίλο και γνωστό που στη πορεία έδωσε αίμα ή αιμοπετάλια για εμάς.

Ο καρκίνος δεν είναι ταμπού. Ούτε αυτός της παιδικής ηλικίας.

Παλεύεται και μάλιστα πολύ καλύτερα από των ενηλίκων, γιατί τα παιδιά είναι σπουδαίοι μαχητές, αντέχουν σωματικά και ψυχολογικά πράγματα που οι ενήλικές δεν θα μπορούσαν. Και δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτό. Μακάρι να μην βιώσει ξανά παιδί και γονιός αυτή τη δοκιμασία.

Όμως όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε στο να νικηθεί. 

Δίνοντας αίμα, δίνοντας αιμοπετάλια και φυσικά γινόμενοι ΔΟΤΕΣ ΜΥΕΛΟΥ των ΟΣΤΩΝ.

Είναι συγκλονιστικό, εκεί που η επιστήμη τελειώνει, η σωτηρία έρχεται από τον συμβατό συνάνθρωπο! Τον ιστολογικά «δίδυμο αδερφό» στην άλλη άκρη του κόσμου, όπως έχω ξαναπεί. Μην περιμένετε να συμβεί σε εσάς ή στον διπλανό σας. Ορίστε, εμείς είμαστε ο διπλανός σας και μας συνέβη. Ας το ξορκίσουμε!

 

 

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου: Νίκος Μεταξάς

Επιμέλεια & μετάφραση άρθρων, Τμήμα Σύνταξης Πύλης Ψυχολογίας psychology.gr
Επικοινωνία: editorial @psychology.gr

 

Πηγή: https://www.psychology.gr/

Αγόρι 7 ετών αφήνει την 3χρονη μικρή αδερφή του, που πάσχει από καρκίνο να του ξυρίσει το κεφάλι

Η Kristin Bowden είναι μία φωτογράφος και μητέρα δύο παιδιών. Η πρόσφατη ανάρτησή της έχει αγγίξει τις ψυχές των ανθρώπων. Η ίδια περιγράφει πως η κόρη της που είναι 3 ετών ότι διαγνώστηκε με καρκίνο. Αυτό, έγινε τον περασμένο Μάρτιο. Μάλιστα, εξαιτίας της σπάνιας μορφής καρκίνου, έπρεπε να κάνει χημειοθεραπείες, οι οποίες έκαναν τα μαλλιά της να πέσουν.

Η μικρή, η οποία από την πρώτη στιγμή αντιμετώπισε την κατάστασή της με τρομερή πυγμή και γενναιότητα, έχει την τύχη, πέρα από την υποστηρικτική και γεμάτη αγάπη οικογένειά της, να έχει και έναν φανταστικό αδερφό που της έχει σταθεί με κάθε πιθανό τρόπο.

Βραβείο μεγάλου αδελφού: Η ανάρτηση που έκανε, η Kristin Bowden

“Τον Μάρτιο του 2020, η 3 ετών Lula διαγνώστηκε με Όγκο του Wilms (Νεφροβλάστωμα) σε 2ο στάδιο. Πρόκειται για έναν σπάνιο καρκίνο των νεφρών, εξαιτίας του οποίου έχει ήδη υποβληθεί σε 11 χημειοθεραπείες. Ξέραμε, ότι θα έχανε τα μαλλιά της, οπότε είχαμε αρχίσει να την προετοιμάζουμε λέγοντάς της, ότι ‘Μπορεί να χρειαστεί να κόψουμε τα μαλλιά σου πάρα πολύ κοντά’. Η απάντησή της, όταν της είπαμε; ‘Ας το κάνουμε απόψε!’.

Δεν την πήρε από κάτω, ούτε όταν άρχισε να χάνει τούφες των μαλλιών της καθώς χτενιζόταν. Τη νύχτα που αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα, ο μεγάλος της αδερφός Kohen δεν το σκέφτηκε ούτε λεπτό: ‘Θα ξυρίσω κι εγώ το κεφάλι μου!’

Άφησε, λοιπόν, την αδερφή του να του ξυρίσει το δικό του κεφάλι, μαζί με το δικό της, ώστε να μη χρειαζόταν να βιώσει η μικρή αυτό το σοκ μόνη της. Είναι ο καλύτερος μεγάλος αδελφός. Τόσο τρυφερός, τόσο καλός και συμπονετικός. Η Lula, λοιπόν, του ξύρισε όλο το κεφάλι, ενώ του έδωσε και ένα φιλί, αμέσως μόλις τελείωσε! Είμαι τόσο ευγνώμων που, μέσα σε όλο αυτό που περνάμε, έχουν ο ένας τον άλλον! Είμαι τόσο υπερήφανη για τα μωρά μου!”

Βραβείο μεγάλου αδελφού: Τι αναφέρουν άλλα δημοσιεύματα

Σύμφωνα με άλλα δημοσιεύματα, η περιπέτεια για τη Lula ξεκίνησε τον περασμένο Μάρτιο, οπότε ήταν διαρκώς άρρωστη. “Ένα κατά τα άλλα πολύ υγιές παιδί, άρχισε να αρρωσταίνει και να μη συνέρχεται. Την πήγαμε σε 6 διαφορετικούς γιατρούς που μας έγραφαν εξετάσεις, τις κάναμε, αλλά δεν καταλήγαμε κάπου. Το ένστικτό μας μάς έλεγε, όμως, να το ψάξουμε κι άλλο. Και έτσι εντοπίσαμε έναν όγκο στο αριστερό της νεφρό, στο μέγεθος μπάλας”, περιγράφει η μαμά της.

Η μικρή έμεινε στο νοσοκομείο για 2 εβδομάδες. Υποβλήθηκε σε χειρουργείο 6 ωρών προκειμένου να της αφαιρεθεί ο όγκος μαζί με το νεφρό και έπειτα ήρθε η διάγνωση για τον Όγκο Wilms. “Μας είπαν αναλυτικά τι ήταν αυτό που έχει το παιδί μας και πώς έπρεπε να προχωρήσουμε. Γύρισα εκείνη τη μέρα στο σπίτι φοβούμενη για τα χειρότερα. Όμως η Lula είναι πραγματική μαχήτρια. Μόνο μία φορά έχει κάνει εμετό, έπειτα από χημειοθεραπεία -και έχει κάνει 11 μέχρι τώρα! Όλο αυτό έχει φέρει την οικογένειά μας τρομερά κοντά!”, συνεχίζει η ίδια.

Βραβείο μεγάλου αδελφού: Η διαδικασία ξυρίσματος

Η διαδικασία με το ξύρισμα των κεφαλιών των δύο παιδιών έλαβε χώρα στον αγαπημένο λόφο της Lula και, λόγω και της ιδιότητας της μαμάς, δεν μπορούσε να μην απαθανατιστεί, με την ελπίδα να έρθει κάποτε η μέρα που η οικογένεια θα κοιτάζει αυτές τις φωτογραφίες και θα γελά. Μάλιστα, δεν ήταν μόνο ο αδερφός, αλλά και ο μπαμπάς της Lula που αποφάσισε να ξυρίσει και το δικό του κεφάλι, ως ένδειξη συμπαράστασης, ενώ μέχρι το τέλος της εβδομάδας το είχαν κάνει ακόμα 6 μέλη της οικογένειας.

Αυτή τη στιγμή, η μικρούλα περιμένει να κάνει την τελευταία χημειοθεραπεία της. Οι γιατροί είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι για την πορεία της υγείας της. Όσο για την Kristin, τη μαμά της Lula, θέλει να στείλει μήνυμα συμπαράστασης στους γονείς που βιώνουν αντίστοιχες καταστάσεις: “Τα παιδιά είναι τόσο ανθεκτικά, τόσο δυνατά. Δεν το περνούν όλο αυτό μόνα τους! Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που μπορεί ένας γονιός να βιώσει, όμως σε δυναμώνει πολύ ως άνθρωπο, γονιό και οικογένεια. Αλλάζει εντελώς τον τρόπο που βλέπεις τη ζωή”. 

 

 

Πηγή: https://www.enimerotiko.gr/

Καρκίνος στο παιδί: 4 στα 5 παιδιά γίνονται τελείως καλά

 

Η γιατρός Ελένη Βασιλάτου - Κοσμίδη, διευθύντρια Ογκολογικής Κλινικής, μιλάει για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας

Κάθε χρόνο, στις 15 Φεβρουαρίου, σε όλο τον κόσμο γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα κατά τού καρκίνου παιδικής ηλικίας. Νιώθω ότι το να ψάχνω να βρω έναν καλό πρόλογο για ένα τέτοιο θέμα ίσως να είναι και ενός είδους απρέπεια. Οπότε θα πω απλά ότι συνομίλησα με την κυρία Ελένη Βασιλάτου - Κοσμίδη, η οποία είναι παιδίατρος, αιματολόγος, ογκολόγος. Είναι διευθύντρια Ογκολογικής Κλινικής Παιδιών & Εφήβων Παίδων στο «Μητέρα», επί σαράντα χρόνια αφοσιωμένη στην αντιμετώπιση του καρκίνου στα παιδιά. 

«Μιλάμε για μία πολύ σπάνια αρρώστια στα παιδιά, σε ποσοστό λιγότερο από το 1% των συνολικών καρκίνων που εμφανίζονται στον άνθρωπο. Ωστόσο, αυτή η νόσος είναι υπεύθυνη για τους περισσότερους θανάτους μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής στην παιδική ηλικία, αφαιρώντας τα ατυχήματα. Στα παιδιά η νόσος δεν μπορεί να προληφθεί ή να προβλεφθεί, με μια μικρή εξαίρεση κάτω από 10%, των παιδιών που αναπτύσσουν καρκίνο σε έδαφος ή σε ιστορικό μιας κληρονομικής νόσου. Εκεί μπορούμε νωρίτερα να ψάξουμε, να μελετήσουμε, να ανακαλύψουμε. Η πιο συχνή μορφή καρκίνου στα παιδιά είναι η λευχαιμία στην οποία έχουν υπάρξει εξαιρετικά αποτελέσματα, και τα περισσότερα παιδιά γίνονται τελείως καλά. Σήμερα, με τον σύγχρονο τρόπο διάγνωσης, αντιμετώπισης, παρακολούθησης, τέσσερα στα πέντε παιδιά που έχουν νοσήσει από καρκίνο, γίνονται τελείως καλά».  

Ωραίο και εντυπωσιακό αυτό. Ενώ, ας πούμε, στην αρχή του 21ου αιώνα τι ίσχυε;

Θα πω για τα σαράντα χρόνια που είμαι στον χώρο. Έχω ζήσει αρχικά να γίνεται καλά το ένα παιδί στα δύο, μετά από κάποια χρόνια θεραπεύονταν τα δύο στα τρία παιδιά, αργότερα τα τρία στα τέσσερα, και τώρα πλέον τα τέσσερα στα πέντε. Ωστόσο, και τα παιδιά που γίνονται καλά, και αυτό είναι ένα μήνυμα, πρέπει να παρακολουθούνται συστηματικά, γιατί κάποιες από τις θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκαν, μπορεί να εγκυμονούν κινδύνους για το μέλλον τους. Σήμερα στο «Μητέρα» έχουμε μία δομή που λέγεται «Ιατρείο ΝιKα» που σημαίνει «Νικητές Καρκίνου», όπου παρακολουθούμε συστηματικά αυτούς τους νεαρούς ενήλικες, τους αποθεραπευμένους, ακριβώς για να έχουμε έγκαιρη διάγνωση πιθανών επιπλοκών.   

 

Οι οποίες επιπλοκές ήταν πάντοτε γνωστές στους γιατρούς;

Πάρα πολλά χρόνια πριν, ένας κορυφαίος επιστήμονας από τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, ο Giulio D’ Angio, έλεγε κάτι που εμένα τότε σαν νεαρή γιατρό στην Αμερική με τρόμαζε. Έλεγε «Cure is not enough», «η θεραπεία δεν είναι αρκετή». Αυτό, πραγματικά, είναι η αλήθεια. Δεν αρκεί να βάλεις τη διάγνωση, να αρχίσεις τη θεραπεία και να ενημερώσεις το παιδί και την οικογένεια. Θα πρέπει να σκεφτείς ότι τα παιδιά αυτά  πρέπει να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο, να ενταχθούν στο σχολείο κάποια στιγμή, να μπουν στην παρέα τους, δηλαδή να έχουν μία φυσιολογική, κατά το δυνατόν, ζωή».   

 

Αυτό μοιάζει αρκετά πολύπλοκο γιατί περιέχει πολλές καθημερινές παραμέτρους, σε πλάσματα ήδη πολύ ταλαιπωρημένα.

Οι γονείς, και το ίδιο το παιδί, πρέπει να ενημερώνονται για το ποιες περίοδοι της ζωής του κατά τη διάρκεια της θεραπείας εγκλείουν έναν κίνδυνο για κάποια λοίμωξη, ή άλλη κλινική κατάσταση, οπότε τότε πρέπει να είναι προσεκτικά τα παιδιά. Στις άλλες περιόδους, και ειδικά όταν τελειώσουν τη θεραπεία τους και περάσουν και έξι μήνες, πρέπει να συμπεριφέρονται σαν φυσιολογικά παιδιά. Να μην μπαίνουν σε γυάλα.

Φαντάζομαι ότι πολύ κρίσιμο είναι το κομμάτι της ενημέρωσης του ίδιου του παιδιού. Προφανώς αυτό γίνεται από τον γιατρό με τον οποίο το παιδί νιώθει καλά, αλλά χρειάζεται παρουσία ψυχολόγου ή κάποιου άλλου;

Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν τι τους συνέβη, ανάλογα με την ηλικία τα ενημερώνεις. Το μικρό παιδί το ενημερώνεις διαφορετικά από τον έφηβο. Και το παιδάκι που ήταν μικρό όταν διαγνώστηκε, όσο μεγαλώνει, έχεις υποχρέωση να ξέρει τι πέρασε. Πολύ συχνά το ενημερώνουμε και με ψυχολόγο, αν έτσι ανοίγεται πιο πολύ. Ανοίγεται το παιδί σε μια νοσηλεύτρια που έχει αγαπήσει; Τότε μπορεί η παρουσία της να είναι η πλέον κατάλληλη, όσο και αν ακούγεται περίεργο. Επίσης καμιά φορά εμφανιζόμαστε ως ομάδα επειδή τα παιδιά έχουν συνηθίσει να μας βλέπουν έτσι κάνοντάς τους επίσκεψη. Ομάδα γιατρών, νοσηλευτών, ψυχολόγος, παιγνιοθεραπευτής, παιδαγωγός, ακόμα και ο μουσικοθεραπευτής, παίζουν σημαντικό ρόλο.

 

Υπάρχει κάποια σημαντική εξέλιξη τα τελευταία χρόνια γύρω από τη θεραπεία;

Τα τελευταία χρόνια έχουμε προχωρήσει ένα βήμα μπροστά σε αυτό που λέγαμε πάντα «one size fits all», που σήμαινε ότι είχαμε κάποιο πρωτόκολλο θεραπείας για έναν συγκεκριμένο όγκο, και αν οποιοδήποτε παιδί είχε αυτόν τον όγκο τότε έκανε αυτό το πρωτόκολλο. Όσο περνάνε τα χρόνια, ειδικά αν το πρωτόκολλο που επελέγη δεν βοήθησε το συγκεκριμένο παιδί, υπάρχουνε μελέτες μέσα από τις οποίες μιλάμε, πλέον, για εξατομικευμένη ιατρική παρέμβαση.

 

Μπορεί δύο παιδιά, με την ίδια ακριβώς διάγνωση, να έχουν διαφορετική ιατρική παρέμβαση;

Ακριβώς, και να αντιδράσουν τελείως διαφορετικά. Ευτυχώς, η επιστήμη σήμερα είναι σε θέση να πάρει υλικό από τον όγκο που δεν πάει καλά, να τον μελετήσει, και ενδέχεται να βρει, στον όγκο επάνω κάποια σημεία-στόχους, για τους οποίους υπάρχουν αντίστοιχα φάρμακα. Συμμετέχει και η Ελλάδα σε αυτό το project. Επίσης στη λευχαιμία υπάρχει η περίφημη θεραπεία με CAR-T, με ανοσοθεραπεία. 

 

Υπάρχει πιθανότητα, μέσα στον 21ο αιώνα, να έχουμε μία cancer-free society και αυτό να αφορά και τα παιδιά; Δηλαδή οι άνθρωποι να νοσούμε από καρκίνο γιατί είναι αναπόφευκτο, αλλά να μην πεθαίνουμε από αυτόν;

Το βλέπω πολύ δύσκολο. Όμως θέλω τόσο πολύ κάποια στιγμή στο μέλλον να έρθει κάποιος πάνω από τον τάφο μου και να μου ψιθυρίσει «Ελένη, όλα αυτά για τα οποίο πάλευες τόσα χρόνια τέλος. Το πρόβλημα λύθηκε για πάντα». 

 

 

Πηγή: https://www.athensvoice.gr

Ελπιδοφόρα νέα: Ακτινοθεραπεία των καρκινικών όγκων χωρίς παρενέργειες σε 4-5 λεπτά

Το σύστημα ακτινοθεραπείας TomoTherapy «κεραυνοβολεί» τους καρκινικούς όγκους χωρίς παρενέργειες για τους ασθενείς. Ας μάθουμε περισσότερα γι' αυτό.

Αγώνα δρόμου για την επιβίωσή τους κάνουν καθημερινά χιλιάδες ογκολογικοί ασθενείς στη χώρα μας. Συνοδοιπόροι σε αυτόν τον αγώνα είναι οι θεράποντες ιατροί οι οποίοι ακόμη κι εν μέσω covid-19, μένουν στο πλευρό των ασθενών προκειμένου να κάνουν τις απαραίτητες θεραπείες τους.

Φυσικά σημαντικό ρόλο για την επιβίωσή τους παίζουν οι θεραπείες με νέα εξελιγμένα συστήματα ακτινοθεραπείας όπως είναι το σύστημα TomoTherapy, το οποίο αποδεδειγμένα συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσής τους.

Άλλωστε κοινός παρονομαστής για όλους τους ογκολογικούς ασθενείς είναι η καταστροφή των καρκινικών κυττάρων, ώστε να μην ανιχνεύονται πλέον στον οργανισμό τους. Εξίσου σημαντικό θεωρείται και η διατήρηση των υγειών ιστών του οργανισμού, καθώς πολλές θεραπείες έχουν παράπλευρες επιπτώσεις.

Το πρόβλημα αυτό έρχεται να επιλύσει το σύστημα ελικοειδούς τομοθεραπείας TomoTherapy το οποίο αποτελεί ένα από τα πλέον εξελιγμένα συστήματα ακτινοθεραπείας παγκοσμίως.

Όπως σημειώνει ο Δρ. Ευάγγελος Παντελής υπεύθυνος ακτινοπροστασίας του τμήματος ακτινοθεραπείας της κλινικής Ιατρόπολις: «Το σύστημα TomoTherapy ενσωματώνει τις τεχνολογίες της αξονικής τομογραφίας και της περιστροφικής ακτινοθεραπείας με δέσμες ακτινοβολίας διαμορφωμένης έντασης, ώστε να επιτύχει την χορήγηση της θεραπευτικής ακτινοβολίας στον όγκο, προστατεύοντας παράλληλα τους περιβάλλοντες υγιείς ιστούς.

Το σύστημα TomoTherapy μπορεί να υπολογίζει σε καθημερινή βάση την εξέλιξη της θεραπείας και να ενημερώνει τον ακτινοθεραπευτή ογκολόγο για την πιθανή αναπροσαρμογή του πλάνου θεραπείας λόγω αλλαγής βάρους ή συρρίκνωσης του όγκου. Παράλληλα, ανιχνεύοντας την ακτινοβολία εξόδου, ελέγχει για κάθε ασθενή και για κάθε συνεδρία την ακριβή χορήγηση του πλάνου προσφέροντας εξατομικευμένο έλεγχο της θεραπείας».

Πρόκειται για ένα μοναδικό ακτινοθεραπευτικό μηχάνημα το οποίο χτυπά με εξαιρετική ακρίβεια τους καρκινικούς όγκους σε εξαιρετικά σύντομο χρόνο (4-5 λεπτά). Το TomoTherapy μοιάζει όπως ένας ευρύχωρος αξονικός τομογράφος, αλλά έχει τη δυνατότητα να απλοποιεί ακόμη και τα πιο σύνθετα περιστατικά καρκίνου, μετατρέποντας τα σε απλά.

Πρόκειται για ένα μοναδικό ακτινοθεραπευτικό μηχάνημα το οποίο χτυπά με εξαιρετική ακρίβεια τους καρκινικούς όγκους σε εξαιρετικά σύντομο χρόνο (4-5 λεπτά).

Ποιους όγκους χτυπά το TomoTherapy

Το TomoTherapy έχει ευρείες εφαρμογές στην θεραπεία πολλών μορφών καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων των καρκίνων του προστάτη, της κεφαλής και του τραχήλου, του ορθού, του τραχήλου της μήτρας, του μαστού, του πνεύμονα, του εγκεφάλου, των οστών και μαλακών μορίων, καθώς επίσης και στα λεμφώματα και το πολλαπλούν μυέλωμα. Μπορεί να ανοίξει νέες θεραπευτικές επιλογές για τους ασθενείς που έχουν φτάσει τη μέγιστη δόση ανοχής με τις κλασσικές μεθόδους ακτινοβολίας, ή έχουν όγκους σε ακτινοευαίσθητες περιοχές.

Η εξατομικευμένη θεραπεία

Το πρώτο στάδιο που εξασφαλίζει την ακρίβεια της ακτινοθεραπείας είναι η εξομοίωση. Σε αυτό το στάδιο λαμβάνονται απεικονιστικές εξετάσεις του ασθενούς σε θέση θεραπείας και τοποθετούνται σημεία αναφοράς στο σώμα του ασθενούς για να προσδιορίζεται επακριβώς η περιοχή που θα ακτινοβοληθεί.

Όταν ολοκληρωθεί η εξομοίωση, ο γιατρός αναλύει τις απεικονιστικές εξετάσεις καθώς και άλλες ιατρικές πληροφορίες του ασθενούς και σχεδιάζει αναλυτικά σε εξειδικευμένα συστήματα τη νόσο που πρέπει να καταστραφεί, καθώς και τα κρίσιμα όργανα της περιοχής του σώματος που πρέπει να προφυλαχθούν.

Αφού ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός της θεραπείας, συνταγογραφείται η δόση ακτινοβολίας που θα χορηγηθεί. Στη συνέχεια ο ειδικός φυσικός ιατρικής με τη βοήθεια εξελιγμένων συστημάτων υπολογισμού, δημιουργεί ένα εξατομικευμένο πλάνο θεραπείας, το οποίο ελέγχεται στο μηχάνημα θεραπείας πριν την εφαρμογή της ίδιας θεραπείας στον ασθενή (ποιοτικός έλεγχος).

 

Η καθημερινότητα

Η εξωτερική ακτινοθεραπεία είναι ανώδυνη, ακριβώς όπως η λήψη μιας αξονικής τομογραφίας. Η ακτινοβολία κατευθύνεται από ένα μηχάνημα που βρίσκεται μακριά από το σώμα και είναι μια μη επεμβατική διαδικασία.

Όπως εξηγεί ο Παναγιώτης Παντελάκος MD, PhD Ογκολόγος Ακτινοθεραπευτής,  Διευθυντής Κλινικής Cyberknife & TomoTherapy του Ιατρόπολις με εξειδίκευση στην ακτινοχειρουργική: «Οι θεραπείες συνήθως προγραμματίζονται πέντε ημέρες την εβδομάδα, από Δευτέρα έως Παρασκευή, και μπορούν να συνεχιστούν για μία έως και επτά εβδομάδες. Ο αριθμός των συνεδριών ακτινοβολίας εξαρτάται από το είδος του καρκίνου, το στόχο της θεραπείας και τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Αυτό καθορίζεται κατά τον σχεδιασμό της θεραπείας.

Η διάρκεια της θεραπείας είναι 10-12 λεπτά συμπεριλαμβανομένου του χρόνου που χρειάζεται για τη σωστή τοποθέτηση του ασθενούς στο μηχάνημα θεραπείας και τη λήψη αξονικών τομογραφιών για τον ακριβή προσδιορισμό του στόχου και των φυσιολογικών οργάνων.

Η θεραπεία πραγματοποιείται από ειδικευμένους τεχνολόγους ακτινοθεραπείας και ελέγχεται από τον ακτινοθεραπευτή ογκολόγο καθημερινά. Ο ακτινοθεραπευτής ογκολόγος έχει επίσης τη δυνατότητα να ελέγξει αναλυτικά την εξέλιξη της θεραπείας και να παρέμβει αν διαπιστώσει μεταβολές στην ανατομία του ασθενούς (π.χ. μεταβολή βάρους, ανταπόκριση βλάβης), οι οποίες επηρεάζουν το πλάνο θεραπείας».

 

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου. Η επίδραση της πανδημίας στην πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση

Η φετινή 4η Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου, σκιάζεται από τις σοβαρότατες επιπτώσεις της πανδημίας Covid-19 στην έγκαιρη διάγνωση και σε ορισμένες χώρες στη θεραπευτική αντιμετώπιση των καρκινοπαθών ασθενών.

Η πανδημία έχει μεγάλες επιπτώσεις στην εξέλιξη της νόσου σε πολλές περιπτώσεις, προειδοποιούν οι ειδικοί. Ευτυχώς στην Ελλάδα εξακολουθούν να γίνονται όλα τα χειρουργεία που αφορούν ογκολογικά περιστατικά, αλλά παρατηρείται μεγάλη μείωση των προληπτικών εξετάσεων και των τακτικών επαναληπτικών ελέγχων των καρκινοπαθών ασθενών, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Ευάγγελος Φιλόπουλος. «Φοβόμαστε ότι πολλές προληπτικές και διαγνωστικές εξετάσεις αναβάλλονται λόγω της πανδημίας, γεγονός που μας κάνει να πιστεύουμε ότι στο άμεσο μέλλον θα έρθουμε αντιμέτωποι με ασθενείς που βρίσκονται σε πιο προχωρημένη νόσο γιατί δεν ήρθαν έγκαιρα σε μας», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, ο κ. Φιλόπουλος είναι καθησυχαστικός όσον αφορά τις θεραπείες τον ογκολογικών ασθενών, τονίζοντας πως «θεραπείες δεν έχουν αναβληθεί ή μετατεθεί καθώς και όλα τα χειρουργεία πραγματοποιούνται, ιδίως τα επείγοντα τα οποία γίνονται στην ώρα τους». Πάντως, η διαχείριση των ασθενών με καρκίνο στις συνθήκες της πανδημίας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, καθώς οι ασθενείς αυτοί είναι μία ευπαθής ομάδα λόγω όχι μόνο του υποκείμενου νοσήματος και της ανοσοκαταστολής, αλλά και της επίπτωσης του καρκίνου κυρίως στους ηλικιωμένους.

Η επίπτωση του καρκίνου διεθνώς αυξάνεται σταθερά

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, ο καρκίνος αποτελεί και στη χώρα μας την πρώτη αιτία θανάτου με ποσοστό 27% και 38% στις ηλικίες άνω των 65 ετών. Στη χώρα μας εκτιμάται ότι παρουσιάζονται 67.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου και περίπου 32.000 θάνατοι ετησίως. Η επίπτωση του καρκίνου διεθνώς, αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Το 2012 καταγράφηκαν παγκοσμίως 14,1 εκατομμύρια νέα κρούσματα, το 2018 18 εκατομμύρια ενώ εκτιμάται ότι το 2025 θα φθάσουν στα 19,3 εκατομμύρια και οι θάνατοι από καρκίνο διεθνώς πλησιάζουν τα 10 εκατομμύρια ετησίως.

Η λοίμωξη από την Covid-19 απειλεί δυσανάλογα τις ευπαθείς αυτές ομάδες του πληθυσμού, οι οποίες έχουν έως και 10 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου εάν εμφανίσουν COVID-19, επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Ογκολογίας, Ιωάννης Καραϊτιανός και προσθέτει: «Η προσπάθεια έγκαιρης διάγνωσης και σε θεραπεύσιμο στάδιο των συχνότερων μορφών καρκίνου όπως είναι ο καρκίνος του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του παχέος εντέρου, του προστάτου, του πνεύμονα, του ήπατος και του παγκρέατος, κ.ά. έχει πολύ μεγάλη σημασία στις μέρες μας. θα πρέπει να πραγματοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και μέχρι την ηλικία των 75 χρόνων. Εφόσον το άτομο κρίνεται ικανό, με βάση τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του, να υποβληθεί σε θεραπευτική χειρουργική επέμβαση ή χημειοθεραπεία στην περίπτωση θετικής διάγνωσης».

Καρκίνος και πρόληψη

Ως γνωστό οι μέθοδοι έγκαιρης διάγνωσης περιλαμβάνουν τη μαστογραφία, την κυτταρολογική εξέταση κατά Παπανικολάου (Test PAP), την κολονοσκόπηση, την αξονική τομογραφία θώρακος και πιθανώς την εξέταση του προστατικού αντιγόνου στο αίμα (PSA), ιδιαίτερα σε ομάδες υψηλού κινδύνου. Σε μια πρόσφατη ερευνητική καταγραφή της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου φάνηκε ότι στη χώρα μας μόνο το 11% των διαγνώσεων καρκίνου έγιναν κατά τη διαδικασία προληπτικού ελέγχου (check up), ποσοστό ιδιαίτερα χαμηλό για ευρωπαϊκή χώρα, τονίζει ο κος Καραϊτιανός.

Αντίθετα, όπως λέει, το 50% των καρκίνων διαγνώστηκαν κατά τον έλεγχο για άλλο πρόβλημα υγείας και υπήρξε καθυστέρηση στη διάγνωση πάνω από 2 μήνες από την πρώτη επίσκεψη του ασθενούς στον γιατρό. «Έχει υπολογισθεί ότι περισσότερο από το 30-50% των καρκίνων θα μπορούσε να προληφθεί με την ενημέρωση του κοινού και τη συνακόλουθη λήψη μέτρων για την υιοθέτηση κανόνων υγιεινής διαβίωσης και διατροφής, όπως η διακοπή του καπνίσματος, η αποφυγή του αλκοόλ, η αποφυγή ανθυγιεινών τροφίμων και ποτών και κυρίως της ζάχαρης με επακόλουθο την ελάττωση της επίπτωσης της παχυσαρκίας και τέλος με την καθημερινή σωματική άσκηση», καταλήγει.

«Δυστυχώς το αυξημένο στρες λόγω των περιορισμών στην καθημερινή μας δραστηριότητα, μπορεί να οδηγήσει κάποιους πρώην καπνιστές να υποτροπιάσουν και να αρχίσουν ξανά να καπνίζουν, είτε πρόκειται για ογκολογικούς ασθενείς είτε για υγιείς» επισημαίνει ο κος Φιλόπουλος που τονίζει ότι μια άλλη συνήθεια, η χρήση τζακιού που αυξήθηκε με τον εγκλεισμό, «έχει επιβαρύνει δραματικά την ατμοσφαιρική ρύπανση για την οποία έχει αποδειχθεί πλέον ότι έχει αρνητική επίπτωση στην εμφάνιση συγκεκριμένων μορφών καρκίνου».

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, χωρίς αλλαγή της σημερινής κατάστασης στην αντιμετώπισή του, ο καρκίνος σύντομα θα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου στην Ευρώπη, με 1 στους 2 Ευρωπαίους να διαγιγνώσκονται με κάποιο είδος καρκίνου, αναφέρει η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου και συνεχίζει :«Όλα αυτά την στιγμή που η έξαρση της πανδημίας Covid-19, έχει δημιουργήσει πρωτόγνωρη πίεση στα συστήματα υγείας παγκοσμίως, επιβαρύνοντας την προσπάθεια αντιμετώπισης του καρκίνου σε παγκόσμιο επίπεδο και επιδεινώνοντας τα ήδη υπάρχοντα μεγάλα προβλήματα, που βιώνουν ασθενείς και ιατρικό/νοσηλευτικό προσωπικό»

Η ΕΛΛΟΚ έχοντας ως σημείο αναφοράς την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου και με σύνθημα #IAmAndIWill : Ενημερώνουμε, Διεκδικούμε, Εμπνέουμε, διοργανώνει το 5ο Ετήσιο Συνέδριο με τίτλο: «2021: Κατακτώντας τον Καρκίνο» το οποίο διεξάγεται διαδικτυακά από την Πέμπτη 4, έως το Σάββατο 6 Φεβρουαρίου. Η Επίτροπος Υγείας & Ασφάλειας Τροφίμων της Ε.Ε. Στέλλα Κυριακίδου στην ομιλία της στο Συνέδριο της ΕΛΛΟΚ με τίτλο «World Cancer (and Covid-19) Day» θα αναφερθεί στο Ευρωπαϊκό Σχέδιο "Europe's Beating Cancer Plan" και στις στρατηγικές της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση του καρκίνου που περιλαμβάνουν και την εξαιρετικά φιλόδοξη και απαιτητική

«Αποστολή Καρκίνος» στο Πρόγραμμα Horizon Europe

Το Σχέδιο της ΕΕ προβλέπει μια ολιστική προσέγγιση για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του καρκίνου, προκειμένου να υπάρξουν καλύτερες εκβάσεις στην ογκολογική περίθαλψη και φροντίδα, αυξημένη και ισότιμη πρόσβαση στον έλεγχο και τη θεραπεία και σχεδιασμός της θεραπείας με τις ανάγκες των ασθενών στο επίκεντρο.

Με αφορμή την 4η Φεβρουαρίου και ο Σύλλογος Καρκινοπαθών - Εθελοντών - Φίλων - Ιατρών "Κ.Ε.Φ.Ι." τονίζει την ανάγκη ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού αλλά και έμπνευσης για νέες δράσεις που θα οδηγήσουν σε έναν κόσμο χωρίς καρκίνο. Όπως αναφέρει στο μήνυμα του «Βιώνοντας όλοι μας μια πρωτοφανή υγειονομική κρίση εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, δεν θα πρέπει η μέριμνά μας για τον καρκίνο να μπει σε δεύτερη μοίρα. Είναι χρέος μας να θυμίζουμε τη σημασία της πρόληψης, την αξία του τακτικού προληπτικού ελέγχου και της έγκαιρης διάγνωσης αλλά και την ανάγκη των ογκολογικών ασθενών για υποστήριξη».

Ο Σύλλογος Κ.Ε.Φ.Ι., θέτει επίσης στην υπηρεσία του ογκολογικού ασθενή τον ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΟΗΘΟ ΥΓΕΙΑΣ σε συνεργασία με το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών Κ3 και την υποστήριξη του ΤΙΜΑ Foundation. Στόχος της δράσης είναι η υποστήριξη της δυνατότητας πρόσβασης των ασθενών στις υπηρεσίες υγείας και κοινωνικής πρόνοιας που δικαιούνται και της ισότιμης ένταξής τους στην κοινωνία. Ο Σύλλογος δημιουργεί με τη σύμπραξη των δύο φορέων μια διεπιστημονική ομάδα επαγγελματιών υγείας, «η οποία με γνώση, υπομονή, επιμονή, μα πάνω από όλα με σεβασμό και ηθική στάση, χτίζει το κατάλληλο πλαίσιο ενημέρωσης, αξιολόγησης, αλλά και διεκπεραίωσης, χρησιμοποιώντας σύγχρονες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνίας (ΤΠΕ)», όπως αναφέρει.

Το άτομο που νοσεί θα μπορεί: Να ενημερώνεται για ό,τι τον αφορά έγκυρα και έγκαιρα. Να εντοπίζει τα δεδομένα που χρειάζεται περισσότερο (Νοσοκομεία, Κλινικές, Συλλόγους, ΕΦΚΑ, ΚΕΠΑ) με το πάτημα ενός κουμπιού. Να επικοινωνεί με τους ειδικούς για κάθε θέμα που πρέπει να διαχειριστεί.

 

Πηγή: https://www.iefimerida.gr/wsitamea.gr/