Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2019

Τριπλασιάστηκαν τα κρούσματα καρκίνου του θυρεοειδούς στα παιδιά


Με βάση μελέτη του Harvard η συχνότητα εμφάνισης της νόσου από 2,77% το 1990 έφτασε στο 9,63% το 2009 για τα αγόρια και από 18,35% το 1987 στο 50,99% το 2009 για τα κορίτσια 



Ανησυχητική αύξηση του καρκίνου του θυρεοειδούς στα παιδιά έχουμε τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με επιστημονική μελέτη του πανεπιστημίου Harvard της Αμερικής.
Από τα στοιχεία της μελέτης προκύπτει ότι τα τελευταία 20 χρόνια η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του θυρεοειδούς σε αγόρια και κορίτσια τριπλασιάστηκε. Συγκεκριμένα, από 2,77% το 1990 έφτασε στο 9,63% το 2009 για τα αγόρια και από 18,35% το 1987 στο 50,99% το 2009 για τα κορίτσια.

Ταυτόχρονα, το ποσοστό του καρκίνου του θυρεοειδούς, σε σύγκριση με το σύνολο των καρκίνων της παιδικής ηλικίας, αυξήθηκε από 4,4% το 1999 σε 10,6% το 2012.

«Ο καρκίνος του θυρεοειδούς, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι το πιο συνηθισμένο παιδιατρικό ενδοκρινικό νεόπλασμα και αντιπροσωπεύει το 3% όλων των παιδιατρικών κακοηθειών στις ΗΠΑ» αναφέρει ο χειρουργός ενδοκρινών αδένων Δημήτριος Γιάλβαλης.

Ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο της μελέτης είναι ότι το 1,8% των κακοηθειών του θυρεοειδούς που διαγνώστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε ασθενείς κάτω των 20 ετών.

«Τα ίδια στοιχεία, με μικρές αποκλίσεις, ισχύουν σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες και στην Ελλάδα (ιδιαίτερα στην Κρήτη), ίσως λόγω και της σημαντικής ανόδου που καταγράφεται σε περιστατικά αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας σε παιδιά στη χώρα μας» συμπληρώνει ο κ. Γιάλβαλης.

Επίσης, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία της μελέτης που δείχνουν πως:

- Στην ηλικιακή ομάδα 15-19 ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος μεταξύ των κοριτσιών.
- Σε παιδιά ηλικίας κάτω των 10 ετών οι εντοπισμένες βλάβες του θυρεοειδούς είναι πιο πιθανό να είναι κακοήθεις.
- Σχεδόν όλοι οι παιδιατρικοί καρκίνοι του θυρεοειδούς είναι καλά διαφοροποιημένοι και με υπεροχή (> 90%) θηλώδεις.

«Στα παιδιά, ο θηλώδης καρκίνος είναι συχνά πολυεστιακός, με τοπικές μεταστάσεις στους λεμφαδένες του τραχήλου» εξηγεί ο κ. Γιάλβαλης και προσθέτει ότι «παιδιά με θηλώδη καρκίνο είναι, επίσης, πιο πιθανό να έχουν κάνει πνευμονικές μεταστάσεις (έως 25%) σε σύγκριση με τους ενήλικες».

Αιτίες εμφάνισης - Συμπτώματα - Διάγνωση

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι αιτίες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του θυρεοειδούς στα παιδιά είναι η έκθεση στην περιβαλλοντική ακτινοβολία (Τσερνομπίλ, κ.ά), η έκθεση σε θεραπευτική ακτινοβολία (ραδιοθεραπεία ως μέρος της θεραπείας για όγκους εγκεφάλου, λευχαιμίες και λεμφώματα), η ασθένεια του θυρεοειδούς (π.χ. αυτοάνοσες διαταραχές του θυρεοειδούς) και γενετικά σύνδρομα (οικογενής πολυποδίαση, σ. Carney, σ. DICER1, σ. PTEN και σ. Werner).

Στα παιδιά, ο θυρεοειδικός καρκίνος παρουσιάζεται πιο συχνά ως ανώδυνος όζος ή μάζα. Ορισμένα παιδιά με καλά διαφοροποιημένο καρκίνο θυρεοειδούς εμφανίζονται μόνο με τραχηλική λεμφαδενοπάθεια, κάτι που δεν προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι το 80% αυτών των παιδιών έχουν διηθημένους επιχώριους λεμφαδένες κατά τη στιγμή της διάγνωσής τους.

Ο γιατρός, αφού έχει διαπιστωθεί ότι το παιδί έχει οζίδιο ή μάζα θυρεοειδούς, θα πρέπει να εφαρμόσει το συνιστώμενο διαγνωστικό πρωτόκολλο -σύμφωνα με τις οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Θυρεοειδούς (2015)- το οποίο προβλέπει:

- Λήψη ιστορικού (συμπεριλαμβανομένου του οικογενειακού ιστορικού και της ακτινοβολίας).
- Κλινική εξέταση.
- Εργαστηριακές εξετάσεις (TSH, T4, T3).
- Υπέρηχος θυρεοειδούς και τραχήλου.
- Βιοψία αναρρόφησης με βελόνα (FNAB).
- Χειρουργική Θεραπεία.

«Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι η αρχική χειρουργική προσέγγιση έχει τη μεγαλύτερη σημασία για τον κίνδυνο μεταγενέστερης υποτροπής και συνολικά τα παιδιά με θυρεοειδικό καρκίνο έχουν καλύτερα αποτελέσματα όταν η χειρουργική επέμβαση εκτελείται από έμπειρους χειρουργούς θυρεοειδούς» τονίζει ο κ. Γιάλβαλης και καταλήγει: 

«Η τρέχουσα σύσταση, πάντα σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Θυρεοειδούς, για τους καλά διαφοροποιημένους θυρεοειδικούς καρκίνους σε παιδιατρικούς ασθενείς είναι η ολική θυρεοειδεκτομή, ενώ όταν υπάρχει λεμφαδενική εντόπιση χρειάζεται ταυτόχρονα να γίνει και λεμφαδενικός καθαρισμός τραχήλου. Συμπληρωματικά, εφόσον κριθεί απαραίτητο, γίνεται και θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο».

Παρά την πιο επιθετική τάση των καλά διαφοροποιημένων θυρεοειδικών καρκίνων στα παιδιά, η πρόγνωση είναι εξαιρετική και η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να μειώσει την έκταση της απαιτούμενης θεραπείας και τα συνολικά ποσοστά επανεμφάνισης.
Σε όλα τα παιδιά που έχουν χειρουργηθεί για καρκίνο του θυρεοειδούς είναι απαραίτητη η μακροχρόνια παρακολούθηση για τυχόν ανίχνευση υπολειμματικής ή υποτροπιάζουσας νόσου, καθώς έχουν αποδειχθεί υποτροπές που συμβαίνουν 20 έως 30 χρόνια από την αρχική διάγνωση.




Δεκαεννιάχρονη καθυστέρησε τις χημειοθεραπείες για να γεννήσει τον γιο της και πέθαναν με λίγες μέρες διαφορά (pics)



 Συντετριμμένη παρακολουθεί η κοινή γνώμη της Αυστραλίας τον τραγικό επίλογο μίας ιστορίας, που για καιρό αποτελούσε φάρο ελπίδας και θέλησης.

Η 19χρονη Μπριάνα Ρόουλινγκς άφησε πριν από λίγες ημέρες την τελευταία της πνοή, νικημένη από μία εξαιρετικά επιθετική και σπάνια μορφή λευχαιμίας, καθώς η ίδια είχε επιλέξει να καθυστερήσει τις χημειοθεραπείες που ίσως να της έσωζαν τη ζωή, για να διασφαλίσει ότι το έμβρυο που κυοφορούσε θα είχε περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης.

Πιο συγκεκριμένα, τον περασμένο Απρίλιο η οικογένεια της Μπριάνα έπλεε σε πελάγη ευτυχίας, καθώς μόλις της είχε ανακοινωθεί ότι ήταν έγκυος στο πρώτο της παιδί. Όλα, όμως, άλλαξαν ριζικά λίγες εβδομάδες αργότερα, όταν οιι γιατροί προβληματίστηκαν από μερικές εξετάσεις της 19χρονης.


Το πόρισμα δεν άργησε να βγει κι ήταν πέρα για πέρα δραματικό, καθώς η άτυχη γυναίκα είχε προσβληθεί από μία εξαιρετικά επιθετική μορφή λευχαιμίας, με τους γιατρούς να της συνιστούν να αποβάλει και να ξεκινήσει άμεσα τις απαραίτητες χημειοθεραπείες.

Η Μπριάνα, όμως, μαζί με την σύμφωνη γνώμη του συζύγου της είχε διαφορετική γνώμη, μη αποδεχόμενη να «θυσιάσει» το αγέννητο μωρό της για την προσωπική της επιβίωση.
Η Μπριάνα αφού αρνήθηκε τις θεραπείες συνέχισε κανονικά την ζωή της, όμως διάφορες επιπλοκές στην εγκυμοσύνη έκαναν αναγκαία την πρόωρη γέννηση του μικρού Κάιντεν, μόλις στην 26η εβδομάδα της κύησης, ενώ αμέσως μετά η 19χρονη μαχήτρια ξεκίνησε εντατικές χημειοθεραπείες κι ακτινοθεραπείες.


Τα πράγμτα όμως δεν εξελίχθηκαν κατ' ευχήν... Ο μικρός Kάιντεν δεν άντεξε παρά τις εντατικές φροντίδες των γιατρών κι άφησε την τελευταία του πνοή μόλις 12 ημέρες μετά την γέννησή του, ενώ η Μπριάνα νικήθηκε από την επάρατο νόσο λίγες ημέρες αργότερα, βυθίζοντας στην θλίψη ολόκληρη την χώρα, που παρακολουθούσε μέσω των social media το σύγχρονο δράμα της οικογένειας.



Παιδιά μαχητές που παλεύουν με τον καρκίνο.



 Παιδιά μαχητές που παλεύουν με τον καρκίνο. 

Γονείς που γίνονται συνοδοιπόροι σε ένα αγώνα που κάνει τα παιδιά τους από πολύ νωρίς να έρθουν αντιμέτωπα με το σκληρό πρόσωπο της ζωής. 

Οικογένειες που αλλάζουν Ρότα στην καθημερινότητα τους για να παλέψουν μαζί με τα παιδιά τους. Ο σημαντικός ρόλος των εθελοντών της ηλιαχτίδας σε ένα έργο που αποτελεί σημείο αναφοράς για την στήριξη παιδιών με νεοπλασία αλλά και των οικογενειών τους. 

Ένας καθημερινός αγώνας με ένα και μόνο βασικό στόχο που δεν είναι άλλος από το να νικήσουν τον καρκίνο. 

Προσωπικές ιστορίες γονέων που δίνουν την δύσκολη μάχη μαζί με τους μικρούς μαχητές της ζωής. Σε ΏΡΑ ΑΙΧΜΗΣ μιλάμε για τον παιδικό καρκίνο με πρωταγωνιστές ανθρώπους που παλεύουν μαζί με τα παιδιά τους αλλά και συνοδοιπόρους τους σπουδαίους εθελοντές της ηλιαχτίδας

Γιατί τίποτα στην ζωή δεν είναι δεδομένο με τα μικρά παιδιά να γίνονται οι μεγάλοι πρωταγωνιστές μιας εκπομπής που στέλνει το μήνυμα ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.


Συγκλονίζει η μάνα που έχασε το παιδί της από καρκίνο





Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2019

Η νικήτρια της ζωής κάνει....10 years challenge!



Κέρδισε τη μάχη με τον καρκίνο και μετά κέρδισε το Χρυσό Πανελλήνιο μετάλλιο στο καράτε!

Η ιστορία της Τζωρτζίνας Ξένου μόνο συγκίνηση μπορεί να προκαλέσει στο άκουσμά της. Από μικρή, μόλις τριών χρονών, η Τζωρτζίνα ήταν αθλήτρια κάνοντας ενόργανη, στίβο και κολύμπι.

Ωστόσο, η μεγάλη της αγάπη ήταν το καράτε στο οποίο διακρίθηκε από τα 11 της χρόνια μιας και κατέκτησε το χρυσό στο Πανελλήνιο και στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα αλλά και το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο.


Τον Δεκέμβριο του 2011 ωστόσο ξεκίνησε ο μεγάλος Γολγοθάς της. «Όλα ξεκίνησαν τη μέρα που παίρναμε τους ελέγχους, στις 17 Δεκεμβρίου, όταν γιόρταζε ο μεγάλος μου αδελφός» λέει η ίδια στο people και συνεχίζει: «Ένιωθα κάτι περίεργους πόνους στην κοιλιά, που την επόμενη μέρα έγιναν εντονότεροι». Ύστερα από απανωτές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε η μικρή, διαπιστώθηκε πως έπασχε από λέμφωμα Burkitt που παρουσιάζεται στο έντερο. Η διάγνωση ήταν ό,τι χειρότερο θα μπορούσαν να ακούσουν οι γονείς της.


Τελικά οι γιατροί αποφάσισαν να την υποβάλλουν σε χειρουργείο προκειμένου να αφαιρεθεί το κομμάτι του εντέρου της που νοσούσε. Μόνο που μετά την εγχείρηση, το κομμάτι ήταν πολύ μεγαλύτερο από ό,τι υπολόγιζαν. Τους επόμενους μήνες η Τζωρτζίνα έπρεπε να υποβληθεί σε χημειοθεραπείες και η πιο δύσκολη στιγμή ήταν όταν έπρεπε οι γονείς να ανακοινώσουν στη μικρή τους πως θα έχανε τα μαλλιά της. Δεν έκλαψε και δεν φώναξε η Τζωρτζίνα. Το μόνο που ρώτησε τη μαμά της ήταν αν θα ξαναέβγαιναν τα μαλλιά της. «Φυσικά και θα ξαναβγούν» της είπαν όλοι και έτσι ησύχασε. Η μητέρα της ήθελε να ξυρίσει και τα δικά της μαλλιά για συμπαράσταση ωστόσο η Τζωρτζίνα δεν ήθελε. «Θα βλέπω τα δικά σου μαλλάκια και θα ελπίζω ότι θα έχω ξανά και τα δικά μου» της είχε πει.

Ύστερα από πέντε μήνες νοσηλείας, πολλές χημειοθεραπείες, πολύ πόνο και κόπο, η Τζωρτζίνα για ακόμα μία φορά έβγαινε νικήτρια από τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής της.


Και μάλιστα, δέκα μήνες από την τελευταία της χημειοθεραπεία, η Τζωρτζίνα κατάφερε να κερδίσει το χρυσό πανελλήνιο μετάλλιο. Γεννημένη νικήτρια δηλαδή, όπως τιτλοφορείται και το βιβλίο με την συγκλονιστική ιστορία της.