15χρονος που πάλεψε ηρωικά με τον καρκίνο, κέρδισε μια 2η ευκαιρία στη ζωή!

Ο 15χρονος Daniel Greer διαγνώστηκε με οξεία μυελογενή λευχαιμία τον Ιούνιο και από τότε δεν σταμάτησε να παλεύει για τη ζωή του. Χωρίς να χάσει το κουράγιο και το χαμόγελό του έβαλε όλες τις δυνάμεις του ακόμα και όταν οι γιατροί του είπαν πώς χρειαζόταν επειγόντως να βρεθεί συμβατός δότης μυελού των οστών…

Η διαδικασία δεν ήταν εύκολη και πολλές φορές η οικογένειά του απελπίστηκε, καθώς ο καιρός περνούσε και δεν είχε βρεθεί ακόμα ο άνθρωπος που θα του έσωζε τη ζωή. Ο Daniel ωστόσο, δεν σταμάτησε να ελπίζει και… δικαιώθηκε!

Τον Οκτώβρη βρέθηκε ο κατάλληλος δότης και ο 15χρονος έκανε την μεταμόσχευση που του έσωσε τη ζωή. Εκτός από την επέμβαση χρειάστηκε να κάνει και χημειοθεραπείες, οι οποίες ήταν πολύ επίπονες.

Η μητέρα του, βαθύτατα συγκινημένη, δήλωσε: «Είμαστε πολύ ανακουφισμένοι και ευγνώμονες. Αν και ο δρόμος για την ανάρρωση θα είναι μακρύς, ελπίζουμε ότι όλα θα πάνε καλά! Το μέλλον του αγοριού μου φαίνεται και πάλι λαμπρό. Ας είναι καλά ο άνθρωπος που του χάρισε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Το παιδί μου πέρασε πολλά – πολύς πόνος, αλλά πλέον είναι καλά.»

Πηγή:  https://followgreece.com

«Μια καινούργια ζωή ξεκίνησε»: το μήνυμα της μητέρας του Μάριου μετά τη μεταμόσχευση ήπατος στο Τορίνο

 

Ένα δυνατό μήνυμα ελπίδας στέλνει η οικογένεια του 18χρονου Μάριου, ο οποίος υποβλήθηκε με επιτυχία σε μεταμόσχευση ήπατος στο Τορίνο της Ιταλίας.

Τα νέα είναι αισιόδοξα, καθώς η υγεία του εξελίσσεται ομαλά και ο νεαρός ασθενής έχει πλέον βγει από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Για την οικογένεια, αυτή η εξέλιξη σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, μετά από μια μακρά και δύσκολη δοκιμασία.

«Ξαφνικά έχουμε ελπίδα»

Η μητέρα του, Εύη Βέρρη, μίλησε με συγκίνηση για τη νέα πραγματικότητα που βιώνουν:

«Ξαφνικά υπάρχει μια καινούργια ζωή. Ξαφνικά έχουμε την ελπίδα. Ξέρουμε ότι θα πάμε καλά. Νιώθουμε πάρα πολύ ευτυχισμένοι. Μας έδωσαν μια νέα ζωή οι Ιταλοί γιατροί, αλλά και ο κόσμος με τις προσευχές του», δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό ALPHA.

Με λόγια απλά, γεμάτα μητρική αγάπη, περιέγραψε την πιο μεγάλη της επιθυμία:
να επιστρέψει ο Μάριος στο σπίτι του, στο δωμάτιό του, στην καθημερινότητα που του είχε στερηθεί.

«Θέλω να γυρίσει σπίτι, να μπει στο δωμάτιό του και να κάνει όσα έκανε πριν. Του είπα “φάγαμε τον γάιδαρο και έμεινε η ουρά” και μου απάντησε “η ουρά δεν τρώγεται”», είπε χαμογελώντας.

«Να ζήσει τη ζωή του στο έπακρο»

Η ίδια ευχήθηκε η περιπέτεια υγείας του γιου της να είναι το τελευταίο δύσκολο κεφάλαιο:

«Θα ευχηθώ να ήταν το τελευταίο δύσκολο κομμάτι της ζωής του. Να πάρει τη νέα ζωή που του χάρισαν οι Ιταλοί γιατροί και ο Θεός και να τη ζήσει στο έπακρο».

Τι σημαίνει μεταμόσχευση ήπατος για έναν νέο άνθρωπο

Η μεταμόσχευση ήπατος είναι μία από τις πιο σύνθετες αλλά σωτήριες ιατρικές πράξεις, που προσφέρει πραγματική δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Μετά την επέμβαση, οι ασθενείς χρειάζονται:

στενή ιατρική παρακολούθηση

ειδική φαρμακευτική αγωγή

χρόνο αποκατάστασης, ώστε το σώμα να προσαρμοστεί στο νέο όργανο

Στις περισσότερες περιπτώσεις, όταν όλα εξελίσσονται ομαλά, οι νέοι άνθρωποι μπορούν να επιστρέψουν σταδιακά σε μια φυσιολογική και ενεργή ζωή, με σχολείο, σπουδές, φίλους και όνειρα.

Ένα μήνυμα ζωής για όλους

Η ιστορία του Μάριου υπενθυμίζει πόσο πολύτιμη είναι η δωρεά οργάνων και πόσες ζωές μπορεί να σώσει. Πίσω από κάθε επιτυχημένη μεταμόσχευση, υπάρχει μια αλυσίδα ανθρώπων: γιατροί, οικογένειες δοτών και μια κοινωνία που στηρίζει.

Για τον Μάριο και την οικογένειά του, η δοκιμασία αυτή μετατράπηκε σε ελπίδα, ευγνωμοσύνη και ένα νέο ξεκίνημα.

Και για όλους εμάς, σε μια υπενθύμιση ότι η ζωή μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο — ακόμη και μετά τις πιο δύσκολες στιγμές.

Πηγή: https://www.infokids.gr

Γίνονται θαύματα στη θεραπεία παιδιών με λευχαιμία - Να γίνουμε όλοι δότες μυελού - Ηρωΐδες οι μάνες

 

«Είναι επιτακτικό να γίνουμε όλοι δότες μυελού των οστών, αρκεί να διαθέσουμε λίγο από το χρόνο μας. Μπορούμε να γίνουμε όλοι δότες, αρκεί να είμαστε από 18 έως 45 ετών. Είναι πολύ εύκολη η διαδικασία», τόνισε η Παιδίατρος – Αιματολόγος, Βασιλική Κίτρα, ειδική στη μεταμόσχευση μυελού των οστών στα παιδιά μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Η σωστή ώρα» με τον Μάκη Προβατά και τη Νατάσα Μπαστέα.

«Να μην έχουμε ερωτήματα για το εάν τηρούνται τα προσωπικά μας δεδομένα, ή για το εάν θα μας σκοτώσουν για να πάρουν τον μυελό μου. Δεν ισχύουν αυτά. Όταν δώσουμε λίγο από το μυελό μας δίνουμε το ερέθισμα στον οργανισμό μας να παράγει περισσότερο», διαβεβαίωσε.

«Δυστυχώς ο καρκίνος στις παιδικές ηλικίες είναι υπαρκτός, είναι σπάνια αυτά τα νοσήματα, αλλά είναι μερικές φορές θανατηφόρος. Και όταν ένα νόσημα είναι θανατηφόρο, καταλαβαίνετε πόσο οδυνηρό είναι, γιατί το παιδί σημαίνει ζωή», υπογράμμισε. Όσον αφορά τη συχνότητα, φαίνεται ότι τις τελευταίες 2 δεκαετίες έχουμε 13% αύξηση κρουσμάτων, αλλά όπως είπε η ίδια, δεν  γνωρίζει εάν είναι πραγματική αύξηση, ή «εάν οφείλεται κυρίως στην δυνατότητα που έχουμε να διαγιγνώσκουμε αυτούς τους όγκους περισσότερο σε σχέση με το παρελθόν».

Η κυρία Κίτρα είπε ότι έχουν γίνει άλματα στη θεραπευτική αντιμετώπιση, καθώς σήμερα 3 στα 4 παιδιά γίνονται καλά και μάλιστα ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα είναι η θεραπεία της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας. «Το 85% των παιδιών θεραπεύεται. Αυτό είναι θαύμα. Όμως, υπάρχει και ένα ποσοστό, το οποίο δυστυχώς ή θα έχει μια ανθεκτική λευχαιμία, ή θα είναι πολύ υψηλού κινδύνου από την αρχή, ή θα υποτροπιάσει στην πορεία. Έχουμε τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία, έχουμε τις χειρουργικές παρεμβάσεις με τις οποίες αντιμετωπίζουμε σήμερα τον καρκίνο. Όμως, σε περιπτώσεις ανθεκτικές ή υποτροπιάζουν, εκεί έχει θέση και η μεταμόσχευση των αιμοποιητικών κυττάρων», εξήγησε η Παιδίατρος – Αιματολόγος.

Αναφορικά με τη διαδικασία της μεταμόσχευσης, δήλωσε ότι «παίρνουμε αιμοποιητικά κύτταρα από έναν υγιή δότη και τα δίνουμε σε έναν ασθενή που πάσχει ο μυελός του που φτιάχνει το αιμοποιητικό σύστημα, αλλά πρέπει να είναι συμβατοί. Δεν είναι εύκολο. Υπάρχει 30% πιθανότητα να βρούμε τον δότη μέσα στην οικογένεια, κυρίως στα αδέρφια. Επομένως ένα 70% δεν έχει δότη, θα πρέπει να τον ψάξει κάπου αλλού. Τότε απευθυνόμαστε στους εθελοντές δότες. Όσο αυξάνουμε αυτή τη δεξαμενή, τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα έχει ένα παιδί που πάσχει από λευχαιμία και χρειάζεται μεταμόσχευση για να σωθεί η ζωή του, να βρει ένα συμβατό δότη».

Η καταγραφή των εθελοντών δοτών είχε ξεκινήσει από το 1974. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν πάνω από 40 εκατομμύρια δότες.

«Πρέπει να διαχειριστούμε την οικογένεια και κυρίως τους γονείς, τους οποίους ξαφνικά τους “χτυπά μια κεραμίδα”, τους τυχαίνει το “πρώτο λαχείο”. Ό,τι χειρότερο να ακούσουν ότι το παιδί τους έχει καρκίνο. Τους πλησιάζουμε με αγάπη, με τις γνώσεις που διαθέτουμε  για να δώσουμε λύσεις στο μεγάλο πρόβλημα. Τους ενημερώνουμε  για το σοβαρό θέμα και συγχρόνως τους δείχνουμε το φως που υπάρχει στην άκρη του τούνελ», υπογράμμισε. Σύμφωνα με την ίδια, σήμερα υπάρχουν θεραπείες και τα παιδιά γίνονται καλά σε μεγάλο ποσοστό και αυτό δίνει δύναμη στους γονείς για να το πολεμήσουν. «Είναι άλλο να ξέρεις ότι θα χάσεις το παιδί σου, και άλλο να ξέρεις ότι θα δώσεις μια μάχη και έχεις 80%-90% πιθανότητες να την κερδίσεις και να έχεις πάλι υγιές το παιδί σου στην αγκαλιά σου¨, είπε χαρακτηριστικά.

«Σιγά- σιγά προσαρμόζονται οι γονείς. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι αντοχές και τι δύναμη έχει μια μάνα. Υποκλίνομαι σε αυτές τις μανάδες, είναι ηρωΐδες», ανέφερε.

Ειδικά για τα παιδιά, η κυρία Κίτρα είπε ότι είναι πολύ ώριμοι ασθενείς, πολύ καλύτεροι από τους μεγάλους, υπομένουν, δέχονται τις θεραπείες που πολλές φορές είναι επώδυνες και μακροχρόνιες. «Είναι αξιοθαύμαστα τα παιδιά, έχουν πολύ μεγάλη υπομονή. Οι έφηβοι είναι πιο δύσκολοι, δεν τα βγάζεις εύκολα πέρα. Έχουν θυμό και οργή, κλείνονται στον εαυτό τους», πρόσθεσε η Παιδίατρος.

 

Πηγή: https://www.ertnews.gr

Θέλω να γίνω Εθελοντής Δότης

Είναι πολύ απλό να γίνει κάποιος εθελοντής δότης! Χρειάζεται μία καρδιά γεμάτη αγάπη για το συνάνθρωπο και αρκεί λίγο σάλιο και μία μπατονέτα!

Για να εγγραφείς ως εθελοντής δότης αιμοποιητικών κυττάρων/μυελού των οστών στο Εθνικό και Παγκόσμιο Αρχείο μυελού των οστών αρκεί:

1)Να είσαι 18-45 ετών, υγιής (τα ιατρικά κριτήρια αναφέρονται παρακάτω στην κατηγορία “ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΟΤΗΣ”).

2)Να συμπληρώσεις αίτηση εγγραφής και ένα σύντομο ιατρικό ιστορικό.

3)Να δώσεις δείγμα στοματικού επιχρίσματος (σιέλου) .

Το δείγμα αυτό αποστέλλεται σε εξειδικευμένο εργαστήριο για την εξέταση της ιστικής σου ταυτότητας και ανώνυμα, με έναν κωδικό αριθμό, καταχωρείσαι στο Εθνικό και Παγκόσμιο Αρχείο Εθελοντών Δοτών Μυελού των Οστών. Σε αυτό το αρχείο βρίσκονται οι ελπίδες των ασθενών που χρειάζονται μεταμόσχευση μυελού των οστών από όλο τον κόσμο

 

https://oramaelpidas.gr/thelo-na-gino-ethelontis-dotis/

https://www.xarisezoi.gr/pos-mporo-na-gino-ethelontis/

https://www.bemyhero.gr/about/

 

«Φέτος τα Χριστούγεννα, εύχομαι τα παιδιά που νοσούν με καρκίνο να τον ΠΑΤΗΣΟΥΝ κάτω!»

 

Η Φρόσω Φωτεινάκη, συμβουλευτική ψυχολόγος και ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεύτρια, έγραψε ένα κείμενο για τα παιδιά που περνούν τις γιορτές στο νοσοκομείο, μαχόμενα το τέρας που λέγεται καρκίνος. Τόσο αυτά τα παιδιά όσο και οι οικογένειές τους χρειάζονται τη συμπαράσταση όλων μας, και ειδικά αυτές τις μέρες, ενώ η ευχή μας για αυτά τα Χριστούγεννα είναι να εξαφανιστεί ο παιδικός καρκίνος μια για πάντα...

Ολόκληρη η ανάρτηση

«Η αγαπημένη γιορτή όλων μας, μικρών και μεγάλων πλησιάζει. Όλοι μας έχουμε βρεθεί στην θέση κάθε παιδιού, που περιμένει πως και πως το δώρο από τον Άγιο Βασίλη, που του έχει γράψει στο γράμμα. Ακόμη και οι πιο μεγάλοι σε ηλικία, ανυπομονούν να βρεθούν με τα μικρά εγγονάκια τους, δίνοντας χαρά και νόημα στις γιορτές.

Ας μην ξεχνάμε και τις οικογένειες που μικρά παιδιά που νοσούν, όμως τα φώτα των γιορτών είναι μια στιγμή αισιοδοξίας μπροστά στον φόβο, στην αγωνία, στο άγχος και στην απόγνωση. 

Χριστούγεννα, μια γιορτή γεμάτη αισιοδοξία

Οι γιορτές, όπως και η κάθε ημέρα άλλωστε, βιώνονται διαφορετικά μιας και τα ίδια τα παιδιά που νοσούν είναι διαφορετικά από τα παιδιά της ηλικίας τους, διαφορετικά από τους ξένοιαστους συνομήλικους που δεν έχουν αντιμετωπίσει μια σοβαρή ασθένεια.

Πράγματι, τα παιδιά που νοσούν, που αντιμετωπίζουν μια σοβαρή νόσο όπως ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας, που νοσηλεύονται και που ωριμάζουν συναισθηματικά με ταχύτατο ρυθμό, χάνοντας μεγάλο κομμάτι της παιδικότητάς τους προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην απαιτητική – για το σώμα και την ψυχή τους- καθημερινότητα, οι ημέρες των Χριστουγέννων πιθανότατα θα περάσουν απαρατήρητες.

Άλλωστε, θα είναι, και αυτές, ημέρες με φάρμακα, με πόνο, με ψυχική και σωματική κούραση.

Οι γονείς πάλι, αφοσιωμένοι στη θεραπεία του παιδιού τους και στην καθημερινή μάχη με το χρόνο, αισθάνονται συχνά πως οι ημέρες αυτές αφορούν τις ξένοιαστες οικογένειες: εκείνες που έχουν το ψυχικό απόθεμα και τη διάθεση να στολίσουν, να στρώσουν το γιορτινό τραπέζι, να περιμένουν μια ακόμη καλύτερη χρονιά.

Ή μήπως όχι;

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας γνωρίζουμε καλά πως τα παιδιά που αντιμετωπίζουν τον καρκίνο, όπως ακριβώς και οι γονείς τους, έχουν ανάγκη και είναι απαραίτητο να βρίσκουν διεξόδους έκφρασης και εκτόνωσης των συναισθημάτων τους: του φόβου, του άγχους αλλά και της αβοηθησίας που βιώνουν. Ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη, η ευχή να "γίνω καλά", στιγμές συναισθηματικής έντασης και φόρτισης για το παιδί και τους γονείς που όμως λειτουργούν λυτρωτικά, μιας και είναι οι στιγμές που "επιτρέπουν" στους εαυτούς τους να είναι αληθινοί και διάφανοι, έστω για λίγο, για όσο μπορέσουν.

Επιπλέον, είναι σπουδαίο τα παιδιά να μπορούν να βιώνουν μια "κανονικότητα" μέσα σε μια καθημερινότητα που όλα είναι αλλαγμένα, διαφορετικά, δύσκολα.

Τα Χριστούγεννα είναι μια ευκαιρία κανονικότητας, μια ευκαιρία να υπενθυμίσουμε στο παιδί μας που νοσεί, αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό, πως εξακολουθούν να υπάρχουν οι γιορτές, ο χειμώνας, τα δώρα, ένα καινούριο παιχνίδι που θα παίξουμε μαζί, η ελπίδα πως πλησιάζουμε στο στόχο, πως κοντεύουμε στην ίαση.

Ένα μήνυμα προς τους γονείς είναι να προσπαθήσουν να βάλουν το γιορτινό κλίμα στην καθημερινότητα τους, να το μεταφέρουν στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όχι υποκριτικά αλλά πραγματικά, με διάθεση να γιορτάσουν την κάθε ημέρα που περνάει και βγαίνουν νικητές. Άλλωστε, η αντιμετώπιση της κάθε ημέρας που έρχεται ξεχωριστά, είναι μια βασική κατεύθυνση στη συναισθηματική διαχείριση του παιδικού καρκίνου.

Η επαφή μας με την κανονικότητα δημιουργεί μια σύνδεση με την ίδια τη ζωή και συμβολίζει την αντίσταση στην παραίτηση. Παράλληλα, προσδίδει μια αίσθηση ελέγχου σε στιγμές που αισθανόμαστε πως δεν έχουμε κανέναν απολύτως έλεγχο σε ότι μας συμβαίνει.

Και βέβαια, δεν ξεχνάμε πως σε πολλές από τις οικογένειες παιδιών που νοσούν, υπάρχουν αδέρφια που έχουν ανάγκη αυτή την κανονικότητα, παιδιά που με τη σειρά τους συμπαρασύρονται στους καθημερινούς ρυθμούς μιας τρομακτικής ασθένειας που απειλεί το αδερφάκι τους και καταβάλλει ψυχικά ακόμη και τους "παντοδύναμους" γονείς τους.

Η επιμονή στην κανονικότητα είναι επιμονή στη ζωή για το παιδί που νοσεί, για τα αδέρφια του αλλά και για τους ίδιους τους γονείς.

Άλλωστε, μέσα στην ασθένεια οφείλουμε –περισσότερο από ποτέ- στον εαυτό μας να επιμένουμε στη ζωή και να βιώνουμε, έστω και σε στιγμές, την υπέρβαση του τραύματος!

Η ευχή μας για αυτά τα Χριστούγεννα είναι να εξαφανιστεί ο παιδικός καρκίνος».

 

 

Πηγή: https://www.mama365.gr

 

 

Μαθητές υποδέχονται με χειροκροτήματα στο σχολείο μικρό ήρωα που ξεπέρασε τον καρκίνο

Συγκίνηση προκαλεί ένα βίντεο που δείχνει ένα ολόκληρο σχολείο να χειροκροτεί το μικρό ήρωα, που μετά τη σκληρή μάχη με τον καρκίνο, επιστρέφει στο σχολείο του και ο γυρισμός του έγινε … γιορτή! Οι συμμαθητές και οι δάσκαλοι τον περιμένουν με  χειροκρότημα και χαμόγελα.

Τον γύρο του διαδικτύου έχει κάνει το συγκινητικό βίντεο με μαθητές να υποδέχονται πίσω στο σχολείο με χειροκροτήματα το φίλο τους, που νίκησε τον καρκίνο.

Μια στιγμή γεμάτη  Ελπίδα, δύναμη και αγάπη που μας θυμίζει πως η αλληλεγγύη μπορεί να κάνει τα πιο δύσκολα ταξίδια λίγο πιο φωτεινά.

 

Πηγή: https://www.newsbomb.gr

Η ιστορία του εννιάχρονου Κωνσταντίνου που διεγνώσθη με σπάνιας μορφής καρκίνο - O μακρύς και επίπονος αγώνας

Ο 9χρονος Κωνσταντίνος, ένας από τους μικρούς ασθενείς του ξενώνα της ΕΛΠΙΔΑΣ, πριν μερικούς μήνες διαγνώστηκε με ραβδομυοσάρκωμα, ένα σπάνιο και επιθετικό καρκίνο των μαλακών ιστών.

Μετά από μια μεγάλη "μάχη", η κατάσταση της υγείας του έχει παρουσιάσει σημαντική βελτίωση και αναμένεται να βγει από το νοσοκομείο τη νέα χρονιά. Έχοντας νικήσει την ασθένειά του, με χαμόγελο και αισιοδοξία, μίλησε στην εκπομπή "Αλήθειες με τη Ζήνα" στο Star για τον μακρύ και επίπονο αγώνα του.

"Ήρθα εδώ στις 8 Μαΐου, ημέρα Πέμπτη. Εκείνη την ημέρα ξύπνησα με έναν πολύ βαρύ πόνο στην κοιλιά", είπε, εξηγώντας πώς ένας αρχικά "απλός" πόνος εξελίχθηκε σε κάτι πολύ σοβαρό. Μετά από εξετάσεις, οι γιατροί εντόπισαν έναν όγκο 10 εκατοστών και η οικογένεια πήρε άμεσα τον δρόμο για την "ΕΛΠΙΔΑ".

Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι πριν βρεθεί στο νοσοκομείο, είχε μια περίεργη επιθυμία: "Πριν από αυτό ήθελα μία μέρα να πάω σε ένα νοσοκομείο. Δεν ξέρω γιατί ήθελα να το ζήσω. Και μόλις πήγα, είπα "Παναγία μου, να μην μου ξανατύχει ποτέ αυτό”".

Αρχικά πίστευε πως η νοσηλεία θα κρατούσε μόνο λίγες ημέρες. "Ο σκοπός μου ήταν να κάτσω μία-δύο μερούλες. Και αυτές οι μία-δύο μερούλες έγιναν ξαφνικά εννιά μήνες. Εννιά μήνες δύναμης", είπε χαρακτηριστικά.

"Αναρωτήθηκα πολλές φορές "γιατί σε μένα". Μετά κατάλαβα ότι δεν ήταν σωστό"

Ο Κωνσταντίνος μίλησε με ενσυναίσθηση και ωριμότητα που σπάνια συναντά κανείς σε ένα παιδί. Παραδέχθηκε ότι αναρωτήθηκε πολλές φορές "γιατί σε μένα", όμως με τον καιρό κατάλαβε πως αυτή η σκέψη δεν τον βοηθούσε. "Μετά από ένα χρονικό διάστημα το κατάλαβα ότι δεν ήταν σωστό. Επειδή από αυτό παίρνω δύναμη και κερδίζω πράγματα".

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον πατέρα του, λέγοντας πως παίζει καθοριστικό ρόλο στην ψυχολογία του, ενώ μίλησε με πολλή αγάπη και κατανόηση για τον μεγαλύτερο αδερφό του, που είναι 14 ετών.

"Καμιά φορά σκέφτομαι ότι μπορεί να περνάει και κάτι πιο δύσκολο από μένα. Είναι μόνος του, χωρίς την οικογένειά του και με τον αδερφό του άρρωστο".

Ο Κωνσταντίνος μίλησε και για τον φόβο που ένιωθε πριν από τις χημειοθεραπείες. "Φοβόμουν πολύ να μπω. Και έλεγα το "Πάτερ Ημών” και κατευθείαν ο φόβος μου έφευγε. Έλεγα: εγώ θα τα καταφέρω, επειδή είμαι δυνατός".

Η πίστη του, όπως εξήγησε, υπήρχε και πριν από την ασθένεια, όμως δυνάμωσε ακόμη περισσότερο. "Ήταν σαν να προετοιμαζόμουν, σαν για έναν αγώνα ποδοσφαίρου".

Η ζωή στον Ξενώνα της "ΕΛΠΙΔΑΣ"

Ο μικρός ασθενής περιέγραψε με ζεστά λόγια την καθημερινότητα στον Ξενώνα.

"Νιώθω ότι έχω εκατομμύρια ανθρώπους που με υποστηρίζουν και με βοηθάνε. Ο Ξενώνας, επειδή είναι ένα σπίτι, μια πολυκατοικία που βοηθάει πολλά παιδιά, τουλάχιστον εμένα με βοηθάει πολύ. Έχει πολλά πράγματα να κάνεις, έχει εκδρομές, έχει δραστηριότητες. Δεν είναι σαν το σχολείο που δεν έχει. Και όλο αυτό με βοηθάει πάρα πολύ", περιέγραψε.

Αναφερόμενος στην αείμνηστη Μαριάννα Β.Βαρδινογιάννη, ο μικρός Κωνσταντίνος δήλωσε: "Αυτή τη γυναίκα δεν την ήξερα. Είχα ακούσει λίγα πραγματάκια: ότι έχει ένα νοσοκομείο, ότι είναι ένα μεγάλο νοσοκομείο που βοηθάει τα παιδιά και ότι έχει βραβευτεί".

Όσο για την πορεία της υγείας του, τα νέα είναι ενθαρρυντικά: "Δόξα τω Θεώ, πηγαίνω μια χαρά. Μου έχουν ανακοινώσει ότι τέλη Ιανουαρίου με μέσα Φεβρουαρίου φεύγω. Τώρα δεν πονάω καθόλου. Μόνο όταν μπαίνω για χημειοθεραπεία έχω έντονες τάσεις για εμετό. Και αυτό είναι λογικό, γιατί είναι πολύ βαριές".

Το μήνυμα του Κωνσταντίνου στα άλλα παιδιά

Στο τέλος της συνέντευξης, ο Κωνσταντίνος έστειλε ένα δυνατό μήνυμα στα άλλα παιδιά:

"Θέλω να πω στα παιδιά να διαβάσουν, να ρωτήσουν τους γονείς τους τι περνάνε κάποια άλλα παιδιά. Να καταλάβουν ότι υπάρχουν πιο σοβαρά προβλήματα. Και μακάρι να μην τους τύχει ποτέ. Αν όμως τους τύχει, θα καταλάβουν ότι θα πάρουν δύναμη μέσα από αυτό".

Ακόμα, δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει όλους όσοι στάθηκαν δίπλα του: "Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους στον Ξενώνα, στους ανθρώπους που μας βοηθούν, στους φίλους μου και σε όσους με υποστηρίζουν".

Η μαρτυρία της μητέρας του

Η μητέρα του Κωνσταντίνου μίλησε συγκινημένη για τη δύσκολη διαδρομή, αποκαλύπτοντας ότι η διάγνωση ήταν ραβδομυοσάρκωμα 10 εκατοστών.

"Ο Ξενώνας της ΕΛΠΙΔΑΣ είναι σπίτι μας. Μας έκαναν να το αισθανθούμε σαν σπίτι μας μέσα στη δυσκολία που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε. Είμαστε σε πολύ καλό δρόμο. Είναι δυνατός ο Κωνσταντίνος. Έχει ανταπεξέλθει πάρα πολύ καλά σε όλες του τις θεραπείες, το χειρουργείο του. Μας έχουν μείνει πολύ λίγα πράγματα να κάνει και σιγά σιγά να επιστρέψουμε σπίτι μας".

Περιέγραψε το ταξίδι στο Παρίσι για το χειρουργείο, τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοβολίες, τονίζοντας πως "ο κυρίαρχος σε όλο αυτό είναι ο Κωνσταντίνος. Αυτός μας δίνει τη δύναμη".

"Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Θεό που έστειλε εσένα να σ’ έχω γιο μου. Σου υπόσχομαι ότι μαζί με τον μπαμπά θα κάνουμε τα πάντα για να είστε γεροί και δυνατοί".

 

 

Πηγή: https://www.thetoc.gr/

Ο 18χρονος Μάριος αναχώρησε για μεταμόσχευση στην Ιταλία

Ξεκίνησε το ταξίδι της ελπίδας για τον 18χρονο Μάριο από το Αγρίνιο, ο οποίος νοσηλευόταν διασωληνωμένος στη μονάδα εντατικής θεραπείας στο Ρίο

Στην Ιταλία ταξιδεύει ο 18χρονος Μάριος για να βρεθεί το μόσχευμα που θα του χαρίσει πίσω τη ζωή. Ο νεαρός από το Αγρίνιο γεννήθηκε με σπάνια πάθηση στο ήπαρ.

Εσπευσμένα στην Ιταλία με στόχο να λάβει μόσχευμα για το ήπαρ του μεταφέρεται ο 18χρονος Μάριος. Ο νεαρός φοιτητής, που δίνει μάχη στη ΜΕΘ του Ρίου, μπήκε στη λίστα υπέρ κατεπείγοντος μετά τις δραματικές επιπλοκές που, όπως καταγγέλλει η οικογένειά του στο MEGA, οφείλονται σε ιατρικά λάθη.

«Πετάμε. Σε δέκα λεπτά έρχεται το ΕΚΑΒ και θα πάμε στον Άραξο να πετάξουμε από εκεί. Είναι διασωληνωμένος, θα τον συνοδέψουν σε αυτό το ταξίδι. Είναι αγωνιστής ο Μάριος. Είναι μουσικός ο Μάριος, τραγουδάει. Έχει όνειρα πολλά», λέει η μητέρα του, Εύη Βέρρη.

Ο Μάριος γεννήθηκε με μία σπάνια πάθηση στο ήπαρ. Από τους πρώτους μήνες της ζωής του νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Βελγίου. Παρά τις δυσκολίες πήγαινε κανονικά σχολείο και κατάφερε φέτος να μπει στο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών στην Πάτρα. Όμως, ξαφνικά το καλοκαίρι ξεκίνησε ένας Γολγοθάς χωρίς τέλος.

«Ο Μάριος πέρασε μία περιπέτεια που είναι πέντε μήνες τώρα. Θέλω να κρατήσετε μία φράση που είπε: ”Έζησα την κόλαση πάνω στη γη”. Και η άλλη φράση του πριν διασωληνωθεί, τραγουδούσε ότι ”τώρα αρχίζουν τα δύσκολα”. Και είπε ”μη φοβάσαι θα πάνε όλα τέλεια”», προσθέτει.

Η μητέρα του καταγγέλλει ιατρικά λάθη που οδήγησαν τον Μάριο στη ΜΕΘ του Ρίου να δίνει μάχη για τη ζωή του. Οι γιατροί του νοσοκομείου – όπως είπε η κ. Βέρρη – έστειλαν δύο φορές αίτημα για μεταμόσχευση στον ΕΟΜ, το οποίο, όμως, δεν έγινε δεκτό.

«Δεν τον έκανε άρρωστο η ασθένειά του. Ούτε τον έκανε ανάπηρο η αναπηρία του. Τον έκανε το σύστημα. Ο Μάριος χειροτέρευε και κανείς δεν έδινε σημασία. Πέντε μήνες ποτέ δεν μπήκε στη λίστα μεταμόσχευσης ποτέ δεν έκαναν τα βασικά. Το Ρίο, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου, ο κόσμος, οι γιατροί, οι πάντες και τελικά ο ΕΟΜ δέχθηκε το αίτημα. Το έστειλε στην Ιταλία και οι Ιταλοί τον δεχθήκαν μέσα στη νύχτα. Τον δέχθηκε το Τορίνο. Τον έχει βάλει στη λίστα η Ιταλία ως έξτρα επείγουσα μεταμόσχευση και για αυτό θέλουν να φτάσει εκεί σήμερα (σ.σ. 16.11.2025)».

 

Πηγή:   https://www.newsit.gr/

Αόρατοι οι ογκολογικοί ασθενείς τελικού σταδίου

Τι αναφέρει στο Health Daily η Ομότιμη Πρόεδρος του ΚΕΦΙ, 

Ζωή Γραμματόγλου

Στην εποχή της ιατρικής προόδου, της εξατομικευμένης θεραπείας και της τεχνολογικής καινοτομίας, θα περίμενε κανείς ότι οι ανάγκες των ογκολογικών ασθενών καλύπτονται σφαιρικά. Ωστόσο, υπάρχει μια ομάδα ασθενών που παραμένει συχνά αόρατη: οι ογκολογικοί ασθενείς τελικού σταδίου. Γι’ αυτούς, η ανακουφιστική φροντίδα και οι δομές φιλοξενίας τύπου hospice δεν είναι πολυτέλεια – είναι δικαίωμα. Στην Ελλάδα του σήμερα, αυτό το δικαίωμα παραμένει αντικείμενο διεκδίκησης. Τα παραπάνω αναφέρει η Ομότιμη Πρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων Ιατρών “Κ.Ε.Φ.Ι.” Αθηνών, η οποία χρόνια τώρα δίνει μάχη για να προχωρήσει η υπόθεση των δομών αυτών. Σημειώνεται ότι παρά τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που έχουν θεσμοθετηθεί, στην πράξη η ανακουφιστική φροντίδα έχει «παγώσει».

Όπως αναφέρει η κ. Γραμματόγλου, ένα ποιοτικό τέλος της ζωής για έναν ογκολογικό ασθενή δεν σημαίνει απλώς την απουσία πόνου. Σημαίνει να βρίσκεται δίπλα του μια ομάδα που γνωρίζει πώς να σταθεί, πώς να ανακουφίσει, πώς να συνοδεύσει χωρίς να αντικαθιστά, να κατευθύνει χωρίς να επιβάλλει. Σημαίνει να έχει την επιλογή να ζήσει με αξιοπρέπεια ως την τελευταία στιγμή.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα οι οργανωμένες δομές που προσφέρουν ολοκληρωμένη ανακουφιστική φροντίδα με ογκολογική εξειδίκευση είναι ελάχιστες και άνισα κατανεμημένες γεωγραφικά. Πολλοί ασθενείς – ειδικά στην περιφέρεια – δεν έχουν καμία πρόσβαση σε τέτοιες υπηρεσίες. Η φροντίδα στο σπίτι είναι συνήθως οικογενειακή υπόθεση, με τους φροντιστές να καλούνται να παίξουν ρόλους για τους οποίους δεν έχουν ούτε κατάρτιση ούτε υποστήριξη. Σύμφωνα με εκτιμήσεις:

-Μόνο το 5-10% των ασθενών που χρειάζονται ανακουφιστική φροντίδα στην Ελλάδα την λαμβάνουν.
– Δεν υπάρχουν δημόσια hospices με τη μορφή που γνωρίζουμε στο εξωτερικό.
– Οι υπάρχουσες δομές, όπως μερικές ιδιωτικές μονάδες ή ΜΚΟ, καλύπτουν μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό του πληθυσμού.

Η κ. Γραμματόγλου δηλώνει χαρακτηριστικά: «Ως πρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Κ.Ε.Φ.Ι., έχω συνοδεύσει πολλούς ανθρώπους σε αυτό το τελευταίο ταξίδι. Κι αυτό που με πληγώνει βαθιά είναι ότι πολλοί φεύγουν μόνοι, πονώντας, σε ένα άψυχο δωμάτιο νοσοκομείου, χωρίς την ειδική φροντίδα που τους αξίζει. Όχι επειδή οι γιατροί δεν προσπαθούν. Αλλά επειδή δεν υπάρχουν οι δομές, το πλαίσιο, η κουλτούρα. Γνωρίζω οικογένειες που διαλύθηκαν από το άγχος και την εξάντληση της φροντίδας στο σπίτι χωρίς στήριξη. Γνωρίζω ασθενείς που παρακάλεσαν να πεθάνουν σπίτι τους, αλλά κανείς δεν μπορούσε να τους εξασφαλίσει την αναγκαία ανακούφιση. Γνωρίζω παιδιά που έχασαν τους γονείς τους χωρίς ποτέ να τους δουν ή να τους κρατήσουν το χέρι. Δεν είναι αυτός τρόπος να φεύγει ο άνθρωπος», τονίζει η κ. Γραμματόγλου και προσθέτει: «Οραματίζομαι ένα δίκτυο από σύγχρονα, φιλόξενα Hospices σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μικρές μονάδες, ίσως και μεγαλύτερες, που θα προσφέρουν:

• Πολυεπιστημονική φροντίδα: με ιατρούς, νοσηλευτές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εθελοντές, πνευματικούς συνοδούς.
• Ανακούφιση από τον πόνο και τα συμπτώματα, με πρωτοποριακές πρακτικές ιατρικής.
• Συναισθηματική και ψυχολογική στήριξη για τον ασθενή και τους οικείους του.
• Σεβασμό στις επιθυμίες του ασθενούς για το πού και πώς θα περάσει τις τελευταίες του μέρες.
• Εκπαίδευση επαγγελματιών και εθελοντών σε θέματα ανακουφιστικής φροντίδας.
• Και πάνω απ’ όλα: ένα ανθρώπινο περιβάλλον. Όχι κλινικό. Όχι ψυχρό. Όχι γραφειοκρατικό. Αλλά ζεστό, τρυφερό, στοργικό.

Ο Σύλλογος ΚΕΦΙ προτείνει:
1. Ίδρυση δημόσιων hospices σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και περιφέρεια.
2. Ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας στο ΕΣΥ.
3. Ανάπτυξη κινητών μονάδων ανακουφιστικής φροντίδας.
4. Στήριξη των φροντιστών με ψυχολογική καθοδήγηση και εκπαίδευση.
5. Εκστρατείες ενημέρωσης και αποστιγματοποίησης του θανάτου.
6. Θεσμοθέτηση της ειδικότητας της ανακουφιστικής ιατρικής.

«Το τέλος της ζωής δεν είναι αποτυχία. Είναι μέρος της ζωής. Ο τρόπος που φροντίζουμε έναν άνθρωπο όταν δεν μπορούμε πια να τον θεραπεύσουμε, καθρεφτίζει το επίπεδο του πολιτισμού μας. Τα hospices είναι μια πράξη βαθιάς ανθρωπιάς και σεβασμού. Είναι μια πράξη που ακόμη οφείλουμε», καταλήγει η κ. Γραμματόγλου.

 

Πηγή: https://healthdaily.gr

10 χρόνια μετά: Η ιστορία του μικρού Άγγελου που συγκίνησε όλη τη Ρόδο

Δέκα χρόνια πέρασαν από τότε που ο μικρός ήρωας της Ρόδου, ο Άγγελος Γκιώνης που έδινε τη δική του μάχη με τον καρκίνο, ταξίδεψε στη γειτονιά των Αγγέλων.

Ο Άγγελος όλων των Ροδιτών, ο μικρός μας ήρωας έδινε τη δική του μάχη για τη ζωή για λίγο περισσότερο από δύο χρόνια, έχοντας τη στήριξη όλου του νησιού. Δυστυχώς όμως, ο μικρός Άγγελος δεν τα κατάφερε. Στις 3 Ιουλίου του 2015, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 5,5 ετών, βυθίζοντας στο πένθος τους γονείς του, την οικογένεια και τους φίλους του αλλά και ολόκληρο το νησί μας, που είχε γίνει «μια γροθιά» για να τον δει να στέκεται ξανά στα πόδια του.

Μπορεί ο ίδιος να μη βρίσκεται πλέον κοντά μας, όμως, όποιος τον γνώρισε δεν θα ξεχάσει πόσο δυνατός ήταν -παρά το νεαρό της ηλικίας του- πόσο γενναίος και πώς τα αντιμετώπιζε ό,τι του συνέβαινε πάντα με χαμόγελο. Ένας πραγματικός ήρωας, ένα φωτεινό παράδειγμα για να μην τα παρατάμε ποτέ, για να ελπίζουμε πάντα, για να διεκδικούμε και τα παλεύουμε…

Να σημειωθεί ότι ο μικρός Άγγελος Γκιώνης, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό της Ρόδου από έναν μουσικό μαραθώνιο που διοργανώθηκε περίπου δύο χρόνια πριν «φύγει», στην πλατεία Αρίωνος της Παλιάς Πόλης, με τίτλο «Save an Angel». Η πρωτοβουλία ανήκε στον Τάσο Διακογεωργίου και συγκέντρωσε χιλιάδες Ροδίτες που συμμετείχαν ενεργά στη δράση. Όλο το προσωπικό, μαζί με φίλους, γνωστούς και άγνωστους, συνέβαλε αφιλοκερδώς στη μουσική συναυλία που διοργανώθηκε, συγκεντρώνοντας χιλιάδες Ροδίτες που συμμετείχαν ενεργά στον μαραθώνιο.

Από τον μαραθώνιο τότε είχε μαζευτεί ένα ποσό, ικανό να στείλει τον Άγγελο και τους γονείς του στην Αγγλία για να πραγματοποιήσει μια λεπτή χειρουργική και πολύ σημαντική επέμβαση, η οποία μάλιστα είχε πραγματοποιηθεί με επιτυχία.

Για περισσότερο από έναν χρόνο, ο Άγγελος βρισκόταν στην κλινική Harley Street Clinic πραγματοποιώντας θεραπείες. Ο ίδιος επέστρεψε στο νησί μας λίγο καιρό μετά τις θεραπείες, αλλά δυστυχώς, η κατάστασή του χειροτέρεψε με αποτέλεσμα τελικά να χάσει τη μάχη για τη ζωή που έδωσε ο ίδιος, με συμπαραστάτες την οικογένειά του και την τοπική κοινωνία.

Έκτοτε, η μητέρα του, κάθε χρόνο στις 3 Ιουλίου πραγματοποιεί μια εκδήλωση στη μνήμη του. Τα πρώτα χρόνια πραγματοποιούσε εκδήλωση στην παιδική χαρά στο χωριό Καλαβάρδα, μια παιδική χαρά που οι γονείς του ανέλαβαν να ανακαινίσουν και να αναβαθμίσουν, καλώντας μάλιστα και όσα παιδιά θέλουν να παραστούν για να παίξουν.

Η μητέρα του Άγγελου, τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο παιδοογκολογικό νοσοκομείο «Ελπίδα», μοιράζοντας στα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί δώρα και πολλή αγάπη!

 

Πηγή https://www.rodiaki.gr/

 

 

 

 

 

Το «θαύμα» του μικρού Παναγιώτη που στα 3 του διαγνώστηκε με νευροβλάστωμα

 

Νικητής της ζωής ο 14χρονος, σήμερα, Παναγιώτης αποτελεί παράδειγμα

Συγκινεί ο μικρός Παναγιώτης, το 14χρονο σήμερα αγόρι που πάλεψε σκληρά με σπάνια μορφή καρκίνου και βγήκε νικητής. Ο Παναγιώτης, χαμογελαστός και με τη μητέρα του στο πλευρό του πάντα, μίλησε στην εκπομπή «Ζήνα το βράδυ» για τη «μάχη» που έδωσε αλλά και για το πώς έχει αλλάξει η ζωή του σήμερα. 

Ο Παναγιώτης και η κ. Λίτσα αφηγήθηκαν την ιστορία ζωή τους. Στα 3,5 του χρόνια ξαφνικά ο μικρός άρχισε να μην αισθάνεται καλά. Ο παιδίατρος τους παρέπεμψε σε νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις. 

«Θυμάμαι ότι με πονούσε πολύ η κοιλιά μου, κούτσαινα. Δεν μπορούσα να κάνω ποδήλατο. Στο νοσοκομείο ήμουν πολύ αδύναμος, δεν πεινούσα καθόλου. Είχε αλλάξει πολύ η ζωή μου», λέει ο ίδιος.

Λίγο αργότερα οι γιατροί ανακοίνωσαν στην οικογένεια του Παναγιώτη ότι θα πρέπει ο μικρός να αλλάξει νοσοκομείο. Τους έστειλαν στο ογκολογικό νοσοκομείο «Ελπίδα». 

«Μας φώναξε η διευθύντρια και μας είπε ότι το παιδί μας έχει νευροβλάστωμα, στάδιο 4», λέει η μητέρα του. 

Ο μικρός ξεκίνησε θεραπείες, ενώ υποβλήθηκε και σε ένα χειρουργείο που ήταν ανεπιτυχές καθώς το παιδί μετά από αυτό χειροτέρευε. Οι γιατροί «πείραξαν» τον όγκο, με αποτέλεσμα ο καρκίνος να εξαπλωθεί σε όλο του το σώμα. «Μας είχαν πει ότι έχει τρεις μήνες ζωής». 

Ο Παναγιώτης περιγράφει τις θεραπείες τονίζοντας πόσο επίπονες ήταν. 

Ταξίδεψαν μέχρι την Αγγλία για να γίνει καλά ο Παναγιώτης 

Αργότερα εντόπισαν έναν γιατρό που τους συμβούλευσε να φύγουν στην Αγγλία για να γίνει καλά το παιδί. Εκεί για τρία χρόνια πάλεψαν με απανωτές θεραπείες. 

«Ήταν η ωραιότερη μέρα της ζωής μας, όταν μας είπαν ότι αυτό το παιδί είχε καθαρίσει». 

Δυστυχώς, ο Παναγιώτης δεν είχε ξεμπερδέψει με το νευροβλάστωμα καθώς σύντομα πληροφορήθηκε από γιατρούς πως «ξαναξύπνησε». 

«Τον Φεβρουάριο του 2020 κάναμε ένα μεγάλο ταξίδι ζωής για τον Παναγιώτη στην Αμερική. Είπαμε ότι θα το πάμε μέχρι εκεί που δεν παίρνει». 

«Όταν έβλεπα τη μαμά και τον μπαμπά να κλαίνε, τους έλεγα μη στεναχωριέστε»

Ο ίδιος δεν έχασε την πίστη του, μάλιστα δεν ήταν λίγες οι φορές που ο ίδιος στήριζε τους γονείς του και τους έδινε κουράγιο. 

Η κ. Λίτσα με συγκίνηση περιγράφει τις στιγμές στο νοσοκομείο της Αμερικής. Το ποσό που χρειάστηκε εκεί ήταν υπέρογκο, αλλά ήταν η μόνη ελπίδα για να γίνει καλά ο Παναγιώτης. 

Τότε ήταν που η οικογένει απευθύνθηκε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» και τη Ζήνα Κουτσελίνη. Φυσικά, η ίδια η Ζήνα Κουτσελίνη και όλη της η ομάδα προσέφεραν όσα μπορούσαν για να φτάσει στην ίαση ο μικρός. Μάλιστα, χαρακτηριστικό είναι πως η Ζήνα είναι πια η... νονά του αγοριού. 

Στο πλευρό της οικογένειας στάθηκε από την αρχή και ο αείμνηστος Γιώργος Καραϊβάζ.

«Ενώθηκε με τον πόνο μας, ένιωσε τον ίδιο πόνο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένειά του κι ένα Κουράγιο!», λέει η κ. Λίτσα.  

Η ζωή του Παναγιώτη σήμερα

Η ζωή του σήμερα έχει αλλάξει ριζικά προς το καλύτερο. «Σήμερα είμαι καλά. το έχω ξεπεράσει. Πάω σχολείο, για σπορ πάω κολύμπι και παίζω μαζί με τους φίλους μου. Το αγαπημένο μου πράγμα είναι να παίζω βιντεοπαιχνίδια. Το όνειρό μου είναι να είμαι μακριά από τα νοσοκομείο, και από αυτή την αρρώστια. Να είμαι καλά». 

Ο Παναγιώτης στέλνει μήνυμα ελπίδας σε όλους όσους αντιμετωπίζουν κάτι σαν και το δικό του και δείχνει το πιο πλατύ του χαμόγελο. 

Πηγή: https://www.star.gr/eidiseis/ellada/653527/o-panagiwths-nikhse-ton-karkino-afhgeitai-thn-istoria-toy

 

Τι είναι η Ακτινοθεραπεία Δέσμης Πρωτονίων (Proton Beam Therapy)

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων είναι ένας τύπος εξωτερικής ακτινοθεραπείας δέσμης.

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία παιδιών και νέων, επειδή τα κανονικά τους κύτταρα αναπτύσσονται ακόμα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καρκίνους σε ενήλικες εάν:

• είναι κοντά σε σημαντικές δομές, όπως η σπονδυλική στήλη
• υπάρχει υψηλός κίνδυνος μακροπρόθεσμων παρενεργειών.

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων χρησιμοποιεί πρωτόνια και όχι ακτίνες Χ για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Μπορεί να προκαλέσει λιγότερες ή ήπιες επιδράσεις από την τυπική ακτινοθεραπεία, διότι:

• η ακτίνα είναι πιθανό να προκαλέσει λιγότερη ζημιά στα κανονικά κύτταρα
• η δέσμη σταματά όταν φτάσει στον καρκίνο, έτσι ώστε τα κανονικά κύτταρα πίσω από τον καρκίνο να μην υποστούν βλάβη.

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να χορηγηθεί μόνη της ή με άλλες θεραπείες. Η θεραπεία σχεδιάζεται προσεκτικά. Συνήθως γίνεται καθημερινά, από Δευτέρα έως Παρασκευή, για περίπου 8 εβδομάδες.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες εξαρτώνται από το μέρος του σώματος που θεραπεύεται, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση και δερματικές αντιδράσεις.

Η θεραπεία με δέσμες πρωτονίων είναι διαθέσιμη στο Ηνωμένο Βασίλειο από τα τέλη του 2018.

Τι είναι η θεραπεία δέσμης πρωτονίων;

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων είναι ένας τύπος εξωτερικής ακτινοθεραπείας δέσμης

Η θεραπεία με δέσμες πρωτονίων είναι κατάλληλη μόνο για μικρό αριθμό ατόμων. Χρησιμοποιείται για τη μείωση του κινδύνου μακροπρόθεσμων ανεπιθύμητων ενεργειών που μπορεί μερικές φορές να αναπτυχθούν μετά από τυποποιημένη ακτινοθεραπεία. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία καρκίνων που βρίσκονται κοντά σε σημαντικές δομές στο σώμα (βλ. Παρακάτω για περισσότερες πληροφορίες). Αυτοί οι καρκίνοι μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν με την κλασική ακτινοθεραπεία ή με χειρουργική επέμβαση

Πώς λειτουργεί η θεραπεία δέσμης πρωτονίων

Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ακτίνες υψηλής ενέργειας για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα στην περιοχή όπου χορηγείται η θεραπεία.

Στόχος είναι:

1. Να σταματήσει τα καρκινικά κύτταρα να αναπτυχθούν
2. Nα συρρικνωθεί ο καρκίνος ή να καταστραφεί εντελώς.

Η τυπική ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί υψηλής ακτινοβολίας ακτίνες Χ. Η ακτινοθεραπεία στοχεύει προσεκτικά στον καρκίνο, αλλά περνά μέσα από κάποια φυσιολογικά κύτταρα που περιβάλλουν τον καρκίνο. Μερικά από τα φυσιολογικά κύτταρα καταστρέφονται από την ακτινοθεραπεία, κάτι που μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες. Αυτά εξαρτώνται από την περιοχή που αντιμετωπίζεται, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν δερματική αντίδραση, αίσθημα αδιαθεσίας και φλεγμονή. Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι προσωρινές.

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων χρησιμοποιεί πρωτόνια αντί για ακτίνες Χ. Τα πρωτόνια είναι μέρη ατόμων. Τα πρωτόνια μπορούν να επιταχυνθούν από μια μηχανή που ονομάζεται επιταχυντής σωματιδίων ή κυκλοτρόνιο. Τα πρωτόνια διαμορφώνονται έπειτα σε δέσμη που στοχεύει στον καρκίνο.

Η δέσμη πρωτονίων διέρχεται από κανονικά κύτταρα μέχρι να φτάσει στον καρκίνο. Όταν φτάσει στον καρκίνο, η δέσμη πρωτονίων επιβραδύνεται και σταματά. Τα πρωτόνια στη συνέχεια απελευθερώνουν όλη τους την ενέργεια, η οποία βλάπτει τα καρκινικά κύτταρα.

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να προκαλέσει λιγότερες ή ήπιες παρενέργειες από την τυπική ακτινοθεραπεία. Αυτό γίνεται επειδή:

• η δέσμη πρωτονίων είναι πιθανό να προκαλέσει λιγότερη ζημιά στα κανονικά κύτταρα καθώς περνά μέσα από αυτά
• η ακτίνα σταματά όταν φτάσει στον καρκίνο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν βλάπτει κανένα φυσιολογικό κύτταρο πίσω από τον καρκίνο - αυτό είναι διαφορετικό από μια συνηθισμένη δέσμη ακτινοθεραπείας που συνεχίζει πέραν του όγκου.
• Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δώσει υψηλές δόσεις ακτινοβολίας στον καρκίνο, με λιγότερες βλάβες στα κοντινά φυσιολογικά κύτταρα.

Πότε χρησιμοποιείται θεραπεία δέσμης πρωτονίων

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων δεν είναι κατάλληλη για όλους.

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία παιδιών, εφήβων και νεαρών ενηλίκων, επειδή τα κανονικά τους κύτταρα αναπτύσσονται ακόμη. Μπορεί να είναι καλύτερο για αυτές τις ομάδες από την τυπική ακτινοθεραπεία, διότι:

• μειώνει τον κίνδυνο βλάβης στα αναπτυσσόμενα κύτταρα
• βοηθά στην πρόληψη μακροπρόθεσμων προβλημάτων.

Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ενηλίκων με καρκίνο:

• που μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί λόγω του πού βρίσκονται στο σώμα
• που βρίσκονται σε μια θέση όπου οι παρενέργειες της τυποποιημένης ακτινοθεραπείας θα προκαλούσαν σοβαρά προβλήματα
• όπου υπάρχει υψηλός κίνδυνος καθυστερημένων παρενεργειών από τυποποιημένες θεραπείες
• που δεν ανταποκρίνονται καλά στην τυπική ακτινοθεραπεία και θα χρειαζόταν μια πολύ υψηλή δόση θεραπείας για να είναι αποτελεσματική
• που έχουν επανέλθει μετά από θεραπεία με τυποποιημένη ακτινοθεραπεία.

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να χορηγηθεί μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες. Για παράδειγμα, μπορεί να χορηγηθεί με χειρουργική επέμβαση, τυπική ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία.

Η θεραπεία με δέσμες πρωτονίων μπορεί να προκαλέσει λιγότερες παρενέργειες, αλλά εξακολουθεί να είναι μια νέα θεραπεία. Απαιτείται έρευνα για να μάθουμε περισσότερα σχετικά με τα μακροπρόθεσμα οφέλη και τις παρενέργειες της και να τη συγκρίνουμε με τις συνήθεις θεραπείες.

Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι κατά τη θεραπεία των περισσότερων τύπων καρκίνου, η τυπική ακτινοθεραπεία είναι μια πολύ αποτελεσματική και ασφαλής θεραπεία. Η τυπική ακτινοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, αλλά συνήθως βελτιώνονται όταν η θεραπεία έχει τελειώσει. Οι μακροχρόνιες παρενέργειες είναι ασυνήθιστες.

Παιδιά, έφηβοι και νέοι

Είναι σημαντικό να ενημερώσετε το προσωπικό του νοσοκομείου σχετικά με τα φάρμακα που παίρνετε και αν έχετε αλλεργίες. Εάν παίρνετε παυσίπονα, μπορεί να σας συμβουλεύσουν να τα πάρετε πριν από τον προγραμματισμό και τη θεραπεία σας, ώστε να αισθάνεστε άνετα.

Μάσκες και καλούπια

Μπορεί να χρειαστεί να έχετε μια μάσκα ή καλούπι πριν να αρχίσει ο προγραμματισμός. Αυτό θα βοηθήσει να παραμείνει σταθερός ο ασθενής και στη σωστή θέση κατά τη διάρκεια της θεραπείας δέσμης πρωτονίων.

Οι μάσκες κρατούν την περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού ακίνητη. Συχνά χρησιμοποιούνται για τον προγραμματισμό και τη θεραπεία του εγκεφάλου, του κεφαλιού και του αυχένα ή της άνω περιοχής του στήθους. Μερικές φορές ονομάζονται θερμοπλαστικά κελύφη ή συσκευές ακινητοποίησης.

Τα καλούπια χρησιμοποιούνται για να διατηρούν ένα πόδι, το χέρι ή άλλο μέρος του σώματος κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού και της θεραπείας. Οι γιατροί σας θα σας ενημερώσουν περισσότερα για αυτό εάν χρειάζεστε ένα.

Απεικόνιση και σχεδιασμός

Ξεκινάτε τον προγραμματισμό κάνοντας μια εξειδικευμένη CT ανίχνευση. Μπορεί επίσης να έχετε σάρωση μαγνητικής τομογραφίας.

Αυτές οι σαρώσεις λαμβάνουν πολλές εικόνες από διαφορετικές γωνίες, για να δημιουργήσουν μια τρισδιάστατη εικόνα της περιοχής που πρόκειται να αντιμετωπιστεί. Ένας υπολογιστής χρησιμοποιεί τις πληροφορίες από τις σαρώσεις για να κάνει ένα ξεχωριστό σχέδιο για τη θεραπεία του κάθε ασθενούς. Αυτό εξασφαλίζει ότι η θεραπεία δέσμης πρωτονίων στοχεύει ακριβώς στον καρκίνο. που βοηθά στη μείωση του κινδύνου παρενεργειών.

Σημάδια δέρματος

Μπορεί να χρειαστούν κάποια σημάδια στο δέρμα του παιδιού. Αυτό βοηθά το άτομο που δίνει τη θεραπεία δέσμης πρωτονίων (ακτινογράφος) να τοποθετήσειμε ακρίβεια τη θεραπεία.

Συνήθως, μικρές μόνιμες σημάνσεις γίνονται με τον ίδιο τρόπο όπως ένα τατουάζ. Τα σημάδια είναι το μέγεθος ενός εκατοστού και γίνονται μόνο με την άδειά σας. Μπορεί να είναι λίγο άβολα ενώ γίνονται, αλλά φροντίζει ώστε η θεραπεία να κατευθύνεται με ακρίβεια. Αν υπάρχει καλούπι ή μάσκα, τα σήματα μπορούν να γίνουν σε αυτό.

Μπορεί να χρειαστούν 2 έως 3 εβδομάδες για να είναι έτοιμο ένα πρόγραμμα θεραπείας. Όταν είναι έτοιμο, μπορεί να ξεκινήσει η θεραπεία.

Βηματοδότες και εμφυτεύσιμες καρδιακές συσκευές

Εάν υπάρχει βηματοδότης ή εμφυτεύσιμη καρδιακή συσκευή, πρέπει να ενημερώσετε τον γιατρό σας όταν συζητάτε για τη θεραπεία. Θα πρέπει επίσης να ενημερώσετε τον ακτινολόγο σας, είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια του πρώτου ραντεβού προγραμματισμού. Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να επηρεάσει αυτές τις συσκευές, οπότε η θεραπεία σας πρέπει να προγραμματιστεί για να τις παρακάμψει. Η καρδιολογική ομάδα σας θα πρέπει επίσης να ελέγξει το βηματοδότη.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δέσμες πρωτονίων

Συνεδρίες θεραπείας

Συνήθως έχετε τη θεραπεία δέσμης πρωτονίων ως εξωτερικός ασθενής. Ο αριθμός των θεραπειών που έχετε εξαρτάται από τον τύπο του όγκουπου έχει ο ασθενής. Συνήθως γίνεται 1 συνεδρία θεραπείας την ημέρα από Δευτέρα έως Παρασκευή, με ανάπαυση τα Σαββατοκύριακα. Η θεραπεία διαρκεί συνήθως έως και 8 εβδομάδες. Ο γιατρός σας για όγκο, ειδικευμένος νοσηλευτής ή ακτινολόγος θα σας εξηγήσει το σχέδιο θεραπείας.

Κάθε ραντεβού συνήθως διαρκεί περίπου 30 έως 45 λεπτά, αν και μπορεί να βρίσκεστε στο τμήμα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η ίδια η θεραπεία διαρκεί μόνο λίγα λεπτά. Το μεγαλύτερο μέρος του ραντεβού δαπανάται για να φτάσετε στη σωστή θέση και να κάνετε ελέγχους.

Θέτοντάς σας στη σωστή θέση για θεραπεία

Πριν από τη θεραπεία σας, οι ακτινοθεραπευτές σας βοηθούν στον καναπέ της θεραπείας και τοποθετήστε σας προσεκτικά. Ρυθμίζουν επίσης το ύψος και τη θέση του καναπέ. Είναι σημαντικό να αισθάνεται άνετα ο ασθενής.

Τα μικρά παιδιά που λαμβάνουν θεραπεία με δέσμη πρωτωνίων μπορεί να έχουν γενική αναισθησία για να τους βοηθήσουν να βρίσκονται ακίνητα κατά τη διάρκεια κάθε θεραπείας. Το αναισθητικό διαρκεί για μικρό χρονικό διάστημα. Μερικές φορές ένας ειδικός παιγνίων έρχεται στην περίοδο θεραπείας για να τους βοηθήσει να διατηρήσουν την ηρεμία και την ψυχραιμία τους.

Πριν από κάθε θεραπεία, γίνεται μια αξονική τομογραφία ή ακτινογραφίες στην αίθουσα θεραπείας. Αυτό εξασφαλίζει ότι ο ασθενής είναι στη σωστή θέση.

Μπορεί να γίνονται περισσότερες αξονικές ή μαγνητικές τομογραφίες κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτό γίνεται για ώστεη θεραπεία είναι πάντα με ακρίβεια στόχο που είναι ο όγκος.

Όταν ο ασθενής είναι στη σωστή θέση, οι τεχνικοί εγκαταλείπουν το δωμάτιο και δίνεται η θεραπεία σας. Υπάρχει μια κάμερα, ώστε να μπορούν να δουν από έξω από το δωμάτιο. Υπάρχει επίσης συνήθως μια ενδοεπικοινωνία, ώστε να μπορεί να μιλήσει μαζί τους αν χρειαστεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας

Οι περισσότερες μηχανές θεραπείας δέσμης πρωτονίων έχουν ένα τμήμα που ονομάζεται βραχίονας. Αυτό κινείται γύρω σας για να δώσει τη θεραπεία από διαφορετικές γωνίες. Ή μερικές φορές είναι ο καναπές θεραπείας που κινείτε γύρω και το μηχάνημα παραμένει ακίνητο. Οι κινήσεις ελέγχονται από τους τεχνικούς εκτός του δωματίου. Το μηχάνημα ακτινοθεραπείας αγγίζει τον ασθενή. Η ίδια η θεραπεία είναι ανώδυνη.

Όταν ολοκληρωθεί η περίοδος θεραπείας, οι ακτινολόγοι θα έρθουν και θα σας βοηθήσουν. Είναι σημαντικό το παιδί να περιμένει στη θέση του μέχρι να σας πουν ότι είναι εντάξει για να μετακινηθεί. Μπορείτε συνήθως να πάτε σπίτι όταν τελειώσει η θεραπεία.

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων δεν κάνει ραδιενεργό τον ασθενή. Είναι ασφαλές να είναι μαζί με άλλους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, καθ 'όλη τη διάρκεια της θεραπείας.

Παρενέργειες της θεραπείας δέσμης πρωτονίων

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να προκαλέσει λιγότερες παρενέργειες από την τυπική ακτινοθεραπεία. Αυτό συμβαίνει επειδή τα κανονικά κύτταρα εκτίθενται σε λιγότερη ακτινοβολία. Οι πιθανές παρενέργειες θα εξαρτηθούν από:

• την περιοχή του σώματος που θεραπεύεται και τις δομές που βρίσκονται κοντά
• την ποσότητα της θεραπείας δέσμης πρωτονίων που έχετε
• άλλες θεραπείες που δίνονται, όπως η χημειοθεραπεία.

Παρακάτω παρατίθενται μερικές από τις παρενέργειες της θεραπείας δέσμης πρωτονίων. Δεν θα επηρεάσουν όλους όσους έχουν αυτή τη θεραπεία. Ο ογκολόγος, ειδικός νοσοκόμος ή ακτινολόγος θα σας εξηγήσει τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες πριν ξεκινήσει τη θεραπεία.

Γενικές παρενέργειες

Οι παρενέργειες εμφανίζονται συνήθως με την πάροδο του χρόνου. Μπορούν να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

• Κούραση - μπορεί το παιδί να αισθάνεται κουρασμένο για μερικές εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.
• Δερματικές αντιδράσεις - το δέρμα μπορεί να γίνει κόκκινο, ξηρό ή να υπάρχει φαγούρα. Μερικές φορές το δέρμα μπορεί να φουσκώνει ή να ξεφλουδίζει. Οι αντιδράσεις του δέρματος μπορεί να είναι χειρότερες με τη θεραπεία δέσμης πρωτονίων παρά με την τυπική ακτινοθεραπεία.
• Απώλεια τριχών - μπορεί να χαθούν τα μαλλιά στην περιοχή που αντιμετωπίζεται.

Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συνήθως ήπιες και εξαφανίζονται λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.

Ειδικές παρενέργειες

Οφθαλμικοί όγκοι

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων για όγκους του οφθαλμού, συμπεριλαμβανομένου του οφθαλμικού μελανώματος, μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες που περιλαμβάνουν:

• θολή όραση που μπορεί να διαρκέσει μερικές ώρες
• πρήξιμο του βλεφάρου
• ερεθισμός του μπροστινού μέρους του οφθαλμού (κερατοειδής).

Εγκεφαλικοί και νωτιαίοι όγκοι

Η θεραπεία με ακτίνες πρωτονίου στον εγκέφαλο ή στη σπονδυλική στήλη μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες που περιλαμβάνουν:

• αδιαθεσία (ναυτία)
• πονοκεφάλους
• απώλεια γεύσης και απώλεια της όρεξης
• άγχος και κατάθλιψη.

Καθυστερημένες παρενέργειες

Οι περισσότεροι τύποι ακτινοθεραπείας προκαλούν παρενέργειες που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας και βελτιώνονται αργά μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Αλλά μερικές φορές οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας δεν εξαφανίζονται ή αναπτύσσονται μόνο μήνες ή χρόνια μετά τη θεραπεία. Αυτά ονομάζονται καθυστερημένα αποτελέσματα (ή μακροπρόθεσμα αποτελέσματα).

Οι πιθανές όψιμες επιδράσεις της θεραπείας δέσμης πρωτονίων εξαρτώνται από την περιοχή του σώματος που αντιμετωπίζεται. Ο ογκολόγος, ειδικευμένος νοσηλευτής ή ακτινολόγος μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Τα παιδιά μπορεί να έχουν διαφορετικές παρενέργειες από τους ενήλικες, καθώς εξακολουθούν να αναπτύσσονται. Τα παιδιά και οι έφηβοι είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν αργά αποτελέσματα μετά τη θεραπεία δέσμης πρωτονίων.

Όπως και με την τυπική θεραπεία ακτινοθεραπείας, η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης δεύτερου καρκίνου. Αλλά τα οφέλη της θεραπείας συνήθως υπερτερούν κατά πολύ του κινδύνου αυτού. Ο ογκολόγος σας μπορεί να σας μιλήσει για αυτό. Ο κίνδυνος ενός δεύτερου καρκίνου είναι χαμηλότερος με τη θεραπεία δέσμης πρωτονίων παρά με την τυπική θεραπεία ακτινοθεραπείας.

Προς το παρόν, η θεραπεία δέσμης πρωτονίων χρησιμοποιείται μόνο για τη θεραπεία μερικών τύπων καρκίνου. Γνωρίζουμε μόνο τις πιθανές όψιμες επιπτώσεις της θεραπείας για αυτούς τους καρκίνους. Περισσότερη έρευνα είναι απαραίτητη για να διαπιστωθεί εάν η θεραπεία δέσμης πρωτονίων προκαλεί καθυστερημένα αποτελέσματα όταν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία άλλων μορφών καρκίνου. Εάν ανησυχείτε για τον κίνδυνο των καθυστερημένων αποτελεσμάτων, μιλήστε στο ογκολόγο σας.

Οφέλη και μειονεκτήματα της θεραπείας δέσμης πρωτονίων

Η θεραπεία με δέσμες πρωτονίων μπορεί να προκαλέσει λιγότερες παρενέργειες για κάποιους καρκίνους, αλλά δεν γνωρίζουμε αν είναι καλύτερη από την τυπική ακτινοθεραπεία ή άλλες θεραπείες. Η θεραπεία με δέσμες πρωτονίων χρησιμοποιείται μόνο για τη θεραπεία μερικών τύπων καρκίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Απαιτούνται περισσότερες έρευνες προτού μάθουμε εάν η θεραπεία δέσμης πρωτονίων είναι όσο καλή ή και καλύτερη από την τυπική ακτινοθεραπεία ή άλλες θεραπείες.

Πιθανά οφέλη

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία καρκίνων που βρίσκονται κοντά σε σημαντικές δομές. Αυτοί οι καρκίνοι μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν με πρότυπη ακτινοθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση

Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων μπορεί να προκαλέσει λιγότερες παρενέργειες από την τυπική ακτινοθεραπεία. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει λιγότερη ζημιά στα κανονικά κύτταρα.

Μπορεί να είναι δυνατή η χρήση θεραπείας δέσμης πρωτονίων για τη θεραπεία καρκίνων που δεν ανταποκρίνονται κανονικά στην τυποποιημένη ακτινοθεραπεία, χωρίς να αυξάνουν τις παρενέργειες

Μπορεί να είναι δυνατή η παροχή υψηλότερων δόσεων θεραπείας, χωρίς αύξηση των παρενεργειών.Η θεραπεία δέσμης πρωτονίων συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης μακροπρόθεσμων ή καθυστερημένων παρενεργειών.

Η θεραπεία με δέσμες πρωτονίων συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης δεύτερου καρκίνου.

Μειονεκτήματα

Η θεραπεία με δέσμες πρωτονίων είναι κατάλληλη μόνο για ορισμένους τύπους καρκίνου.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε για τη θεραπεία δέσμης πρωτονίων. Απαιτείται περισσότερη έρευνα.

Τα άτομα που λαμβάνουν θεραπεία με δέσμη πρωτονίων θα έχουν μερικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Δεν γνωρίζουμε όλες τις καθυστερημένες επιδράσεις της θεραπείας δέσμης πρωτονίων.

 

Πηγή: https://pediatric-neurosurgery.com/proton_beam