Ο αδερφός ενός παιδιού, που πάλεψε για την ζωή έφτιαξε ένα βίντεο

O αδερφός ενός παιδιού, που πάλεψε για την ζωή έφτιαξε αυτό το Βίντεο...

Θέλει υπομονή, δύναμη και κουράγιο... 

Αλλά πρέπει να Αντέξεις!

Καράτε με αντίπαλο τον καρκίνο

" Έτσι νίκησα τον καρκίνο "

 «Είδα την ασθένεια σαν αντίπαλο. Ήξερα ότι, αν βάλω όλες μου τις δυνάμεις, όπως στους αγώνες, θα νικήσω»

«Αν με ρωτήσετε αν θα ήθελα να το αλλάξω όλο αυτό, θα σας πω όχι. Γιατί όλη αυτή η περιπέτεια με έκανε καλύτερο άνθρωπο» - Τζωρτζίνα

«Πολλές φορές φοβήθηκα ότι δεν θα μπορούσα να αντέξω όλα αυτά. Όμως, κανείς δεν ξέρει πόση δύναμη έχει μέσα του» - Μαρίζα

Τις γνώρισα μέσα από το βιβλίο τους με τίτλο «Γεννημένη νικήτρια» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κέδρος. Η συνάντηση μαζί τους έγινε στον χώρο διδασκαλίας καράτε «Οδυσσέας». Μια ολόκληρη οικογένεια, πατέρας, μητέρα και τέσσερα παιδιά, ζουν τη χαρά μιας τέχνης που δεν μεταδίδεται στα θρανία αλλά ιδρώνοντας και επαναλαμβάνοντας χιλιάδες φορές τις ίδιες κινήσεις, μέχρι που γίνονται δεύτερη φύση.
Η Μαρίζα Σουμπασάκη-Ξένου, μια νέα και όμορφη μαμά, με υποδέχθηκε χαμογελαστή μόλις τελείωσε το μάθημα.

- Μέχρι τώρα πίστευα ότι μαμά σημαίνει μια μεγάλη αγκαλιά. Εσείς μου μάθατε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου σας ότι σημαίνει και στήριγμα και δύναμη και πείσμα για τη ζωή… Νομίζω ότι κανείς δεν ξέρει πόση δύναμη έχει μέσα του. Αλλά όταν έρχεται μια τέτοια στιγμή που πρέπει να στηρίξουμε ό,τι πολυτιμότερο έχουμε και στην προκειμένη περίπτωση το παιδί μας, είμαστε υποχρεωμένοι να βρούμε τη δύναμη. Να κάνουμε ό,τι είναι καλύτερο. Αν με ρωτούσατε πριν αν θα μπορούσα σε μια τέτοια κατάσταση να αντεπεξέλθω, θα σας έλεγα όχι. Πολλές φορές φοβήθηκα ότι δεν θα μπορούσα να αντέξω όλα αυτά. Ομως, η θέληση που έχουμε να τα καταφέρουμε με βοήθησε να ξεπεράσω τους φόβους μου και να στηρίξω το παιδί μου σε αυτήν την άνιση μάχη με τον καρκίνο

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΜΑΜΑ 

Η Ρεθεμνιώτισσα Μαρίζα Σουμπασάκη από μικρό παιδί αγαπούσε τον αθλητισμό. Ήθελε όμως να αποκτήσει οικογένεια, γιατί λάτρευε τα παιδιά. Διάλεξε το καράτε γιατί ήθελε να νιώθει δυνατή να προχωράει στον δρόμο και να μη φοβάται. Της άρεσε η φιλοσοφία του, η πειθαρχία, η αυτοσυγκράτηση, η δυνατότητα που δίνει αυτή η πολεμική τέχνη να αντεπεξέρχεται κανείς σε δύσκολες συνθήκες.

Έγινε πρώτη φορά μαμά το 1995, όταν ακόμα έκανε πρωταθλητισμό και είχε διακριθεί σε πανελλήνιες και διεθνείς διοργανώσεις. Κατέχει μαύρη ζώνη και τέσσερα Dan. Ο γιος της Διονύσης της έμαθε, όπως λέει, «πόση κρυμμένη αγάπη είχα να δώσω σε αυτό το πλάσμα. Όταν ήρθε στη ζωή μου η Τζωρτζίνα το 1997, αγαπούσα τόσο πολύ τον Διονύση και ήμουν τόσο δεμένη μαζί του, που νόμιζα ότι δεν θα μπορούσα να αγαπήσω το ίδιο και το δεύτερο παιδί μου. Έλεγα, θα το αδικήσω αυτό το παιδί».

Κι όμως, η Μαρίζα δεν σταμάτησε στην Τζωρτζίνα: «Μετά, ήρθε ο Στέφανος που είναι σήμερα δώδεκα ετών και έπειτα η Λυδία που σήμερα είναι μόλις έξι ετών. Και τα τέσσερα είναι αθλητές καράτε με διακρίσεις και μεγάλη αγάπη για το άθλημα!» λέει γεμάτη περηφάνια.

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

Μόλις η μικρή Τζωρτζίνα γίνεται περίπου δώδεκα χρόνων, η Μαρίζα έρχεται αντιμέτωπη με έναν μεγάλο εχθρό που απειλούσε τη ζωή του παιδιού της. Ενα λέμφωμα που ανιχνεύτηκε στο λεπτό έντερο της Τζωρτζίνας, το οποίο είναι ευρέως γνωστό ως «σιωπηλός καρκίνος», καθώς συχνά τα συμπτώματά του συγχέονται με απλές καθημερινές ασθένειες, όπως ένα κρυολόγημα ή γρίπη, αναστάτωσε τη ζωή της και την έφερε αντιμέτωπη με έναν τιτάνιο αγώνα.

Οι ιστορίες που περιγράφουν μητέρα και κόρη είναι παράλληλες. Τα «άδεια χέρια» της πολεμικής τέχνης του καράτε έχουν κάνει ατσαλένια την ψυχή τους. Αντλούν δύναμη η μία από την άλλη. Καμιά τους δεν πέφτει. Ολα θα πάνε καλά! Αυτό λένε, αυτό ελπίζουν. Οι φρικτές ημέρες και οι ώρες εκείνα τα Χριστούγεννα του 2008 και τους πρώτους μήνες του 2009, που έτρεχαν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και απεγνωσμένα έψαχναν να μάθουν την αλήθεια για τους πόνους στην κοιλιά της Τζωρτζίνας, μπορεί να είναι σήμερα παρελθόν, όμως δεν παύουν να μπαινοβγαίνουν στη ζωή τους.

ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΑΤΑΙ 

«Αν με ρωτήσετε αν θα ήθελα να το αλλάξω όλο αυτό, θα σας πω όχι. Γιατί όλη αυτή η περιπέτεια με έκανε καλύτερο άνθρωπο» λέει η Τζωρτζίνα κοιτάζοντάς με με εκείνα τα υπέροχα, ολόμαυρα, σπινθηροβόλα μάτια της και με αφοπλίζει.

«Κατεβαίνω από πολύ μικρή σε αγώνες. Πάντα συνήθιζα να έχω έναν αντίπαλο. Ετσι αντιμετώπισα και τον καρκίνο. Ήξερα ότι, αν βάλω όλες μου τις δυνάμεις, θα τον νικήσω. Δεν πίστεψα ούτε στιγμή ότι θα χάσω κάτι τόσο σημαντικό όπως είναι η ζωή. Υπήρξαν φορές που ένιωσα να χάνομαι, αλλά δεν φοβήθηκα. Εκείνο που ήθελα ήταν να βοηθήσω άλλα παιδιά που έπασχαν από καρκίνο. Ήθελα να τα βλέπω να χαμογελάνε και προσπαθούσα να τα κάνω να νιώθουν όμορφα, να τους δίνω δύναμη» λέει η Τζωρτζίνα Ξένου.

Σκέφτομαι ότι τα παιδιά που έχουν πάρει αγάπη μπορούν να τη μοιράζονται ευκολότερα. Καταλαβαίνω το πόσο σημαντική ήταν και είναι αυτή η ενωμένη γροθιά των έξι αυτών ανθρώπων για τη μάχη που έδωσαν.

ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΜΕ ΚΡΑΤΗΣΕ

 Η Τζωρτζίνα Ξένου δεν είναι μόνο μια νικήτρια στη μάχη με τον καρκίνο, είναι και μια μαχήτρια ενάντια στον ρατσισμό που αντιμετωπίζουν οι καρκινοπαθείς. «Υπήρξαν άνθρωποι που δεν με πλησίαζαν φοβούμενοι μήπως τους κολλήσω» λέει με παράπονο.

«Προσπαθούσα να τους κρατήσω σε απόσταση και να βρω ζεστασιά σε ανθρώπους που μου χάριζαν απλόχερα ένα χαμόγελό τους. Αυτό με κράτησε ζωντανή και με έβγαλε έξω από την αρρώστια, και βεβαίως, η συμπαράσταση που είχα και από τους δύο μου γονείς, τα αδέλφια και τους φίλους μου. Στο μυαλό μου κυριάρχησε το σύμβολο του καλού και του κακού. Ήξερα ότι πάντα μετά από καθετί κακό θα έρθει κάτι καλό και το αντίστροφο. Ήξερα ότι η ζωή θα μου δώσει μετά από αυτήν την περιπέτεια τη δυνατότητα να ξαναμπώ στην καθημερινότητά μου. Να γυρίσω στο σχολείο, να συμμετέχω σε αγώνες, να προπονούμαι, να έχω τις φίλες μου, να πηγαίνω όπως πρώτα σινεμά, να έχω πίσω τα μαλλιά μου που είχαν πέσει από τις χημειοθεραπείες. Να χαίρομαι με τα πιο απλά πράγματα».

Η οικογένεια Ξένου είναι πολύ ενωμένη. Η αγάπη που υπάρχει γύρω τους έχει έντονη μυρωδιά. Όλοι τους έχουν διδαχθεί ότι πάντα πρέπει να χαλαρώνεις το μυαλό σου. Μη σκέφτεσαι πως πρέπει να νικήσεις. Σκέψου πως δεν πρέπει να χάσεις. Η νίκη εξαρτάται από την ικανότητά σου να ξεχωρίζεις τα τρωτά από τα άτρωτα σημεία. Φαντάσου τα πόδια και τα χέρια του άλλου σαν κοφτερά σπαθιά.

Η ιστορία της Τζωρτζίνας πρόκειται σύντομα να γίνει ταινία από τον οργανισμό «Make A Wish» και θα εμπνεύσει περισσότερη δύναμη και κουράγιο.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ 15α ΓΕΝΕΘΛΙΑ 

Η Τζωρτζίνα στις 10 Ιουνίου 2012, γιόρτασε μαζί με τις φίλες και τους φίλους της τα 15α γενέθλιά της και της ευχόμαστε να τα εκατοστίσει. Είναι μια έφηβη που είδε πολλά λυπημένα παιδικά πρόσωπα, που έκλαψε όχι μόνο με τον δικό της πόνο αλλά και με τον πόνο άλλων παιδιών:
«Κάθε φορά που βρισκόμαστε σε κάποιο τουρνουά θέλει να επισκεπτόμαστε παιδιά που πάσχουν από καρκίνο και να τους χαρίζουμε δώρα. Πιστεύουμε ότι κάποια στιγμή θα ευαισθητοποιηθούν λίγο περισσότερο και οι γιατροί που αντιμετωπίζουν περιστατικά όπως αυτό της Τζωρτζίνας. Ότι θα μάθουν να μην ειρωνεύονται τις μητέρες, όταν ανησυχούν για τα παιδιά τους. Να μην τις περνάνε για τρελές, όταν επιμένουν ότι κάτι έχει το παιδί τους. Να κάνουν πιο γρήγορα τις εξετάσεις που πρέπει, γιατί κάθε καθυστέρηση μπορεί να σημαίνει ακόμα και θάνατο ενός παιδιού. Εύχομαι η ιστορία μας να διδάξει και να αλλάξει το πώς σκεφτόμαστε και αντιδρούμε στην αποκάλυψη ενός καρκίνου» λέει η Μαρίζα Ξένου.

«Αν δεν εμπιστευόμουν το μητρικό ένστικτο της συζύγου μου, δεν θα μπορούσε να σωθεί το παιδί μας. Γιατί εγώ δεν μπορούσα να καταλάβω ότι κάτι κακό συνέβαινε, ούτε να το διανοηθώ, και έλεγα ότι ήταν ιδέα της και πρέπει να δείξουμε εμπιστοσύνη στους γιατρούς» παραδέχεται ο κ. Νεκτάριος Ξένος. 

Πηγή:http://www.espressonews.gr

7 στους 10 καρκινοπαθείς δεν ξέρουν τα δικαιώματά τους...

7 στους 10 καρκινοπαθείς δεν ξέρουν τα δικαιώματά τους...

Σε τραγική κατάσταση είναι πλέον οι Έλληνες καρκινοπαθείς καθώς είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν τα πανάκριβα φάρμακα από την τσέπη τους, να περιμένουν σε αναμονή 5 και 6 μήνες για να κάνουν ακτινοθεραπείες, ενώ όταν βρίσκουν μηχάνημα, αυτό μπορεί να αποδειχθεί ακόμη και επικίνδυνο για τη ζωή τους λόγω παλαιότητας! Ένα καθημερινό Γολγοθά ζουν τους τελευταίους μήνες οι ασθενείς με καρκίνο καθώς η έλλειψη ρευστότητας που επικρατεί στη χώρα, η κακή οργάνωση αλλά και η εγκατάλειψη του ΕΟΠΥΥ, τους οδηγεί σε καθυστέρηση των θεραπειών τους με κίνδυνο να υποτροπιάσουν, και τελικώς να κινδυνέψουν. Με τα πιο μελανά χρώματα περιέγραψαν τη ζωή των καρκινοπαθών τα μέλη του συλλόγου ΚΕΦΙ (σύλλογος καρκινοπαθών εθελοντών φίλων ιατρών) στους οποίους και καταλήγουν εκατοντάδες καρκινοπαθείς για βοήθεια.

Σύμφωνα με τα μέλη του συλλόγου: "Οι καρκινοπαθείς μπορεί να χρειασθεί να δώσουν από 2000-3000 ευρώ αλλά ακόμη και 10.000 για να αγοράσουν τα φάρμακα τους όταν δεν τα βρίσκουν σε νοσοκομεία. Σε πολλές περιπτώσεις φαρμακευτικές εταιρείες δεν παραδίδουν τα φάρμακα τους αν δεν πληρωθούν μετρητά με συνέπεια να καταγράφονται ελλείψεις."

Οι ασθενείς μπορεί να χρειαστεί να περιμένουν και 5-6 μήνες για να κάνουν ακτινοθεραπεία με ενδεικτική την περίπτωση του νοσοκομείου Αγίου Σάββα. Και όταν βρίσκουν κενό μηχάνημα για ακτινοθεραπείες , αυτό θα είναι παλαιάς τεχνολογίας με κοβάλτιο άρα ραδιενεργό. Χαρακτηριστική η περίπτωση του νοσοκομείου Αλεξάνδρα.
Και το ζήτημα είναι ότι οι καρκινοπαθείς έχουν δεκάδες δικαιώματα αλλά δεν τα γνωρίζουν.

Οι επτά στους δέκα καρκινοπαθείς στην χώρα μας δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, με επακόλουθο να ταλαιπωρούνται και να μην λαμβάνουν την υποστήριξη που θα έπρεπε να έχουν σε αυτή τη δύσκολη φάση της ζωής τους.

Ακόμα όμως και από εκείνους που τα γνωρίζουν, λίγοι είναι εκείνοι που κάνουν χρήση των προβλέψεων του νόμου – όπως λ.χ. το δικαίωμά τους να ενημερωθούν αναλυτικά για το είδος της θεραπείας που κάνουν (π.χ. ποια φάρμακα θα πάρουν και γιατί), να αρνηθούν να υποβληθούν σε κάποια εξέταση ή να απαιτήσουν να γίνει ιατρικό συμβούλιο για την περίπτωσή τους.

Τα παραπάνω ανέφεραν τα μέλη του προεδρείου του Συλλόγου Καρκινοπαθών Κ.Ε.Φ.Ι., με αφορμή εκστρατεία ενημέρωσης που αρχίζει ο σύλλογος για τα δικαιώματα των καρκινοπαθών, σε συνεργασία με την εταιρεία novartis. Όπως είπε η πρόεδρος του συλλόγου κυρία Ζωή Γραμματόγλου, το πρώτο δικαίωμα των ασθενών είναι να ξέρουν αναλυτικά τι έχουν, ποιες είναι οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές, ποιοι είναι οι δυνητικοί κίνδυνοι ή συνέπειές τους και ποιες άλλες εναλλακτικές λύσεις έχουν, ώστε να συμμετέχουν στη λήψη της απόφασης για τη θεραπεία στην οποία θα υποβληθούν.
Οι ασθενείς έχουν επίσης δεκάδες άλλες δικαιώματα, τα οποία απορρέουν από νόμους, εγκυκλίους και ρυθμιστικές διατάξεις. Σκοπός της εκστρατείας του Κ.Ε.Φ.Ι., η οποία τιτλοφορείται «ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΟΥ!» είναι η αναζήτηση, καταγραφή και κωδικοποίηση όλων αυτών των δικαιωμάτων, ούτως ώστε κάθε ασθενής, σε όποιο σημείο της Ελλάδας κι αν βρίσκεται, να έχει στην διάθεσή του μια αξιόπιστη πηγή έγκαιρης και έγκυρης πληροφόρησης, η οποία μπορεί να τον καθοδηγήσει στη σωστή και αποτελεσματική διεκδίκησή τους. Σύμφωνα με το νομικό σύμβουλο του ΚΕΦΙ κ. Άρη Καίσαρη, μερικά από τα βασικότερα δικαιώματα των πασχόντων από καρκίνο είναι τα εξής:

• Εξέταση από πεπειραμένο γιατρό με ειδικότητα σχετική με την ασθένεια του. Ο καρκινοπαθής πρέπει να εξετάζεται από γιατρό που είναι Ογκολόγος Παθολόγος ή Ογκολόγος Χειρουργός ή άλλης Ογκολογικής ειδικότητας. Έχει το δικαίωμα να επιλέξει τον γιατρό του ή το νοσηλευτικό ίδρυμα, δημόσιο ή ιδιωτικό, που αυτός ο ίδιος κρίνει κατάλληλο. Ο νόμος ορίζει ότι τα ιατρικά πιστοποιητικά και οι ιατρικές γνωματεύσεις που εκδίδονται νόμιμα, έχουν το ίδιο κύρος και την ίδια νομική ισχύ ως προς τις νόμιμες χρήσεις ενώπιον όλων των αρχών και υπηρεσιών, ανεξάρτητα από το αν εκδίδονται από γιατρούς που υπηρετούν σε δημόσιο νοσοκομείο ή από ιδιώτες γιατρούς. Επίσης κανένα ασφαλιστικό ταμείο ή άλλη αρχή, δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι γι’ αυτό ισχύουν άλλες ειδικότερες ρυθμίσεις, διότι έχουν καταργηθεί από το νόμο.

• Αναζήτηση δεύτερης ιατρικής γνώμης. Ο καρκινοπαθής έχει δικαίωμα ανά πάσα στιγμή το κρίνει ο ίδιος να ζητήσει δεύτερη ιατρική γνώμη. Επίσης έχει το δικαίωμα να ζητήσει από τον γιατρό του τη σύγκλιση ιατρικού συμβουλίου για την διαγνωστική και θεραπευτική αντιμετώπιση της ασθένειάς του. Η δυνατότητα του καρκινοπαθούς να αποφασίζει ο ίδιος προσωπικά για την υγεία του και την θεραπεία του είναι δικαίωμα νομικά κατοχυρωμένο και αναφαίρετο.

• Κατάλληλες διαγνωστικές εξετάσεις, θεραπείες και φάρμακα. Ο καρκινοπαθής έχει το δικαίωμα να ζητήσει να υποβληθεί στις πλέον κατάλληλες και σύγχρονες διαγνωστικές εξετάσεις. Επίσης μπορεί να ζητήσει να του συνταγογραφήσουν τα πιο κατάλληλα φάρμακα και να τύχει των πιο εξειδικευμένων θεραπειών, άσχετα με το κόστος ή την κυκλοφορία τους στην Ελλάδα, φτάνει βέβαια να κυκλοφορούν νόμιμα στο εξωτερικό. Ο γιατρός του μπορεί μέσω μιας συγκεκριμένης διαδικασίας να ζητήσει οποιεσδήποτε διαγνωστικές εξετάσεις και να συνταγογραφήσει οποιαδήποτε φάρμακα, ακόμα και εκτός Εθνικού Συνταγολογίου, αν κρίνει ότι είναι απαραίτητα για την θεραπεία του συγκεκριμένου ασθενούς.

• Πλήρες αντίγραφο του ιατρικού φακέλου. Ο καρκινοπαθής έχει δικαίωμα να ζητήσει το πλήρες αντίγραφο του ιατρικού του φακέλου. Αυτό μπορεί να γίνει από τον ίδιο ή από εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπό του, με μια απλή αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία του Νοσοκομείου. Στον ιατρικό φάκελο πρέπει να περιέχονται και τα πλακίδια της παθολογοανατομικής εξέτασης. Το Νοσοκομείο έχει υποχρέωση να διατηρεί τους φακέλους για μια 20ετία και να τους αποδίδει οποτεδήποτε του ζητηθούν ακόμα και κατά την διάρκεια της νοσηλείας ή της θεραπείας.

• Ποσοστό αναπηρίας. Όλοι οι καρκινοπαθείς , είτε ασφαλισμένοι είτε ανασφάλιστοι, μπορούν να απευθύνονται στα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), που υπάγονται στη Διεύθυνση Αναπηρίας και Ιατρικής της Εργασίας της Διοίκησης ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Τα ΚΕ.Π.Α. έχουν την ευθύνη εξασφάλισης της ενιαίας υγειονομικής κρίσης όσον αφορά στον καθορισμό του βαθμού αναπηρίας.

Πηγή: www.bestrong.org.gr  

Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ

ΕΠΩΝΥΜΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ
Γυμνές για τον καρκίνο του μαστού

53 Ελληνίδες ανταποκρίθηκαν στη μεγάλη εκστρατεία του Life&Style για τον καρκίνο του μαστού, με σύνθημα «Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ».

Με το θάρρος που χρειάζεται για την αντιμετώπιση της ασθένειας, έβγαλαν τις μπλούζες τους και φωτογραφήθηκαν γυμνές, παρακινώντας όλες τις γυναίκες να κάνουν μαστογραφία.

Πήγη: http://www.radar.gr/

Όταν η αλήθεια πάει χέρι χέρι με τη δύναμη

Kάθε φωτογραφία του David Jay είναι η νίκη της ζωής. Είναι η νίκη της προσπάθειας απέναντι στην παραίτηση. Ο αγώνας του να αποτυπώσει την προσπάθεια των γυναικών που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο στο στήθος έγινε τέχνη και ταυτόχρονα διεθνής καμπάνια με το όνομα The Scar Project.

O David Jay είναι επαγγελματίας φωτογράφος μόδας. Η δουλειά του έχει δημοσιευτεί στα περισσότερα διεθνή περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας. Συγκινημένος από την περιπέτεια μίας φίλης του, που σε ηλικία 32 ετών διαγνώστηκε με καρκίνο στο στήθος  αποφάσισε να κάνει κάτι. 

Το Scar project είναι μία σειρά από πορτραίτα νέων γυναικών που έχουν εγχειριστεί. Φωτογραφίζει τον ανένδοτο αγώνα επιβίωσης μέσα από το μεγάλο ταξίδι της αλλαγής, που αφήνει η αρρώστεια στο σώμα και τις ψυχές των νέων γυναικών. Μέχρι τώρα έχει φωτογραφήσει 100 γυναίκες και η μικρότερη ήταν 18χρονών. 

"Το πορτραίτο της κάθε γυναίκας είναι η προσωπική της επιτυχία απέναντι στη φοβερή αυτή αρρώστεια. Διεκδικούν την μητρότητα, την θυληκότητα, τη σεξουαλικότητα και τη δύναμη λίγο χρόνο μετά την εγχείρηση, που τους "'έκλεψε ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού τους" σημειώνει ο David Jay στο site  του  Thescarproject.

Πηγή: The Scar project

Μαρία Χούκλη: Χρειάστηκα χρόνια για να μιλήσω για τον καρκίνο

“Χρειάστηκα χρόνια μέχρι να μιλήσω για τον καρκίνο”

Έχοντας μία καριέρα 28 χρόνων στο χώρο της δημοσιογραφίας, η Μαρία Χούκλη μιλάει στο περιοδικό «ΕΓΩ Weekly» για τις ειδήσεις που την επηρέασαν, τους σταρ δημοσιογράφους, το ενδεχόμενο ακόμη και να ζήσει στην επαρχία, αλλά και για την περηφάνια που νιώθει έχοντας βγει νικήτρια από τη «μάχη» με τον καρκίνο. 

Έχοντας στο ενεργητικό της περισσότερο από δύο δεκαετίες σε δελτία ειδήσεων η δημοσιογράφος, η οποία βρίσκεται στην θέση της παρουσιάστριας του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Αnt1, αποκαλύπτει πως θα ήθελε να κάνει και άλλα πράγματα στην τηλεόραση: «Θα ήθελα να κάνω ένα κυριακάτικο πρωινό, στη λογική της κουβέντας για την εβδομάδα που πέρασε, ή μια βραδινή εκπομπή ενδεχομένως, με τους ανθρώπους που εγώ προτιμώ, μια μέρα σε μια πόλη κάνοντας ρεπορτάζ, μια εκπομπή με διεθνή θέματα».

Για τους σταρ δημοσιογράφους, είπε: «Την τελευταία δεκαετία της χαζο-λάμψης, της φούσκας, έχει επιβληθεί αυτό το πρότυπο του σταρ δημοσιογράφου της τηλεόρασης, ενώ έχουμε εξαιρετικούς ραδιοφωνατζήδες, εξαιρετικούς αρθρογράφους που δεν είναι σταρ. Αυτές οι “χαντρούλες” της τηλεόρασης μου προκαλούν αποστροφή τώρα πια».

Στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι θα μπορούσε να ζήσει στην επαρχία ακόμη και με λιγότερα χρήματα: «Και με λιγότερα χρήματα θα ζούσα και σε μικρότερη πόλη, αρκεί να έβρισκα να κάνω κάτι που να με γεμίζει. Η πόλη πια, και μένω στο κέντρο, είναι ένας τόπος υστερίας. Τον τελευταίο χρόνο παρατηρώ πως όταν θέλω πραγματικά να ξεκουραστώ, θέλω να βρεθώ στη φύση. Παλιότερα ήθελα να είμαι με κόσμο συνέχεια. Το καλό με αυτή την κρίση είναι ότι σάρωσε τις παλιές μας πεποιθήσεις για το ποια είναι η πραγματική ζωή και τι έχουμε αληθινά ανάγκη».

'Οσο για τη «μάχη» της με τον καρκίνο, από την οποία βγήκε νικήτρια και για τη δημοσιοποίηση της ιστορίας της, η δημοσιογράφος ανέφερε: «Χρειάστηκαν πολλά χρόνια μέχρι να μιλήσω για τον καρκίνο. Όταν όμως είδα πως είναι μια επιδημία αυτή η ιστορία με τον καρκίνο και μου τηλεφωνούσαν γυναίκες από τα πιο απίθανα μέρη του κόσμου για να μου ζητήσουν συμβουλές, για να μου εκφράσουν το φόβο τους, τότε κατάλαβα πόσο κουράγιο παίρνουν οι άνθρωποι που πάσχουν όταν έχουν μπροστά τους μια συγκεκριμένη περίπτωση παρόμοια με τη δική τους. Και τότε αποφάσισα πως είναι κάτι που πρέπει να συζητήσω.

Πηγή: Protothema.gr