Η 8χρονη «λεοντόκαρδη» ομογενής Λουλού Δημητρίου που αψηφά τον καρκίνο

«Δεν έχω λόγια να περιγράψω την αντοχή, την αποφασιστικότητα και το κουράγιο της όλα αυτά τα χρόνια της ιατρικής περίθαλψης. Μερικοί άνθρωποι ποτέ δεν συναντούν τον ήρωα της ζωής τους. Εγώ τον γέννησα», ήταν τα συγκινητικά λόγια της μητέρας της

Μεγάλο περίσσευμα γενναιότητας διαθέτει η 8-χρoνη ομογενής Lulu Demetriou, η οποία παρά το ότι σχεδόν σε όλη της τη ζωή υποφέρει από καρκίνο αρνείται να εγκαταλείψει τη μάχη.

Η νεαρή ομογενής διαγνώστηκε με το 4ο στάδιο της ασθένειας του νευροβλαστώματος όταν ακόμη ήταν οκτώ μηνών. Στη σύντομη ζωή της έχει υποβληθεί σε τόσο καταπονητικές θεραπευτικές αγωγές, που οι περισσότεροι ενήλικες ούτε καν μπορούν να φανταστούν.

Η περιπέτειά της έχει απασχολήσει συχνά τα μέσα ενημέρωσης, ενώ προ διετίας είχε βρεθεί στην  αγκαλιά του Malcolm Turnbull όταν εκείνος είχε επισκεφθεί ιατρικό ερευνητικό κέντρο στο Σίδνεϊ.

Η ιστορία της μικρής έρχεται ξανά στην επιφάνεια με αφορμή τον μήνα του Σεπτεμβρίου που είναι αφιερωμένος στην ενημέρωση της κοινής γνώμης για τον Παιδικό Καρκίνο.

«Νιιώσαμε απόλυτη συντριβή όταν οι γιατροί μας είπαν ότι βρήκαν όγκο στην κοιλιακή χώρα, μεγέθους ενός grape fruit. Κανένας γονιός δεν θέλει να ακούσει ότι το παιδί του έχει καρκίνο. Όταν μας το ανακοίνωσαν ο καρκίνος είχε προχωρήσει μέχρι τον μυελό των οστών», είπε η μητέρα της μικρής, Josi Δημητρίου.

Για τα επόμενα τρία χρόνια η οικογένεια ζούσε στο Νοσοκομείο Παίδων του Randwick, καθώς η μικρή υποβάλλονταν σε αλλεπάλληλες χημειοθεραπείες.

Επιπλέον, η Λουλού Δημητρίου έχει υποβληθεί σε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις, σε μεταμόσχευση αυτόλογων βλαστικών κυττάρων, σε ακτινοθεραπεία και σε δοκιμαστική ανοσοθεραπεία. Παρ’ όλα αυτά όμως, η μάχη της με τον καρκίνο δεν τελείωσε.

«Δεν έχω λόγια να περιγράψω την αντοχή, την αποφασιστικότητα και το κουράγιο της όλα αυτά τα χρόνια της ιατρικής περίθαλψης. Μερικοί άνθρωποι ποτέ δεν συναντούν τον ήρωα της ζωής τους. Εγώ τον γέννησα», ήταν τα συγκινητικά λόγια της μητέρας.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι πάνω από 950 παιδιά ετησίως διαγιγνώσκονται με καρκίνο και από αυτή την ασθένεια πεθαίνουν περισσότερα παιδιά από οποιαδήποτε άλλη αρρώστεια.

Με αφορμή την εκστρατεία ενημέρωσης αυτόν τον μήνα η κυρία Δημητρίου είπε ότι απαιτούνται επειγόντως ασφαλέστερες, πιο αποδοτικές και λιγότερο τοξικές θεραπευτικές αγωγές, ώστε να βελτιωθούν τα ποσοστά επιβίωσης και να έχουν αυτά τα παιδιά, όπως η Λουλού, ένα καλύτερο μέλλον.

«Πιστεύω ότι είμαστε κοντά σε θεραπεία. Αλλά χρειάζεται η οικονομική ενίσχυση από το κοινό ώστε να συνεχισθούν οι έρευνες στο Ινστιτούτο Παιδικού Καρκίνου-Children’s Cancer Institute», ανέφερε η κυρία Δημητρίου, στο μήνυμά της υπέρ αυτού του Ινστιτούτου, που  είναι το μοναδικό στην Αυστραλία με στόχο την εξάλειψη του παιδικού καρκίνου.

Πηγή : https://neoskosmos.com

Μητέρα περνάει ένα πραγματικό Γολγοθά από τότε που διαγνώστηκαν και τα δυο της παιδιά με καρκίνο

Μια μητέρα βιώνει διπλό πόνο από τότε που και τα δυο της αγόρια διαγνώστηκαν με καρκίνο, μέσα σε διάστημα μόλις τεσσάρων μηνών.

Η 32χρονη Keri Redfearn, από το Wakefield, πίστευε ότι ζούσε τον χειρότερο εφιάλτη της όταν ο 10χρονος γιος της Leo διαγνώστηκε με νευροβλάστωμα τον περασμένο Οκτώβριο, ενώ στην αρχή οι γιατροί αγνοούσαν επανειλημμένα τα συμπτώματά του.

Μόλις τέσσερις μήνες αργότερα η γυναίκα δέχθηκε ένα νέο χτύπημα, καθώς ο μικρότερος αδερφός του Leo, ο Oliver, άρχισε να αισθάνεται πόνο και αργότερα διαγνώστηκε με λέμφωμα του Hodgkin σε ηλικία μόλις 6 ετών.

Η κ. Redfearn δήλωσε: “Αυτός ήταν ο χειρότερος εφιάλτης που θα μπορούσε να ζήσει μία μάνα.”

Ενώ τα αδέλφια υπομένουν τις εξαντλητικές θεραπευτικές αγωγές τους, τα κρεβάτια του νοσοκομείου τους βρίσκονται δίπλα-δίπλα για να μπορούν να στηρίζουν ο ένας τον άλλον.

“Σαν αδέλφια είναι τόσο δεμένα μεταξύ τους,” είπε η μητέρα.

Μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο ο Leo και ο Oliver υποστήριζαν ο ένας τον άλλον, η κα Redfearn είπε: “Είναι δύο εντελώς διαφορετικά παιδιά, αλλά είναι πολύ κοντά ο ένας με τον άλλον.”

“Μπορεί κάποιες φορές να τσακώνονται, αλλά αγαπιούνται πολύ.”

Η κ. Redfearn δίνει πλέον συνεντεύξεις για να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τον καρκίνο κατά την παιδική ηλικία και για να υποστηρίξει μια φιλανθρωπική οργάνωση που την βοήθησε μέσα από αυτή τη δοκιμασία.

Είπε: “Ο παιδικός καρκίνος είναι τόσο σπάνιος που δεν υπάρχει εκτεταμένη έρευνα πάνω σ’ αυτή την ασθένεια. Κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται περίπου 100 παιδιά. Πρέπει να υπάρξει περισσότερη έρευνα για να βοηθήσουμε οικογένειες όπως η δική μας.”

Πρόσθεσε: “Υπάρχει μια φιλανθρωπική οργάνωση που ονομάζεται Candlelighters η οποία μας βοήθησε πραγματικά. Οι εθελοντές προσφέρουν τεράστια υποστήριξη στις οικογένειες και είναι δίπλα τους σε ό,τι χρειαστούν.”

“Η δουλειά που κάνουν είναι απίστευτη.”

Μιλώντας για  τη διάγνωση των παιδιών της, η κ. Redfearn δήλωσε: “Είναι σαν να γκρεμίζεται ολόκληρος ο κόσμος κάτω από τα πόδια σου και το μόνο που θέλεις είναι όλο αυτό να είναι ένα λάθος.”

“Η περιπέτειά μας ξεκίνησε τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν ο Leo έπασχε από πόνο στα πλευρά του. Αρχικά νομίζαμε ότι ήταν κάτι παροδικό, αλλά όταν ο πόνος αυξήθηκε με κάλεσαν οι δάσκαλοι απ’ το σχολείο του για να μου πουν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το παιδί μου.”

“Οι γιατροί νόμιζαν ότι ήταν μια φλεγμονή των μυών του στή8ους και συνεχίσαμε τις εξετάσεις αλλά μας έλεγαν ότι ήταν όλα στο μυαλό του και ότι απλά δεν ήθελε να πάει στο σχολείο.”

Όμως κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών, η κα Redfearn και ο σύζυγός της παρατήρησαν ότι τα οστά του Leo προεξείχαν.

Είπε: “Τον πήγα σε γιατρούς οι οποίοι μου είπαν ότι το παιδί είχε κάτι κακό και πως έπρεπε να κάνουμε κάτι εξετάσεις.”

Οι εξετάσεις αποκάλυψαν ότι ο Leo είχε έναν ασυνήθιστο όγκο κι ότι έπρεπε να ξεκινήσει θεραπεία.

Η οικογένειά του έπειτα ξεκίνησε μια σειρά από εξετάσεις αίματος, αξονικές και βιοψίες.

Δεν ήθελε να φάει τίποτα, ακόμη και από τα McDonald’s.”

Πριν ακόμα σταθεροποιηθεί η κατάσταση του Leo, ο Oliver σύντομα άρχισε επίσης να αισθάνεται άσχημα.

Η κ. Redfearn είπε: “Ήταν ανήμερα Χριστουγέννων όταν ο Oliver άρχισε να πονάει και νομίζαμε στην αρχή ότι ίσως να ήταν ψυχολογικό.”

“Μιλήσαμε με ψυχοθεραπευτή, όμως δίχως αποτέλεσμα. Ο Oliver δεν είναι κατά φαντασίαν ασθενής, αντίθετα, η κατάστασή του φαινόταν από το χρώμα στο πρόσωπό του και δεν ήθελε να φάει, ακόμα και από τα McDonald’s.”

“Αυτή τη φορά οι γιατροί μας αντιμετώπισαν με ιδιαίτερη σοβαρότητα και μας είπαν ‘αν δεν νιώσει καλύτερα σε δύο εβδομάδες, να τον φέρετε ξανά να κάνουμε κι άλλες εξετάσεις.’”

Ο Oliver τελικά διαγνώστηκε επίσης με καρκίνο και η ζωή της οικογένειας ήρθε τα πάνω κάτω για ακόμη μία φορά.

Πηγή: https://www.newside.gr

Νίκησαν τον καρκίνο όταν ήταν παιδιά και πριν λίγες μέρες παντρεύτηκαν

Η Λίντσεϊ Γουίλκερσον και ο Τζόελ Αλσάπ παντρεύτηκαν την 1η Σεπτεμβρίου σε έναν μάλλον ασυνήθιστο χώρο για γάμους: στο εκκλησάκι του νοσοκομείου παίδων St. Jude, στο Μέμφις των Ηνωμένων Πολιτειών.

Και οι δύο είχαν νοσηλευτεί εκεί, όταν ήταν παιδιά - εκείνη 12 και εκείνος 13 ετών. «Θυμάμαι ότι ήμουν τρελά ερωτευμένη μαζί του όταν ήμασταν μικροί», λέει η Γουίλκερσον.

Γνωρίστηκαν στο νοσοκομείο ενώ έδιναν μάχη με διαφορετικούς τύπους παιδικού καρκίνου.

«Το St. Jude μας έσωσε τις ζωές» λέει η Λίντσεϊ που το 1991 είχε διαγνωστεί με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.

«Θυμάμαι την τρομοκρατημένη οικογένεια της», λέει η Δρ. Μελίσα Χάντσον, η παιδίατρος-ογκολόγος που είχε αναλάβει την Γουίλκερσον. «Είχε πολλές διακυμάνσεις στη θεραπεία της και πάλεψε με την τοξικότητα. Ήταν ένα πολύ δυνατό κορίτσι».

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, ο Τζόελ μάθαινε ότι πάσχει από οστεοσάρκωμα και οι γιατροί ακρωτηρίασαν τελικά το δεξί του χέρι.

«Ο Τζόελ ήταν 7 χρονών και δυσκολευόταν να δέσει τη ζώνη του. Νόμιζα ότι έκανε πλάκα. Παίζαμε τένις στην αυλή και παρατήρησα ότι έπιανε την μπάλα με το αριστερό του χέρι. Τότε κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά», λέει ο πατέρας του, Μπομπ Άλσαπ.

Τα δύο παιδιά συναντιόνταν στις θεραπείες τους και όταν συνέπιπταν τα ιατρικά ραντεβού αλλά χάθηκαν όταν πέρασαν στο κολέγιο - εκείνη πήγε στο Αρκάνσας και σπούδασε Επικοινωνία και εκείνος στο πανεπιστήμιο του Τενεσί όπου τελείωσε τηλεοπτικός παραγωγός.

«Το όνειρό μου ήταν να επιστρέψω και να δουλέψω εδώ», λέει η Λίντσεϊ που από τον πρώτο της γάμο απέκτησε δύο παιδιά - έναν γιο και μία κόρη - πριν χωρίσει το 2015.

Η Γουίλκερσον έπιασε δουλειά στο νοσοκομείο, στο τμήμα συνδέσμων ασθενών, έναν χρόνο μετά τον πρώτο της γάμο. «Όταν έγινα μητέρα, άρχισα να αντιμετωπίζω τα παιδιά εδώ σαν να ήταν και αυτά δικά μου».

«Είναι κάποιος εδώ που πρέπει να δεις», της είχαν πει οι συνάδελφοί της την πρώτη μέρα της δουλειάς και η Γουίλκερσον οδηγήθηκε σε ένα μικρό δωμάτιο συσκέψεων όπου συνάντησε ξανά τον Τζόελ Αλσάπ, τον οποίο είχε να δει από το 1993.

Ο Αλσάπ εργαζόταν επίσης για το νοσοκομείο, ως τεχνικός συντονιστής. «Το να επιστρέψω σε ένα μέρος τόσο αγαπημένο σε εμάς, που το έχουμε μέσα στην καρδιά μας ήταν μεγάλη τιμή για μένα - μία από τις μεγαλύτερες στη ζωή μου».

Και ο ίδιος ήταν πολύ ερωτευμένος με την Λίντσεϊ στα 13 του αλλά ντρεπόταν να της το αποκαλύψει. «Ήταν πολύ όμορφη αλλά φοβόμουν να της μιλήσω».

Από τότε και για τα επόμενα δώδεκα χρόνια, ο Τζόελ και η Λιντσεϊ έγιναν πολύ στενοί φίλοι έως που πριν από δυόμισι χρόνια, η σχέση τους πήρε μία απότομη ερωτική στροφή και έγιναν σύντροφοι.

Τον Σεπτέμβριο του 2016 της είπε για πρώτη φορά «σ'αγαπώ».

«Ο Τζόελ μου άρεσε τα τελευταία 25 χρόνια. "Η μπάλα ήταν στο δικό του γήπεδο"».

Τον αγαπούσε. Του το είπε την ίδια στιγμή και την προηγούμενη εβδομάδα παντρεύτηκαν στο παρεκκλήσι του νοσοκομείου που είχαν και οι δυο νικήσει τον καρκίνο πριν 25 χρόνια.

Η Λίντσεϊ και ο Τζόελ, 37 και 38 ετών αντίστοιχα, είναι πλέον «καθαροί από τον καρκίνο» αλλά κάνουν επαναληπτικές εξετάσεις κάθε πέντε χρόνια. «Ο Τζόελ και εγώ θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά την αγάπη και την φροντίδα που προσφέρθηκαν και σε εμάς όταν ήμασταν στην ηλικία τους».

Με πληροφορίες από New York Times

Πηγή: https://m.lifo.gr/

Χρυσός Σεπτέμβρης: "Για τον γιο μου...και για όλα τα παιδιά που έδωσαν και δίνουν μάχη με τον καρκίνο"

Με λένε Κατερίνα

Είμαι η μαμά ενός παιδιού που έτυχε να νοσήσει από καρκίνο...

09 Νοεμβρίου 2009, η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου... 

Είμαι η μαμά του Άγγελου

Πριν μερικά χρόνια ήμουνα μια ευτυχισμένη μαμά όπου η ζωή μας κυλούσε φυσιολογικά και δεν γνώριζα τίποτα για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας...

Μέχρι εκείνη την ημέρα...Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013...όπου ο γιος μου διαγνώστηκε με νευροβλάστωμα στάδιο 4 ...

Παίδων Αγλαϊα Κυριακού - 24 Ιανουραίου 2013 - Διάγνωση : Νευροβλάστωμα στάδιο 4

... ″Το παιδί σας έχει …καρκίνο″... ακόμη ηχούν οι λέξεις στ' αυτιά μου... εκείνη η μέρα έμεινε χαραγμένη μέσα μου...εκείνη την ημέρα έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου...εκείνη την ημέρα γκρεμίστηκε όλος ο κόσμος μου...και δυστυχώς κάθε 3 λεπτά περίπου ανά τον κόσμο γονείς ενημερώνονται ότι το παιδί τους έχει καρκίνο! Η αγωνία και ο πόνος κάθε γονέα που ακούει από τον γιατρό να του ανακοινώνει ότι το παιδί του έχει καρκίνο είναι απίστευτη, είναι ότι πιο σκληρό, είναι ότι πιο άδικο.... 

Εύχεσαι να ξυπνήσεις την επόμενη μέρα και όλα να είναι ένα κακό όνειρο... 

Παιδοογκολογικό Νοσοκομείο Ελπίδα, 31-01-13, 1η ημέρα...που να ξέραμε τι μας περίμενε...

Θέλω να σου ζητήσω να μπεις για λίγο στη θέση μου... για λίγο μπες στη θέση κάθε γονέα... για λίγα δευτερόλεπτα όσο αντέχεις άσε το μυαλό σου να δεχτεί το γεγονός ότι και τα παιδιά νοσούν με καρκίνο και προσπάθησε να φέρεις εικόνες στο μυαλό σου, είναι ότι πιο τρομακτικό μπορείς να διανοηθείς...

Harley Street Clinic, 10-01-14, διαδικασία μεταμόσχευσης...

Ο Χρυσός Σεπτέμβρης έρχεται να μας θυμίσει ότι παρόλο που το ποσοστό επιβίωσης αυξάνεται και ότι οι νέες θεραπείες είναι ενθαρρυντικές και πολλές μάχες μπορούν να κερδηθούν ωστόσο όμως υπάρχουν παιδιά που ο καρκίνος τους στερεί τη ζωή...  
Ο καρκίνος στέρησε την ζωή του γιου μου..στέρησε τη ζωή του Άγγελου, του Πάνου, του Μάξιμου, του Κωνσταντίνου, της Βαγγελίας, του Γιάννη, του Γρηγόρη, της Αρετούλας, του Γιωργάκη, της Χριστιάννας, του Κωνσταντίνου-Άγγελου, του Χρηστάκου, του Χάρη και τόσων άλλων παιδιών που γνωρίσαμε... 

Γι αυτά τα παιδιά αλλά και για εκείνα που συνεχίζουν να μάχονται ο αγώνας συνεχίζεται.. ένας αγώνας άνισος , άδικος, δύσκολος γεμάτος πόνο σωματικό και ψυχικό. Παιδιά με απίστευτη δύναμη ψυχής , γεμάτα χαμόγελο , με απίστευτο κουράγιο παρόλο τον πόνο των χειρουργείων , των θεραπειών και τις παρενέργειες που ακολουθούν. Γονείς που ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά, πολλές φορές αβοήθητοι όταν ψάχνουν να βρουν λύσεις για την καλύτερη θεραπεία του παιδιού τους.

Χρυσός Σεπτέμβρης

Παγκόσμιος Μήνας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο της Παιδικής Ηλικίας. Μια Παγκόσμια Εκστρατεία που ξεκίνησε μόλις λίγα χρόνια πριν από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής από γονείς που τα παιδιά τους πάλεψαν και παλεύουν με τον Καρκίνο.

Σκοπός τους η Ενημέρωση, η Αφύπνιση, η Ευαισθητοποίηση του κόσμου αλλά κυρίως του κρατικού μηχανισμού για την επιδίωξη χρηματοδότησης και υποστήριξης συνεχόμενων κλινικών ερευνών ώστε τα παιδιά να έχουν πρόσβαση σε νέες εξειδικευμένες θεραπείες για την σωστή προσέγγιση της θεραπείας αλλά και μέχρι να βρεθεί η ίαση.

Μακάρι να υπάρξει κάποια θεραπεία στο μέλλον που θα μπορούμε να ελέγξουμε την εξάπλωση του καρκίνου με πολύ απλό τρόπο. Μακάρι...

Αυτόν τον Σεπτέμβρη, έστω για ένα λεπτό, έλα μαζί μου...

Φαντάσου ότι είναι το δικό σου το παιδί καθηλωμένο στο κρεβάτι του νοσοκομείου...

Παίδων Αγλαϊα Κυριακού, 06-02-13, Εισαγωγή Κεντρικού Καθετήρα Hickman...

Φαντάσου ότι είναι το δικό σου παιδί που έχει κεντρικό φλεβικό καθετήρα (hickman),  ο οποίος δυσκολεύει την καθημερινότητα του και δεν του επιτρέπει να κάνει τα αυτονόητα πράγματα όπως τα υπόλοιπα παιδιά, να κινηθεί, να τρέξει, να παίξει ανέμελα αλλά ακόμη και να κάνει μπάνιο....

Harley Street Clinic, 10-10-13, εισαγωγή ρινογαστρικού σωλήνα (NG tube)...

Φαντάσου ότι είναι το δικό σου παιδί, που κάνει χημειοθεραπεία που διαρκεί στο ελάχιστο μια ολόκληρη μέρα.

Harley Street Clinic, 14-01-14, διαδικασία μεταμόσχευσης...

                 

Φαντάσου ότι είναι το δικό σου το παιδί που κάνει εμετούς, που πονάει, που έχει χάσει τα μαλλιά του και τόσες άλλες παρενέργειες από τις θεραπείες που κάνει...

Φαντάσου ότι είναι το δικό σου παιδί που κάνει μεταγγίσεις αίματος και αιμοπεταλίων σχεδών μέρα παρά μέρα... 

Harley Street Clinic, 14-05-14, παρενέργειες μετά την χημιοθεραπεία...

Φαντάσου το παιδί σου κάθε τρίμηνο να πρέπει να υπομένει όλες τις διαδικασίες των επανελέγχων, μαγνητικές, αξονικές, σπινθηρογραφήματα...την ίδια στιγμή που εμείς οι ενήλικες πολλές φορές φοβόμαστε να υποστούμε!

Harley Street Clinic  24-02-14, 10η ακτινοβολία

Φαντάσου το παιδί σου να έχει ολοκληρώσει το σχήμα των θεραπειών του, να εύχεσαι να έχουν τελειώσει όλα...και να ανακαλύπτεις ότι θα πρέπει να συνεχίσει και άλλες θεραπείες (π.χ. ακτινοβολίες, θεραπεία με ραδιοϊσότοπα (mibg therapy) , μονοκλωνικό αντίσωμα) αφού ο καρκίνος του είναι πολύ επιθετικός και δεν έχεις άλλη επιλογή....

Harley Street Clinic,  16-07-14  2ο σχήμα θεραπείας με μονοκλωνικό αντίσωμα

Φαντάσου να έρχεσαι κάθε μέρα αντιμέτωπη με τα στατιστικά και την θνησιμότητα του παιδιού σου...

Harley Street Clini, 11-12-13, Επέμβαση - Αφαίρεση όγκου στο δεξί επινεφρίδιο...

Φαντάσου τον εαυτό σου να ξυπνάει μέσα στην νύχτα για να βεβαιωθείς ότι ζει ότι  αισθάνεσαι την αναπνοή του... και να ανακουφίζεσαι επειδή πέρασε άλλο ένα βράδυ και το έχεις δίπλα σου...

Φαντάσου ότι είναι το δικό σου παιδί που πρέπει να κάνει μεταμόσχευση μυελού των οστών...

Harley Street Clinic, 06-01-14, Λήψη Κυττάρων (διαδικασία μεταμόσχευσης)...

Φαντάσου να περιμένεις να βρεθεί συμβατός δότης, και κάθε μέρα που περνάει να κινδυνεύει η ζωή του...

Harley Street Clinic, 18-12-13, Συλλογή Κυττάρων (προετοιμασία για μεταμόσχευση)...

Φαντάσου τον εαυτό σου να παρακαλάει να είναι το δικό σου παιδί στο 85% που επιζεί....

Φαντάσου το παιδί σου να σε κοιτάει στα μάτια και να μην έχεις απαντήσεις να του δώσεις..."Μαμά, γιατί είμαι εδώ; Μαμά πότε θα πάμε σπίτι; Μαμά γιατί δεν σταματάω να πονάω; Μαμά γιατί τα άλλα παιδιά έχουν μαλλιά και εγώ δεν έχω; Μαμά θα πεθάνω; Μαμά, γιατί;;;;;;;;;"... μπορείς να μπεις στη θέση μου έστω για ένα λεπτό;

Φαντάσου το παιδί σου να ζει ότι πιο σκληρό και ότι πιο άδικο...

                     Harley Street Clinic, 12-01-14, Χαμηλά αιμοπετάλια: αιμορραγία από τη μύτη...

Λυπάμαι για τις σκληρές εικόνες...αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτός είναι ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας...και φανταστείτε ότι είναι μόνο λίγες εικόνες...το τι βίωσε ο γιος μου και το τι περνάνε τα παιδιά αυτά πιστέψτε με δε μπορεί να μεταφερθεί μέσα από κάποιες φωτογραφίες...

Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας είναι σκληρή. Σημαίνει να γνωρίζεις τι περνούν τα παιδιά και οι οικογένειες τους.

Πριν μερικά χρόνια ήμουν μια ευτυχισμένη μαμά...δεν γνώριζα, δε μπορούσα να διανοηθώ ότι μπορούν τα παιδιά να νοσήσουν από καρκίνο και πόσο μάλλον ότι θα μπορούσε να συμβεί στον ίδιο μου τον γιο ...δυστυχώς όμως ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας δεν είναι τόσο σπάνιος όσο νομίζουμε. Και παρ'όλες τι δυσκολίες σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να ΝΙΚΗΘΕΙ! Γι'αυτό στους γονείς θα ήθελα να πω: Μην σκεφτείτε ποτέ απαισιόδοξα, γιατί ο καρκίνος δεν είναι αήττητος... δεν ξορκίζεται... αλλά αντιμετωπίζεται! Να ξέρετε η αγάπη που δίνετε στα παιδιά σας που «παλεύουν» με τον καρκίνο... γίνεται η δύναμή τους.
Μην χάνετε πολύτιμο χρόνο αν επιμένουν κάποια συμπτώματα! Να ενημερώνεστε, να ψάχνετε , να ακούτε , να ρωτάτε για ότι έχει σχέση με τον καρκίνο του παιδιού σας και να παίρνετε πολλές διαφορετικές γνωματεύσεις μόνο από ειδικούς! Κινητοποιηθείτε, ενημερωθείτε! 

Αυτόν τον Σεπτέμβρη έλα μαζί μου! Μάθε για τους τρόπους που μπορείς και εσύ να βοηθήσεις στον αγώνα που δίνουν τα παιδιά στα παιδοογκολογικά νοσοκομεία.

Σου προτείνω κάτι πολύ απλό και εύκολο ...να γίνεις εθελοντής δότης μυελού των οστών!

Μπορείς να βοηθήσεις και εσύ!

Δώσε λίγο από το χρόνο σου!

Δώσε λίγο σάλιο, τόσο απλά και τόσο ανώδυνα και Γίνε κι εσύ εθελοντής δότης μυελού των οστών!

Γίνε ο Ήρωας ενός παιδιού!

Γίνε η Ελπίδα ενός παιδιού!

Χρειαζόμαστε να γίνουμε χιλιάδες εθελοντές δότες μυελού των οστών για να βρεθεί ένας δότης!

Μην χάνεις χρόνο πήγαινε σήμερα κιόλας στο πλησιέστερο επίσημο Κέντρο Εγγραφής  Εθελοντών Δοτών και σε συγκεκριμένα συνεργαζόμενα σημεία σε όλη την Ελλάδα και Γίνε εθελοντής δότης μυελού των οστών.

Προσπάθησε να μπεις στη θέση κάθε γονέα που το παιδί του έχει καρκίνο, ευαισθητοποιήσου και βοήθησε...

Πάρε μέρος και εσύ στην παγκόσμια εκστρατεία για τον Χρυσό Σεπτέμβρη!

Ενδιαφέρσου, Ενημερώσου, Κινητοποιήσου  για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας! 

Κάντο για όλα τα παιδιά που έδωσαν και δίνουν μάχη με τον καρκίνο!  
Είναι το λιγότερο που μπορείς να κάνεις!

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ είναι ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ που φροντίζουν με την απουσία τους να είναι πάντα εδώ... σε εκείνα τα παιδιά που δίνουν τον δικό τους αγώνα μέσα και έξω από τα νοσοκομεία για να μπορέσουν να παίξουν και να ονειρευτούν ξανά και στα παιδιά εκείνα που επέστρεψαν υγιείς στα σπίτια τους και χαμογελάνε ξανά!

Χρυσοί Ήρωες στις καρδιές μας...

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ είναι ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ...είναι αφιερωμένος στα πιο ΓΕΝΝΑΙΑ, στα πιο ΔΥΝΑΤΑ και στα πιο ΟΜΟΡΦΑ ΠΑΙΔΙΑ όλου του κόσμου που ΕΤΥΧΕ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΕΛΕΞΑΝ να συστηθούν με τον ΚΑΡΚΙΝΟ...

Angelman, ο δικός μου Ήρωας...

Είμαι η μαμά ενός παιδιού που έτυχε να νοσήσει από καρκίνο...
Είμαι η μαμά του Άγγελου...
Είμαι η μαμά όλων των παιδιών...
Φαντάσου να ήταν το δικό σου παιδί...ενημερώσου και βοήθησε...
Ο Καρκίνος στο Παιδί μας αφορά όλους!

*Στη μνήμη του γιου μου...στην απίστευτη γενναιότητα του...στο μεγαλείο και στην δύναμη της ψυχής του... στο όμορφο χαμόγελο του...σε όλα αυτά που μου δίδαξε και συνεχίζει να μου διδάσκει...



Πηγή : Κατερίνα Ροδίτη

Help Spyridoula !

Η δεκάχρονη Σπυριδούλα μας, έχει διαγνωσθεί με οστεοσάρκωμα αριστερού άνω μηριαίου με βιοψία που έγινε στις 10/07/15.

Έκτοτε υποβλήθηκε σε μια σειρά χημειοθεραπειών στην Ελλάδα, στο Παιδοογκολογικό νοσοκομείο Αγία Σοφία και χειρουργικά στην Γερμανία, στο νοσοκομείο UKM Munster, καθώς το χειρουργείο δεν γινόταν στην χωρά μας.

Τρία χρόνια μετά, η Σπυριδούλα συνεχίζει τον αγώνα της και πρέπει άμεσα να μεταβεί στην Γερμανία για μια σειρά επεμβάσεων.

Οι γονείς κάνουμε έκκληση για βοήθεια, καθώς το κόστος των επεμβάσεων είναι δυσβάσταχτο. Από τον Οκτώβρη του 2018 έως τον Οκτώβρη του 2019 θα πρέπει να πραγματοποιηθούν τρεις επεμβάσεις. Τα χρήματα πρέπει να συγκεντρωθούν άμεσα, ώστε η μικρή να μεταβεί το συντομότερο δυνατόν στη Γερμανία.

Μπορείτε να βοηθήσετε καταθέτοντας στον λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας με δικαιούχο τη ΜΑΡΑ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΕΛΕΝΗ:

ETE 835/001780-96 (ΙΒΑΝ: GR6001108350000083500178096). 

Τηλ. επικοινωνίας για οποιαδήποτε πληροφορία: 6982775004.

Πηγή: https://www.facebook.com/teamSpyridoula