Αυτές τις γιορτινές μέρες κάνε μια προσευχή για τα άρρωστα παιδάκια που περιμένουν τον Άγιο Βασίλη στο νοσοκομείο

 

Δεν είναι όλα δεδομένα στην ζωή. Όπως δεδομένο δεν είναι ότι όλοι κάνουν γιορτές στα σπίτια τους, μαζί με την οικογένειά τους. Υπάρχουν πολλοί ασθενείς που και φέτος θα κάνουν Χριστούγεννα στο «κρύο» δωμάτιο του νοσοκομείου.

 Προσευχήσου για όλους αυτούς.

Μια προσευχή δεν είναι τίποτα για εσένα, αλλά για όλους εκείνους είναι ένα δώρο, ίσως το πιο ακριβό που μπορείς να τους κάνεις. Το βράδυ πριν πέσεις για ύπνο μέσα στην προσευχή σου βάλε τους συνανθρώπους μας.

Είναι άνθρωποι που έχουν οικογένειες και δεν μπορούν να πάνε σπίτι τους αυτές τις Άγιες μέρες, να παρευρεθούν στο γιορτινό τραπέζι. Δεν μπορούν, διότι η υγεία τους δεν τους το επιτρέπει. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανάψουμε ένα κεράκι υπέρ υγείας για τους νοσούντες.

Μπες για λίγο στην θέση αυτών των ασθενών.

Ίσως είναι μια νέα μητέρα που φέτος θα κάνει γιορτές μακριά από το μωρό της…

Σκέψου πως θα ένιωθες αν ήσουν στην θέση αυτής της γυναίκας που είναι μια νέα μαμά και αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας. Η συγκεκριμένη δεν θα αγκαλιάσει το μωρό της μπροστά από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, δεν θα μπορέσει να του τραγουδήσει παιδικά γιορτινά τραγουδάκια. Αυτή η μαμά θα κάνει Χριστούγεννα σε ένα νοσοκομείο. Αξίζει, λοιπόν, την προσευχή σου.

Κάνε μια προσευχή για τα άρρωστα παιδάκια.

Όλα τα παιδάκια περιμένουν τον Άγιο Βασίλη να τους φέρει το δώρο τους. Τον περιμένουν σπίτι τους, όχι στον θάλαμο του νοσοκομείου. Κάνε μια προσευχή για όλα τα παιδιά, που δεν μπορούν να βρίσκονται στο σπίτι τους. Που δεν θα ανοίξουν κάτω από το δέντρο το δώρο τους. Έλα στην θέση εκείνων των γονιών που δεν θα καταφέρουν να απολαύσουν τις γιορτινές μέρες με τα παιδάκια τους και θα τις περάσουν σε ένα νοσοκομείο.

Έλα λίγο στην θέση αυτών των ανθρώπων. Νιώσε έστω και λίγο το μαρτύριό τους και την θλίψη τους. Ίσως τότε σκεφτείς πόσο ευτυχισμένος είσαι

Τι θέλει ένας άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος αυτές τις μέρες;

«Όχι μόνο αυτές τις μέρες, αλλά όλες τις μέρες του χρόνου», αυτή είναι η σωστή απάντηση. Την οικογένειά του χρειάζεται, να έχουν την υγεία τους όλα τα μέλη και ένα σπίτι. Αυτά είναι τα πιο βασικά «πλούσια» αγαθά.

Γι’ αυτό, λοιπόν, να νιώθεις ευτυχία αν εσύ τα έχεις όλα τα παραπάνω, γιατί κάποιοι άλλοι παλεύουν για αυτά. Να προσεύχεσαι καθημερινά για τους συνανθρώπους σου, γιατί μπορεί να ήσουν εσύ στην δική τους θέση.

Είμαστε όλοι ίδιοι, έχουμε μια καρδιά, μια ψυχή και ένα μέλλον που δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει…

Καλές γιορτές με υγεία για όλον τον κόσμο!

 

Χαρά Παναγιωτακοπούλου

 

 

Πηγή: newsthessaloniki.gr

Ανθρώπινη αλυσίδα ζωής για τον 5χρονο Νικόλα που νοσηλεύεται με όγκο στον εγκέφαλο και την σπονδυλική στήλη!

 

Αγώνας ζωής για τον μικρό Νικόλα από την Παλαιοκώμη Σερρών, που διαγνώσθηκε με όγκο στον εγκέφαλο και την σπονδυλική στήλη στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης από τις 14 Δεκεμβρίου.

Ο 5χρονος με καταγωγή από την Αλβανία έχει διαγνωσθεί με αστροκύττωμα, έναν τύπο κακοήθους όγκου που μπορεί να σχηματιστεί στον εγκέφαλο ή στο νωτιαίο μυελό.

Στο άκουσμα της είδησης ότι το παιδί χρειάζεται τη βοήθειά όλων καθώς η οικογένεια δυσκολεύεται να ανταπεξέλθει στο κόστος της επέμβασης, μια ανθρώπινη αλυσίδα αγάπης στήθηκε για τον μικρούλη.

Η οικογένεια του πεντάχρονου Νικόλα ζει περισσότερα από δέκα χρόνια στην Παλαιοκώμη, έχει πολιτικό άσυλο, αλλά δεν μπορεί να εργαστεί ακόμα νόμιμα στην χώρα, γιατί δεν έχει άδεια παραμονής.

Ανθρώπινη Αλυσίδα Αγάπης  και Ζωής για τον 5χρονο Νικόλα 

Έτσι μια ανθρώπινη αλυσίδα σχηματίστηκε σε χρόνο μηδέν, με στόχο να βοηθήσουν όλοι τον Νικόλα που σε τόσο μικρή ηλικία αναγκάζεται να δώσει αυτή τη μεγάλη μάχη για την ζωή του.

«Είναι συγκινητική η ανταπόκριση του κόσμου» είπε στην ΕΡΤ Σερρών η Αντιδήμαρχος του Δήμου Αμφίπολης, Ελένη Πατσιά υπογραμμίζοντας ότι προς το παρόν σταματάει η συγκέντρωση χρημάτων, καθώς περιμένουν την επόμενη ενημέρωση από τους γιατρούς για την πορεία της υγείας του.

Η ταμίας του συλλόγου Εύξεινος Λέσχη Παλαιοκώμης κ. Έλσα Κωνσταντινίδου μαζί με τα υπόλοιπα μέλη στάθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της οικογένειας και μιλώντας στην εκπομπή ΚΑΘΕ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, περιέγραψε την κατάσταση της υγείας του μικρού παιδιού.

Μέσα σε 48 ώρες συγκεντρώθηκαν τα πρώτα χρήματα χάρη στη βοήθεια και την ανθρωπιά των κατοίκων της περιοχής και των όμορων χωριών. Ενώ ανέφερε ότι προς το παρόν σταματούν να συγκεντρώνουν χρήματα καθώς περιμένουν την επόμενη ενημέρωση για την πορεία και την εξέλιξη της υγείας του παιδιού.

Πηγή: https://www.mama365.gr/ , 

             https://www.infokids.gr/

 

 

Σήμερα είμαι 8 χρόνια ελεύθερη καρκίνου

Μοιάζει σαν μια αιωνιότητα αλλά και σαν χθες.

Έμαθα, ωρίμασα και πάλεψα σαν τρελή να φτάσω εδώ που βρίσκομαι τώρα.

Πολλά άλλαξαν σε 8 χρόνια. Κοιτάζω στην φωτογραφία αριστερά και θέλω να την αγκαλιάσω, και να της πω ότι τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα, αλλά θα το ξεπεράσει και τα πράγματα θα είναι εντάξει.

Είμαι τόσο περήφανη για το ποια έχω γίνει. Είμαι ΕΥΓΝΏΜΩΝ σε όποιον με βοήθησε να φτάσω εδώ. Έπαιξαν πολλοί τεράστιο ρόλο στη ζωή μου κι θα είμαι για πάντα ευγνώμων σας ευχαριστώ που με κάνατε  να νοιώθω όμορφη, που να με βοηθήσατε να δείξω στον κόσμο πως η ομορφιά μπορεί να επαναπροσδιοριστεί, που μου δείξατε όμορφη τι σημαίνει θάρρος. Πάντα με προσέχετε, κάναμε μαζί αυτή την βόλτα παρέα.

Έμαθα  πως ο καρκίνος δεν χρειάζεται να σε καθορίζει.

Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που με στήριξαν καθώς πάλευα.

Η ζωή δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά όταν περιβάλλεσαι από υπέροχους ανθρώπους η διαδρομή είναι πολύ περισσότερο ευχάριστη.

Είμαι πραγματικά ευγνώμων για την κάθε μέρα.

https://www.instagram.com/p/CIyliongORI/?utm_source=ig_embed

 

Πηγή: https://www.newsitamea.gr/

«Την έχασα λίγο πριν κλείσει τα δύο της χρόνια, τώρα είναι ο άγγελός μας σε κάθε βήμα μας»

 

«Η μέρα που δεν θα ξεχάσω ποτέ: 18 Ιανουαρίου 2020. Ήμασταν στον αγώνα μπάσκετ, που έπαιζε ο γιος μου. Η αδελφή μου μού είπε: το μάτι της μικρούλας κλείνει… Το βλέπεις; Ήταν η στιγμή που άλλαξε τη ζωή μου για πάντα. Τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο για μας ξανά.

Η Μαίρη Κέιτ γεννήθηκε τρεις εβδομάδες νωρίτερα, στις 26 Νοεμβρίου 2018. Ήταν το τέταρτο μωρό μου κι ήρθε πολύ γρήγορα. Τα νερά μου έσπασαν στη μέση της νύχτας και θεώρησα πως είχα λίγο χρόνο. Όμως, έκανα λάθος. Την ώρα που μπήκα στο αμάξι, είχα διαστολή 6 εκατοστών. Έφτασα στο νοσοκομείο και γέννησα ένα υπέροχο κοριτσάκι, υγιέστατο.

Τα άλλα τρία μας παιδιά, ένα αγόρι και δύο κορίτσια ήταν ενθουσιασμένα που θα είχαμε ένα νέο μωρό στην οικογένεια. Ήταν ένα γλυκύτατο πλασματάκι, ήταν αδύνατον να μην το αγαπήσεις!

Ας ξαναγυρίσω στις 18 Ιανουαρίου. Πήρα τη μικρούλα στο σπίτι από το γήπεδο, νομίζοντας ότι νύσταζε. Όταν ξύπνησε, ωστόσο, το αριστερό της ματάκι ήταν ακριβώς στην ίδια κατάσταση. Είχε μία τάση να πέφτει προς τα κάτω. Φωνάξαμε μία νοσοκόμα που έμενε κοντά και μας είπε ότι θα πρέπει να πάμε στα επείγοντα. Σοκαρίστηκα και πραγματικά είχα ανησυχήσει. Της έκαναν μία εξέταση και μας είπαν στη συνέχεια να πάμε σε παιδο-oφθαλμίατρο. Κλείσαμε αμέσως ραντεβού και ακολούθησαν πολλά ακόμη, δεύτερες γνώμες και αγωγή για ένα μήνα.

Μία μέρα ξύπνησε και το μάτι της είχε επιδεινωθεί σημαντικά. Μετά βίας μπορούσε να το ανοίξει. Ευτυχώς, την πήγαμε γρήγορα στον γιατρό και έπειτα από μία γρήγορη εξέταση, μάς είπε να πάμε για μαγνητική. Μετά από 14 ώρες στα επείγοντα τελικά, κάναμε την μαγνητική. Στο μυαλό μου έχω ακόμη τον γιατρό να λέει ότι «το καλό σενάριο είναι ότι πρόκειται για σβάννωμα, έναν τύπο καλοήθους όγκου και ο ακτινολόγος ήταν σχεδόν πεπεισμένος για αυτό. Στη συνέχεια είδαμε τον επικεφαλής παιδονευροχειρουργό, ο οποίος ήταν πολύ πιο ανήσυχος και ήθελε να παρακολουθεί στενά το παιδί και σε λίγες εβδομάδες να επαναλάβουμε τη μαγνητική.

Τη μέρα που πήγαμε για την επαναληπτική, θυμάμαι να περπατάω στο διάδρομο του νοσοκομείου. με τον άντρα μου. Έμοιαζε όλα διαφορετικά. Ουρές κόσμου έξω, ασφάλεια… Λόγω κορωνοϊού, επιτρεπόταν μόνο ένας γονιός να συνοδεύσει το παιδί. Ούτε επισκέπτες, τίποτα. Ο άνδρας μου πήρε το παιδί για την εξέταση, ενώ εγώ κάθισα κοντά σε μία γυναίκα που έκλαιγε. Μου είπε ότι ο άνδρας της ήταν στην εντατική. Προσευχήθηκε κι εκείνη για το παιδί μου και με καθησύχαζε, λέγοντάς μου ότι όλα θα ήταν καλά.

Περιμέναμε με αγωνία το τηλεφώνημα του νευροχειρουργού. Το τηλέφωνο χτύπησε και έβαλα την κλήση σε ανοιχτή ακρόαση για να ακούει και ο σύζυγός μου. Ξέρετε ότι έρχονται στιγμές στη ζωή που τα πάντα αλλάζουν; Ήταν μία τέτοια. Άκουγα τη φωνή του γιατρού να λέει: Λυπάμαι, ο όγκος της μικρής έχει μεγαλώσει και ενώ υπάρχει και ένας ακόμη στη σπονδυλική στήλη. Έμεινα εμβρόντητη. Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει. Ρωτήσαμε αν είχαμε καμία πληροφορία για το τι είδους όγκος ήταν. Μας απάντησε ότι θα έπρεπε να γίνει βιοψία για πιο ασφαλή διάγνωση, αν και μας είπε ότι πιθανότατα ήταν ατυπικός τερατοειδής / ραβδοειδής όγκος, ένας παιδικός όγκος του νευρικού συστήματος. Είναι κάτι που δεν θέλεις να πάθει κανείς, πόσο μάλλον το 14 μηνών μωρό σου.

Η βιοψία επιβεβαίωσε τους φόβους του νευροχειρουργού. Το 14 μηνών μωρό μας είχε καρκίνο στον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη. Έκανε πέντε γύρους χημειοθεραπειών και ανταποκρίθηκε σε όλα σαν πρωταθλήτρια. Έκανε την θεραπεία να μοιάζει παιχνιδάκι, αν κι εγώ ήξερα ότι ήταν φρικτή. Υποβλήθηκε σε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις, 107 νύχτες στο νοσοκομείο και ένας ατελείωτος εφιάλτης. Όμως, ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε, πάντα χαμογελούσε. Κανείς δεν καταλάβαινε ότι είχε καρκίνο, και μάλιστα τόσο επιθετικό.

Είχαμε ένα εκπληκτική ιατρικό επιτελείο και δεν νιώσαμε μόνοι ούτε μία στιγμή. Ειδικά, ο γιατρός της ήταν ένας πραγματικός άγιος. Μετά από πέντε γύρους χημειοθεραπείας, το ματάκι της έδειχνε να καλυτερεύει. Όμως, τα νέα ήταν και πάλι άσχημα. Είχε μερικούς όγκους ακόμη στην σπονδυλική στήλη και κάποιοι ακόμη παρέμεναν στο τρίτο κρανιακό νεύρο.

Ξεκινήσαμε θεραπεία στο σπίτι κάτι το οποίο ήταν αρκετά απαιτητικό. Έπειτα από έναν μήνα θεραπειών στο σπίτι, αρχίσαμε να βλέπουμε όλο και περισσότερες αλλαγές. Υπήρχε εξάπλωση του όγκου στον εγκέφαλό της. Έπρεπε να ξεκινήσουμε νέα θεραπεία για να το πολεμήσουμε. Μία εβδομάδα μετά, ενώ καθόμουν στον καναπέ, παρατήρησα κάποια πράγματα στη συμπεριφορά της κόρης μου, που μου φάνηκαν περίεργα. Την πήγαμε στο νοσοκομείο την επόμενη μέρα. Ήταν 16 Νοεμβρίου 2020.

Όταν φτάσαμε στο νοσοκομείο, όλες οι νοσοκόμες ήταν εκεί και συμφώνησαν, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Εκείνο το απόγευμα η μικρή είχε κρίση δύο ωρών και σχεδόν φαινόταν αδύνατο να την ελέγξουν. Τελικά, τα κατάφεραν και ήταν οι τελευταία φορά που είχαμε πραγματικές στιγμές με την κόρη μας. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων μας κατέρρευσαν. Ο όγκος είχε προχωρήσει πολύ. Δεν θα φεύγαμε από το νοσοκομείο με τη μικρούλα μας.

Η κατάληξη της αληθινής ιστορίας

Είχα αποφασίσει, ο θάνατός της να είναι όμορφος. Όχι δραματικός, με θρήνους, ήξερα ότι ο θεός είχε το σχέδιό του πριν από τη γέννησή της. Την ήθελε πίσω κοντά του. Η μικρή έφυγε στις 22 Νοεμβρίου 2020, τέσσερις ημέρες προτού κλείσει τα 2 της χρόνια. Εάν έχετε χάσει παιδί, ο πόνος είναι δυσβάστακτος. Δεν θα μπορούσα να την ξαναδώ, δεν ήξερα αν θα το ξεπεράσω. Αλλά έπρεπε για τα άλλα τρία μου παιδιά. Έτσι, κάθε μέρα ξυπνούσα, πήγαινα στον ψυχολόγο μου και προσπαθούσα να επουλώσω το τραύματα του 2020.

Ο άνδρας μου και ο γιος μου αγόρασαν έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή. Με αυτόν είχαμε την ιδέα να φτιάξουμε μικρά παιχνίδια, σαν μία μικρή επιχείρηση. Αυτά στη συνέχεια έγιναν περισσότερα και δημιουργήσαμε τα Mk’s Tiny Toys στη μνήμη της Μαίρη Κέιτ. Ελπίζουμε να μας καθοδηγεί σε κάθε μας βήμα. Με κάθε αγορά από αυτά τα παιχνίδια, το 20% θα πηγαίνει για το Ίδρυμα Μαίρη Κέιτ, που θα βοηθά οικονομικά οικογένειες παιδιών που πάσχουν από καρκίνο».

 

 

Πηγή: https://www.i-diakopes.gr/w.i-diakopes.gr/

ένας ήρωας ετών 2 !

 

Αυτό το γλυκό μωρό είναι ο Κάϊ και διαγνώστηκε με ρετινοβλάστωμα, έναν τύπο καρκίνου των ματιών, σε ηλικία 2 μηνών. Αν και σπάνιο, το ρετινοβλάστωμα μπορεί να εξαπλωθεί στον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη. Δυστυχώς αυτό ίσχυε για τον Κάϊ. Είχε όγκους στα μάτια και τον εγκέφαλό του.

Ο Κάϊ ξεκίνησε χημειοθεραπεία αμέσως και στη συνέχεια έκανε χημειοθεραπεία υψηλής δόσης αργότερα. Υποβλήθηκε σε 1 χειρουργική επέμβαση στο μάτι και 6 εγχειρήσεις εγκεφάλου συνολικά. 

Επιπλέον, ο Κάϊ έκανε 38 γύρους ακτινοθεραπείας.

Και δεν ήταν μόνο αυτά, ο Κάϊ πέρασε επίσης από μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων από αίμα ομφάλιου λώρου και τέλος, από θεραπείες λέιζερ ματιών. Αφού πέρασε πολύ καιρό σε νοσοκομεία, οι γιατροί του προσαρμόζουν τώρα το φάρμακο του ώστε να μπορεί να πάει σπίτι του.

Μόλις τελείωσε τη θεραπεία ακτινοβολίας εγκεφάλου και σπονδυλικής στήλης.

Ο Κάϊ είναι τώρα 2 ετών και έτοιμος να συνεχίσει τη ζωή του...

Μείνε δυνατός μικρέ ήρωα!

 

 

Πηγή: http://wincancer.gr/