Ο παιδικός καρκίνος εξαντλεί το ανοσοποιητικό σύστημα

Ο παιδικός καρκίνος αποδεικνύεται ότι εξαντλεί το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Μελέτη από το Κέντρο Καρκινικών Ερευνών στο Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζει στοιχεία σχετικά με τη δράση των καρκινικών κυττάρων σε ένα παιδί και τις επιπτώσεις που έχουν στο ανοσοποιητικό σύστημά του οργανισμού του.

 

Σύμφωνα με τη μελέτη, τα καρκινικά κύτταρα στο νευροβλάστωμα περιέχουν ένα μόριο, το οποίο διασπά μια βασική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, αφήνοντας το σώμα αδύναμο για να μπορέσει να καταπολέμηση τη νόσο. Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι τα κύτταρα στο νευροβλάστωμα – ένα σπάνιο είδος καρκίνου της παιδικής ηλικίας που επηρεάζει τα νευρικά κύτταρα – παράγουν ένα μόριο, την αργινάση, που διασπάται και το οποίο δρα σε ένα άλλο μόριο, ονομάζεται αργινίνη και είναι ένα από τα δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών και αποτελεί σημαντική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού. 

Αυτό το μόριο – η αργινάση – δημιουργεί τεράστια πτώση στο επίπεδο της αργινίνης που βρέθηκε στην περιοχή γύρω από τον όγκο. Από τη στιγμή που τα ανοσοποιητικά κύτταρα του σώματος, που πηγαίνουν κοντά στον καρκίνο, δεν βρίσκουν την αγαπημένη τους πηγή ενέργειας τότε καθίστανται αναποτελεσματικά. Τα νευροβλαστικά κύτταρα έχουν ένα μόριο στην επιφάνειά τους που τα χαρακτηρίζει ως διαφορετικά από τα υγιή κύτταρα. Αυτό είχε οδηγήσει στην ελπίδα ότι το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορούσε να εκπαιδευτεί να τα αναγνωρίζει και να τα καταστρέφει. Αλλά αυτή η νέα έρευνα μπορεί να εξηγήσει γιατί οι πρώτες προσπάθειες να αξιοποιηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα με αυτό τον τρόπο ήταν μέχρι τώρα ανεπιτυχείς. 

Η Δρ Φράνσις Μουσάι επικεφαλής της μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμινχαμ, δήλωσε ότι, «γνωρίζουμε εδώ και καιρό ότι η εκμετάλλευση της δύναμης του ανοσοποιητικού συστήματος θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία του νευροβλαστώματος, όμως δεν ξέραμε γιατί τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος είχαν τέτοια δυσκολία στο να αναγνωρίσουν και να καταστρέψουν τον όγκο. Οπλισμένοι πλέον με αυτή τη νέα γνώση, σχετικά με το ρόλο της αργινίνης, είμαστε σε θέση να ενεργοποιήσουμε το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να επιτεθεί στα καρκινικά κύτταρα».

 

Περίπου 90 περιστατικά νευροβλαστώματος διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο και, ως επί το πλείστον, αφορούν παιδιά κάτω των 5 ετών. Η νέα έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Research

Της Μαρίας Χατζηδάκη
Πηγή:  : http://www.life2day.gr

Πολυτιμότερη όσο ποτέ το Καλοκαίρι η εθελοντική αιμοδοσία

“Όποιος κι αν είναι ο προορισμός σου, μην ξεχάσεις…. εθελοντική αιμοδοσία”

Αιμοδοσία: Τι πρέπει να κάνετε πριν και μετά 

Είτε είστε εθελοντής αιμοδότης είτε σκοπεύετε να γίνετε, δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβάστε ή να ανησυχείτε για τη διαδικασία.

Ακολουθώντας μερικά απλά βήματα, μπορείτε να κάνετε τη διαδικασία της αιμοδοσίας πολύ εύκολη και ασφαλή.

Πριν την αιμοδοσία

- Φροντίστε να λαμβάνετε αρκετό σίδηρο από τη διατροφή σας (κόκκινο κρέας, ψάρι, πουλερικά, φασόλια, σπανάκι, ενισχυμένα δημητριακά, σταφίδες)

- Κοιμηθείτε αρκετά το βράδυ πριν την ημέρα της αιμοδοσίας

- Καταναλώστε μισό επιπλέον λίτρο νερού πριν την αιμοδοσία

- Καταναλώστε ένα υγιεινό γεύμα πριν την αιμοδοσία – αποφύγετε τα πολλά λιπαρά και τα γλυκά

- Για τους δωρητές αιμοπεταλίων, απαγορεύεται η λήψη ασπιρίνης για τουλάχιστον δύο ημέρες

Κατά την αιμοδοσία

- Φορέστε μπλούζα με άνετα μανίκια, ώστε να μπορείτε να τα διπλώσετε με ευκολία επάνω από τον αγκώνα

- Ακούστε μουσική ή μιλήστε με κάποιον για να χαλαρώσετε

Μετά την αιμοδοσία

- Πιείτε ένα μεγάλο ποτήρι νερό

- Μην πιείτε αλκοόλ για τις επόμενες 24 ώρες

- Για να αποφύγετε τον ερεθισμό του δέρματος, καθαρίστε την περιοχή γύρω από την τρύπα της βελόνας με σαπούνι και νερό

- Μη σηκώσετε βαριά αντικείμενα και μην κάνετε έντονη γυμναστική για την υπόλοιπη ημέρα

- Εάν ζαλίζεστε μετά την αιμοδοσία, ξαπλώστε μέχρι να αισθανθείτε καλύτερα

Όλοι μπορούμε… Η προσφορά είναι στο αίμα μας!

Πηγή: http://www.onmed.gr

Θέλει ένα λεπτό για να το διαβάσετε αλλά θα σας αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεστε...

Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Ο ένας άντρας από τους δυο ήταν συνεχώς καθηλωμένος στο κρεβάτι του. Στον άλλο άντρα οι γιατροί του επέτρεπαν να σηκώνεται από το κρεβάτι του για μια ώρα κάθε απόγευμα, να πηγαίνει στο μοναδικό παράθυρο του θαλάμου που βρίσκονταν δίπλα του και να χαζεύει για λίγο την ζωή έξω από το νοσοκομείο.

Οι δυο άνδρες μιλούσαν για ώρες. Μιλούσαν για τις οικογένειες τους, για τα σπίτια τους, για τις δουλειές τους, για τη θητεία τους στο στρατό.

Κάθε απόγευμα, όταν ο ένας άνδρας σηκώνονταν και πήγαινε στο παράθυρο, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον συγκάτοικο του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Μέρα με τη μέρα ο καθηλωμένος άνδρας άρχισε να ζει περιμένοντας αυτές τις περιόδους της μίας ώρας όπου με την φαντασία του μπορούσε να δει για λίγο και αυτός έξω από τους τέσσερις άψυχους τοίχους του δωματίου του.

Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα. Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια ενώ κάπου στο βάθος αχνοφαίνονταν τα πρώτα σπίτια της πόλης.

Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε ότι έβλεπε με μεγάλη λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και σχημάτιζε τις εικόνες στο μυαλό του με την φαντασία του.

Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε. Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική, μπορούσε να τη δει μέσα από τα μάτια του άλλου.

Πέρασαν μέρες, εβδομάδες, μήνες ώσπου ένα πρωί, μια νοσοκόμα που ήρθε για να τους φέρει τα φάρμακα βρήκε νεκρό τον άνδρα που μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι του. Είχε πεθάνει ειρηνικά στον ύπνο του.

Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό του σώμα.

Μόλις ο άλλος άντρας θεώρησε ότι ήταν σωστό, ρώτησε τη νοσοκόμα αν θα μπορούσε να μεταφερθεί τώρα αυτός στο κρεβάτι δίπλα στο παράθυρο.

Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή και αφού σιγουρεύτηκε ότι ήταν άνετα, τον άφησε μόνο του. Αυτός σιγά σιγά και επώδυνα, στήριξε το σώμα του στον ένα του αγκώνα και ανασήκωσε το πρόσωπο του για να δει για πρώτη φορά τον πραγματικό κόσμο εκεί έξω.

Αυτό που αντίκρισε, δεν ήταν αυτό που περίμενε. Δεν είδε ούτε πάρκο, ούτε λιμνούλα αλλά ούτε και ζευγάρια να περπατούν χέρι χέρι.

Αυτό που είδε ήταν μόνο ένας λευκός τοίχος.

Ο άνδρας φώναξε τη νοσοκόμα και την ρώτησε πως ο πεθαμένος συγκάτοικος του μπορούσε και του περιέγραφε τόσο όμορφες εικόνες, ενώ το παράθυρο έβλεπε σε τοίχο.

Η νοσοκόμα του απάντησε ότι ο άνδρας που πέθανε ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε καν αυτόν τον τοίχο.

Του είπε: «Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει δύναμη. Ίσως ήθελε να σε κάνει να νιώσεις λίγο καλύτερα».

Είναι πολύ όμορφο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τη δική σου άσχημη κατάσταση. Η μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.

Αν θέλετε να νιώσετε πλούσιος, καθίστε και μετρήσετε όλα τα πράγματα που μπορείτε να αγοράσετε με τα χρήματα που έχετε στη κατοχή σας. Θα εκπλαγείτε με το πόσα μπορεί να είναι.
Έστω και μικρά, έστω και ασήμαντα.

Το Σήμερα είναι ένα δώρο. Η κάθε μέρα που ζούμε είναι ένα δώρο. Για αυτό ας την αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία.

Πηγή: http://www.press-news.gr/

Άσκηση: Βάλσαμο σε πόνους χημειοθεραπείας για τις γυναίκες

Η συστηματική άσκηση έχει την ιδιότητα να κάνει πιο ανεκτή την χημειοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.

Οι επιστήμονες του Ολλανδικού Ινστιτούτο Καρκίνου εξέτασαν 230 γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Για τις ανάγκες της έρευνας, τις χώρισαν σε τρεις ομάδες:

• Η πρώτη ομάδα ακολούθησε μια μέτρια έντασης αερόβια άσκηση, υπό την επίβλεψη ενός εκπαιδευμένου φυσιοθεραπευτή
• Η δεύτερη ομάδα ακολούθησε μια χαμηλής έντασης αερόβια άσκηση, υπό την επίβλεψη μιας εκπαιδευμένης νοσοκόμας
• Οι γυναίκες της τρίτης ομάδας δεν «μπήκαν» σε πρόγραμμα άσκησης.

Τα ευρήματα της μελέτης αποκάλυψαν ότι οι γυναίκες των δύο πρώτων ομάδων που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα άσκησης παρουσίασαν λιγότερη κόπωση, ναυτία και πόνο κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτές τις γυναίκες μόνο το 12% χρειάστηκε αναπροσαρμογή της δόσης της χημειοθεραπείας εξαιτίας των ανεπιθύμητων ενεργειών της.

Οι γυναίκες της τρίτης ομάδας, από την άλλη πλευρά, οι οποίες δεν γυμνάστηκαν καθόλου, χρειάστηκαν σε ποσοστό 34% αναπροσαρμογή της δόσης τους ώστε να μην υποφέρουν από τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας.

Η εν λόγω έρευνα έρχεται να ανατρέψει τα μέχρι τώρα δεδομένα σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή, Νιλ Άαρονσον, καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιο στο Άμστερνταμ.

"Κατά το παρελθόν, συνιστούσαμε στους ασθενείς που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία να αποφεύγουν την σωματική καταπόνηση. Τώρα πια ξέρουμε ότι γι' αυτούς τους ασθενείς το καλύτερο είναι να παραμένουν όσο το δυνατόν πιο δραστήριοι", δήλωσε ο καθηγητής.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Journal of Clinical Oncology".

Πηγή: http://www.megatv.com