Σε πλήρη λειτουργία το Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας «Νίκος Κούρκουλος»

Δέκα χρόνια μετά το θάνατο του αγαπημένου ηθοποιού

Δέκα χρόνια μετά το θάνατο του αγαπημένου ηθοποιού του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, Νίκου Κούρκουλου, τέθηκε σε πλήρη λειτουργία το Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας «Νίκος Κούρκουλος», μια δωρεά της Μαριάννας Λάτση. Πρόκειται για ένα πρότυπο κέντρο νοσηλείας καρκινοπαθών και ατόμων με ογκολογικά προβλήματα. Τις πρώτες τρεις ημέρες της λειτουργίας έγιναν πέντε χειρουργεία και δεκάδες χημειοθεραπείες. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες θα παίρνουν εξιτήριο την ίδια ημέρα.

Το Κέντρο Ημερήσιας Νοσηλείας «Νίκος Κούρκουλος» αποτελείται από 6 ορόφους, ισόγειο και 3 υπόγεια, έχει συνολική επιφάνεια 4.000 τ.μ., δυναμικότητα 46 κλινών και είναι αναπόσπαστο μέρος του Ογκολογικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο Άγιος Σάββας». Στεγάζεται στο πρώην 6ο Ογκολογικό Νοσοκομείο του ΙΚΑ (επί των οδών Ασωπίου και Παράσχου πλησίον της Λεωφόρου Αλεξάνδρας) το ανακαινίστηκε με δωρεά της Μαριάννας Λάτση και έχει εξοπλιστεί βάσει διεθνών προδιαγραφών που πληρούν τις απαιτήσεις λειτουργίας ενός σύγχρονου Κέντρου Ημερήσιας Νοσηλείας, με γνώμονα την αναβάθμιση των κτιριακών συνθηκών νοσηλείας για τους ασθενείς και τη βελτιστοποίηση της αποδοτικότητας του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.  

Το Δ.Σ. του κέντρου προσδοκά να πραγματοποιούνται 30.000 εισαγωγές ασθενών και 3.800 χειρουργικές επεμβάσεις ετησίως. Ειδικότερα, το Κέντρο θα διαθέτει 3 χειρουργικές αίθουσες και θα έχει δυναμικότητα 45 κλινών, εκ των οποίων 26 κλίνες θα εξυπηρετούν ογκολογικούς ασθενείς Παθολογικού Τομέα που χρήζουν χημειοθεραπείας και 19 κλίνες θα εξυπηρετούν ασθενείς Χειρουργικού Τομέα.

Πηγή: http://www.athensvoice.gr

Το μολυβάκι! Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μολυβάκι όμορφο, με μια ωραία φορεσιά. Από τη μια είχε πολλά συννεφάκια λευκά και αφράτα και από την άλλη είχε χαμογελαστούς, χρυσαφένιους ήλιους. Καθόταν ήσυχα-ήσυχα μέσα σε μια ορθογώνια κούτα μαζί με τα αδέλφια του περιμένοντας πότε θα ερχόταν ένα παιδικό χεράκι να το διαλέξει και να το υιοθετήσει. Κάθε μέρα έστηνε αυτί όταν ακουγόταν το κουδουνάκι του βιβλιοπωλείου, μήπως και ακούσει καμιά παιδική φωνούλα. Όταν επιτέλους εμφανιζόταν μία , τέντωνε το κεφαλάκι του ψηλά, μπας και τράβαγε τη προσοχή.

Γύρναγε τη πλευρά που φαινόντουσαν οι χαμογελαστοί ήλιοι. Το έπιαναν αδιάφορα τα παιδικά χεράκια και το ξανάφηναν, λέγοντας μερικές φορές … τι χαζό μολυβάκι είναι αυτό, αυτά τα σχέδια, είναι για γιαγιάδες ... άκου ήλιους και συννεφάκια … καλά μωρά είμαστε τώρα… πφφφ.

Τ’ άκουγε το καημένο το μολυβάκι και πολύ στενοχωριόταν και γύρναγε τη πλευρά με τα σύννεφα και προσπαθούσε να σκύψει το κεφαλάκι για να κλάψει χωρίς να το δει κανείς.

Μια μέρα το πιάνει απαλά μια θλιμμένη κυρία , μέσα στα ταλαιπωρημένα απ’ το χρόνο χέρια της και λέει: Α τι όμορφο, μου θυμίζει τη παιδική μου ηλικία και αποφασίζει να το αγοράσει. Το βάζει μέσα στη καφέ της τσάντα και απομακρύνεται από το γνώριμο μαγαζί.

Το μολυβάκι τρανταζόταν ολόκληρο μέσα στη τσάντα. Κοίταξε γύρω του και είδε ένα πακέτο χαρτομάντιλα και κλειδιά. Σπουδαία παρέα σκεφτόταν το μολυβάκι κι εγώ που ονειρευόμουν να με υιοθετήσει ένα παιδάκι… τώρα μάλιστα θα βαρεθώ τη ζωή μου εδώ μέσα!

Ένιωθε να τραμπαλίζεται πολύ ώρα, μάλιστα τον έπιασε και ναυτία, προσπαθούσε να κρατηθεί. Τον αγριοκοίταξαν οι γείτονές του και τα χαρτομάντιλα του είπαν: Α κοίτα να σου πω, εμείς δεν γεννηθήκαμε για χάρη σου, μην τολμήσεις και κάνεις εμετό, εμείς γεννηθήκαμε για να υπηρετήσουμε τους ανθρώπους , όχι ένα ταπεινό μολυβάκι. Σφιγγόταν το μολυβάκι και είπε στον εαυτό του, πρέπει να σκεφτώ κάτι ευχάριστο για να ξεχαστώ. Και φαντασιωνόταν ένα όμορφο ξανθό κοριτσάκι με γαλάζια μάτια που τον κράταγε στο χέρι και έφτιαχνε ωραίες ζωγραφιές με ήλιους και συννεφάκια.

Ξαφνικά ακούει ένα παρατεταμένο ήχο και λούζεται ολόκληρος με ένα κίτρινο φως, νιώθει το γερασμένο χέρι και μια περίεργη μυρωδιά στον αέρα, κάτι σαν χλωροφόρμιο, μάλιστα κάτι σαν χλωροφόρμιο. Δεν ήξερε τι ήταν αλλά μια μέρα κάποιος την ανέφερε στο βιβλιοπωλείο λέγοντας ότι ήταν ελαφρώς δυσάρεστη μυρωδιά.

-Κοίτα τι σου έφερα Κατερίνα μου, ένα όμορφο μολυβάκι για να κάνεις ωραίες ζωγραφιές, αγάπη μου!

Επιτέλους σκέφτηκε το μολυβάκι ένα παιδικό χεράκι! Για να δω και πως μοιάζει αυτή η γλυκούλα φωνούλα. Και το μολυβάκι μένει με το στόμα ανοιχτό. Το κοριτσάκι δεν είχε τα ξανθά μαλλάκια που φανταζόταν, ούτε και καστανά, ούτε και μαύρα μαλλιά, δεν είχε καθόλου μαλλάκια. Περίεργο αυτό για κοριτσάκι. Έχω δει παππούδες φαλακρούς, γιαγιάδες σχεδόν γλόμπους αλλά κοριτσάκια ποτέ. Δε μίλησε και προσπάθησε να μη δείξει την έκπληξή του.
 

Το μολυβάκι (β΄μέρος)
-Α τι καταπληκτικό μολύβι είναι αυτό γιαγιά! Σ’ ευχαριστώ πολύ !Τι ωραία συννεφάκια και τι ωραίοι ήλιοι. Ε λοιπόν επειδή είσαι μοναδικό , τελείως διαφορετικό από τα μολύβια που είχα μέχρι τώρα θα σου δώσω και όνομα. Θα σε λέω ηλιοσυννεφάκι.
-Αχ επιτέλους ένα παιδάκι με υιοθέτησε και μου έδωσε και όνομα. Τι τυχερούλης που είμαι!
-Αλήθεια πιστεύεις ότι είσαι τυχερούλης;
-Ορίστε ; Συγγνώμη! Ακούς τις σκέψεις μου; Έμεινε με ανοιχτό το στόμα το μολυβάκι.
-Φυσικά! Όχι μόνο τη δική σου αλλά και όλων όσων αγαπάω.
-Και μένα δηλαδή… αφού δε με γνωρίζεις… πως και διαβάζεις τις σκέψεις μου;
-Α μα είναι πολύ απλό! Σ’ αγάπησα αμέσως! Πρώτα απ’ όλα γιατί είσαι διαφορετικό μολύβι από τα άλλα. Είσαι ένα όμορφο, σκεπτόμενο ηλιοσυννεφάκι και μη με κοιτάς με ανοιχτό το στόμα, σε παρακαλώ! Με κάνεις και νιώθω άσχημα. Ρώτα αυτό που θες να μάθεις!
-Εγώ; Τι θέλω να μάθω;
-Γιατί δεν έχω μαλλιά σαν τα άλλα παιδιά.
- Α ναι, κοκκίνισε το ηλιοσυννεφάκι και κοκκίνισαν και οι ήλιοι και τα συννεφάκια. Γιατί... γιατί αλήθεια, που πήγαν τα μαλλιά σου;
-Μου έπεσαν.
-Σου έπεσαν; Δηλαδή τι εννοείς όπως πέφτουν τα φύλλα απ’ τα δέντρα το φθινόπωρο και μένουν ολόγυμνα το χειμώνα;
-Ακριβώς.
-Γιατί;
-Γιατί έχω καρκίνο .
-Α! Τι είναι αυτό καλό ή κακό;
-Κακό.
-Κακό; Και το λες έτσι απλά;
-Αφού είναι η αλήθεια!
-Και γιατί Κατερίνα μου είναι κακό;
-Γιατί άμα έχεις καρκίνο πεθαίνεις.
-Καλά αφού όλοι οι άνθρωποι πεθαίνουν, τι το διαφορετικό έχει ο καρκίνος;
-Σε κάνει και πεθαίνεις νωρίτερα .
-Α μάλιστα! Δηλαδή πότε ακριβώς;
-Όταν μ ‘αφήσουν η γιαγιά μου και οι γονείς μου, τότε θα πεθάνω ήσυχα.
-Α δηλαδή και αυτό το αποφασίζουν οι μεγάλοι;
-Όχι βρε κουτούτσικο, δεν κατάλαβες! Να εγώ ξέρω ότι θα πεθάνω και θα πάω να συναντήσω τον παππού στον ουρανό. Αλλά η γιαγιά μου και οι γονείς μου δεν θέλουν να με αφήσουν να πεθάνω. Και έτσι περιμένω μέχρι να το πάρουν απόφαση ό,τι είναι αναπόφευκτο!
-Αναπόφευκτο; Δηλαδή;
-Ότι δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.
-Α μάλιστα και έμεινε πάλι το μολυβάκι με ανοιχτό το στόμα. Ναι αλλά δεν κατάλαβα γιατί σου έπεσαν τα μαλλιά;
-Τα μαλλιά μου έπεσαν γιατί κάνω χημειοθεραπεία.
-Τι κάνεις χημειο….. πεία;
-Χημειοθεραπεία… Είναι μια θεραπεία με φάρμακα που σκοτώνει το καρκίνο και βοηθάει να σωθούν τα παιδάκια. Όμως μαζί με το καρκίνο σκοτώνει δυστυχώς και τα μαλλιά.
-Άρα λοιπόν θα ζήσεις Κατερινάκι!
-Όχι … ηλιοσυννεφάκι μου!
-Όχι … Γιατί; Αφού είπες ότι η χημειο… τέτοια σου, σώζει τα παιδάκια.
- Όχι πάντα!
-Όχι πάντα;
-Όχι! Γιατί εγώ τόσο χρειαζόταν να ζήσω πάνω στη γη. Ό,τι ήταν να μάθω, το έμαθα. Βλέπεις η αρρώστια σου μαθαίνει πολλά πράγματα και γίνεσαι σοφή γιαγιά απ’ τα επτά σου χρόνια.
-Δηλαδή τι μαθαίνεις;
-Μαθαίνεις τον πόνο, τη στενοχώρια, την αξία της ζωής, την αγάπη των δικών σου αλλά και ότι η ζωή συνεχίζεται εκεί ψηλά χωρίς πόνο και στενοχώρια!
-Καλά με δουλεύεις! Και συ που το ξέρεις αφού δεν πήγες ακόμα;
-Το ξέρω γιατί μου το είπε ο Πετράκος.
-Ο Πετράκος; Ποιος είναι πάλι αυτός;
Ο Πετράκος είναι ο φύλακας άγγελός μου. Και με φροντίζει.
-Αλήθεια, που είναι τώρα;
-Ακριβώς δίπλα σου .
-Δίπλα μου; Και γιατί δεν τον βλέπω;
-Γιατί είναι δικός μου φύλακας άγγελος και μόνο εγώ μπορώ να τον δω!
-Α μάλιστα !Ουφ ! Σαν πολλά έμαθα σήμερα! Τα έμαθα όλα μονοκοπανιάς! Ζαλίστηκα τόσα πολλά που ήταν!

Το μολυβάκι (επίλογος)
Πλησιάζει ένα σγουρόμαλλο αγόρι που το δωμάτιο του βρίσκεται στην χειρουργική κλινική.
Κυριάκος: Γεια σου Κατερίνα. Τι κάνεις;
Κατερίνα:  Καλά … εσύ;
Κυριάκος: Μια χαρά!
Κατερίνα: Μπράβο! Πότε θα φύγεις;
Κυριάκος: Ε…. μάλλον τη Δευτέρα…
Κατερίνα: Ωραία… Κοίτα ένα ωραίο μολύβι. Από τη μια χαμογελάει και από την άλλη είναι λυπημένο.
Κυριάκος: Για να δω….. α….. φοβερό! Ποιος σου το έφερε;
Κατερίνα: Η γιαγιά μου. Και σου το χαρίζω.
Κυριάκος: Μα αφού η γιαγιά σου το έφερε για σένα.
Κατερίνα: Ναι το ξέρω αλλά εγώ θέλω να το χαρίσω σε σένα. Όμως θα υποσχεθείς ότι θα το προσέχεις γιατί είναι πολύ ευαίσθητο μολυβάκι.
Κυριάκος: Ευαίσθητο …. μα τι λες τώρα Κατερίνα τα μολύβια δεν έχουν αισθήματα!
Κατερίνα: Και βέβαια έχουν… και θα το δεις.
Κυριάκος: Πρέπει να φύγω….. πάω με φωνάζουν….
Κατερίνα: Γεια σου Κυριάκο μου…. γεια σου αγαπημένο μου μολυβάκι…. μη γκρινιάζεις… θα δεις ο Κυριάκος είναι καλό παιδί…. θα το αγαπήσεις όπως αγάπησες και μένα…. θα μου φτιάχνετε ωραίες ζωγραφιές με ήλιους και συννεφάκια… και γω θα χαίρομαι να τις κοιτάω από εκεί ψηλά, στον ουρανό… θα κάνουμε και κριτική επιτροπή με τον παππού… και θα τις βαθμολογούμε…..

Πηγή: http://imikrimarika.blogspot.gr

Πάλεψε τον καρκίνο μέχρι το τέλος... και έτσι θέλει όλοι να τη θυμούνται. Μαχήτρια!

Πάλεψε τον καρκίνο μέχρι το τέλος.. λένε οι φίλοι της 32χρονης παρουσιάστριας που πέθανε. Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες των φίλων της  32χρονης παρουσιάστριας Ντίεμ Μπράουν, η οποία «έφυγε» από την ζωή μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Η Ντίεμ Μπράουν μέχρι και την τελευταία στιγμή  πολεμούσε τη νόσο, λέγοντας μέσα από το νοσοκομείο στη Νέα Υόρκη πως «είναι σκοτεινά, αλλά θα τα καταφέρω».

Αυτό αποκάλυψε στο περιοδικό People και η φίλη της, Τζούλι Ροτόντι. Όπως είπε, λίγο πριν «σβήσει» στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν στη Νέα Υόρκη, έλεγε συνεχώς πως δεν ήθελε να φανεί πως εγκαταλείπει τη μάχη.«Δεν τα παρατάς, προσπάθησες πάρα πολύ» της λέγαμε συνέχεια όλοι.

«Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα στο τέλος. Ο καρκίνος έγινε πολύ επιθετικός που εξαπλώθηκε παντού. Όποια θεραπεία και αν έκανε θα της παράτεινε τη ζωή για μια εβδομάδα ή δύο, αλλά το τέλος της θα ήταν φρικτό. Τώρα «έσβησε» γαλήνια»

Μια άλλη φίλη της, η Αλίσια Κουάρλες αποκάλυψε πως μια μέρα πριν προσευχόταν όλη την ώρα. «Δεν έφυγε μόνη της. Ήταν περιτριγυρισμένη από ανθρώπους που αγαπούσε και την αγαπούσαν. Πάλεψε μέχρι το τέλος. Και έτσι θέλει όλοι να τη θυμούνται. Μαχήτρια…»

Η νεαρή παρουσιάστρια, έμαθε πως έχει καρκίνο στις ωοθήκες το 2006, όταν ήταν μόλις 24 ετών, και τρεις εβδομάδες πριν την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση στο MTV.

 

Το πάλεψε με όλες της τις δυνάμεις κάνοντας χημειοθεραπείες και μεταγγίσεις αίματος, αλλά τον Αύγουστο (2013) η κατάστασή της χειροτέρεψε.

Πηγή: http://www.newsitamea.gr

Ο καρκίνος στο παιδί μπορεί να ΝΙΚΗΘΕΙ...!

Ένα σύντομο βίντεο που ισοδυναμεί όμως με όλα τα συναισθήματα του κόσμου, ετοίμασε η συντακτική ομάδα "καρκίνος στο παιδί" που ασχολείται με θέματα για την  αντιμετώπιση του παιδικού καρκίνου.  

Κάποια παιδιά είναι ΗΡΩΕΣ!
Δίνουν μια τόσο άνιση μάχη σε τόσο τρυφερή ηλικία και αντιμετωπίζουν τον καρκίνο με θάρρος και δύναμη. Τα παιδιά με καρκίνο χρειάζονται την αγάπη, την αφοσίωση, το σεβασμό, τη στήριξη μας. 

Όπως αναφέρουν στο σύντομο μήνυμα τους που συνοδεύει το βίντεο,  15 Φεβρουαρίου είναι μέρα ενημέρωσης και αφύπνισης για όλους τους γονείς και όχι μόνο. Στηρίζουμε το παιδί με καρκίνο και φωνάζουμε:
«Σε αυτή τη μάχη δεν είσαι μόνος»...

Γιατί ο καρκίνος στο παιδί:
δεν είναι επάρατη νόσος... 
δεν είναι κληρονομικός... 
δεν μεταδίδεται... 
δεν εξορκίζεται...
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ...
και μπορεί να ΝΙΚΗΘΕΙ!

 

Πηγή:  http://www.reporter.com.cy

Χαμός για ένα τατουάζ για καλό σκοπό στο στούντιο του Γ. Μαυρίδη στη Θεσσαλονίκη !

Ο Γιώργος Μαυρίδης για ακόμη μία φορά μας δείχνει την ανθρώπινη πλευρά του και την ευαισθησία του απέναντι στα παιδιά και τους γονείς που περνάνε το δικό τους γολγοθά! Έδωσε ξανά ραντεβού για τις 5 Φεβρουαρίου όπου μαζί με τους συνεργάτες του θα κάνουν όσα περισσότερα τατουάζ γίνεται με σκοπό  την αγορά "Διφασικών Απινιδιτών με Εξωτερικό διαθωρακικό βηματοδότη κατάλληλο για παιδιά" για την ενίσχυση του έργου των γιατρών της Παιδιατρικής Παιδοογκολογικής Κλινικής του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

Τον περασμένο Οκτώβριο, ο αγαπημένος tattoo αrtist από τη Θεσσαλονίκη,  Γιώργος Μαυρίδης «χτυπούσε» τατουάζ στο κοινό -επί 14 συνεχείς ώρες- προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για οικογένειες που τα παιδιά τους πάσχουν από νεοπλασματικές ασθένειες και χρονιές παθήσεις.  

29-01-2017 (από την προσωπική του σελίδα στο facebook)

"Κάποια προβλήματα στην ζωή γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να τα λύσουμε, σίγουρα όμως αξίζει να προσπαθούμε για το καλύτερο.

Την Κυριακή, λοιπόν, στις 5 Φεβρουαρίου και ώρα 12 το πρωί θα ξεκινήσουμε να κάνουμε τατουάζ την χαμογελαστή φατσούλα μας μέχρι να εξαντληθούμε.

Αυτή την φορά θα είμαστε όλοι οι καλλιτέχνες από το στούντιο οπότε θα μπορέσουμε να κάνουμε όσο περισσότερα τατουάζ γίνεται.
Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για αγορά ιατρικού εξοπλισμού για την παιδιατρική του ΑΧΕΠΑ.

Θα ήθελα να πω από πλευράς μου πως η συγκεκριμένη δράση δεν λύνει σε καμία περίπτωση τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η κλινική λόγω απουσίας κράτους.

Μπορεί, ωστόσο, να δώσει χειροπιαστή βοήθεια στο θέμα της έλλειψης εξοπλισμού, που δυσκολεύει τόσο το έργο των γιατρών, όσο και την νοσηλεία των παιδιών.
Ραντεβού την Κυριακή στο γνωστό μέρος! :)✌️
Η ελάχιστη τιμή του τατουάζ θα είναι 20 ευρώ."

Χθες, ο tattoo artist «ξαναχτύπησε» με μία νέα κίνηση ανθρωπιάς. Από τις 12 το μεσημέρι, ο Γιώργος Μαυρίδης ζωγραφίζει μαζί με όλη την ομάδα του, επάνω σε όσους επιθυμούν, μία χαμογελαστή φατσούλα, έναντι του ποσού των 20 ευρώ.

Στο τέλος της ημέρας, φοβερά συγκινημένος, από την υποστήριξη και την μεγάλη συμμετοχή του κόσμου ευχαρίστησε όσους βοήθησαν και δούλεψαν εθελοντικά και όλους εκείνους που για ακόμη φορά περίμεναν για ατελείωτες ώρες για να προσφέρουν από το υστέρημά τους. Το ποσό που συγκεντρώθηκε είναι 11.986 ευρώ και τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιηθούν για την  αγορά
"2 Διφασικών Απινιδωτών με Εξωτερικό διαθωρακικό βηματοδότη κατάλληλο για παιδιά", εξοπλισμός ο οποίος δεν υπάρχει στην Παιδιατρική Παιδοογκολογική Κλινική του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και θα βοηθήσουν το έργο των γιατρών για την καλύτερη νοσηλεία των παιδιών.

05-02-17 (από την προσωπική του σελίδα στο facebook)

"Πραγματικά δεν έχω λόγια για να περιγράψω αυτό που συνέβη σήμερα.
Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου.
Τα παιδιά μου μέσα στο στούντιο και κάτω στο καφέ που έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό για να εξυπηρετήσουν όλο τον κόσμο και
δούλεψαν εθελοντικά.
Γονείς και παιδιά απ την κλινική, που ήρθαν ακόμα μια φορά και βοήθησαν να υλοποιήσουμε την δράση μας.
Τον διευθυντή της Παιδιατρικής κ. Γιαννόπουλο και την ομάδα του από το ΑΧΕΠΑ για την στήριξη.
Και τέλος σε όλους εσάς που καθίσατε ακόμα μια φορά για ατελείωτες ώρες για να προσφέρετε το υστέρημά σας.
Είστε οι μεγαλύτεροι μάγκες που έχω γνωρίσει κι σας αξίζουν όλα τα συγχαρητήρια.

Μαζέψαμε 11.986 ευρώ και μ αυτά τα χρήματα θα αγοράσουμε.
"2 Διφασικούς Απινιδωτές με Εξωτερικό διαθωρακικό βηματοδότη κατάλληλο για παιδιά".
Αυτά τα εργαλεία λείπουν από την κλινική και θα βοηθήσουν το έργο των γιατρών για την καλύτερη νοσηλεία των παιδιών. 

Σας ευχαριστούμε!" 

Μπράβο Γιώργο! Είσαι Άνθρωπος με αξίες... είσαι μεγάλος μάγκας!

Πηγή: George Mavridis Tattooligans