Στοιχεία σοκ για την κακοποίηση παιδιών στην Ελλάδα

Ένα παιδί, 2 ετών, ήρθε στο νοσοκομείο με σοβαρό κάταγμα. Η ηλικία του και το ιστορικό που έδωσαν οι γονείς δεν δικαιολογούσε τόσο σοβαρό τραυματισμό.

Άρα κάτι άλλο έχει συμβεί, το παιδί δεν αποκλείεται να έχει υποστεί σωματική βία. Ένα μωρό, λίγων μόλις μηνών, δεν γίνεται να υποστεί έγκαυμα. Κι όμως, έχουμε τέτοια περιστατικά. Άρα είτε κάποιος δεν το φρόντισε, είτε κάποιος μπορεί να ήθελε να το τραυματίσει. Υπάρχουν και περιπτώσεις που γονείς φέρνουν το παιδί τους με πυρετό και διαπιστώνουμε ότι έχουν πρησμένο κεφάλι ή κάταγμα. Μας λένε ότι έγινε προ διημέρου. Δεν δικαιολογείται όμως να μην το έχουν φέρει'. Τέτοια περιστατικά διηγείται η επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Αλεξάνδρα Σολδάτου.

Η 'Εταιρεία κατά της Κακοποίησης του Παιδιού' (ΕΛΙΖΑ) και η Β' Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων 'Π & Α. Κυριακού' προχώρησαν σε αναδρομική έρευνα 161 φακέλων στο Παίδων 'Π. & Α. Κυριακού', της περιόδου 2014-2015, που αφορούν σε παιδιά που νοσηλεύτηκαν με επιβαρημένο κοινωνικό ιστορικό ή σοβαρό τραυματισμό. 'Σε πολλές περιπτώσεις προκύπτουν ενδείξεις για πιθανή σωματική κακοποίηση' σχολιάζει η κυρία Σολδάτου.

Η μελέτη έδειξε ότι η μέση ηλικία των παιδιών που πιθανόν υπέστησαν σωματική κακοποίηση ήταν τα 7,7 έτη, έναντι κάτω των 3 ετών στις ΗΠΑ. Ομάδες υψηλού κινδύνου είναι τα βρέφη.

Ανησυχία

Προβληματισμό δημιουργεί το γεγονός ότι για το 20% των παιδιών με εγκαύματα και για το 35% των παιδιών με κάταγμα, το ιστορικό που δόθηκε από τους γονείς δεν ήταν συμβατό με τα ιατρικά ευρήματα και το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού, γεγονός που δημιουργεί υποψίες για ενδεχόμενη σωματική κακοποίηση. Την ίδια ώρα 1 στα 3 εγκαύματα θα μπορούσε να έχει προληφθεί, καθώς οφείλονται σε αμέλεια των γονέων.

Οι φάκελοι περιελάμβαναν 55 σοβαρά περιστατικά καταγμάτων και κακώσεων στο κεφάλι και 67 περιστατικά σοβαρών εγκαυμάτων. Σε 39 περιπτώσεις, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά διαθέτουν επιβαρημένο κοινωνικό ιστορικό και ανήκουν σε πληθυσμό υψηλού κινδύνου για σωματική κακοποίηση. Τα παιδιά κατά μέσο όρο νοσηλεύτηκαν για 26 ημέρες.

Τα αποτελέσματα δεν εξέπληξαν τους ερευνητές. Σύμφωνα με τα στοιχεία, 1 στα 2 παιδιά ηλικίας 11-16 ετών έχει υποστεί σωματική βία. Την ίδια ώρα, 9 στα 10 περιστατικά δεν αναφέρονται ποτέ. Έντονο είναι το πρόβλημα εντοπισμού σωματικής βίας σε βρέφη. Κι όμως, μια τέτοια εμπειρία τα συνοδεύει στην ενήλικη ζωή τους, με αντίκτυπο στην ανάπτυξη και την εξέλιξή τους. Την ίδια ώρα, διαπιστώνεται αύξηση των κλήσεων για βία στην τηλεφωνική γραμμή του "Χαμόγελου του Παιδιού". Από τις 527 κλήσεις που δέχθηκε το κέντρο το 2009, ο αριθμός αυξήθηκε στις 919 το 2015.

Η αναδρομική έρευνα εντάσσεται στο 1ο Εθνικό Πρόγραμμα Επιμόρφωσης Ιατρών για τη διαχείριση Σωματικά Κακοποιημένων Παιδιών. Το πρόγραμμα υλοποιείται από το ΕΛΙΖΑ και τη Β' Παιδιατρική Κλινική ΕΚΠΑ του Παίδων 'Π. & Α. Κυριακού', με την καθοδήγηση εξειδικευμένων επιστημόνων από τις Ιατρικές των Πανεπιστημίων Yale και IOWΑ και τη συμμετοχή των Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών της χώρας.

Οι φορείς εντόπισαν κενά στην αντιμετώπιση του προβλήματος. 'Οι θεσμικές ελλείψεις είναι σημαντικές: έλλειψη συστήματος υποχρεωτικής αναφοράς τέτοιων περιστατικών, έλλειψη δομημένης εκπαίδευσης των επαγγελματιών που εμπλέκονται, απουσία φορέα πρόληψης, καταστολής και καταγραφής', διευκρινίζει η διοικητική διευθύντρια του ΕΛΙΖΑ, ψυχολόγος Αφροδίτη Στάθη, σε συνέντευξη Τύπου που έγινε για την παρουσίαση του προγράμματος. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει την επιμόρφωση επαγγελματιών υγείας, την κατάρτιση πρωτοκόλλου που θα τηρείται σε περιπτώσεις σωματικής κακοποίησης παιδιών, ενώ στόχος είναι η δημιουργία Πρότυπης Μονάδας, στο 'Π. & Α. Κυριακού' για καλύτερο συντονισμό.

Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει πίσω από τις κλειστές πόρτες. 'Δεν υπάρχει συγκεκριμένο προφίλ θύτη. Υπάρχουν παράγοντες επικινδυνότητας, όπως η ανεργία και η οικονομική δυσπραγία, που εντείνουν το φαινόμενο. Όμως έχουμε δει σοβαρότατα περιστατικά και σε άτομα που βρίσκονται στη λεγόμενη ''ανώτερη'' τάξη. Δεν είναι ταξικό το πρόβλημα. Δυστυχώς, βλέπουμε μόνον την κορυφή του παγόβουνου', λένε οι επιστήμονες.

Κατερίνα Τζουμερκιώτη 
Φωτογραφίες Θάλεια Γαλανοπούλου

Πηγή: http://www.msn.com

Παλεύουμε για τον Βαγγελάκη!

Γεια σας, με λένε Βαγγέλη και είμαι 5 ετών. Λατρεύω τους Σουπερήρωες,να παίζω ποδόσφαιρο, μπάσκετ και να πηγαίνω βόλτες στο πάρκο. Είμαι όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, μόνο που αντί να πηγαίνω στο σχολείο, πηγαίνω σχεδόν καθημερινά στο νοσοκομείο.

Τον Μάρτιο του 2014, όταν ήμουν 2 χρονών διαγνώστηκα με Νευροβλάστωμα 4ου σταδίου - ένα είδος καρκίνου παιδικής ηλικίας. Έκανα πολλά: χημειοθεραπείες, χειρουργείο, μεταμόσχευση μυελού των οστών, ακτινοθεραπεία και ανοσοθεραπεία, αλλά δυστυχώς ένα χρόνο αργότερα ο καρκίνος επανήλθε.

Έπειτα από άλλους 10 μήνες θεραπείας τα αποτελέσματά μου έχουν βελτιωθεί, αλλά ο γιατρός μου λέει ότι ο καρκίνος μου είναι πολύ επιθετικός. Γι' αυτό χρειάζομαι απελπισμένα τη βοήθειά σας για να επιβιώσω...

Δεν υπάρχει κάποια άλλη θεραπεία για μένα στην Ευρώπη, οπότε πρέπει να μαζέψω όσο το δυνατό συντομότερα τουλάχιστον 500.000 $ για να πάω στις ΗΠΑ (Memorial Hospital) για τη θεραπεία που μου προτείνει ο γιατρός μου στο Λονδίνο και η οποία θα μου σώσει τη ζωή.

 

Άν θέλετε να με βοηθήσετε, παρακαλώ κάντε μια δωρεά. Στο τέλος του μηνύματος θα βρειτε τους λογαριασμούς που μπορείτε να καταθέσετε οποιοδήποτε ποσό νιώθετε. Αν δεν έχετε αυτή την ευχαίρια, μπορείτε να μοιραστείτε την ιστορία μου και με άλλους.

Οι γονεις μου Στέλιος Ελευθεριάδης & Μέμα Βογιατζή είναι στη διάθεση σας για όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, το πλήρες ιατρικό ιστορικό μου και όλα τα επίσημα έγγραφα για τη νοσηλεία μου στις ΗΠΑ. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί τους για οποιαδήποτε απορία ή πληροφορία. 

mob: +30 6951813687
e-mail: giatonvangeli@gmail.com
Facebook: Παλεύουμε για τον Βαγγελάκη
https://www.facebook.com/evangelos1eleftheriadis/

 

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Αρ.Λογ: 6053010153148 IBAN:GR77 0171 0530 0060 5301 0153 148
Δiκαιούχος Δήμητρα Βογιατζή (μητέρα του μικρού Βαγγέλη Ελευθεριάδη) 

ΦΑΡΟΣ ΖΩΗΣ (ΠΕΙΡΑΙΩΣ)
IBAN: GR02 0171 1730 0061 7313 7616 207
(Ο καταθέτης θα πρέπει να αναγράφει τη λέξη "δωρεά")

Lloyds Bank
Account Number: 21498068 Sort Code: 30-93-68
IBAN: GB91LOYD30936821498068
BIC: LOYDGB21028

Στη σελίδα just giving www.justgiving.com μπορείτε να κανετε κατάθεση μέσω PayPal ή πιστωτικής-χρεωστικής καρτας. Το just giving είναι μια σελίδα που έχουμε δημιουργήσει εδώ στην Αγγλία.

Η σελίδα αυτή είναι η πιο έγκυρη εδώ στην Αγγλία, τη χρησιμοποιούν εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος όπως εμείς για να κάνουν έρανο και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε για αυτή τη σελίδα είναι πως το μήνυμα που εμφανίζεται μπαίνοντας δεν λέει ότι κάνοντας share (κοινοποίηση) μας δίνονται 10 λίρες, αλλά πως κάνοντας share μπορεί να μας αποφέρει μέσω όρο περίπου 10 λίρες μέσω αυτών που θα το δουν και θα κάνουν κατάθεση.

Δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν θα μπουν χρήματα στον λογαριασμό μας κάνοντας share, like ή comment, και γενικά όπου το βλέπετε αυτό στο fb δεν ισχύει, είναι ψευδές.

 

Σας ευχαριστούμε από καρδίας για την ευαισθητοποίησή σας και σας παρακαλούμε θερμά να μας βοηθήσετε με ότι μπορεί ο καθένας. Ακόμη και η ελάχιστη καταβολή του καθενός όταν γίνει μαζικά θα μας εξασφαλίσει το εισιτήριο για το δικαίωμα του μικρού μας μαχητή και ήρωα στη ζωή…

Πηγή : https://www.facebook.com (σελίδα στο facebook για τον μικρό Βαγγέλη)

Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων Καρκίνου: Οι πραγματικοί μαχητές της ζωής

Έχετε σκεφτεί πόσοι άνθρωποι που βλέπετε καθημερινά να εργάζονται, να βγαίνουν, να είναι δίπλα σας στο μετρό, να σας μιλάνε, έχουν περάσει σοβαρή περιπέτεια υγείας με τον καρκίνο;

Κάθε χρόνο, η πρώτη Κυριακή του Ιουνίου γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο ως η Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων του Καρκίνου. Η ημέρα αυτή ξεκίνησε ως ετήσια ημέρα εορτασμού στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Στη συνέχεια διαδόθηκε σ' όλο τον κόσμο ως μια γιορτή της Ζωής.

Φέτος, αυτή η ημέρα είναι η Κυριακή 4 Ιουνίου.

Το «Άλμα Ζωής», ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού, δεν γιορτάζει μόνο αυτή την ημέρα.

«Όλες εμείς στο «Άλμα Ζωής», γυναίκες που έχουμε βιώσει τον καρκίνο του μαστού, γιορτάζουμε την κάθε ημέρα μας. Γιορτάζουμε τον αγώνα μας ενάντια στη νόσο, τη δύναμη που βρήκαμε κατά τη διάρκεια της ασθένειας. Γιορτάζουμε με όσους μας στήριξαν όταν νιώθαμε να χάνουμε αυτή τη δύναμη, γιορτάζουμε την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια που προσφέρουμε η μία στην άλλη. Αυτό γιατί ο καρκίνος τελικά μας έμαθε να ξεχωρίζουμε τα σημαντικά από τα ασήμαντα, να απολαμβάνουμε τις στιγμές μας», αναφέρουν οι επικεφαλής της Οργάνωσης και συνεχίζουν:

«Παγκόσμιες ημέρες όπως η σημερινή είναι για εμάς απλά η ευκαιρία να ακουστεί η φωνή μας για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία μας.

Είναι, επίσης μια ευκαιρία να θυμίσουμε σε όλους πως λέμε τον καρκίνο με το όνομά του, πως τον αντιμετωπίζουμε και πως έχουμε συνοδοιπόρους σε αυτή μας την περιπέτεια. Αυτή η μέρα μας ξαναφέρνει στο μυαλό αυτά που περάσαμε, τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μας, γιατρούς, νοσηλευτές, συγγενείς, φίλους, που τους αξίζει ένα «ευχαριστώ». Είναι η αφορμή να διεκδικήσουμε καλύτερη ποιότητα ζωής, βελτίωση των παροχών του Εθνικού Συστήματος Υγείας, πρόσβαση σε καινοτόμες, αποτελεσματικές και ασφαλείς θεραπείες που βοηθούν στην αντιμετώπιση της νόσου.

Τέλος, είναι μία ακόμα αφορμή να δώσουμε κουράγιο σε όσους συνανθρώπους μας δίνουν τώρα τον αγώνα τους, να τους δείξουμε πως είμαστε εδώ για αυτούς, ζωντανό παράδειγμα. Ελπίζουμε το ουσιαστικό νόημα της Παγκόσμιας Ημέρας Επιζώντων Καρκίνου να είναι στο μυαλό όλων μας και την επόμενη ημέρα».

Σχετικά με το Άλμα Ζωής

O Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Άλμα Ζωής» είναι μη Κερδοσκοπικό Σωματείο και ιδρύθηκε το 1988 από γυναίκες που είχαν βιώσει προσωπικά τον καρκίνο του μαστού. Η μοναδικότητά του έγκειται στο γεγονός ότι όλα τα μέλη του, οι εθελόντριες και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είναι γυναίκες με εμπειρία καρκίνου του μαστού.

Όραμα του Συλλόγου είναι κάθε γυναίκα που θα νοσήσει από καρκίνο του μαστού, σε οποιαδήποτε γωνιά της Ελλάδας να έχει πλήρη ψυχοκοινωνική στήριξη και ενημέρωση για όλα τα θέματα που αφορούν στην υγεία, στην καριέρα της, στη ζωή της. Επίσης, κάθε γυναίκα, σε οποιαδήποτε γωνιά της Ελλάδας να είναι ενημερωμένη για τον καρκίνο του μαστού, για τη σημασία και τις μεθόδους της έγκαιρης διάγνωσής του.

Τηλέφωνο Επικοινωνίας Συλλόγου «Άλμα Ζωής»: 210 41 80 006 (Δευτέρα έως Παρασκευή 9πμ - 5μμ)

Τηλεφωνική Γραμμή Στήριξης: 210 8 253 253 (Δευτέρα έως Παρασκευή 10πμ - 6μμ)

Πηγή: www.onmed.gr

Κοριτσάκι πέθαινε από καρκίνο και ετοίμαζαν την κηδεία του. Άνοιξε τα μάτια του και τους είπε αυτές τις 5 λέξεις

Η 10χρονη Abby Furco, το μόνο πράγμα που μπόρεσε να γνωρίσει στη ζωή της ήταν ο καρκίνος.

Το γλυκό κορίτσι της πέμπτης τάξης είχε διαγνωστεί με λευχαιμία το 2011, όταν ήταν μόλις 4 ετών. Εκείνη την εποχή, σύμφωνα με τους γιατρούς το ποσοστό επιβίωσής της ήταν μόνο 20 τοις εκατό.

«Ήμασταν κατεστραμμένοι,» είπε η μητέρα της Abby, η Patty Furco. «Μας είχαν πει ουσιαστικά ότι επρόκειτο να πεθάνει, η ελπίδα να τα καταφέρει ήταν πολύ μικρή…»

Για τα επόμενα έξι χρόνια, η οικογένεια έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει την Abby. Η μικρή υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες και πολλές άλλες θεραπείες.

«Φροντίσαμε να περιβάλλεται πάντα από αγάπη, γιατί ξέραμε πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να τη χάναμε», δήλωσε η Patty. «Υπήρχαν στιγμές που δεν ξέραμε αν θα τα κατάφερνε, είχε τόσες πολλές λοιμώξεις που θα μπορούσαν να τελειώσουν τη ζωή της. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να στηρίζω τον αγώνα της και να προσπαθήσω να την κάνω να νιώθει καλύτερα.»

Τον Οκτώβριο του 2013 η Abby είχε τελειώσει τις θεραπείες της και για ένα έτος μπόρεσε να είναι και πάλι ένα κανονικό παιδί. Πήγαινε κανονικά στο σχολείο, έπαιζε ποδόσφαιρο, και έγινε μέλος στους Προσκόπους.

Στη συνέχεια, το Σεπτέμβριο του επόμενου έτους, ο καρκίνος επέστρεψε και αυτή τη φορά ήταν χειρότερος από ποτέ.

Έκανε άλλη μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, τον Φεβρουάριο του 2015, αλλά μόλις 15 ημέρες αργότερα διαγνώστηκε με τη νόσο του μοσχεύματος έναντι ξενιστή, μια κατάσταση κατά την οποία ο μεταμοσχευμένος μυελός αρχίζει να επιτίθεται στο σώμα.

Τον επόμενο μήνα τα νεφρά της άρχισαν να υπολειτουργούν. Η μικρή μπήκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας και οι γιατροί είπαν στους γονείς της ότι της είχαν μείνει μόνο 48 ώρες.

Ήταν ώρα να πουν το αντίο.

«Οι γιατροί μας είπαν ότι ήταν καιρός να την αποχαιρετήσουμε, αφού ήταν ξύπνια περίπου μια ώρα την ημέρα,» δήλωσε η Patty. «Ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε και τις άλλες κόρες μας για το θάνατό της…»

Στη συνέχεια, κάλεσαν τους παππούδες της για να την αποχαιρετήσουν όλοι μαζί. Άρχισαν να σχεδιάζουν την κηδεία της, διαλέγοντας το φέρετρό της και τη μουσική που θα έπαιζαν.

Τότε συνέβη το θαύμα. Η Abby ξύπνησε!

«Μας είπε, “έχω πάρα πολλά να κάνω…,” ανέφερε η Patty.

«Δεν μπορούσα να το πιστέψω», πρόσθεσε, «μέσα σε λίγες ημέρες, εβδομάδες, μήνες, άρχισε να περπατάει και να βελτιώνεται όλο και πιο πολύ. Αυτό που συνέβη είναι ένα θαύμα.»

Οι γιατροί συμφωνούν – δεν υπάρχει καμία ιατρική εξήγηση που να δικαιολογεί τη βελτίωση της υγείας της Abby.

“Μεταφέραμε τον ιατρικό εξοπλισμό στο δωμάτιο του σπιτιού της, αλλά μόλις άρχισε να βελτιώνεται, τα πέταξε όλα,” δήλωσε ο γιατρός Abby, ο ογκολόγος Jacob Wessler.

Ο καρκίνος της Abby είναι πλέον σε ύφεση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Το μέλλον της υγείας της παραμένει αβέβαιο, αλλά η οικογένειά της είναι αισιόδοξη. 

Ευχαριστούν το Θεό κάθε μέρα και απολαμβάνουν κάθε πολύτιμη στιγμή που περνούν με την Abby.

«Την βλέπαμε να πεθαίνει κι εκείνη γύρισε πίσω στη ζωή,» είπε η Patty. «Τώρα κοιτάμε μόνο το μέλλον.»

Πηγή: http://newsone.gr

Χάρισε Ζωή, το ταξίδι της προσφοράς!

Μάθημα ζωής από τη δωρήτρια μυελού των οστών Αλίκη Ιωάννου 

Μία ακόμη δωρήτρια, Αλικη Ιωαννου, μας περιγράφει το δικό της ταξίδι προσφοράς!

"Θα ήθελα κ εγώ με την σειρά μου να μοιραστώ την εμπειρία μου για το μόσχευμα που έδωσα. Τον Αύγουστο του 2016 πήγα να δώσω δείγμα σάλιου για μια συμπατριώτισσα μου, όμως με ενημέρωσαν ότι δεν γινόμαστε δότες μόνο για την κοπέλα, αλλά για όλο τον κόσμο.... για οποιονδήποτε βρεθούμε συμβατοί… Η χαρά μου διπλασιάστηκε γιατί θα είχα την δυνατότητα να βοηθήσω και άλλους!

Για να μην μακρηγορώ, μετά από 6 μήνες χτύπησε το τηλέφωνο μου και ήταν ο διευθυντής του Κέντρου Δοτών Μυελού των Οστών του Πανεπιστημίου Πατρών, τα έχασα. Τότε λοιπόν μου είπε ότι βρέθηκα συμβατή με μια κοπέλα σε 29 εκατομμύρια δότες, απίστευτο και όμως αληθινό! Τα συναισθήματα μου πολλά, η χαρά μου ακόμα πιο μεγάλη, μέχρι και σήμερα δεν μπορώ να το πιστέψω ότι θα δώσω ζωή σε έναν άλλον άνθρωπο!!!! Έκανα λοιπόν τις απαραίτητες εξετάσεις που χρειάζονταν κ μετά από δύο μήνες δηλαδή τον Μάιο ξεκίνησε η τόσο όμορφη διαδικασία.

Την ώρα που έδινα το μόσχευμα δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυα χαράς και ικανοποίησης, ένιωθα υπέροχα μόνο στην σκέψη πως αυτή η κοπέλα περιμένει εμένα για να της δώσω ζωή! Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω κ τους γιατρούς του Παπανικολάου Θεσσαλονίκης που μου στάθηκαν σε όλη την διαδικασία με τόσο αγάπη κατανόηση κ υπομονή!

Τέλος, θα ήθελα να σας δώσω μια συμβουλή, κάντε το, γίνετε όλοι εθελοντές και τότε μόνο θα καταλάβετε τι μεγάλο λειτούργημα κάνετε."

Πηγή: Χάρισε Ζωή