Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019

ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ....Μια εθελόντρια 30 ετών...Ένας μοναδικός άνθρωπος!


Αλήθεια; Η Κα Μαρία; Η Κα Μαρία του παιδότοπου των εξωτερικών ιατρείων του ΟΤΑΚ (στο Αγλαϊα Κυριακού ), στο παιδοογκολογικό Ελπίδα;
Η Κα Μαρία που 30 χρόνια φρόντιζε εθελοντικά παιδιά και γονείς;...κάθε μέρα εκεί στον παιδότοπο από τις 9:00 μέχρι τις 15:00 περίπου, υποδεχόταν παιδιά και γονείς, γεμάτη αγάπη, ζεστασιά...σ'εκείνον τον παιδότοπο ζήσαμε τις πιο αληθινές αγκαλιές...Η Κα Μαρία είχε μια αγκαλιά για όλους μικρούς και μεγάλους και μια γλυκιά κουβέντα για να σου δώσει δύναμη!

"...δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα που για πρώτη φορά, μία μέρα πριν την διάγνωση, ήρθαμε στον παιδότοπο...περιμέναμε την σειρά μας για να κάνουμε μια εξέταση, δεν είχαμε συγκρατήσει το όνομα της...που να φανταστούμε τι μας περίμενε...23 Γενάρη 2013...
...τα χάσαμε , σαστίσαμε, χάσαμε την γη κάτω από τα πόδια μας...ξαφνικά ήμασταν ανάμεσα σε παιδάκια χωρίς μαλλιά...ο Άγγελος ενθουσιάστηκε με εκείνο το πελώριο καράβι playmobil που είχες πάνω στην ντουλάπα..."γιούπι εδώ θέλω να μείνουμε"...θυμάμαι γύρισες και με κοίταξες...δεν άκουσα λόγια αλλά μου μίλησες...
...από την πρώτη στιγμή η χημεία σας ήταν πολύ ιδιαίτερη... μας κοίταξες με κατανόηση και αμέσως κράτησες απασχολημένο με παιχνίδι τον Άγγελο....εσύ βλέπεις ήξερες τι επρόκειτο να ακολουθήσει...
...πόσες φορές ήρθες επίσκεψη στο δωμάτιο του νοσοκομείου για να δεις τον φίλο σου και να του φέρεις ένα από εκείνα τα παιχνίδια που μπορεί να είχε δει την προηγούμενη μέρα να κρατάει άλλο παιδάκι και να μην ήταν διαθέσιμο για τον ίδιο...γιατί ήξερες πόσο μεγάλη θα ήταν η χαρά του και γιατί θα σου χάριζε ένα από εκείνα τα ωραία χαμόγελα του....


...ήσουν πάντα εκεί...πόσα παιχνίδια και πόσα χαμόγελα με τον Άγγελο και με πόσα άλλα παιδιά...εσύ έμαθες στον Άγγελο να παίζει uno & domino και τα λάτρεψε! ...πόσες ώρες αναμονής στα εξωτερικά ιατρεία και εσύ παρέα μας...δεν ήθελες να βλέπεις κανένα παιδί στεναχωρημένο...μόνο αυτό σ'απασχολούσε...
..."πότε θα πάμε να παίξουμε με την Κα Μαρία" μου έλεγε συνέχεια...ακόμη και στο Λονδίνο σε αναζητούσε...αλλά και εσύ τον εκτιμούσες πολύ και μου έδειχνες την αγάπη σου...
...στεναχωρήθηκες πολύ όταν έμαθες τα κακά μαντάτα...
...με πήρες με τρεμάμενη φωνή να μου πεις ότι θα είναι για πάντα στις καρδιές μας...και έτσι ήταν... 3 χρόνια τώρα μου το δείχνεις...με τον τρόπο σου...με μια ευχή , μ'ένα λουλούδι ...ξέρεις εσύ...
...πριν λίγο έμαθα ότι έφυγες...αποφάσισες να φύγεις για να συναντήσεις τα "παιδιά" σου....
...ο Άγγελος θα είναι πολύ χαρούμενος σήμερα...πολλά παιδιά θα είναι χαρούμενα...πόσα παιχνίδια και πόσα χαμόγελα σε περιμένουν εκεί ψηλά..."

Μια εθελόντρια 30 ετών περίπου...
Ένας μοναδικός άνθρωπος! Ένας χαρακτήρας απλός, μια εξαιρετική κυρία με αξίες και ήθος... είχε τον τρόπο να μετατρέπει τον πόνο σε παιχνίδι , σε χαρά... τόσο αγαπητή σε όλους και ειδικά στα παιδιά μας...
Κα Μαρία έκανες να χαμογελούν τα παιδιά μας την ώρα της θεραπείας ... ήσουν η δύναμη και το χαμόγελο των παιδιών μας...ατελείωτες ώρες υπομονής ,  χαμόγελων και παιχνιδιών...και όλα αυτά στον παιδότοπο σου...πόσα σου χρωστάμε;

ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΨΥΧΗΣ! Μια ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΑ με όλη τη σημασία της έννοιας του εθελοντισμού!

Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα όσα μας έδωσες , για όλα όσα μας δίδαξες...

Θα σε θυμόμαστε για πάντα με αγάπη, αυτή την αγάπη που απλόχερα μας έδωσες και ιδιαίτερα στα παιδιά μας....

Τώρα θα οργανώνεις τον παιδότοπο σου εκεί πάνω παρέα με όλα τα αγγελάκια που πέρασαν από τον παιδότοπο σου...πόση αγάπη, πόσα παιχνίδια και πόσα χαμόγελα σε περιμένουν εκεί ψηλά...

Κα Μαρία σας αγαπάμε...Θα μας λείψετε πολύ...καλό ταξίδι...να προσέχετε τα παιδιά μας...

Μαμά Κατερίνα

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2019

Ένα παιδί την ημέρα νοσεί από καρκίνο… Κι εσύ, μπορείς να του χαρίσεις τη ζωή…



Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται, μαθαίνοντας να παλεύουν από την κούνια τους. Ήρωες με φαλακρά κεφαλάκια, φουσκωμένες κοιλιές και μαχητικό βλέμμα. Πλάσματα, τα οποία δεν έχουν προλάβει καν να μάθουν τι θα πει ζωή, αλλά ξέρουν να παλεύουν πολύ καλά γι αυτήν…

Περίπου ένα παιδί τη μέρα, στην Ελλάδα, νοσεί με καρκίνο. Το ξέρω, έχεις σοκαριστεί. Το ίδιο κι εγώ. Τίποτα δεν αλλάζει όμως, αν απλά παραμείνουμε σοκαρισμένοι στο γεγονός και στον καναπέ μας.

To γνωρίζεις ότι πολλές φορές η επιβίωση των παιδιών αυτών, εξαρτάται από τόσο σένα όσο κι από μένα; Και ίσως αναρωτιέσαι τώρα πως… Η μετάγγιση αιμοπεταλίων για παράδειγμα, η προσφορά των αιμοπεταλίων δηλαδή, είναι απαραίτητη για τα παιδιά που παρουσιάζουν καρκίνο ή λευχαιμία…

Πολλοί από μας, στο άκουσμα και μόνο της λέξης , «καρκίνος» τρομάζουμε, παγώνουμε από φόβο, και ενώ πολλές φορές επιθυμούμε να βοηθήσουμε, αυτόματα κλεινόμαστε στο καβούκι μας, με την ελπίδα ότι έτσι θα προφυλάξουμε τον εαυτό μας, από το «κακό ή από τον «πόνο»…

Η αιμοπεταλιοαφαίρεση, όπως και η συνήθης αιμοδοσία, δεν είναι επώδυνη. Ένα ελαφρύ τσίμπημα στη φλέβα… Τι είναι ένα ελαφρύ τσίμπημα, μπροστά σε μια ανθρώπινη ζωή;
Αντέχετε να φανταστείτε, έστω και για μια στιγμή, τι θα κάνατε αν το δικό σας παιδί, υπέφερε στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου; Αν το δικό σας, παιδί ήταν αυτό που είχε ανάγκη από αιμοπετάλια; Είμαι βεβαία πως όχι… Γνωρίζετε πόσο παιδιά, παλεύουν να ενταχθούν στη λίστα του 85%, του ιάσιμου καρκίνου δηλαδή; Έστω και ένας από μας, μπορεί να σώσει ένα παιδί. Ένα παιδί μας δίνει την ευκαιρία, να γίνουμε καλύτεροι, να αυτοβελτιωθούμε, να νοιώσουμε χρήσιμοι και έτσι να απεμπλακούμε από προσωπικά αδιέξοδα… ακόμη κι εσύ που νοιώθεις κατάθλιψη ή μελαγχολία, να γνωρίζεις ότι μέσα από αυτή σου την πράξη, θα επέλθει η αλλαγή που προσμένεις, αφού θα «ξοδέψεις» αγάπη…

Ελάτε να σπάσουμε παρέα τους φόβους μας, κι ας προσφέρουμε ζωή και χαμόγελο στα παιδιά που τα έχουν ανάγκη… Κανένα παιδί δεν πρέπει να παλεύει μόνο του και να θυμάσαι ότι, κοινωνία που δε σώζει τα παιδιά της δεν αξίζει κιόλας να σωθεί…
  • Υστερόγραφο: Η αιμοπεταλιοφαίρεση, είναι μια ειδική διαδικασία αιμοδοσίας που σας επιτρέπει, να προσφέρετε μόνο ένα στοιχείο του αίματος, τα αιμοπετάλια τα κύτταρα δηλαδή που βοηθούν να σταματήσει η αιμορραγία. Στο αίμα μας υπάρχει περίσσεια αιμοπεταλίων και πολλά από αυτά μπορούν να αφαιρεθούν χωρίς καμία παρενέργεια στο δότη. Τα αφαιρεθέντα αιμοπετάλια αποκαθίστανται σε λίγες μέρες…
Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.bloode.org και δείτε όλες τις ενεργές εκκλήσεις που έχουν ανάγκη για αιμοπετάλια. Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο… Ο καθένας με το δικό του τρόπο κι όλοι για το καλύτερο….



Της Έλλης Αυξεντίου 


... Όταν ο καρκίνος στοχεύει παιδιά



Όταν ο καρκίνος χτυπάει μικρούς αγγέλους, ακόμα και οι πιο σκληροί άνθρωποι λυγίζουν. Σοκάρει η εικόνα ενός παιδιού χωρίς μαλλιά, με βλέμμα απορημένο γιατί δεν κάνει ότι τα άλλα παιδιά που παίζουν ανέμελα και εντυπωσιάζει η δύναμη των μικρών ηρώων που παλεύουν για τη ζωή τους και δείχνουν την ανεξάντλητη ελπίδα τους για ζωή.

Ο καρκίνος είναι η μάστιγα του αιώνα, με συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά, και δεν εξαιρεί ούτε την ηλικιακή ομάδα των παιδιών με συχνότερους τύπους την λευχαιμία, τους εγκεφαλικούς όγκους, το νευροβλάστωμα,  όγκος Wilms και τους όγκους των οστών. Ο παιδικός καρκίνος αποτελεί σήμερα την δεύτερη αιτία θανάτου στα παιδιά μετά τα ατυχήματα, αλλά την πρώτη αιτία λόγω ασθένειας. Η διάγνωση ενός σοβαρού νοσήματος όπως ο καρκίνος προκαλεί έντονη ψυχολογική φόρτιση τόσο στο παιδί όσο και σε όλη την οικογένεια. Η εισαγωγή ενός παιδιού στο νοσοκομείο αποτελεί μια από της πιο σοβαρές ψυχοτραυματικές  εμπειρίες. Οι μαρτυρίες γονιών που δηλώνουν ότι «τα πρώτα συναισθήματα που νιώθεις όταν μαθαίνεις ότι το παιδί σου έχει καρκίνο είναι απελπισία και φόβος», φανερώνουν την έντονη ανάγκη για ψυχολογική στήριξη όλων των μελών της οικογένειας. Ποιες είναι όμως οι ψυχικές επιπτώσεις για το παιδί; και πως μπορεί ένας γονέας να βρει δύναμη να στηρίξει το παιδί του και τον εαυτό του;.

Ο Παιδικός Καρκίνος σε αριθμούς

Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι, στον κόσμο, κάθε χρόνο, 250.000 παιδιά νοσούν από καρκίνο, από τα οποία μόνο ποσοστό 20% έχει δυνατότητα πρόσβασης σε σωστή ιατρική φροντίδα. Στην χώρα μας υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο  280 – 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο- κυρίως από λευχαιμία, από ηλικίες λίγων μηνών έως και 18 χρόνων. Τρία στα τέσσερα παιδιά βγαίνουν νικητές στη μάχη κατά της νόσου.

Η Ανάγκη Ψυχολογικής  στήριξης του παιδιού

Οι ψυχολογικές ανάγκες του παιδιού ξεκινούν από την πρώτη στιγμή της διάγνωσης της ασθένειας (τι είναι; ποια τα συμπτώματα; μήπως φταίνε εκείνα; κ.ά.). Ένα μικρό παιδί δυσκολεύεται να κατανοήσει γιατί αρρώστησε, γιατί πρέπει να υποβληθεί σε μια επώδυνη συχνά θεραπεία, και γιατί πρέπει να αφεθεί στη φροντίδα κάποιων «αγνώστων». Έτσι, συχνά, οι εξηγήσεις για την νόσο στο μυαλό ενός παιδιού είναι τρομακτικότερες από την πραγματική ασθένεια, καθώς το παιδί δημιουργεί ασυνείδητες φαντασιώσεις  πιστεύοντας ότι απειλείται ή τιμωρείται για κάτι. Τα περισσότερα παιδιά με χρόνια νόσο εκδηλώνουν μια συμπεριφορά νευρική, αίσθηση της απώλειας και συναισθήματα λύπης, φόβου, άγχους. Επίσης, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις παιδιών και εφήβων που αναπτύσσουν μια δυσκολία προσαρμογής στη νόσο, καθώς εμφανίζουν συμπεριφορές όπως, απομόνωση, μοναξιά, το αίσθημα απόρριψης και προβλήματα επικοινωνίας με την οικογένεια.

Μάλιστα, μια έρευνα του Rapoport και των συνεργατών του έδειξε ότι πολλά σωματικά προβλήματα καρκινοπαθών βελτιώνονται με την πάροδο του χρόνου σε αντίθεση με πολλά ψυχολογικά όπως το άγχος και ο θυμός που επιδεινώνονται σε σημαντικό βαθμό. Η στάση που θα τηρήσει η οικογένεια, όσον αφορά την ενημέρωση του παιδιού σχετικά με την αρρώστια και τη θεραπεία, θα δυσχεράνει ή θα διευκολύνει τη διαδικασία προσαρμογής του στην νέα πραγματικότητα. Συχνά, η προετοιμασία του παιδιού για κάποια θεραπευτική διαδικασία ή επέμβαση, ανακινεί μια διεργασία ανησυχίας και προβληματισμού, καθώς επεξεργάζεται νοητικά και συναισθηματικά τα γεγονότα που πρόκειται να αντιμετωπίσει. Ωστόσο, αυτή η διεργασία προστατεύει το παιδί από το σοκ, τον πανικό και την αίσθηση αδυναμίας που βιώνει όταν συμβαίνουν δυσάρεστα γεγονότα.

Οι Ψυχολογικές επιπτώσεις για το παιδί

Η διάγνωση μιας χρόνιας αρρώστιας έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή του παιδιού. Οι επιπτώσεις της διάγνωσης και της θεραπείας στον ψυχισμό του παιδιού εξαρτώνται από την αλληλεπίδραση πολλών παραγόντων. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι τα χαρακτηριστικά του παιδιού, όπως η ηλικία, το στάδιο νοητικής εξέλιξης, η προσωπικότητα που έχει αναπτύξει. Επίσης, το περιβάλλον του παίζει σημαντικό ρόλο, δηλαδή η στάση και οι αντιδράσεις των γονιών, των συγγενών,  απέναντι στο άρρωστο παιδί. Γονείς που αφήνονται στο φόβο και την απελπισία επηρεάζουν το παιδί δημιουργώντας την αίσθηση ότι είναι ένοχο για την κατάσταση αυτή που βιώνουν οι γονείς.  Επιπλέον, οι παράγοντες που σχετίζονται με την αρρώστια, όπως η σοβαρότητα, οι  αλλαγές  στην εξωτερική εμφάνιση του παιδιού. Η χρόνια αρρώστια επιδρά στη γενικότερη συναισθηματική και κοινωνική εξέλιξη του παιδιού και του εφήβου, γεγονός που απαιτεί την παροχή φροντίδας σε πολλά επίπεδα συγχρόνως ιατρικά και ψυχολογικά. Ορισμένα παιδιά εμφανίζουν συναισθηματικές διαταραχές ή προβλήματα συμπεριφοράς, (επιθετικότητα, απομόνωση, ψυχικές μεταπτώσεις κ.ά.), όταν επιστρέφουν στο σπίτι. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της νοσηλείας του παιδιού άλλωστε γίνονται εμφανείς μόλις βρεθούν στον ασφαλή και οικείο χώρο του σπιτιού, μακριά από την επιτήρηση άγνωστων προσώπων. Για παράδειγμα, μπορεί να παλινδρομήσουν, να προσκολληθούν στους γονείς τους εμφανίζοντας έντονο άγχος αποχωρισμού, μπορεί να εκδηλώσουν διαταραχές στον ύπνο τους ή στη διατροφή, ή  να παρουσιάσουν προβλήματα συμπεριφοράς στο σπίτι ή στο σχολείο (διάσπαση προσοχής, καυγάδες κ.ά.).

Η θεραπεία του παιδικού καρκίνου δεν είναι μόνο η ίαση, αλλά και η διατήρηση της ποιότητας ζωής, η ψυχολογική και ψυχοκοινωνική ισορροπία των παιδιών, καθώς η κατάθλιψη είναι μια από τις πιο συχνές ψυχιατρικές διαταραχές του παιδικού καρκίνου. Για την ψυχολογική στήριξη του παιδιού και της οικογένειάς του η συμβουλευτική ψυχολογία και η ψυχοθεραπεία βοηθούν τόσο στην μείωση του άγχους και της ενοχής που μπορεί να νιώθει το παιδί, όσο και στη βελτίωση των σχέσεων της οικογένειας, αποκτώντας μια περισσότερο ρεαλιστική στάση απέναντι στην ασθένεια.
Οι ατομικές ή/και ομαδικές συνεδρίες των γονιών είναι ιδιαίτερα σημαντικές διότι βοηθούν να κατανοήσουν τον σωστό τρόπο αντιμετώπισης του παιδιού που ασθενεί και  να το βοηθήσουν στον καθημερινό του αγώνα.


Είναι σημαντικό:

  • Κατάλληλη προετοιμασία του παιδιού πριν την εισαγωγή του στο νοσοκομείο ώστε να μειωθεί το άγχος  και η πιθανότητα εμφάνισης διαταραχών της συμπεριφοράς του.
  • Καλή ψυχολογική κατάσταση των γονιών ώστε να βοηθήσουν το παιδί να μπορέσει να αντιμετωπίσει καλύτερα τις πολλαπλές προκλήσεις που του θέτει η ασθένεια.
  • Μεγάλη προσοχή και φροντίδα στο ψυχικό και συναισθηματικό κόσμο του  παιδιού, ακριβώς όπως δίνεται και η φροντίδα στην οργανική νόσο.
  • Ενημέρωση του παιδιού σχετικά με την ασθένεια για να μπορέσει να τις αφομοιώσει και να τις χρησιμοποιήσει στην αντιμετώπιση της πραγματικότητας.
  • Ενθάρρυνση τόσο της λεκτικής, όσο και της μη λεκτικής επικοινωνίας, καθώς τα  παιδιά χρησιμοποιούν έμμεσους και συμβολικούς τρόπους (π.χ. το  παιχνίδι, τη ζωγραφική, τη συμπεριφορά), για να εκφράσουν αυτά που τα απασχολούν.
  • Χρήση εικονογραφημένων βιβλίων, εντύπων ή και παραμυθιών για την ενημέρωση του παιδιού για την αρρώστια, την επέμβαση ή την νοσηλεία.
  • Ενίσχυση της προσωπικής συμμετοχής του παιδιού σε θέματα διαχείρισης της ασθένειας με σκοπό την προώθηση της αυτονομίας του.
  • Οι γονείς πρέπει να συμπεριφέρονται στο παιδί με τρόπο ανάλογο με εκείνον με τον οποίο συμπεριφέρονται στα υγιή αδέρφια του





Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2019

Αδέλφια Παλεύουν Μαζί Τον Καρκίνο, Φωτογραφία τους που είναι αγκαλιασμένα προκαλεί ρίγη συγκίνησης


Μια οικογένεια από τον Καναδά έζησε την απόλυτη καταστροφή όταν μια σπάνια κληρονομική μορφή καρκίνου χτύπησε δύο αδέλφια, τα οποία μάχονται τώρα με την ασθένεια ενώ βρίσκονται δίπλα-δίπλα στο ίδιο νοσοκομειακό δωμάτιο.
Μια συγκινητική φωτογραφία δείχνει τη στιγμή που ο 14χρονος Jacob Randell αγκαλιάζει την πεντάχρονη αδερφή του Sophia.


Τα αδέλφια, από το Quebec, μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο στο Παιδικό Νοσοκομείο του Ontario, καθώς παλεύουν και οι δύο με την κληρονομική κατάσταση που προκαλείται από μια γονιδιακή μετάλλαξη, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ιδιαίτερα επιθετικούς, κακοήθεις όγκους στα παιδιά.
Ο Jacob Randell ήταν στην ίδια ηλικία με την αδελφή του όταν διαγνώστηκε με την ασθένεια που σαν συμπτώματα είχε τον καθημερινό εμετό το πρωί.


Μια δημοσίευση στο ιστολόγιο του Jacob αναφέρει: “Υποβλήθηκε σε μια σειρά διαδικασιών όπως αξονικές, εκατοντάδες εξετάσεις αίματος και πολλά άλλα. Τα μαλλιά του έπεσαν και το δέρμα του έγινε χλωμό.”
Το αγόρι έχασε την όραση από το ένα μάτι και διαπιστώθηκε ότι είχε ήδη χάσει και την ακοή από το ένα αυτί. Ένας σωλήνας σίτισης βρισκόταν στο στομάχι του και η οικογένειά του είπε ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να φάει ξανά.

Δέκα μήνες μετά τη διάγνωσή του,  οι προσευχές της οικογένειας απαντήθηκαν όταν τους είπαν οι γιατροί ότι ο καρκίνος του Jacob ήταν σε ύφεση.


Οι Randells είχαν κάνει εξετάσεις για το προβληματικό γονίδιο απ’ όταν έμαθαν για τη γενετική φύση της νόσου του Jacob. Ενώ ο 7χρονος Liam ήταν αρνητικός, οι εξετάσεις της αδερφής του Sophia είχαν θετικό αποτέλεσμα.
Η υγεία της παρακολουθήθηκε μετά τις εξετάσεις και το αδιανόητο συνέβη το 2016, όταν η οικογένεια Randell πέρασε ξανά τον ίδιο εφιάλτη όταν η Sophia χτυπήθηκε από τον ίδιο καρκίνο.


Επτά χρόνια μετά τη διάγνωση του Jacob, μια μαγνητική τομογραφία ανακάλυψε έναν όγκο στον εγκέφαλο στην ίδια θέση όπου ήταν και ο όγκος του αδελφού της.
Η οικογένεια είχε μια στιγμή ανακούφισης όταν η Sophia είχε απαλλαχθεί από τον καρκίνο και τα δύο αδέλφια φάνηκαν να είναι υγιή, αλλά η ηρεμία τους σύντομα έγινε ταραχή όταν οι γιατροί τους είπαν ότι ο Jacob είχε καρκίνο στα νεφρά.

Εκτός αυτού, μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα αργότερα τους είπαν ότι ο όγκος της Sophia είχε επιστρέψει.
“Αυτή είναι η πιο συγκινητική εικόνα που έχουν δει τα μάτια μου και η καρδιά μου,” δήλωσε η μητέρα των παιδιών Liliane Hajjar, καθώς μοιράστηκε μια φωτογραφία των παιδιών της από το δωμάτιο του νοσοκομείου.


“Είμαι κομμάτια. Είμαστε όλοι καταρρακωμένοι. Αυτή δεν είναι η ζωή που φαντάστηκα γι’ αυτά τα παιδιά, αλλά θα είμαστε δίπλα τους σε όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας τους,” έγραψε η μητέρα στο Facebook.


Οι φίλοι και οι συγγενείς των Randells έχουν δημιουργήσει μια σελίδα στο GoFundMe προκειμένου να βοηθήσουν την οικογένεια να ανταπεξέλθει με το κόστος των θεραπειών.

“Jacob και Sophia, σας αγαπώ, στεναχωριέμαι που τα περνάτε αυτά, αλλά δεν είστε μόνοι. Πότε δεν θα είστε μόνοι. Θα γίνετε καλά. Μπορεί όχι σήμερα, ούτε αύριο, αλλά θα γίνετε καλά. Σας αγαπώ με όλη μου τη δύναμη,”έγραψε η Liliane.


Στείλε μας κι εσύ τη δικιά σου εμπειρία!

Αγαπητοί μας φίλοι τώρα μέσω του blog μας μπορείτε πολύ εύκολα να ενημερώνεστε μέσω email για τις διάφορες ανακοινώσεις. Αν παρατηρήσετε κάτω δεξιά στο blog μας γράφει:  
Γίνετε μέλος αυτού του ιστότοπου.  
Στο κενό που ακολουθεί γράψτε το e-mail σας και θα ενημερώνεστε αυτόματα για τα πάντα! Ελπίζουμε να σας φανεί χρήσιμο....

Αν θεωρείτε ότι έχετε κάποιο προσωπικό βίωμα, που αξίζει να το μοιραστείτε μαζί μας και με άλλους συνανθρώπους μας παρακαλούμε μη διστάσετε να μας το στείλετε.

Το ''Καρκίνος στο Παιδί'' είναι ένα ειδησεογραφικό blog, που δημιουργήθηκε με σκοπό την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας μας για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας καθώς και την μεταφορά πληροφοριών, ειδήσεων και απόψεων απ' όλο τον κόσμο καθώς και προσωπικές εμπειρίες οικογενειών και παιδιών, που βίωσαν ή βιώνουν τον καρκίνο. 

Το περιεχόμενο του blog ''Καρκίνος στο Παιδί'', όπως τα κείμενα, τα γραφικά, οι εικόνες και οι πληροφορίες που παρουσιάζονται από τους συντάκτες του, αλλά και οποιοδήποτε άλλο υλικό συμπεριλαμβάνεται στο «Περιεχόμενό» χρησιμοποιείται με μοναδικό σκοπό την ενημέρωση.

Το blog αυτό, δεν έχει σκοπό να αντικαταστήσει την επαγγελματική ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία. Ποτέ μην παραβλέψετε ιατρική συμβουλή ή αναβάλλετε να ρωτήσετε τη γνώμη του ειδικευμένου ιατρού εξαιτίας κάποιου άρθρου που διαβάσατε.


Αποτελεί μεγάλη τιμή για μας η παρουσία σας.

Ελάτε να γίνουμε μια μεγάλη παρέα!

  O καρκίνος μας αφορά όλους!

Σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε καλή ανάγνωση και καλή πλοήγηση!