Mητέρα ακούει την καρδιά του νεκρού γιου της να χτυπά σε κοπέλα, που την δώρησε!

  

Αυτή η μητέρα από την Αμερική ακούει την καρδιά του γιου της να χτυπά… 
Αφού έχασε τον γιο της την έκανε ΔΩΡΕΑ και έγινε η μεταμόσχευση στην νεαρή κοπέλα στις φωτογραφίες που βλέπετε.

H Vicki Brannon ακούει την καρδία του νεκρού γιου της στην κοπέλα που την δώρησε.

Η Jennifer Lentini μαζί με την Vicki Brannon.

Νοιώθω σαν να κέρδισα μια κόρη δήλωσε η μητέρα, που δώρισε την καρδιά του γιου της!

Πηγη: https://www.newsitamea.gr

Μητέρα που έχασε το παιδί της από καρκίνο, μοίρασε δώρα σε παιδιά που νοσηλεύονται για να τιμήσει τη μνήμη του

Μαμά Ματίνα: Πρόκειται για τη μητέρα, η οποία έχασε το γιο της Αλέξανδρο από καρκίνο. Κάθε χρόνο προσφέρει στη μνήμη του γιου της, δώρα σε μικρά παιδιά με καρκίνο. Μάλιστα, ίδια διαχειρίζεται και μία ομάδα στο Facebook. Το όνομα της ομάδας στο Facebook φέρει το όνομα «Θα ξαναβγεί ο ήλιος».

Γιορτινές ημέρες. Όλα στολισμένα. Ο Μανώλης τον παροτρύνει να βγει στον διάδρομο να βάλει κι εκείνος μια μπάλα στο στολισμένο δέντρο. Όχι δεν έχω όρεξη. Τουλάχιστον έλα να δεις τι φτιάξαμε. Δεν μπορεί να αρνηθεί στον Μανώλη. Δεν είναι ένας απλός νοσηλευτής. Είναι φίλος του. Εντάξει λέει ο Αλέξανδρος.

Ετοιμαστήκαμε, κάθισε στην καρέκλα του και βγήκαμε στο διάδρομο. Απίστευτο.. Απλά απίστευτο. Όλος ο διάδρομος. Όλο το ταβάνι γεμάτο κρεμασμένες χειροποίητες μπάλες φτιαγμένες τις προηγούμενες ημέρες από τα παιδιά. Ναι, αυτά τα παιδιά που νιώθουν την χημεία να τρέχει στις φλεβίτσες τους και βγάζουν τα σωθικά τους γιατί η ψυχή τους αντιστέκεται. 

Αυτά τα παιδιά έχουν το σθένος να δημιουργούν. Κάναμε γύρω γύρω τον διάδρομο θαρρώ 4 με 5 φορές κοιτάζοντας το ταβάνι. Καταλήξαμε στο μεγάλο δέντρο πλάι στο παράθυρο… Έλα λουκουμάκι μου κρέμασε την μπάλα σου και κάνε μια ευχή. Χαμογελώντας άπλωσε το χεράκι του κι έβαλε την μπάλα του σε ένα κλαράκι. Μαζί του έκανα κι εγώ την δική μου.

Του χρόνου τα Χριστούγεννα να είναι όλα τα παιδάκια σπίτι τους γερά κι ευτυχισμένα. Δεν πραγματοποιήθηκε… Και φέτος τα Χριστούγεννα κάποια παιδάκια θα είναι εκεί… Θα είμαι όμως κι εγώ εκεί.. Όχι, γιατί θα είναι γιορτές… ΞΕΡΕΤΕ; ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΜΕΡΕΣ…ΠΑΛΙ ΕΚΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ…

ΑΛΛΑ για να τους δώσω την ΚΟΝΚΑΡΔΑ τους, το ΜΕΤΑΛΛΙΟ τους κι ένα δώρο από όλους εσάς που με βοηθάτε να κάθε χρόνο να τιμήσω, την ημέρα που έφυγε, την ΜΝΗΜΗ του με τον πιο όμορφο τρόπο… ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑ. Σας ευχαριστώ όλους. Ματίνα Κυριάκου. Περήφανη μαμά του Αλέξανδρου Δαρδώνη.

Μαμά Ματίνα: 16 Δεκεμβρίου 2017

Ο Ήρωας-Άγγελος Αλέξανδρος ανοίγει τα φτερά του… Η μαμά Ματίνα επιλέγει να τιμήσει την μνήμη του μοιράζοντας δώρα, παράσημα, δύναμη και κυρίως αγκαλιές. Κι εμείς ήμασταν εκεί για να παρακολουθήσουμε το μεγαλείο της ψυχής της.

Εννέα η ώρα το πρωί επιβιβαζόμαστε στο λεωφορείο για το μικρό μας ταξιδάκι. Συναισθήματα και πρόσωπα μπερδεμένα. Ναι μεν κυριαρχούσε ενθουσιασμός για την μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου και την συλλογή των δώρων, αλλά δε υπήρχε και μια θλίψη στα πρόσωπά μας για τον προορισμό μας και για την συγκεκριμένη ημέρα… Η μαμά Ματίνα, αφού μας έδωσε σαφείς οδηγίες για τις αρμοδιότητες του καθενός, ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΟΎΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ ΑΛΛΆ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΉ ΟΔΗΓΙΑ.

-Μην δω δάκρυα. Δεν το επιτρέπω. Σέβομαι το ότι ίσως κάποιος δεν μπορεί αλλά καλύτερα να αποχωρήσει. Αυτά τα παιδιά χρειάζονται χαμόγελα κι όχι κλάματα. Αυτοί οι γονείς χρειάζονται δύναμη κι Οχι κουράγιο. Σήμερα προσφέρουμε χαρά στην μνήμη του παιδιού μου! Μόνο χαμόγελα……

Κι όντως! Μπήκαμε στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΔΑ μέσα στο χαμόγελο. Ως δια μαγείας μόνο χαμογελούσαμε! Λες και κάποιος άγγελος είχε βάλει το χεράκι του…

-Ξεκινάμε λοιπόν. Νίκος, Θανάσης, Μάρω στην μονάδα μεταμοσχεύσεων. Φορτώθηκαν με ένα κάρο σακούλες περιποιημένες, στις οποίες υπήρχε συρραμμένο κι από ένα χαρτάκι με το όνομα και την ηλικία του κάθε παιδιού. Βλέπετε τα δώρα δεν ήταν απρόσωπα. Πάρθηκαν βάση της ηλικίας και κατά προσέγγιση βάση της επιθυμίας του κάθε παιδιού.

-Πωπω, πολλοί Αγιοβασίληδες εφέτος, είπε χαμογελώντας μια ευγενική νοσηλεύτρια.

-Αυτά είναι για τα παιδιά μας, απάντησε η Ματίνα. Ένα προς ένα διαλεγμένα για τον κάθε ξεχωριστό μας Ήρωα!

Συνεχίζουμε στο ΤΑΟ. Μια σακούλα στο χέρι ενός εθελοντή μου έκανε εντύπωση.

-Να δω λίγο;, τον ρωτάω.

-Βεβαίως, μου απαντά.

Το μπλε χαρτάκι που έγραφε όνομα και ηλικία θαρρώ πως είναι λάθος. Γράφει Αριστείδης, δύο ΜΗΝΩΝ!

 Δεν μπορεί κάποιο λάθος!

-Κι όμως…, δεν είναι…., μου απαντά ο εθελοντής.

“Καλή δύναμη”, ακούω μια φωνή και τότε ξυπνάω! Αμέσως σκέφτηκα τα λόγια της Ματίνας.”Όποιος δεν αντέχει να Βγει”!!!

Μαμά Ματίνα: Στο Ελπίδα

Στη είσοδο του Ελπίδα, εκεί οπού περίμεναν οι υπόλοιποι εθελοντές με τα δώρα, όλο και πέρναγαν παιδάκια που νοσούσαν και που ήρθαν ακριβώς εκείνη την στιγμή στο νοσοκομείο. Ήρθε η μικρή Ιωάννα ,που πήρε δώρο την αγαπημένη της κούκλα κι όλο την αγκάλιαζε κι όλο την φιλούσε. Ο Χαράλαμπος με τα αυτοκινητάκια του. Ο Κωνσταντίνος, ο Γιωργάκης η μικρή Μαρία!Ολα με χαρά δέχτηκαν τα δώρα και με μια μεγάλη λάμψη στα προσωπάκια τους φορούσαν την κονκάρδα του Αλέξανδρου! Κανένα δεν έμεινε παραπονεμένο……!

Περάσαμε από όλους τους ορόφους κι όλες τις πτέρυγες. Η Ματίνα μας οδήγησε ακόμη και στο υπόγειο που ήταν ένα παιδάκι για μια συγκεκριμένη εξέταση. Πήγαμε παντού!!!!!Ακόμη και τα παιδάκια που έλειπαν εκείνη την στιγμή, θα έβρισκαν τα δώρα τους εκεί την επομένη.

-Δεν θέλω να μείνει κανένα παιδί παραπονεμένο, έλεγε και ξανάλεγε η Ματίνα.

Σε ένα δωμάτιο βρήκαμε δύο παιδάκια. Το ένα νοσούσε και ήταν ξαπλωμένο στο κρεβατάκι του και το άλλο στεκόταν δίπλα του και του μιλούσε. Ήταν το δίδυμο αδελφάκι του. Βρισκόταν εκεί για να δει τον αδελφό του.”Για εμένα δεν έχει δώρο;” είπε με ένα παράπονο στα μάτια του.-Είναι δυνατόν;, του απάντησε η Ματίνα. Με μια -δυο κινήσεις είχε ήδη τακτοποιήσει το δώρο του.-Ορίστε, του λέει. Μέσα στη σακουλίτσα υπάρχει η κονκάρδα που έφτιαχνε ο γιος μου ,και που την χάριζε στα παιδάκια που έχουν απίστευτη δύναμη όπως ο αδελφός σου.

-Αλήθεια;, είπε όλο περιέργεια το παιδάκι.

-Αλήθεια, του απαντά η Ματίνα.

-Σας ευχαριστώ πολύ πολύ!!!

Μαμά Ματίνα: Σε άλλο δωμάτιο

Σε ένα άλλο δωμάτιο μια μαμά ανοίγει την πόρτα περπατώντας στις μύτες. Μόλις κοιμήθηκε, την ακούσαμε να λέει κι αμέσως κάναμε πιο πέρα. Η Ματίνα της έδωσε την σακουλίτσα και στάθηκε να συζητήσει για λίγο μαζί της. Ένα θα σας πω. Στάθηκαν μαζί αγκαλιά για πολλή ώρα!!!!

Όλες οι νοσηλεύτριες χάρηκαν πολύ που έβλεπαν την ομάδα του Αλέξανδρου! Ένας γιατρός βγήκε και αγκάλιασε την περήφανη μαμά έχοντας στο μυαλό του τον Αλέξανδρο! Η μικρή Ειρηνούλα κρέμασε στο στατό της την κονκάρδα του. Η μαμά της μικρής Ελεονώρας την φόρεσε αριστερά πάνω απο την καρδιά της. Όλοι οι εθελοντές φορούσαν την μπλούζα με το έμβλημά του. Ήταν εκεί ο Νίκος, η Αρετή ,ο Θανάσης, η Φεβρωνία, η Βούλα, η Αναστασία!!!

Ηταν εκεί όλος ο κόσμος που έστειλε το δώρο του!Την ευχή του!Ήμασταν εκεί όλοι εμείς που πιστεύουμε πως όσο υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ ,  

ΘΑ ΞΑΝΑΒΓΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ

Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ε

Επιμέλεια-ρεπορτάζ: Έλσα Λουκά -  Singleparent.gr

Πηγή: singleparent.gr

Μην περιμένεις από κανένα να σου «δώσει» δύναμη, ψάξε μέσα σου

 Παναγιώτα Γκογκομήτρου

Και ξαφνικά εκεί κατάλαβα πόση δύναμη είχα. Άνοιξα τα μάτια και είδα πως όλα είναι καλά όπως πριν, ή τουλάχιστον θα γινόταν ξανά όπως πριν.

Δύσκολες μέρες για μένα και την οικογένεια μου, ένα πρόβλημα υγείας ήρθε στα 17 Μου, έτσι απροειδοποίητα λες και ήμουν έτοιμη να το ζήσω! Καλά εδώ που τα λέμε δε σε ρωτάει κιόλας, έβαλα κ εγώ το χεράκι μου βέβαια.. άγχος για το οτιδήποτε.. Άγχος για τις εξετάσεις, άγχος για τους φίλους, άγχος… άγχος για όλα.

Με τα πολλά οι μέρες του χειρουργείου πλησίαζαν χωρίς όμως εγώ να είμαι έτοιμη. Φοβόμουν, ανησυχούσα, ένιωθα δειλή κ αδύναμη. Αδύναμη κυρίως!

Δεν ήθελα να γίνει ήθελα να ζήσω ήμουν τόσο μικρή κ ήταν τόσο άδικο..κάποιες σκέψεις μου ήταν αυτές! Ήθελα λέει να οργανώσω ένα μεγάλο πάρτι αποχαιρετισμού (φυσικά κ δεν με άφησαν ούτε οι γονείς ούτε ο γιατρός μου)..

Έκλαιγα και ήμουν θλιμμένη συνεχώς, μπορούσα απλά να κοιμάμαι και να μην σκέφτομαι, γιατί έτσι εγώ ξεχνούσα το πρόβλημά μου! Ήρθε η ώρα και πήγαμε. Σκεφτόμουν να φύγω και να μην προχωρήσουμε στη διαδικασία ήμουν δειλή ή δυνατή που δεν έφυγα τελικά; Δυνατή φυσικά δεν θέλει και ερώτημα!

Μετά την εγχείρηση ήρθε και η εντατική! Ανοίγω τα μάτια και χαμογελάω πιο δυνατή από πότε! Μπράβο μου νιώθω περήφανη γι’ αυτό! Ούτε εγώ δεν το πίστευα, μπορούσα και τα είχα καταφέρει και τώρα όλα είναι καλά! Μια εμπειρία ήταν, όχι ότι πρέπει να έχουμε εμπειρίες από τα πάντα αλλά οκ μάλλον έπρεπε!

Τώρα 7,5 χρόνια μετά έτοιμη πλέον να μιλάω για εκείνη τη δύσκολη φάση της ζωής μου, αν με ρωτήσεις πώς βγήκα από αυτή τη δοκιμασία πιο ώριμη, πιο δυνατή και αφού μπόρεσα αυτό τότε μπορώ τα πάντα. Α! και με πιο γερό κεφάλι, να τα λέμε κ αυτά, ολόκληρο χειρουργείο του κάναμε!!

Είναι η δύναμη που όλοι έχουμε μέσα μας και δεν το ξέρουμε μέχρι να έρθει αυτή η δύσκολη στιγμή (όποια κ αν είναι αυτή) και να την ανακαλύψουμε!

Μην περιμένεις από κανένα να σου «δώσει» δύναμη, ψάξε μέσα σου θα τη βρεις μόνος σου. Μην ξεχνάς πως δεν πρέπει να αφήσεις ποτέ κανέναν να σε κάνει να νιώσεις αδύναμος . Πίστεψε σε σένα και θα εκπλαγείς από το πόση δύναμη έχεις μέσα σου… έτσι ξαφνικά!

Πηγή: anapnoes.gr

Η καλύτερη είδηση: 7.000 βιβλία συγκεντρώθηκαν για τους ασθενείς των αντικαρκινικών νοσοκομείων

 Το πρωί της Παρασκευής 13 Δεκεμβρίου ο Σταθμός Μετρό Κεραμεικός μεταμορφώθηκε σε μια απέραντη βιβλιοθήκη.

Όταν το Win Cancer απεύθυνε έκκληση να χαρίσουμε παλιά βιβλία σε αντικαρκινικά νοσοκομεία, η ανταπόκριση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία: Μέσα σε ένα πρωί, της Παρασκευής 13 Δεκεμβρίου, το σημείο συγκέντρωσης των βιβλίων, ο Σταθμός Μετρό Κεραμεικός, μεταμορφώθηκε σε μια απέραντη βιβλιοθήκη, καθώς οι δωρεές έφτασαν τους 7.000 τίτλους.

Σύμφωνα με στοιχεία του Win Cancer, γονείς με παιδιά, ηλικιωμένοι, εργαζόμενοι που έτρεχαν να προλάβουν τη δράση στο κλείσιμο του ωραρίου τους, σύλλογοι, φορείς, εταιρείες, ιδρύματα, ακόμα και οι ίδιοι οι συγγραφείς των βιβλίων έγιναν ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης για τους ανθρώπους που περνούν μια μεγάλη δοκιμασία, γεμίζοντάς τους με δύναμη καθώς, όπως είχε πει και ο Γκυστάβ Φλωμπέρ, «Διάβαζε για να ζήσεις».

Να σημειωθεί ότι οι δωρεές θα ενισχύσουν τις βιβλιοθήκες των τεσσάρων αντικαρκινικών νοσοκομείων της χώρας, τον Άγιο Σάββα στην Αθήνα, το «Μεταξά» στον Πειραιά, τους «Αγίους Αναργύρους» στην Κηφισιά και το Θεαγένειο στη Θεσσαλονίκη. Αν υπερκαλυφθούν οι ανάγκες των παραπάνω νοσοκομείων, βιβλία θα προσφερθούν και σε 20 νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα που έχουν ογκολογικά τμήματα.

 

Από Λάουρα Νικολάου 

Πηγή: https://www.womantoc.gr