"Δώρο ζωής" από Τουρκία μέχρι Αυστραλία και Αμερική χάρισαν 630 Κύπριοι δότες

 

Το πιο πολύτιμο δώρο χάρισαν σε συνανθρώπους τους σε 33 διαφορετικές χώρες σε όλο τον κόσμο 630 Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Το μόσχευμα που αναζητούσαν για να τους κρατήσει στη ζωή...

Από το 2000 μέχρι και το τέλος του Αυγούστου 2021, 630 Κύπριοι έχουν δώσει ελπίδα σε κάποιον συνάνθρωπό τους, δίνοντας μόσχευμα μυελού των οστών. Τα μοσχεύματα ταξίδεψαν από τη γειτονική Ελλάδα, Τουρκία, Ισραήλ μέχρι και τις μακρινές Αυστραλία και Αμερική.

Ο πληθυσμός της Κύπρου σε τέτοιες περιπτώσεις, εκτός και αν υπάρχει ιατρικό πρόβλημα, δύσκολα θα πει "όχι" για να βοηθήσει κάποιο συνάνθρωπό του, αναφέρει μιλώντας στο AlphaNewsLive η υπεύθυνη του αρχείου δοτών του Καραϊσκάκειου Ιδρύματος Αννίτα Κουμουλή.

Μόνο φέτος, μέχρι το τέλος του Αυγούστου, δόθηκαν περίπου 40 μοσχεύματα, ενώ κάθε χρόνο στην Κύπρο δίνονται περίπου 50-60 μοσχεύματα.

Όπως αναφέρει η κ. Κουμουλή, υπάρχει σχετική μείωση λόγω κορωνοϊού καθώς και τα μεταμοσχευτικά κέντρα προχωρούν στις πιο επείγουσες περιπτώσεις αλλά και και λόγω των περιορισμένων δειγματοληψιών από το Καραϊσκάκειο για δότες.

 

187.000 Κύπριοι δότες

Μέχρι στιγμής στο μητρώο του το Καραϊσκάκειο έχει 187 χιλιάδες εγγεγραμμένους δότες, ωστόσο στόχος είναι να υπάρχουν όσο το δυνατόν περισσότεροι δότες.

Δότες μπορεί να γίνει οποιοδήποτε άτομο ηλικίας 18-45 ετών, το δείγμα αυτό κρατείται μέχρι το άτομο να συμπληρώσει το 60ο έτος καθώς μέχρι εκείνη την ηλικία μπορούν να δώσουν μόσχευμα.

Οι δότες πρέπει να είναι υγιείς, ενώ οι εγκυμονούσες μπορούν να δώσουν δείγμα ωστόσο αυτό θα μπορεί να αξιοποιηθεί μετά τη γέννα.

 

Η διαδικασία

Σε περίπτωση που βρεθείς συµβατός µε έναν ασθενή θα κληθείς για περαιτέρω ενηµέρωση, εργαστηριακό έλεγχο και πλήρη ιατρική εξέταση πριν από τη λήψη του µυελού. Μετά απ’ αυτή τη διαδικασία θα κληθείς να αποφασίσεις κατά πόσο θέλεις να προχωρήσεις µε τη διαδικασία συλλογής του µοσχεύµατος, για την οποία υπάρχουν δύο τρόποι:

1. Η λήψη µυελού των οστών που γίνεται στο χειρουργείο µε παρακέντηση των οστών της λεκάνης και αναρρόφησηµυελού των οστών. Γίνεται στην αίθουσα του χειρουργείου κάτω από γενική αναισθησία, µετά από παρακέντηση των πλατεών οστών της λεκάνης. Η διαδικασία αυτή δεν περιλαµβάνει οποιανδήποτε χειρουργική επέµβαση ή ραφές. Αφαιρείται περίπου το 5% του συνολικού µυελού του δότη, ποσότητα που αναπληρώνεται σε µερικές εβδοµάδες.
2. Η λήψη των αρχέγονων αιµοποιητικών κυττάρων από το αίµα του δότη µε τη διαδικασία της “αφαίρεσης”. Για τη λήψη των αρχέγονων αιµοποιητικών κυττάρων δίνεται µια σύντοµη φαρµακευτική αγωγή στο δότη για κινητοποίηση των αρχέγονων κυττάρων από τον µυελό των οστών στην κυκλοφορία του αίµατος, και µετά το µόσχευµα συλλέγεται από το χέρι µε παρακέντηση όπως γίνεται και στην αιµοδοσία. Μετά την συλλογή των αρχέγονων κυττάρων όπου γίνεται µε ένα διαχωριστή κυττάρων, το αίµα επιστρέφεται στο δότη.

Συντάκτης: Χριστίνα Κάσια

Πηγή: https://www.alphanews.live/cyprus/doro-zois-apo-toyrkia-mehri-aystralia-kai-ameriki-harisan-630-kyprioi-dotes

Μπαμπάς φτιάχνει μαζί με την κόρη του ειδικό παιδότοπο για παιδιά με καρκίνο

 

Ο Brad Taylor, ένας μπαμπάς από την Αριζόνα, θέλησε να δώσει στα παιδιά με καρκίνο την ευκαιρία να ζήσουν την παιδική τους ηλικία, δημιουργώντας έναν χώρο όπου μπορούν να παίζουν με ασφάλεια. Έμπνευσή του ήταν η κόρη του Lily, η οποία διαγνώστηκε τον Δεκέμβρη του 2017 με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.

Τότε, το κοριτσάκι ήταν 3 ετών και οι γονείς της την πήγαν στο νοσοκομείο επειδή νόμιζαν ότι έχει κάποια λοίμωξη στο αυτί. «Όταν πήγαμε την Lily στο νοσοκομείο νομίζαμε ότι έχει μια απλή λοίμωξη που θα περάσει με αντιβίωση. Λίγες ώρες αργότερα οι γιατροί μας ανακοίνωσαν ότι έχει καρκίνο και το επόμενο πρωί μπήκε εσπευσμένα στο χειρουργείο» θυμάται ο 42χρονος μπαμπάς. 

Η ζωή της οικογένειας άλλαξε μέσα σε λίγες ώρες. Μετά την επέμβαση, το κοριτσάκι υποβλήθηκε σε χημειοθεραπείες για τα επόμενα 2,5 χρόνια. «Όσο καιρό η Lily έκανε θεραπεία, το ανοσοποιητικό της σύστημα δεν λειτουργούσε κανονικά. Η χημειοθεραπεία σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα, αλλά παράλληλα σκοτώνει και μερικά υγιή κύτταρα» αναφέρει ο μπαμπάς της. 

«Όλο αυτό το διάστημα, δεν μπορούσαμε να πηγαίνουμε σε δημόσιους χώρους με άλλα παιδιά, γιατί ο οργανισμός της ήταν πολύ εύθραυστος. Η Lily, όμως, ήθελε να πάει στην παιδική χαρά και να παίξει με άλλα παιδάκια και έκλαιγε με λυγμούς κάθε φορά που περνούσαμε με το αυτοκίνητο από το πάρκο χωρίς να σταματάμε» αναφέρει ο Taylor. 

Ο μπαμπάς της μικρής LIly, έψαξε για χώρους ειδικά διαμορφωμένους για παιδιά που βρίσκονται σε ανοσοκαταστολή αλλά δεν βρήκε κανέναν. Έτσι, αποφάσισε να φτιάξει έναν μόνος του στον οποίο, μάλιστα, θα δώσει το όνομα της κόρης του. «Ήθελα απλώς να της δώσω πίσω ένα κομμάτι της παιδικής της ηλικίας» λέει χαρακτηριστικά, ενώ συμπληρώνει με καμάρι πως στο εγχείρημα θέλει να συμμετέχει και η κόρη του η οποία, πλέον είναι 7 ετών.

Για να προστατέψει τα ανοσοκατεσταλμένα παιδιά που θα επισκεφθούν τον ειδικά διαμορφωμένο παιδότοπο, ο Taylor συμβουλεύτηκε την ιατρική κοινότητα για τα μέτρα ασφαλείας που απαιτούνται για τη λειτουργία. «Έχουμε σχεδιάσει ένα σύστημα που μοιάζει με νοσοκομείο: έχει φίλτρα HEPA και καθαρισμό με υπεριώδη ακτινοβολία», είπε.

Όταν ολοκληρωθεί ο παιδότοπος, θα προσφέρει καθημερινά τρεις 90λεπτες επισκέψεις για παιχνίδι και οι γονείς θα πρέπει να κάνουν κράτηση διαδικτυακά. Σε κάθε επίσκεψη θα συμμετέχουν το πολύ 15 παιδιά, τα οποία θα επιβλέπουν νοσηλευτές ενώ θα είναι υποχρεωτικές και οι μάσκες. 

«Θέλαμε να δώσουμε στα παιδιά μια ευκαιρία να πάνε στο πάρκο - μια ευκαιρία να πάνε σε μια παιδική χαρά», λέει ο Taylor. «Η κόρη μου είναι τόσο ενθουσιασμένη με αυτό το μέρος! Με βοηθάει όπως μπορεί στη δημιουργία του και νιώθει περήφανη που θα έχει το όνομά της. Σε κάθε παιδί που θα έρχεται, θα λέει "Είμαι η Lily και μαζί μπορούμε να νικήσουμε την αρρώστια μας”» λέει ο περήφανος μπαμπάς. 

 

 

Πηγή: https://abc7chicago.com/

Πηγή: https://www.mama365.gr/

Αποχαιρετούμε τον Σεπτέμβρη 🎗μήνας αφιερωμένος στην ενημέρωση, στην ευαισθητοποίηση και την καταπολέμηση του Καρκίνου της Παιδικής Ηλικίας.

Ο Χρυσός Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που τιμούμε τα παιδιά μας…τα στηρίζουμε κάθε μέρα όμως… 🎗

Στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα από διάφορες εκδηλώσεις οι γονείς (από το 2012) επιθυμούν να γίνει παγκόσμια γνωστός αυτός ο μήνας φορώντας χρυσή κορδέλα στα ρούχα, στο διαδίκτυο, φωτίζοντας τα ιστορικά μνημεία και κτίρια κάθε πολιτείας ,τιμώντας έτσι όλα τα παιδιά που έδωσαν μάχη  με τον καρκίνο και την έχασαν , τα παιδιά που συνεχίζουν να παλεύουν και τα παιδιά που τον νίκησαν!

Σκοπός τους η ευαισθητοποίηση των οικογενειών, φίλων, ογκολογικών παιδιατρικών κέντρων & ερευνών,  πολιτικών αλλά και απλών και διάσημων πολιτών ώστε να γίνει ευρύτερα γνωστό. Είναι αποφασισμένοι ο μήνας Σεπτέμβρης να γίνει αντίστοιχα γνωστός ,όπως ο μήνας Οκτώβρης που είναι αφιερωμένος στον Καρκίνο του μαστού με την ροζ κορδέλα. Εκείνοι τα καταφέρνουν…

Στην Ελλάδα είναι αλλιώς…. θυμάμαι το 2014 η σελίδα μας Καρκίνος στο Παιδί ήταν η πρώτη σελίδα που στην Ελλάδα κοινοποίησε τον Χρυσό Σεπτέμβρη… θυμάμαι λεκτικές επιθέσεις, αρνητικά σχόλια και κριτικές του τύπου «ο παιδικός καρκίνος είναι εδώ κάθε μέρα και όχι ένα μήνα τον χρόνο για να τον γιορτάζουμε!», «εμείς είμαστε δίπλα στα παιδιά και τα τιμούμε κάθε μέρα και όχι 1 μήνα τον χρόνο» και άλλα πολλά…εμείς συνεχίσαμε γιατί ο στόχος μας ήταν ένας, τα παιδιά... (ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Δημήτρη Μαργαρίτη που από την αρχή αγκάλιασε και στήριξε την προσπάθεια αυτή).

Εμείς παρόλα αυτά είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι γιατί καταφέραμε να μεταδώσουμε το μήνυμα του Χρυσού Σεπτέμβρη…. τελικά ακόμη και αυτοί που μας κατέκριναν στήριξαν τον Χρυσό Σεπτέμβρη έστω βάζοντας την χρυσή κορδέλα στο προφίλ τους και αυτό μας κάνει πολύ χαρούμενους … γιατί σκοπός μας είναι μόνο η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινού!

Στην Νέα Υόρκη η Times Square φωτίζεται κάθε χρόνο με το χρώμα του Χρυσού,  παρουσία όλων των γονέων , παιδιών, γερουσιαστών και τα μεγάλα Εθνικά Δίκτυα της Αμερικής να είναι δίπλα τους σε κάθε βήμα. Ζητούν την συμπαράσταση, την χρηματοδότηση ,την συνέχεια της έρευνας για τον μεγάλο στόχο, την ΘΕΡΑΠΕΙΑ του καρκίνου της παιδικής ηλικίας ο οποίος είναι η νούμερο ΕΝΑ ασθένεια στις Ηνωμένες πολιτείες.

Στην Ελλάδα είναι αλλιώς… όχι μόνο δεν φωτίστηκε κανένα κτίριο στα χρώματα του χρυσού αλλά λείπουν τα στοιχειώδη…. η κάθε πόλη που έχει νοσοκομείο, αδυνατεί και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στην νοσηλεία όσων παιδιών νοσούν, με αποτέλεσμα οι οικογένειες να μετακινούνται στα νοσοκομεία της πρωτεύουσας με όποιο κόστος οικονομικό και ψυχολογικό. Αυτό και μόνο δεν είναι ένας από τους σοβαρούς λόγους που θα έπρεπε όλοι να γίνουμε ''χρυσοί'' τον Σεπτέμβρη;

Ίσως κάποια στιγμή στην χώρα μας γίνουμε πολλοί και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να αποκτήσουμε μία φωνή και να στηρίξουμε όλοι μαζί τα παιδιά που παλεύουν με τον καρκίνο, γιατί τα παιδιά μας αξίζουν καλύτερα!

Ο Χρυσός Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που τιμούμε τα παιδιά μας…τα στηρίζουμε κάθε μέρα όμως…

Ευχαριστούμε όσους υποστήριξαν την ιδέα του Χρυσού Σεπτέμβρη βάζοντας την «Χρυσή Κορδέλα» 🎗 στα προφίλ των κοινωνικών δικτύων, στα εξώφυλλα τους, είτε κοινοποιώντας μία δημοσίευση ώστε να ενημερωθούν όλοι για τον αγώνα που δίνουν τα παιδιά και οι γονείς... για την Ευαισθητοποίηση, την Ενημέρωση, την Καταπολέμηση, την Θεραπεία του Καρκίνου της Παιδικής Ηλικίας. 🎗

Πηγή : Καρκίνος στο Παιδί

Ο Ήρωας κι ο Δράκος… για τον Παιδικό Καρκίνο

«Θα σας πω για ένα περιστατικό που έχω ζήσει από τα πρώτα χρόνια που πήγαινα στο Ελπίδα. Γνώρισα ένα 4χρονο αγόρι και μου είπε μου αρέσει πολύ εδώ γιατί κάνουμε χειροτεχνίες και δίνουμε αγάπες και αυτός είναι ο τρόπος να σκοτώνονται οι καρκινόδρακοι.»

Πηγαίνεις εκεί με σκοπό να προσφέρεις και τελικά φεύγεις από’κει και συνειδητοποιείς ότι τα παιδιά είναι εκείνα που προσφέρουν, σου προφέρουν φως στο μυαλό και στην ψυχή σου.

Η Αθήνα μας λέει: “Κάποιοι μιλάνε για παιδικό καρκίνο, μα πιστέψτε με δεν έχει τίποτα παιδικό. Είναι μια μάχη δύσκολη, βάναυση σε όλη της την έκταση. Μια μάχη άδικη.

Σε καμία περίπτωση δε μπορείς να μπεις στη θέση ενός παιδιού που νοσεί, αλλά ούτε και του γονέα του. Σίγουρα όμως μπορείς να βοηθήσεις με αμέτρητους μικρούς και μεγάλους τρόπους. Όχι μόνο τις οικογένειες που πολεμούν τον δράκο τους, αλλά και με σωστή ενημέρωση μπορείς να αποτρέψεις μια δύσκολη μάχη, σε αρχικό στάδιο”.

Αξίζει να ακούσετε την παρακάτω συνέντευξη στα Podcasts του nevronas.gr και να στηρίξετε την προσπάθεια αυτή!

Ο Σύλλογός ξεκίνησε το 2011, αρχικά ως εθελοντική ομάδα, με επίκεντρο τα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο. Πλέον, ως Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία, "Ο Ήρωας κι ο Δράκος" έχει τη δυνατότητα να δραστηριοποιείται και σε άλλους τομείς με επίκεντρο το παιδί, το κάθε παιδί που πολεμάει το δικό του δράκο.

• Δημιουργική απασχόληση παιδιών (0-14 ετών) σε νοσοκομεία, ιδρύματα, παιδικούς σταθμούς, στο δικό μας χώρο.
• Συγκέντρωση παιχνιδιών, ρούχων, ειδών πρώτης ανάγκης με σκοπό τη διανομή τους σε παιδιά νοσηλευόμενα, άστεγα, κ.ά.
• Παροχή υλικής και οικονομικής βοήθειας σε άπορες οικογένειες.
• Παροχή ιατρικής περίθαλψης, ψυχολογικής υποστήριξης και συμβουλών από εθελοντές ιατρούς, επαγγελματίες υγείας.
• Έγκυρη ενημέρωση σε θέματα σωματικής και ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων.
• Δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη
• Διοργάνωση ομιλιών, ημερίδων επιμορφωτικού χαρακτήρα.
• Παροχή μαθημάτων χορού, μελέτης, ραπτικής κ.ά.
• Διοργάνωση κάθε συναφούς εκδήλωσης (δείτε τις δράσεις μας).
• Δίπλα τους, μαζί, μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά.

Αν ο καθένας από εμάς βάλει ένα μικρό κομμάτι του στον αγώνα μας, αυτό το λίγο θα γίνει ένα πραγματικά μεγάλο κομμάτι!

«Όνειρο και στόχος μας να κάνουμε τη διαφορά με αγάπη, ελπίδα και χαμόγελα, πολλά χαμόγελα ενάντια σε καθετί έρχεται ως εμπόδιο σε μια ξέγνοιαστη παιδική ηλικία.»

Μια σπουδαία προσπάθεια, με αγάπη ευγένεια και σεβασμό.

Και εμείς σ’αγαπάμε και σε σκεφτόμαστε Αθηνά 💓

Πηγή: https://www.heroandthedragon.org & https://nevronas.gr

Η μάχη του μικρού Ανδρέα συνεχίζεται…!

Πριν λίγους μήνες είχαμε δημοσιεύσει την έκκληση της οικογένειας του 11χρονου Ανδρέα, μαθητή του 26ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών, που διεγνώσθη με κακοήθη όγκο στον εγκέφαλο.

Ο Αντρέας συνεχίζει να δίνει τη δική του μάχη και τον περασμένο Απρίλιο χρειάστηκε να ταξιδέψει από την Πάτρα στην Ιταλία. Η ιστορία του μικρού έφερε τεράστιο κύμα συμπαράστασης από ανθρώπους που ήθελαν να βοηθήσουν έμπρακτα στο να γίνει αυτό το ταξίδι σωτηρίας.

 Ο 11ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Η Οδύσσεια του Ανδρέα ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2020 μαζί με τη μάχη του για τη ζωή του που είναι σκληρή και τη δίνει με δύναμη και με χαμόγελο. Ακολούθησε ένας τεράστιος αγώνας επιβίωσης που φαίνεται να κερδίζει ο μικρός μαθητής, μετά από επέμβαση στον εγκέφαλο η οποία έγινε στην Πάτρα και εξαντλητικές χημειοθεραπείες, ενώ στη συνέχεια είχε μεταβεί σε Παιδο-ογκολογικό κέντρο στην Ιταλία για να υποβληθεί σε συνεδρίες ακτινοθεραπείας με πρωτόνια, μια μέθοδο που δυστυχώς δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα.

Σήμερα, έχοντας στο πλευρό του την οικογένεια του, συνεχίζει τις θεραπείες ενώ φαίνεται πως πλέον μπορεί να αισιοδοξεί ότι η τεράστια περιπέτεια που ζει θα έχει αίσιο τέλος

Αυτή τη στιγμή ο Αντρέας περπατάει, κάνει ένα δεκάλεπτο βάδισμα την ημέρα και λόγω των θεραπειών έχει χάσει κιλά. Συνεχίζει τον αγώνα, σηκώθηκε από το αναπηρικό καροτσάκι και κάνει σιγά και σταθερά βήματα

Όπως αναφέρει στο thebest.gr o πατέρας του μικρού Αντρέα, Ιάσων Τσιλιγκαρίδης, που είναι και γιατρός, μετά από θεραπείες και επεμβάσεις έχει επιτευχθεί ένα υψηλό ποσοστό ίασης, Ωστόσο η μάχη συνεχίζεται καθημερινά με ένα ακόμα ταξίδι στο εξωτερικό να υπάρχει στον ορίζοντα.

 ΜΠΑΜΠΑΣ ΑΝΔΡΕΑ: “ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΠΗΡΙΚΟ ΚΑΡΟΤΣΑΚΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΣΙΓΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ”

«Το παιδί πάει καλά, βελτιώνεται. Συνεχίζει κάποιες χημειοθεραπείες. Μετά το ταξίδι στην Ιταλία έγινε ένα χειρουργείο. Στην Ιταλία μέσα σε 60 μέρες κάναμε 33 ακτινοβολίες. Αισιοδοξούμε για την πορεία καθώς η πάθηση που έχει, ανταποκρίνεται στις θεραπείες και έχει επιτευχθεί ένα μεγάλο ποσοστό ίασης.  Μένουν άλλοι δύο κύκλοι χημειοθεραπείας» λέει ο κ. Τσιλιγκαρίδης, ενώ μας μιλάει και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα ο μικρός ήρωας.

«Αυτή τη στιγμή ο Αντρέας περπατάει, κάνει ένα δεκάλεπτο βάδισμα την ημέρα και λόγω των θεραπειών έχει χάσει κιλά. Συνεχίζει τον αγώνα, σηκώθηκε από το αναπηρικό καροτσάκι και κάνει σιγά και σταθερά βήματα. Περιμένει να ολοκληρώσει τις θεραπείες του τον Φεβρουάριο.

Είναι μία επίπονη διαδικασία για εκείνον. Όλη αυτή η διαδικασία τον έχει τρομάξει, όπως είναι φυσικό φοβάται τους γιατρούς. Τώρα αρχίζει να κάνει τα πρώτα βήματα και θα πρέπει σιγά σιγά να βρει ξανά την επαφή με τους ανθρώπους.

Ίσως κλείστηκε λίγο στον εαυτό του. Και η πανδημία δεν βοηθάει. Λόγω του κορωνοϊού υπάρχει φόβος στο να βγει έξω και να βρει τους φίλους του. Ακόμα και μία απλή ίωση μπορεί να κάνει ζημιά καθώς είναι ανοσοκατασταλμένος.

Με το που τελειώνει μία χημειοθεραπεία περιμένουμε να ανέβουν λίγο τα λευκά αιμοσφαίρια για να προχωρήσουμε στην επόμενη  Δεν υπάρχει μεσοδιάστημα που μπορεί να βγει».

 “ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΓΚΟΥΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ”

«Με τη βοήθεια του θεού όλα γίνονται, Αυτό έχω καταλάβει. Δεν ήμουν και τόσο πιστός, ίσως και λόγω δουλειάς, αλλά τώρα. Αυτό έχω να πω. Ο κόσμος βοήθησε πραγματικά. Εμείς οι γιατροί πραγματικά δεν κάνουμε τίποτα, μόνο με τη βοήθεια του Κυρίου γίνονται κάποια πράγματα. Παλιά αν μου το έλεγε αυτό κάποιος, θα γελούσα. Όταν θέλεις κάτι σε αυτή τη ζωή το αποκτάς αργά η γρήγορα. Πρέπει όμως να το κυνηγήσεις.  Έχω μιλήσει με άπειρους γιατρούς, έχω ζητήσει πάρα πολλές γνώμες. Κάθε παιδί στην Ελλάδα θέλει πάρα πολύ δουλειά για να γίνει καλά.  Έχω καταλάβει ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει μεγάλη εμπειρία στους όγκους στο κεφάλι. Υπάρχει στη λευχαιμία» λέει αποφασισμένος να συνεχίσει να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για κερδίσει ολοκληρωτικά ο μικρός Αντρέας τη γενναία και σκληρή μάχη που δίνει.

 

Πηγή: https://www.thebest.gr/