Παγκόσμια ημέρα Παιδικού Καρκίνου..
Μια μέρα που πονάει πάρα πολλές οικογένειες που έζησαν όλον αυτόν τον Γολγοθά. Είδαν το παιδί τους να παλεύει με κάτι τόσο δυνατό και δύσκολο.
Είμαστε από τους γονείς που το έζησαν..
Έχω ένα παιδί ΉΡΩΑ που Πριν προλάβει να ζήσει τα παιδικά του χρόνια έπρεπε ξαφνικά να παλέψει για την ζωή του... Να πολεμήσει με όλες του τις δυνάμεις... Έπρεπε να μάθει να ζει σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου...
Έπρεπε να αντέχει όλα αυτά τα τόσο δυνατά φάρμακα, χημειοθεραπείες, χειρουργεία, εξετάσεις, χάπια σιρόπια, πόνος...Και όλες τις παρενέργειες...Έπρεπε να περπατήσει ένα μονοπάτι πολύ σκοτεινό και δύσκολο και ήταν μόνο 3 ετών... και πάλεψε τόσο σκληρά... Και πάντα βλέπαμε ένα χαμόγελο στο πρόσωπο του... τόσο φωτεινό τόσο λαμπερό...Υπήρχαν μέρες που έλαμπε τόσο πολύ που λέγαμε πως γίνεται να έχει τόση δύναμη... Να δίνει δύναμη σε όλους μας ενώ εμείς έπρεπε να του δίνουμε... Και πάντα λέγαμε πως στο τέλος θα βγει το ουράνιο τόξο...
Είναι μακρύς ο δρόμος ακόμη... Αλλά ένας μαχητής καταφέρνει να ξεπερνάει τις δυσκολίες που του φέρνει η ζωή με το χαμόγελο του γιατί έμαθε να παλεύει με τέρατα πολύ δυνατά.... Εύχομαι μια μέρα να μην υπάρχει κανένα παιδί και κανένας άνθρωπος στις ογκολογικές... Να μην πονέσει κανείς, να μην πρέπει να φοβηθεί κανείς... Και να μην κλάψει κανείς τον δικό του σημαντικό άνθρωπο...
Να μην ξεχνάτε να στηρίζετε και να είστε δίπλα στους ανθρώπους αυτούς...Να δίνετε αίμα, αιμοπετάλια, θρομβωκύτταρα...Και να γίνετε όλοι δότες μυελού των οστών...
Αυτό έσωσε τον δικό μας Ήρωα...Ένας άγνωστος άνθρωπος του χάρισε πίσω την ζωή του... και έδωσε και σε εμάς ανάσα ξανά...
Και η ζωή εύχομαι να δώσει σε όλα τα παιδιά τόση ευτυχία που να ξεχάσουν κάθε δυσκολία και κάθε άσχημη στιγμή που έζησαν παλεύοντας με τον καρκινόδρακο....
Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ...
Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΗΛΙΑΣ!



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου