Το ''Καρκίνος στο Παιδί'' είναι ένα ειδησεογραφικό blog, που δημιουργήθηκε με σκοπό την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας μας για τον καρκίνο της παιδικής ηλικίας καθώς και την μεταφορά πληροφοριών, ειδήσεων και απόψεων απ' όλο τον κόσμο καθώς και προσωπικές εμπειρίες οικογενειών και παιδιών, που βίωσαν ή βιώνουν τον καρκίνο.
Το περιεχόμενο του blog δεν έχει σκοπό να αντικαταστήσει την επαγγελματική ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία.
Για άλλη μια φορά η
πόλη του Άργους πρέπει να δείξει την μεγαλοψυχία της και να σταθεί δίπλα σε ένα
6χρονο παιδί που παλεύει και πρέπει να βγει νικητής.
Ύστερα από 7 μήνες σκληρού αγώνα με δυσκολίες, δάκρυα και
χαμόγελα μοιραστήκαμε κάθε στιγμή, κάθε στάδιο.
Ο 6χρονος Γιάννης Μανός πάσχει από Σάρκωμα Ewing, μία
επιθετική μορφή καρκίνου στην περιοχή της λεκάνης του και δυστυχώς με μετάσταση
στον πνεύμονα.
Αφού ολοκλήρωσε και τις 7 χημειοθεραπείες του και την
μεταμόσχευση μυελού των οστών με επιτυχία, τώρα έφτασε πλέον η στιγμή που θα
χρειαστούμε την βοήθεια του κόσμου, των συνανθρώπων μας!
Πρώτα απ' όλα, μία προσευχή για τον μικρό μας Γιάννη που τα
χει καταφέρει τόσο καλά σαν θαύμα με την βοήθεια του Θεού.
Ύστερα θα θέλαμε να ζητήσουμε οικονομική βοήθεια από όποιον
επιθυμεί και μπορεί να βοηθήσει για τα έξοδα που θα χρειαστούμε για τις
ακτινοβολίες στην Γερμανία και το σημαντικότερο για το τελικό χειρουργείο του!
Η ημέρα των εξετάσεων έφτασε… Ξημέρωσε κιόλας… Μια
τυπική, πανέμορφη απριλιάτικη ημέρα… Ξεκινάς πιο χαλαρά αν είσαι ο τύπος που
ΔΕΝ θέλει να παρατείνει και δεν θέλει να μη γνωρίζει! Όσο περνά η ώρα αποχωρεί
η έγνοια που δημιουργεί η βασανιστική απόσταση του χρόνου.
Αφήνεσαι στη ρουτίνα των καθημερινών υποχρεώσεων, συγκεντρώνεσαι στην εργασία
σου.
Η ώρα της εκκίνησης για το νοσοκομείο φτάνει κάποτε. Παίρνεις το δρόμο με
συνοδεία ή και όχι. Φτάνεις λίγο πιο νωρίς, στην ώρα σου ακριβώς ή και λίγο
καθυστερημένος με αυξημένο το άγχος.
Μπαίνεις στον προαύλιο χώρο. Προχωράς ρωτώντας, αν έρχεσαι για πρώτη φορά.
Παρατηρείς εξαρχής κάτι κάπως… διαφορετικό στα βλέμματα που διασταυρώνονται με
το δικό σου ή είναι ιδέα σου; Σε κοιτούν επίμονα. Σχεδόν σα να θέλουν να
εκμαιεύσουν με μαγικό τρόπο την αιτία της άφιξής σου. Είσαι ασθενής; Εσύ ή η
συνοδεία σου, αν έχεις. Έχεις κάποιον δικό σου εδώ; Ποιον άραγε; Σε τι
κατάσταση βρίσκεται; Σοβαρή ή όχι;
Περνάς τη διαδικασία της (ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ!) γραφειοκρατίας και των απαραίτητων
πληρωμών. Οι υπάλληλοι διεκπαιρεωτικά, ρομποτικά σχεδόν σε κατευθύνουν. Αν δεν
γνωρίζεις κάτι καλά και ζητάς επεξηγήσεις δεν υπάρχουν περιθώρια για πολύ πολύ
συγκατάβαση και περισσευούμενη ανθρωπιά.
Θυμώνεις λιγάκι. Φαντάζεσαι τον πιθανό μελλοντικό άρρωστο εαυτό σου, έρμαιο
αυτής της αδίστακτης «άμυνας» των υπαλλήλων. Για να αντέξουν ψυχολογικά.
Συμπάσχεις φαντασιακά με όλους όσους έχουν λάβει ποτέ παρόμοια συμπεριφορά.
Φτάνεις έξω από τον ημιτελικό σου προορισμό: το ιατρείο της συγκεκριμένης
εξέτασης. Απέξω, στο χώρο της αναμονής, αρκετοί. Αν τυγχάνει να έχεις
κοινωνικότητα και να έχει παραμείνει αλώβητη, έχεις ήδη δημιουργήσει κάποιες
γνωριμίες και «στενότερες» επαφές με ομοιοπαθούντες
Ξεκινάς με αυτούς τους νέους συντρόφους ένα
ιδιόμορφο περιπετειώδες ταξίδι. Όσοι έχουν προηγηθεί, εξερχόμενοι περιγράφουν
την εμπειρία της εξέτασης φορτώνοντας και άλλο την ατμόσφαιρα με υποκειμενικές
οπτικές γωνίες και αισθήσεις: «δεν ήταν και τραγικό αλλά ενοχλήθηκα πολύ», δεν
κατάλαβα σχεδόν τίποτα», «υπέφερα», «πόνεσα πολύ αλλά το άντεξα»…
Ακούγοντας όλα αυτά και σε συνδυασμό με την απειρία σου στην εξέταση, αν έχεις,
δυσκολεύεσαι κάπως να αυτοσυγκεντρωθείς. Μπαίνοντας τελικά μέσα στο χώρο της
εξέτασης ανακαλύπτεις ότι δεν υπάρχει καμία εξασφάλιση του προσωπικού
απορρήτου! Όταν το ένα εξεταζόμενο άτομο είναι ήδη ακινητοποιημένο στο κρεβάτι
με τις τρεις νοσοκόμες/υπαλλήλους πάνω από το κεφάλι του, ήδη είχε μπει αμέσως
το επόμενο και είχε ξεκινήσει την καθόλου χαμηλόφωνη συνέντευξη!
Σου δίνουν να υπογράψεις ένα ειδικό έγγραφο για τυχόν παρενέργειες από την
εξέταση. Αν επιθυμείς να έχεις έστω έναν υποτυπώδη έλεγχο ή τουλάχιστον μια
μεγάλη υποψία αυτού, ρωτάς ζητώντας επεξηγήσεις για όσα πρέπει να υπογράψεις. Μετά παραλαμβάνει το σώμα σου αυτή η ομάδα των «ρομπότ» ενώ ξεκινά να ακούγεται η χιλιοειπωμένη «κασέτα» που περιλαμβάνει συγκεκριμένες ατάκες για χαλάρωση, άσχετα αν το χρειάζεσαι ή όχι! Ίσως αυτό να σε αγχώσει περισσότερο. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης εξέρχεσαι, πιέζοντας έντονα και για κάμποσο χρονικό διάστημα το σημείο της λήψης του δείγματος, καθισμένος υποχρεωτικά (που;) με την έντονη προτροπή να …ηρεμήσεις!
Μετά από κάμποσο χρονικό διάστημα (ποτέ δεν έλαβες ακριβή απάντηση σε αυτό) θα πρέπει να μεταβείς στο αντίστοιχο τμήμα παραλαβής των αποτελεσμάτων και να επιστρέψεις πάλι στο σημείο της εξέτασης. Έχεις κάνει όμως ήδη τις γνωριμίες σου και μάλιστα για το χατίρι της ιστορίας μας έχεις ξεχωρίσει και κάποιο άτομο.
Έτυχε να είστε μαζί στην περιπέτεια από την αρχή και συμπτωματικά αποτελέσατε και το αναγκαστικό δίδυμο στο δωμάτιο της εξέτασης / λήψης δείγματος…
Άκουσες άθελά σου πολλά και διάφορα. Είναι ένα πολύ νέο, όμορφο, συμπαθέστατο, γλυκύτατο, ευγενέστατο άτομο. Κάτι δεν σου άρεσε. Μια απειλή αιωρείται για εκείνη. Συγκεντρώνεσαι στη δική σου περίπτωση. Σαν μπαλάκι του τένις ο νους πετάγεται πότε στον εαυτό σου και πότε στη νέα σου φίλη.
Είναι ασυνόδευτη. Μέσα σε όλον αυτόν τον κόσμο τις συγκεκριμένες αυτές ώρες, εκείνη είναι μόνη. Εσύ όχι. Γίνεστε μια παρέα. Μαζί σε όλες τις διαδικασίες που θα ακολουθήσουν. Τώρα βρίσκεστε στο χώρο αναμονής των αποτελεσμάτων. Η γνωριμία σας γίνεται όλο και στενότερη.
Ακούτε μαζί αναγκαστικά όλη την ενοχλητική και αγχωτική πολυλογία από τους υπόλοιπους για το τι μπορεί να σου συμβαίνει και τι μάλλον θα ακολουθήσει. Κάποιοι δε διστάζουν να σας φερθούν και ως «πιστοποιημένους» μελλοντικούς καρκινοπαθείς!...
Συγκεντρώνεσαι στην παρέα σου. Μετά από κάποιες ώρες ακούγεται πρώτα το όνομά της. Βγαίνει η αρμόδια κυρία του προσωπικού και ΦΩΝΑΖΟΝΤΑΣ αναγγέλλει δημόσια τα αποτελέσματα! Αυτή είναι η «ώρα μηδέν»!
Θυμώνεις πολύ με την ανάρμοστη «κυρία». Ξαφνιάζεσαι
με τα αποτελέσματα. Τρως ένα αόρατο «χαστούκι». Βλέπεις τη νέα σου φίλη να
επιστρέφει από το διάδρομο. Τα έχει κάπως χαμένα. Διατηρείς τη ψυχραιμία σου.
Της προτείνεις να καθίσει δίπλα σου και εκείνη σου προτείνει να… διαβάσεις και
εσύ τα αποτελέσματα. Τώρα τρως απανωτά τα αόρατα «χαστούκια» σε κάθε σχεδόν
λέξη.
Δεν το δέχεσαι. Όχι αυτή. Όχι αυτή. Είναι πολύ νέα. Είναι πολύ καλή. Είναι πολύ
όμορφη. Είναι ένας άγγελος. Οι άγγελοι δεν αρρωσταίνουν!!! Ποιος το είπε;
Φυσικά και μπορεί να συμβεί και ας μην σου αρέσει.
Τα καλά δικά σου αποτελέσματα λίγο μετά δεν τα ευχαριστιέσαι και πολύ. Όταν σε
ρωτάει αισθάνεσαι άσχημα. Κάπως τα μπερδεύεις. Ναι μεν, αλλά. Πείθεται τελικά
να τη συνοδέψεις με το αυτοκίνητο της συνοδείας σου μιας και επίσης
συμπτωματικά κατευθύνεστε στον ίδιο προορισμό.
Ευτυχώς. Δεν της είχες και πολύ εμπιστοσύνη να επιστρέψει μόνη με το μυαλό και
τη ψυχή της γεμάτη από τα άσχημα αποτελέσματα.
Αλλάζετε στη διαδρομή θέμα και μιλάτε για άλλα.
Άσχετα εντελώς. Η ατμόσφαιρα γίνεται πάλι κάπως χαρωπή, ανάλαφρη. Θυμίζει τώρα
το φρέσκο, όμορφο «λουλούδι» που γνώρισες. Ανταλλάσσεις τις απαραίτητες
πληροφορίες για την μελλοντική σας επαφή. Αφού αποχαιρετιστήκατε, παίρνεις
βαθιά ανάσα καθώς θυμάσαι ότι εσύ «πέρασες ξυστά». Για την ώρα…
Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα μαθαίνεις την πορεία της. Ήταν τελικά σε
αρκετά κρίσιμη κατάσταση. Χειρουργείται εσπευσμένα. Πάλι άσχημα τα
αποτελέσματα. Ξεκινά θεραπεία. Σε βοηθά πολύ ψυχικά το δεδομένο ότι έχει πολύ
στήριξη από τους ανθρώπους του στενού της περιβάλλοντος.
Και η ίδια όμως στα μηνύματά της αποπνέει μια ευχάριστη, αισιόδοξη και μυρωδάτη
αύρα!
Έτσι είναι τα όμορφα λουλούδια… Πάντα…
Ασταμάτητα
επί 14 ώρες «χτυπούσε» τατουάζ με χαμογελαστές φατσούλες για καλό σκοπό
Ο Γιώργος Μαυρίδης έδειξε το φιλανθρωπικό του πρόσωπο...
Χθες Δευτέρα
(10/10) επί 14 ώρες ζωγράφιζε χαμογελαστές φατσούλες σε όσους βρέθηκαν στο
στούντιό του στη Θεσσαλονίκη και στήριξαν την προσπάθειά του για συγκέντρωση
χρημάτων για τα παιδιά της Παιδιατρικής Παιδοογκολογικής Κλινικής ΑΧΕΠΑ.
Το
ποσό που συγκεντρώθηκε είναι εντυπωσιακό και ανέρχεται στα 7.295 ευρώ, τα οποία
θα δοθούν εξ’ ολοκλήρου σε οικογένειες που τα παιδιά τους πάσχουν από
νεοπλασματικές ασθένειες και άλλες χρόνιες παθήσεις.
Δείτε
την ανάρτηση του καλλιτέχνη στο facebook
Το μήνυμα που
ακολουθεί είναι από τους γονείς και τα παιδιά:
"Ξεχείλισε η μέρα
μας από αγάπη. Εμείς οι γονείς ευχαριστούμε όλους εσάς που παρά την βροχή και
την πολύωρη αναμονή μείνατε και στηρίξατε την προσπάθεια και κυρίως την
προσπάθεια του Γιώργου Μαυρίδη. Τι να πούμε για την δύναμή του και το κουράγιο
του! Ασταμάτητος, 14 ώρες συνεχόμενα για να φθάσουμε το ποσό των 7.295 ευρώ.
Ευχαριστούμε τα παιδιά που δουλεύουν στο μαγαζί του Γιώργου.
Όλα τα χρήματα θα δοθούν σε οικογένειες που τα παιδιά τους πάσχουν από
νεοπλασματικές ασθένειες και άλλες χρόνιες παθήσεις.
Σας ευχαριστούμε όλους πάρα πολύ. Και κυρίως τον Γιώργο μας"
Πριν
μια εβδομάδα ο Γ. Μαυρίδης είχε ενημερώσει το κοινό για τη συγκεκριμένη κίνηση
λέγοντας:
Το
συγκεκριμένο σχέδιο είναι μια φατσούλα η οποία σχεδιάστηκε για καλό σκοπό.
Στις 10 Οκτωβρίου ημέρα Δευτέρα
και ώρα 10 το πρωί θα ανοίξω την πόρτα του στούντιο και θα ξεκινήσω να το κάνω
σε όποιον επιθυμεί να το αποκτήσει. Όλα τα έσοδα από τα τατουάζ που θα κάνω θα
δοθούν εξ ολοκλήρου στους γονείς των παιδιών της ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΙΔΟΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ
ΑΧΕΠΑ. Ελπίζω να δώσουμε μια βοήθεια σε όλες τις οικογένειες που τα παιδιά τους
πάσχουν από νεοπλασματικες ασθένειες και χρονιές παθήσεις.
Οι γονείς περνάνε έναν Γολγοθά
και πολύ από αυτούς δεν έχουν ούτε τα βασικά. Η τιμή εκκίνησης του τατουάζ θα
είναι 20 ευρώ και θα μαζεύονται σε ένα κουτί μπροστά στην είσοδο.
Κάποιοι από τους γονείς θα
βρίσκονται εκεί όλη μέρα και θα μαζεύουν τα χρήματα και θα κατευθύνουν τους
ανθρώπους. Αν λοιπόν θέλει κάποιος από εσάς να αποκτήσει αυτό το αριστούργημα,
μπορεί να έρθει την Δευτέρα και να το κάνει. ΔΕΝ κλείνουμε κάποιο ραντεβού θα
ξεκινήσω 10 το πρωί και όσο αντέξω... Ελπίζω να με βοηθήσετε! Σας ευχαριστώ τα
λέμε Δευτέρα από τις 10 το πρωί.
Υπάρχουν λίγα πράγματα στη ζωή ενός ανθρώπου που να μπορούν να συγκριθούν με το αντίκτυπο που έχει μία διάγνωση καρκίνου του μαστού για μία γυναίκα. Είναι δύσκολο να το περάσει μόνη της, αφού επιτίθεται με ένα πολύ προφανή τρόπο. Τώρα, πολλές γυναίκες που πέρασαν τον καρκίνο αυτό λένε πως τα σώματά τους είναι τέλεια και προσπαθούν να νιώσουν ακόμα καλύτερα χτυπώντας τατουάζ πάνω στις ουλές τους.
Δείτε παρακάτω 15 γυναίκες που κατάφεραν να νικήσουν τον καρκίνο και αποτελούν πραγματική πηγή έμπνευσης για όλους!
Το φιλανθρωπικό
μη κερδοσκοπικό σωματείο ΜΑΜΑΔΕΣ ΣΤΗ ΡΟΔΟ στην αποκριάτικη εκδήλωση που
πραγματοποίησε στις 27 Φεβρουαρίου 2016 συγκέντρωσε χρήματα με φιλανθρωπικό
σκοπό την ανακαίνιση του παιδότοπου της παιδιατρικής κλινικής του ΓΝΡ.
Η ζωγραφιά του Άγγελου
κοσμεί τον παιδότοπο
Οι ΜΑΜΑΔΕΣ ΣΤΗ ΡΟΔΟ θέλουν να ευχαριστήσουν θερμά όλο τον κόσμο που παρευρέθηκε
και συνέβαλε στην προσπάθεια και στην ολοκλήρωση του έργου της
ανακαίνισης.
Επιπλέον θέλουμε
να απευθύνουμε πολλές ευχαριστίες σε όλους όσους πρόσφεραν εθελοντικά τις
υπηρεσίες τους:
1. Σοφία Τατάκη
interior designer, η οποία έκανε τα σχέδια για τη διακόσμηση του χώρου και
ανέλαβε την επίβλεψη των εργασιών
2. Βαλάντης
Βογιατζής, ελαιοχρωματιστής, προσέφερε δωρεάν το βάψιμο του παιδότοπου.
3. ΔΟΜΗΣΗ ΡΟΔΟΥ
Α.Ε.Β.Ε, προσέφερε τα οικολογικά χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν στο βάψιμο και τα
υλικά για τη διόρθωση της ψευδοροφής.
4. Ιωάννης
Καλαφάτης In House Kalafatis, προσέφερε δωρεάν την εργασία για την κατασκευή
των ξυλουργικών εργασιών.
5.
F-COOPERATION Ι.Κ.Ε, προσέφερε δωρεάν τα αυτοκόλλητα με τις ζωγραφιές που
στολίζουν την τζαμαρία του παιδότοπου και την πλακέτα του συλλόγου μας.
6. Ειρήνη
Σκουρμαλά, μοδίστρα, επιμελήθηκε δωρεάν το ράψιμο των κουρτινών.
Μία ιδιαίτερη
δωρεά προς το σύλλογο των ΜΑΜΑΔΩΝ ΣΤΗ ΡΟΔΟ έγινε από τους γονείς του Άγγελου, Κατερίνα Ροδίτη και Μάκη Γκιώνη, οι οποίοι μας τίμησαν δωρίζοντας τα
χρήματα που περιείχε ο κουμπαράς του γιου τους με σκοπό να βοηθήσουν στο έργο
μας και παράλληλα να τιμήσουν τη μνήμη του.
Ο παιδότοπος ΠΡΙΝ την ανακαίνιση
Συγκεκριμένα, οι γονείς μέσα από τον σύλλογο των ΜΑΜΑΔΩΝ στέλνουν το παρακάτω
μήνυμα:
«Αυτός λοιπόν ο παιδότοπος που
ανακαινίστηκε με την εξαιρετική πρωτοβουλία από τις "Μαμάδες στη
Ρόδο" έγινε για να κάνει τα παιδιά που βρίσκονται μέσα στο νοσοκομείο
χαρούμενα και ξέγνοιαστα έστω για κάποιες ώρες.
Αυτό ήταν και το κίνητρό μας και η
διάθεσή μας για να βοηθήσουμε και παράλληλα να τιμήσουμε τη μνήμη του
λατρεμένου μας γιου Άγγελου, που τόσο στερήθηκε το παιχνίδι. Αποφασίσαμε,
λοιπόν, να συμβάλουμε και εμείς σ'αυτή την προσπάθεια χαρίζοντας τον μικρό
κουμπαρά του Άγγελου.
Είναι τόσο σημαντικό τα παιδιά που
νοσηλεύονται να μπορούν να περνάνε κάποιες ευχάριστες ώρες με παιχνίδι, για να
ξεχνάνε τις δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουν μέσα σε ένα νοσοκομείο, όπου
η παραμονή μικρή ή μεγάλη δεν είναι ποτέ ευχάριστη.
Αν ένα μήνυμα μπόρεσε να περάσει ο
Άγγελος μέσα από τις ζωγραφιές του ήταν να μην φοβόμαστε τα δύσκολα, να έχουμε
πείσμα και με χαμόγελο να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες, όπως ακριβώς έκανε και
ο ίδιος.
Ευχόμαστε περαστικά σε όλα τα παιδάκια
που νοσηλεύονται, να επιστρέψουν σύντομα στα σπίτια τους και να είναι πάντα
γερά και δυνατά! Για άλλη μία φορά θα θέλαμε να συγχαρούμε τις "Μαμάδες
στη Ρόδο" για την υπέροχη και ανθρώπινη πρωτοβουλία τους! Δεν ξέρετε πόση
χαρά δίνετε στα παιδιά!»
Οι Γονείς του Άγγελου,
Κατερίνα Ροδίτη - Μάκης Γκιώνης.
Τέλος, θα θέλαμε
να ευχαριστήσουμε το προσωπικό της Παιδιατρικής Κλινικής του ΓΝΡ για την άψογη
συνεργασία και βοήθεια καθώς και τη διευθύντρια κ. Μαχαιρίδη.
